SermoXXAIII

magdalena. vij. demōia. Quod exponit Gregorius ī omel̓. Quid ī ſeptē demonijs niſi vniuerſa vicia deſignantur. hec quidē vitia eijciteuchariſtia. iuxta illud Ambro. in libro de offic̄. Qui manducat corpus xp̄i fiet ei remiſſiopeccatoꝝ. Sed hoc intellige principaliter depeccatis venialibus que delētur ꝑ hoc ſacramētum. vt dicit ſanctus Tho. in. iiij. diſt. xij.⁊ ſubdit. Nō tamē oportꝫ ꝙ ſꝑ omnia venialia deleātur. ſꝫ ẜm mēſuram deuotionis. poſſꝫtn̄ feruor tātus eē ꝙ om̄ia pctā venialia deleret. Sꝫ nunqͥd eijcit vel delet mortalia? Rn̄det Tho. vbi. sͣ. ꝙ nō niſi oblita. ⁊ quoruꝫ qͥsnō hꝫ ꝯſcīam. Si aūt qͥs inſtaret ꝑ hoc qd̓ legit̉ ī ꝯplēda de hoc venerabili ſacr̄o. ſit ablutio ſceleꝝ. dr̄ ꝙ dupl̓r pōt intelligi .ſ. vel ꝙ diſic crimīa abluere inqͣꝫtū ea impedit. vel d̓ hisq̄ nō ſunt in hoīs ꝯſcīa. Nā corpus xp̄i īpeditingreſſū pctōrum. ⁊ ē ꝯtra tēptatiōes hoſtiuꝫmunimētū. Sicut .n. caſtꝝ munit̉ tripl̓r. vicꝫvictualiū abūdantia. armoꝝ copia. ⁊ milituꝫꝯſtantia. ſic hoc ſacr̄m dat anime triplex munimētū. dat .n. victus abūdantiā. ſicut optatDauid psͣ. cxxj. Fiat pax ī ꝟtu. tu. ⁊ abun. intur. tuis. Dat armoꝝ copiā. Per arma intellige ꝟtutes q̄ admīſtrat vt patuit. Dat inſuꝑmilitū cuſtodiā ⁊ hi milites ſunt angeli qͥ poſtꝯmunionē cuſtodiunt homīes ne tā cito labātur ī pctā. Sed di. a. quomō debeo me hr̄e vtpoſſim hoc ſacr̄m digne ſume̓. Ad hoc dicūtdoc. ꝙ homo dꝫ ſpūalit̓ facere quod feceruntiudei corꝑalit̓. Primo .n. iudei an̄qͣꝫ venerūtad māna exierūt egyptū. Egyptꝰ tenebre int̓p̄tatur. ⁊ ſignificat tenebras vitioꝝ quas dꝫ pͥus hō exire qͥ vult digne hoc ſacr̄m ſumere ⁊comedere. Nā dicūt naturales. ī tenebris oīscibus comeſtus generat melā coliā q̄ corpꝰ corrumpit. ſic ⁊ iſte cibus ſanctus generat mētiscorruptionē ſi fuerit ī tenebrꝭ vicioꝝ comeſtꝰ.Exi gͦ a tenebris ⁊ pulcritudo cibi ⁊ color dabit tibi ꝟtutē. Scd̓o filij iſrl̓ intrauer̄t mare rubrū. Quid ꝑ mare niſi pnīa que videtur quaſi amara. hanc debēt intrare qui volūt euchariſtiā māducare. Et recte pnīa mare rubrumdr̄ ꝓpter amaritudinē contritōis. ⁊ ꝓpter liqͦrem effuſionis in lachrymis in quibus homovt filij iſrael de nouo baptizatur et renouaturin chriſto. Tertio pnīa dr̄ mare ꝓpter ꝓfunditatē diabolice ſubmerſionis. quia ſicut Pharao cum ſuo exercitu ſubmerſi fuerunt in mari rubro. itā diabolus cum omnibus bonis ſuis ſubmergitur in pnīe exercitio ⁊ mens aſſecuratur de celeſti regno. In cuius ꝓceſſu gr̄ap̄cedit ī die ꝓſꝑitatis ꝑ nubem refrigeratōis.⁊ in nocte aduerſitatis ꝑ columnā ignis diuine dilectōis. ⁊ omnes reges aduerſantes conuertit in fugam. Tertio debꝫ contēnere omne

terrenū. ⁊ cū filijs iſrl̓ intrare ī deſertū. Quiadicit Caſſianus lib̓. collationuꝫ. Impoſſibileqͥppe eſt eum qui facultatibus innititur huiꝰſeculi ī his que dei ſunt aliqualiter delectari.⁊ qꝛ tria ſunt ꝑ que homo ſolet alligari mundo .ſ. amor poſſeſſionis. voluptas carnis ⁊ cupiditas honoris. iuxta illud. j. Ioh̓. ij. Omnequod ē ī mundo aut ē concupīa carnis. aut cōcupīa ocl̓oꝝ. aut ſuꝑbia vite. ꝓpter quod adhec deſerēda dixit Moyſes filijs iſrael. Ibimus viā trium dierū ꝑ ſolitudinē vt immolemus domīo deo noſtro Exo. iij. ad ſignificandum ꝙ hec tria ſunt penitus dimittēda quaſi tres dies mūdi q̄ lucēt vniuerſo orbi. Quarto dꝫ conuertere amaritudinē ſue crucꝭ ⁊ paſſionis ī oblectamentū. Et hoc figuratū fuit infilijs iſrl̓ qͥ venerunt ī marath ad potū amariſſimū. quē cum p̄ amaritudine ſumere nō poſſent. iuſſit deus illuc mittere lignū. ⁊ conuerſe ſunt aque in dulcedinē Exo. xv. Sic ⁊ tu ſiangariaris ī pnīa ⁊ abſtinētia ⁊ bonoꝝ operūfrequētia. mitte lignū crucis ī memoriā tuam⁊ ſtatim reuertētur tibi in dulcedinē. Nā vbicrux xp̄i ibi ⁊ xp̄s. qꝛ ipſe ē vera crux viuēs ⁊p̄cioſa quā adoramꝰ. quā deſideramus. ī quaſatiamur. Un̄ Aug. li. ſol̓. c. xij. Hoc inqͥt ſciodn̄e deus meus vbicūqꝫ ſum ſine te malū mihi ē p̄ter te. nō ſoluꝫ extra me ſed ī me. Et omnis copia que deus meus non ē. egeſtas mihiē. ſatiabor cū apparuerit gloria tua. Quartoqͥdam nec manducant ſacraliter nec ſpūalitervt qui nec rē nec ſacramentū accipiunt. vt ſūtqͥdam ſacerdotes qͥ nunqͣꝫ vel raro celebrāt ⁊vt ſpūaliter manducēt ſe p̄parant ⁊ dicunt. ꝙpoſſunt licite abſtinere a ſacramenti celebratione. Contra quos dicit Merkelinus ī tractatu d̓ inſtructōe ſimpliciū ſacerdotū. c. xcv.Si ſacerdos legitimū impedimētum nō hn̄spoſſꝫ licite a celebratōe miſſe abſtine̓. tunc ſacerdos qͣntūcunqꝫ ſāctus poſſꝫ ſꝑ a celebration abſtinere. cū non ſit maior rō quare ſacerdos nō impeditus rōnabilit̓ poſſet ꝓ vna abſtinere die qͣꝫ ꝓ alijs. ⁊ qꝛ nō pōt licite ſꝑ abſtinere. videt̉ ꝙ ſacerdos nō rōnabilit̓ impeditus nō pōt ſine culpa a celebratōe miſſe abſtinere. Quia dicit Greg. ī omel̓. Cū creſcūt dorna creſcūt ⁊ rōnes donoꝝ. Et cū ſacerdoti donū nobiliſſimū ſit a deo datū vicꝫ ptās conſecrādi panē ī corpus ⁊ vinū ī ſanguinē dn̄i noſtri ieſu xp̄i. merito negligētie reꝰ erit. ſi iſta n̄vtit̉ ptāte ad honorē dei ſalutēqꝫ ſuā ⁊ aliorūviuoꝝ atqꝫ mortuoꝝ vtilitatē. ẜm illd̓ j. Pe.iiij. Unuſqͥſqꝫ ſicut accipit gr̄am .ſ. a dn̄o liberalit̓ ī alterutꝝ illā admīſtrates .ſ. alijs cōicandogratꝭ ſicut boni diſpēſatores. Ex qͦ patꝫ ꝙmale dicūt qͥ excuſāt ſacerdotē a pctō qͥ ſine rationabili īpedimēto dimittit miſſe celebratōꝫ

Qq 3