SermoXXIIII

ꝑMoyſen ſolum locutus eſt dn̄s: nōne ⁊ nopis ſimiliter eſt locutus? Qd̓ audiens dn̄s iratus eſt valde. eo ꝙ vir erat moyſes mitiſſimuſſuꝑ oēs homīes qͥ in terra morabātur. ⁊ dixitad mariam ⁊ aaron. Quare nō timuiſtis d̓trahere ẜuo meo Moyſi; ⁊ ꝑcuſſit eaꝫ dn̄s lepraque apparuit candens ſicut nix. ⁊ iuſſit eam dominus manere. vij. diebus extra caſtra. Quidam aūt polluunt ꝑ rebellionem qui eccl̓ie reſiſtunt ⁊ doctrine verbi dei quales fuerunt iudei. Actꝭ. vij. qͥbꝰ dixit Stepha. Vos ſꝑ ſpirituiſancto reſtitiſtis ſicut et patres veſtri ita etvos. Et ꝓpter hanc rebellionis reſiſtentīā indignos regni dei ſe fecerūt. iuxta illd̓ Act̉. xiijdicit Paulus. Vobis .ſ. iudeis oportebat primū loqui verbū dei. Sed qm̄ illud ſpreuiſtiset indignos vos iudicaſtis ecce ꝯuertimur adgentes. Alij lacerant vnguibus ſic̄ raptores qͥbona eccl̓ie auferunt rapiūt ⁊ p̄dant̉. ⁊ iſti ſūtmali militares qͥ ꝑ iſtā beſtiā deſignant̉. Dan̄vij. q̄ erat terribilis nimis dētes ⁊ vngues eiꝰferrei comedebat ⁊ cōminuebat ⁊ reliqͣ pedibꝰſuis ꝯculcabat. Et dicit̉ notant̓ ſuꝑius ꝙ ſpirituſſanctus eſt lachrymantiū cōſolator. Ubinoͣ ꝙ lachrymātes ſt̓ in triplici dr̄ia ẜm tripliceꝫ ſtatū fideliū. Oēs em̄ fideles cuiuſcūqꝫ ſtatus qͣꝫdiu in hͦ ſeculo viuunt ſꝑ lugent ⁊ triſtātur. Incipientes em̄ ſunt pͥmi qͥ h̓ lachrymant̉⁊ triſtant̉ de peccatis q̄ cōmiſerūt. de qͦꝝ triſticia di. apl̓s. ij. Coꝝ. vij. Que ẜm deū eſt triſticia pnīam in ſalutem ſtabilem oꝑat̉. vbi dicitglo. Dū pctōr triſtis eſt qꝛ peccauit. dum dolet qꝛ fecit qd̓ deus odit. talis triſticia eſt in ſalutem eternā hos ꝯſolat̉ ſpūſſanctꝰ a peccatispurgando ⁊ cōpunctionem cordis infundēdovn̄ ip̄is dr̄ Actꝭ. j. Ioh̓es qͥdem baptizauit aqͣvos aūt baptizabimini ſpūſancto .i. purgabimini et abluemini. Nā ꝑ ſpm̄ſanctū ſordes abluuntur. iuxta illud. j. Coꝝ. vj. Sꝫ abluti eſtiſſanctificati eſtis in noīe dn̄i ⁊ in ſpū dei noſtriScd̓i ſūt ꝓficiētes. et iſti h̓ lugent et ꝯtriſtant̉qꝛ ꝓpter infirmitatem carnis nō tm̄ bonū operant̉ qͣꝫtū libenter vellent. ſicut cōquerit̉ apl̓sad Ro. vij. Uelle adiacet mihi. ꝓficere aūt nōvaleo. Et b. Aug. in ſoli. idem conquerit̉ Qd̓magis ꝑ me poſſe credidi minus ſꝑ potui. dicebā em̄ hoc faciā. illud ꝑficiā. fiebatqꝫ pꝰ nechͦ nec illud. aderat voluntas ſꝫ defuit facultas⁊ Math̓ .xxvj. dixit dn̄s. Spūs qͥdē ꝓmpteſt. caro autem infirma. Hos etiā ꝯſolat̉ ſpiritꝰſanctus ip̄is auxiliū ⁊ robur p̄ſtando. iuxta illud Eſaie. xliiij. Noli timere ẜue meus iacobeffundam ſuꝑ te ſpm̄ meū. Iacob interp̄taturluctator ⁊ ſignificat eos qui contra carnem luctant̉ qd̓ maxīe ꝑtinet ad ꝓficientes. Semeniacob ſunt illi qui eū in hoc imitāt̉. ⁊ iſtꝭ ꝓmittit̉ ſpirituſſanctus vt in luctu roborent̉. iō dic̄

apl̓s ad Ro. viij. Ip̄e ſpūs adiuuat infirmitatem nr̄am. Tertij ſunt ꝑfecti qͥ etiā h̓ lugent ettriſtant̉. ꝙ tādiu exiliū eoꝝ ꝓlongat̉. ſic̄ luxitdauid psͣ. cxix. qͥ dixit. heu mihi qꝛ inco. m. ꝓeſt. Et psͣ. xlj. qn̄ veniaꝫ ⁊ appa. an̄ fa. dn̄i fuerunt mihi lachryme. Sic lachrymabat̉ Aug.in ſoli. cū dixit. heu mihi qͣꝫdiu dr̄ mihi vbi eſtdeus tuꝰ. qͣꝫdiu dr̄ mihi expecta ⁊ reexpecta ⁊nunc q̄ expectatio mea ē. nōne dn̄s pr̄ dn̄s filiꝰdn̄s ſpūſſanctus; qui oēs eū expectātes ⁊ deſiderantes ꝯſolat̉. q. d. ſic. Alit̓ etiā lachrymāt̉⁊ lugent ꝑfecti ⁊ cōtemplatiui qn̄ vicꝫ eis ꝯtēplatio diuina ſb̓trahit̉. ⁊ tūc ſꝑ lugēt donec redeant in ip̄am. Hos etiā cōſolat̉ ſpūſſanctꝰ. ethͦ tripl̓r. pͥmo eos in virtutibus ⁊ bonis oꝑbꝰꝯfirmando. qꝛ dr̄ Ro. v. Tribulatio cōpaciētiam operatur. patientia ꝟo ſpem. ſpes auteꝫnon cōfundit. qꝛ charitas dei diffuſa eſt in cordibus nr̄is ꝑ ſpm̄ſanctū qui datus eſt nob̓. iōdauid orat in psͣ. Spiritu pͥncipali ꝯfirma mepsͣ. l. Scd̓o cōſolatur eos vitam eternā ip̄orūeſſe teſtificando. iuxta illud Ro. viij. Ip̄e ſpiritus reddet teſtimoniū ſpiritui nr̄o ꝙ ſumꝰ filij dei. ſi autem filij et heredes. Tertio conſolatur eos celeſtes eis delectatiōes immitēdo. iōdicit Haymo ſuꝑ Apoc̄. v. mihi ꝯſolatio aduenit ꝑ aduentum ſpūſſancti ⁊ influxum hͦ nūqͣꝫ mea lingua exprimere nec mens cōciꝑe poterit ineternū. Scd̓o ſpirituſſanctꝰ miſſus ē ſicut ignorantium informator Xp̄us em̄ filiꝰ deip̄dicauerat iudeis verba ſapientie ſue ita ꝙ fatebant̉. Ioh̓. vij. Nunqͣꝫ ſic locutus eſt homoſicut h̓ hō. Fecerat etiā inter eos oꝑa potentieſue Ioh̓. xvj. Si oꝑa nō feciſſem in eis que nemo alius fecit pctm̄ nō haberēt/ dederat inſuper exempla eis ſanctitatꝭ ⁊ bone vite Math̓.xj. Diſcite a me quia mitis ſum ⁊ humilis corde. Et iſtis non obſtantibus verba dei ſapientie dicebāt iudei eſſe falſa. Ioh̓. viij. Tu de teipſo teſtimonium dicis. teſtimoniū tuum noneſt verum. Miracula ſue potentie dicebāt fieri virtute dyabolica Mathei. xij. h̓ non eijcitdemonia niſi in beelzebub principe demoniorum. Exempla ſue ſanctitatis dicebāt facta eēhominis peccatoris. Ioh̓. ix. Nos ſcimus qͥahomo hic peccator eſt. Iſtis ergo viſis quando xp̄us dixit diſcipulis Marc̄. vlt̓. Euntesin mundum vniuerſum predicate euangeliuꝫoī creature. poterāt ip̄i rn̄de̓. dn̄e quō nos derelinqͥs ⁊ ad iudeos trāſmittis. qͥ v̓ba tua falſa dixerunt qui miracula tua demoībus aſcripſerūt. qui tuam ſanctitatem in ſcandalum ꝑuerterunt? Quid inter eos facere poterimusnos ignari. qͥ habemus paruā ſapīam. nos infirmi qui habemus paruam potentiam. real̓rpeccatores qui habemus leſam ꝯſcientiam; ⁊ideo miſſus eſt ad eos ſpūſſanctus pro omībꝰ

H

I