XLLVSermo
ſti vt in laſciuia conſumas. ſed vt in elemoſynas expēdas. Et Baſilius dicit. Eſt panis famelici quem tu tenes. nudi tunica quam ī conclaui ſeruas. diſcalciati calcei qͥ penes te marceſcunt. indigētis argētum quod poſſides humatū. Ideo de vnoquoqꝫ talium diuitū poteſt dici verbum p̄miſſuꝫ. Mortuus ē diues⁊ ſepultus ē ī inferno. qꝛ diuitie depͥmūt om̄stales. Iō Sap̄. vij. comꝑant̉ luto cū dr̄. Tanqͣꝫ lutū eſtimabit̉ argētum ī ꝯſpectu illius. Etmerito comꝑat̉ luto argētuꝫ. Primo qꝛ dicitHol. lec. xcj. ꝙ ē deturpatiuū cuiuſcūqꝫ quodtangit ꝓpter ſuam feditatē. Un̄ qui cadit ī lutum totaliter ī corpore deturpatur. Iſto modo qui cadit in amorē argenti vel pecunie neceſſario maculabit̉. Probat̉ etiam ī alio. ſi ꝑtrahatur argētum ſuꝑ albiſſimū ꝑgamenumrelinqͥtur ab argēto vna linea nigra in pergameno. ⁊ tamē argētum ē albū ⁊ etiam ꝑgamēnū. Eodē mō licꝫ aīa ſit innocēs ⁊ mūda. ⁊ argentū ſit res in ſuo genere bona. qꝛ oīs creatura dei ē bona bn̄ ea vtētibus. tamē ſi fortit̉ imprimat̉ aīe ꝑ amorē relinqͥt lineā nigram pctīcuius vlteriꝰ pūctus ē caſus ad infernū. Iobxxj. Tenēt tympanū ⁊cͣ. ⁊ ducūt ī bonis diesſuos. ⁊ ī puncto ad inferna deſcēdūt. De iſtoluto dr̄ Abachuc. ij. Ue qui ꝯgregat non ſuavſqꝫquo ⁊ aggrauat ꝯtra ſe denſum lutū. Secundo lutū ē tenax ⁊ retētiuū. vn̄ hō non ambulat ī ꝓfundo luti niſi cū magno labore ⁊ frequent̓ infigit̉. ⁊ ſtat immobilis niſi ſibi caueat. Ita ē d̓ ambulante ī amore pecunie. retinetur .n. mēte ⁊ infigit̉ ne hō poſſit ꝓficere merito ſpūalis vite. In cuius figura rex Pharaoegypti opp̄ſſit filios iſrl̓ ẜuitute luti ⁊ lateris.ne eſſent liberi in regno ſuo Exod̓. v. Ita diabolus exn̄s ī mundo nitit̉ opprimere ẜuituteargenti ⁊ diuitiaꝝ. ſciens ꝙ nemo poſſit duobus dn̄is ſeruire. Math̓. vj. ⁊ Luc̄. xvj. Nōpoteſtis deo ẜuire ⁊ māmone. Et qͥ ẜuiūt māmone infigunt̉ in luto ꝙ non pn̄t ꝓficere. Iōorat psͣ. lxviij. Eripe me d̓ luto vt nō infigar.Recitat Ariſtotꝭ. in poetria ſua ꝙ poete arabici vocarūt dona ꝯpedes. qꝛ ſicut ꝯpeditusnō pōt incedere ſicut vellet ⁊ poſſet ẜm motiuā ꝟtutē corꝑis ſui. ſꝫ reſtringit̉ ⁊ retrahit̉ adambulandū ẜm mēſuram quā compedes ſibilimitāt ⁊ ꝯcedūt. Ita reſpiciētes dona quantūcunqꝫ ſint diſcreti ⁊ fortes ī iuſticia. ſentiūttn̄ ſe conſtrictos ⁊ retētos. ⁊ quaſi qd̓ammodo compeditos ne liberi exerceāt quod iuſticia eis ſuadet. Tertio ſicut de luto decocto fiunt lateres durabiles contra ignē. ſic amatores luti .i. pecunie fiūt apti vt ponant̉ ī igne infernali imꝑpetuū. Ideo dr̄ hic. Mortuus ēdiues ⁊ ſepultus ē in inferno. Legitur etiaꝫ d̓alio diuite pecuniaꝝ nimiū amatore. qͥ tempo
re famis ne audiret voces q̄ruloſas pauperūad quandā ſuā hereditatē iuxta p̄dium ſe trāſtulit. ibi p̄ nimia fame pauꝑ populꝰ clamans⁊ eum ſequēs ꝓpter ſuſtentatōem. quorū voces audiēs dixit. Nō durabo cū canibus iſtꝭ.⁊ ſic fecit menſam ſuā locare retro in aliam camerā vbi tales voces paupeꝝ audire nō poſſet. ⁊ ſtatim qͥdam armatus pulſauit in portadicens. Nuncius dei ſum. ⁊ volo loqͥ cum domīo tuo. Sꝫ cū ſeruitor d̓ mandato dn̄i ſui eūaſſeruit ibi non eſſe. rn̄dit iuuenis. Nam in illam camerā ideo ſe tranſtulit ne clamorē paupeꝝ audiret. ⁊ nunc ex parte dei ego eum citovt compareat corā deo reddere rōem de tēporalibus om̄ibus ſibi ꝯmiſſis. Qui diues moxad mortē infirmatus a charis ſuis ad pnīaꝫ ⁊confeſſionē exhortatur attētius. quos ille audire renuit ſed dixit. Ego ad iudiciū citatꝰ cōparui. ⁊ ad eternā mortē iam iudicatus ſuꝫ ſine omni ſpe ſalutis. Quia ſicut nō exercui miſericordiā ⁊ compaſſiōꝫ ad pauꝑes. ſic eademdiſcretione ſine miſericordia ſentētiatus ſum⁊ ſic infelicē animā expirauit. ⁊ res. corpus ⁊animā amiſit. Quantuꝫ ad ſcd̓m deſcribiturpena iſtius damnati diuitꝭ a ſuꝑiori ī viſioneelectorum cum dicit. Eleuans aūt oculos cuꝫeſſet in tormētis. Pro quo nota. magiſter lib̓.iiij. ſnīarum. diſ. vlt̓. dicit. Tradunt ſancti ꝙboni malos ⁊ mali bonos vidēt vſqꝫ ad diemiudicij. poſt iudiciū ꝟo boni videbunt malosſꝫ non mali bonos. Et allegat ibidē. b. Gregorium ſuꝑ Lucā. omel̓. iiij. Infideles inquit inimo poſiti ante diem iudicij fideles ſuꝑ ſe poſitos in requie contēplant̉. quoꝝ gaudia poſtcontemplari nō poſſunt. Sꝫ hoc lucidius explanat s. Tho. pͥma ſcd̓e. q. vj. arti. iij. dicēs.Damnati nō cognoſcūt qualis ſit gloria beatorum. ſꝫ ſolummō cognoſcunt eos eſſe in gl̓iaquadaꝫ ineſtimabili. ⁊ hoc an̄ diē iudicij. ⁊ exhoc turbabunt̉. tum ꝓpter inuidiam. tum qͥagl̓iam amiſerunt. Sed poſt diē iudicij pͥuabūtur illa viſione. ⁊ ex hoc pena eorum augebit̉qꝛ memoriā habebūt gr̄e beatoꝝ quam viderunt ī iudicio vel an̄. Et vlterius affligent̉ exhoc ꝙ videbūt ſe indignos reputari vidē gloriam ſanctorū quam ſancti merentur hr̄e. Exhis ꝟbis ſancti Thome clare lucet. ꝙ iſte diues qꝛ gl̓iam electoꝝ ꝯtēplat̉ ex hoc pena ſuaſibi ⁊ alioꝝ damnatoꝝ augmētatur. Quia dicit psͣ. cxj. Peccator videbit ⁊ iraſcet̉. dentibus ſuis fremet ⁊ tabeſcet. Quod ꝟbum tractat Bonauētura ꝑte .j. q. iij. Damnati tuncdentibus ſuis frement ⁊ tabeſcent. quādo vigebit odiū in eis ⁊ inuidia vehement̓ triſtabūtur ⁊ tabeſcēt in gl̓ia electorū dei. ⁊ qꝛ nec ipſiad btītudinē poſſunt ꝑtingere nec alios pn̄t aſtatu btītudīs amouere. iō in ſeipſis tabeſcūt
Rr 2
E