Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In feſto Crinitatis

nem mūdi potentiā dei agnoſcimꝰ. Sꝫ ꝑ decorē celi ⁊ mūdi ⁊ creaturarū ſapiētiā dei intelligimꝰ. ꝑ bonitatē aūt ⁊ vtilitatē creaturarū bonitatē dei intelligimꝰ. Et gͦ qn̄ vides aliqͣ pulchra ⁊ dulcia guſtas. ꝑ hec intelligere ⁊ cogitare debes celeſtia. Quia dicit Bern̄. Dulcedo omniū creaturarū ad eternā dulcedinē noſinuitat. Sed. d. a. Si ex abſentia ſpūſſancti intellectū nō habemꝰ tn̄ qn̄qꝫ habemꝰ a naturaCui rn̄det̉. ꝙ licet habemꝰ intellectū a naturaattn̄ ē informis ſi nō ꝑ ſpūſſancti gr̄am informat̉. Qūo aūt hoc fiat. dicēdū ē ꝙ in ītellectuſunt tres vires aīe. ſcꝫ vis iraſcibilis. cōcupiſcibilis. ⁊ rōnalis. he tres vires ꝑ ſpm̄ſcm̄ illuſtrant̉. fortificāt̉: ⁊ ſanctificant̉. vt ſua officiaefficacit̓ exequant̉. ꝟbi gr̄a. intellectꝰ a ſua natura res ſimplicit̓ intelligit. ẜ illuſtratꝰ gratiaeaſdē res nō vt res ſꝫ ſub rōne boni ⁊ mali ītuetur. Un̄ vis iraſcibilis nō ſolū om̄i malo ſꝫ omni ſpeciei male ⁊ om̄i malo fortiſſime īdignat̉.Uis aūt cōcupiſcibilis om̄e qd̓ ſortit̉ rōnē veri boni fortiſſime cōcupiſcit. ⁊ tāto fortiꝰ qͣꝫtomagis ad rōnē ſūmi boni accedere cognoſcit.vis aūt rōnal̓ duas regl̓as pͥores ē informansIraſcibilē iubet vt ſe ab om̄i ſpē mali penitusalienet ⁊ eādē occaſionē mali ſibi ſb̓trahat neſe ex pn̄tia male rei aliqͣ occaſiōe mala inqͥnet⁊ īmūdet. Sil̓it̓ iubet cōcupiſcibilē vt bonumqd̓ deſiderat fortit̉ ꝯcupiſcat ⁊ pijs ſtudijs bonorū operū mereat̉. Septimū donū ē ſapientia. ⁊ iuuat intellectū. qꝛ dic̄ Gregꝰ. ꝙ ſi intellectus magno acumine vigilet ⁊ moderare ſeneſciat ꝑ magnā maturitatē tūc ab intellectuad ſapiētiā aſcēdat̉. vt hͦ qd̓ ītellectꝰ acute īuenit ſapiētia mature diſponat. ⁊ gͦ ſpūſſcūs vitam nr̄am ꝓficiens dat nobis donū ſapientieqd̓ oīa dona pͥora an̄cedit. ⁊ id̓o qͦ ad pn̄s d̓ ipſo ſunt qͣtuor attēdēda. Primo qͥs ſit modꝰ ſapientiā acqͥrēdi. vbi noͣ ꝙ ip̄a non acqͥrit̉ ſineamore. De hͦ Augꝰ. de moribꝰ eccl̓e ⁊ manicheorū. lib̓. j. c. xix. Sapīa ſi nō totꝭ viribꝰ cōcupiſcit̉ inueniri nō pōt. amore qͣrit̉. amore releuatur. amore in ea ꝑmanet̉. Et Sap̄. viij. Hancamaui ⁊ exqͥſiui a iuuētute mea. Un̄ metricedicit̉. Diſce libēs ⁊ erꝭ ſapiēs ⁊ honore fruerꝭQd̓ ſi q̄rꝭ diſce libēs ⁊ erꝭ. Scd̓o non acqͥrit̉ ſine labore. Un̄ Hugo in didaſ. parte. ij. dic̄. ꝙapd̓ vet̓es lecticā ph̓oruꝫ qͣttuor ꝑſone portabāt due in ſpē iuuenū p̄cedentes. ⁊ due in ſpecie puellarū ſequētes. iuuenes dicebāt̉ amor⁊ labor puelle cura ⁊ vigilia. In amore eſt vtagas. in labore vt ꝓficias. in cura vt ꝓuideasin vigilia vt attēdas. Un̄ narrat Ualeriꝰ ī polic̄. li. iiij. ꝙ gētiles veteres ſapientiā qͣſi omnium deorū pͥncipē coluerūt ⁊ eiꝰ imaginē p̄ foribus oīm tēplorū depinxerūt ⁊ iuxͣ imaginē eiꝰiſta ꝟba ſcripſerūt. Uſus me genuit. memoria

me tenuit. zophiā me vocāt greci. nos ſapīamego odio ſtultos hoīes ⁊ igͣua oꝑa ⁊ friuolasſnīas. Et hͦ ē ꝙ Prou̓. ij. dr̄. Si ſapīam īuocauerꝭ ⁊ īclinauerꝭ cor tuū prudētie. ⁊ ſi q̄ſierꝭ eaꝫtāqͣꝫ pecuniā ⁊ ſic̄ theſauros foderꝭ illā. tūc ītelliges timorē dn̄i ⁊ ſapīam dei inuenies. qꝛdn̄s dat ſapīam ⁊ ex ore eiꝰ ſapīa ⁊ prudentia.Tertio nō acqͥrit̉ ſine hūilitate. d̓ iſta loqͥt̉ bAugꝰ. li. iij. de natu. ⁊ origi. aīe. ad Uinc̄. ī pͥncipio. Ꝙtū inqͥt apparet ex donis īgenij ſapīaquā iā largitꝰ ē deꝰ. ꝑfecte ſapiēs erꝭ ſi te eē nōcrediderꝭ .ſ. aliqͥd magni. ſꝫ te hūiliauerꝭ Iō dicit Hugo. ī didaſ. Cū qͥdā ātiquꝰ d̓ mō diſcendi īterrogaret̉ rn̄dit. Sit mēs hūil̓ ſtudiū q̄rēdi vita qͥeta. Scrutiniū tacitū pauꝑtas t̓ra remota Hec reſerare ſolēt cuiqͣꝫ obſcura legēdoꝓpt̓ qd̓ dic̄ Salomō Prou̓. xj. Ubi ē hūilitasibi ē ſapīa. Quarto n̄ acqͥrit̉ ſine ſtabilitate. reqͥrit̉ em̄ ſtabilitas ꝑſeuerātie ī addiſcēdo. Un̄atiqͦs ph̓os legimꝰ ſtuduiſſe vſqꝫ ad mortem.Nā refert Hiero. xxiij. epl̓a. ꝙ Permenidesph̓s int̓ cet̓a ſue cōtinuatiōis tꝑa. xv. ānis inrupe egyptiaca legit̉ cōſediſſe. deīde demoſtenes ph̓s expletꝭ cētū ⁊. vij. ānis cū ſe mori cerneret fert̉ dixiſſe multū ſe dolere. ꝙ tunc egredi d̓beret d̓ vita cū ſaꝑe cepiſſet Anaxagoreph̓s vt legit̉ in geſtꝭ ph̓oruꝫ Athenis claruitvbi. xxx. ānis ph̓ie īſudauit. h̓ vt ait Ualeriꝰcū adeo diues eēt derelictꝭ poſſeſſiōibꝰ ſtudendi gr̄a diutinā ꝑegrinationē aſſūpſit. Democritꝰ etiā ph̓s cuiꝰ pr̄ adeo ditiſſimꝰ fuit ꝙ exercitui regis Terſis epulū de facili dare poſſꝫꝑua ſūma retēta. pr̄imoniū ſuis ciuibus relinquēs athenas ꝓfectꝰ ē ibi ocl̓os ſibi eruit vt vezetiores hr̄et cogitatiōes. Terculianꝰ tn̄ dicitſibi iō ocl̓os eruiſſe qꝛ ml̓ieres ſine ꝯcupīa nōpotuit inſpicere. ⁊ ſic d̓ ꝑſeuerātia circa ſapieſtudiū ml̓torū ph̓orū ē dicēdū. Scd̓o qd̓ ſit ſignū ſapiētiā cognoſcēdi. vn̄ nota apd̓ ſtoicosſignū ſapientiā cognoſcēdi fuit patiētia. Sic̄dic̄ Sen. ꝙ in ſapientē nō cadit iniuria. ⁊ probat ꝑ exēpla hͦ ſic. Eſto ꝙ aliqͥs rē quā de villa mea ſurripuit ī domo mea ponat. ille furtūfecit ego nihil ꝑdidi. Si qͥs cū vxore cōcubattanqͣꝫ cū aliena adulter ē qͣꝫuis illa adulterarſit. Aliqͥs mihi venenū dedit ſꝫ vim ſuā īmixtacibo perdidit ſceleri ſe obligauit. ⁊ ſi nō nocuit. Eodem modo licet aliqͥs inferat iniuria ſapienti ſapiēs eā nō recipit. ml̓ta em̄ habꝫ queiniuriam ſubmouere poſſunt. ponit em̄ exemplū Boetiꝰ li. ij. de cōſo. ꝓſa. vij. de quodaꝫ qͥſibi nomē ph̓i falſe aſſumpſerat. ad iſtū quidaacceſſit ⁊ dixit ſe velle experiri an eſſet ph̓us.ſi illatas iniurias leuiter patienterqꝫ ſuſtine.ret. Ille aūt patientiā pauliſper aſſumpſit acceptaqꝫ contumelia velut inſultans .i. crudelis exiſtens. Iō tandē inquit. intelligis ne me

Z