Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoQNA

voluntatē dn̄i ſui ⁊ nō faciēs plagis vapulabit multis. vt ergo ſciētia ſit efficax ad ſe iuuādam fortitudinē int̓pellit. Et nota ꝙ h̓ nō notat̉ fortitudo corꝑis. ſꝫ aīe. ⁊ illa ē triplex. Nāquedā ē fortitudo magnificētie. q̄dā cōfidētie⁊ q̄dā cōſtantie. Magnificētia nanqꝫ magnaaudet ſumēs hanc p̄ſumptionē vel audaciaꝫnō ex p̄ſumptiōe ꝓpriorū meritorū. ſꝫ ex largitate ⁊ facilitate accipit̉ largitoris. ſicut Thomas qͥ credere reſurrectionē noluit niſi vulnera pedū ⁊ manuū cōtrectaret habuit illā fortitudinē Ioh̓. xx. Hāc etiā habuit Philippꝰ quide benignitate pij mgr̄i ꝯfiſus audebat peterevt ſibi oſtēderet pr̄is maieſtatē. Ioh̓. xiiij. cūdixit. Oſtēde nobis pr̄em ⁊ ſufficit nob̓. ideode ipſis ⁊ ſil̓ibꝰ dicit Bern̄. Sūt qͥdā aſcēdentes ad cor altū de maiori ſpei libertate ⁊ ſcientie puritate magna cōſueuere audire hi pro fidei magnitudine digni inueniunt̉ ⁊ inducant̉ad om̄em plenitudinē gratiarū. Tales em̄ magna audēt qꝛ inagni ſunt ⁊ q̄ audēt obtinēt iuxta ꝓmiſſionē eis ꝑ deū factā. Quēcūqꝫ locūcalcabit pes vr̄ veſter erit. Deutꝭ. xj. Secūdafortitudo vocat̉ cōfidentie q̄ ſic ſe habet ꝙ pͥori cognita om̄ia q̄ audere poterūt ſemꝑ ſperātſine heſitatiōe a dn̄o accepturā. ⁊ hāc cōfidentiā docuit b. Iacobꝰ in. c. j. Poſtulet aūt in fide nihil heſitas. Et qꝛ exauditio nr̄e petitiōisdiu ſepe ſuſpēdit̉. vel ꝓpt̓ fidē ꝓbatiōis velmeriti augmētationē vel copioſam exauditionē. id̓o neceſſe eſt vt accedat tertia fortitudoꝑ quā petimus ſtrenue ⁊ ꝑſeuerant̉. ⁊ hͨ ē fortitudo ꝯſtātie ꝑ quā petimꝰ q̄rēda petēdo pulſando donec accipimꝰ. Certi em̄ ſumꝰ de exauditione. Iuxͣ illud Psͣ. xc. Clamabit ad me ⁊ego exaudiā eū. Sꝫ incerti de exauditiōis acceleratione. Quia dic̄ Gregꝰ. ꝙ in pleriſqꝫ cōcito petimꝰ. ẜ tarditas ꝓſperat̉. iō ꝯſtātia neceſſaria ē q̄ nō eſt aliud niſi effectꝰ vſqꝫ in fineꝫꝑſeuerātia. Quintū donū ē cōſiliū ⁊ illud neceſſario ſequit̉ fortitudinē. qꝛ ſi fortitudo improuida vel nimis īpetuoſa vl̓ minꝰ circūſpecta fuerit. ⁊ vt ip̄a ſui p̄ſumptiōe in caſu ruatcōſcēdat ad ꝯſiliū vt p̄uidēdo p̄miū ⁊ alta fortiter agere poſſit. ⁊ id̓o ſpūſſcūs cordibꝰ nr̄isadueniēs dat nob̓ qͥntū donū cōſilij ꝑ qd̓ īpetus fortitudinis gubernatur. De hoc cōſilioduo tangunt̉. pͥmo qͣliter exhibet̉. ſcd̓o qd̓ ſpirituſſcūs ꝯſulet̉. De pͥmo notandū ꝙ ſpūſſanctus qͣtuor mōis exhibet nob̓ ſua cōſilia. pͥmoꝑ ſe īmediate. ſecūdo ꝑ p̄latū. tertio ꝑ bonoshoīes. qͣrto ꝑ cōſciētia ꝓpriā. ⁊ ab his quatuor oīa nr̄a cōſilia ſūt inqͥrēda. Et primo a deo.Iuxͣ illud Thob̓. iiij. Om̄i tꝑe bn̄dic deo ⁊ pete ab eo vt vias tuas dirigat ⁊ oīa ꝯſilia in ipſo ꝑmaneant. Cui cōſonat illud Ecc̄i. xxxvij.In om̄ibꝰ dep̄care cōſilia altiſſimi. vt dirigat

in ꝟitate viā tuā. Et hͦ ē qd̓ cōſulit Sap̄. Ecc̄ivj. Cōſiliariꝰ tibi ſit vnꝰ d̓ mille .ſ. deꝰ. cuiꝰ nomen ē. vt dicit̉ Eſa. ix. conſiliariꝰ. Scd̓o reqͥrendū ē cōſiliū vicarij .ſ. p̄lati ẜm qd̓ iubemurDeutꝭ. xvij. Facies q̄cūqꝫ dixerint qͥ p̄ſunt loco qͦs elegit dn̄s ſequeriſqꝫ ſnīas eorū nec declinab̓ ad dexteraꝫ neqꝫ ad ſiniſtrā. Et ſubditpenā. qͥ aūt ſuꝑbierit nolēs obedire ſacerdotꝭimꝑio qͥ eo tꝑe miniſtrat dn̄o deo tuo moriat̉Hec ille. Et dn̄s Mat. xxiij. ideꝫ iubet. Suꝑcathedrā Moyſi ſederunt ſcribe ⁊ phariſei.om̄ia q̄cūqꝫ dixerint vob̓ ſcꝫ cōſilia dando facite. Tertio reqͥrat̉ cōſiliū a bonis hoībꝰ ⁊ ſaſapientibꝰ ẜm ꝙ hortat̉ Thobias filium ſuuꝫc. iiij. Cōſiliū a ſapiēte reqͥre. Et dicit notant̉a ſapiente. qꝛ cū fatuis nō ē cōſiliandū. Iuxtaillud Ecc̄i. viij. Cū fatuis cōſiliū nō habeas.nō em̄ poterūt diligere niſi q̄ eis placēt. Sedetiā cōſilia ſunt querēda ab humilibꝰ quibusdeus ea int̓dū reuelauit que ſapientibꝰ occultat. Iuxta illud v̓bū xp̄i Mat xj. Cōfiteor tibi pat̓ celi ⁊ terre qꝛ abſcondiſti ea a ſapientibus ⁊ prudētibꝰ ⁊ reuelaſti ea ꝑuulis. Et d̓ ill̓dicit btūs Bn̄dictꝰ in regl̓a. Sepe reuelat deꝰillis quod melius eſt. Quarto quere conſiliuꝫa conſcientia tua. Iuxta illud Sapien̄. Om̄iafac cum conſilio ſcꝫ conſcientie tue. ⁊ poſt factum nō penitebis. Ecc̄i. xxxij. De ſecūdo ſciendum ſcꝫ quid conſulit ſpirituſſanctꝰ. nam licet multa nobis in ſacro cōſilio p̄ponant̉ triatn̄ ex om̄ibꝰ p̄ponunt̉. nā tres ſunt habitꝰ reꝝquos poſſidet om̄is homo. ſcꝫ res. corpus. etanima. de his nobis cōſulit̉ vt ea in ſupremisexercitijs deo offeramꝰ. vn̄ res in ſup̄mo offerimus ſi eas om̄es relinquimꝰ ⁊ nudā pauꝑtatem induimꝰ. iuxta cōſiliū xp̄i. Mat. xix. Sivis ꝑfectꝰ es vade ⁊ vende om̄ia que habes ⁊⁊ da pauꝑibꝰ. ⁊ veni ſequere me. Secūdo corpus in ſupremo offerimꝰ ſi om̄i volūtati abrenunciamꝰ ⁊ mūdiſſimā caſtitatem induimus.ſicut cōſulit apl̓us j. Coꝝ. vij. de ꝟginibꝰ preceptū dn̄i nō habeo cōſiliū aūt do. ⁊ Matth̓.xix. Qui pōt caꝑe ſcꝫ caſtitatem capiat. Tertio aīam in ſup̄mo offerimus cū inimicos noſtros affectu ⁊ effectu diligimus. Hoc conſilium cōſulit dn̄s Matth̓. v. Diligite inimicosveſtros ⁊ benefacite his qui vos oderūt. Sextum donū dr̄ intellectꝰ. ⁊ illud donū meritoſequit̉. qꝛ dic̄ Gre. Cōſiliū eē nō pōt ſi intellectus de eſt. qꝛ qͥ nō intelligit malum qd̓ grauat̉qūo pōt bonū ſolidare qd̓ adiuuat. vt gͦ cōſilium diſponat̉ prudent̓. ſpūſſanctꝰ veniēs datnobis donum intellectꝰ vt ꝑ eum priora oꝑaſalubriter diſponamꝰ. ꝑ hoc donū intelligimꝰdeum in nobis ⁊ creaturꝭ. iuxta illud Apl̓i adRhoma. j. Inuiſibilia dei ꝑ ea q̄ facta ſunt intellecta ꝯſpiciūt̉ Nā ꝑ magnitudinē ⁊ latitudi