SermoXV II

Uerſus. Sāguis pctm̄. ſāguis qͦꝫ dr̄ humor.Et Eſa. lix. Pctā vr̄a abſcōderūt faciē eius avobis ne exaudiret. Et Tren̄. iij. Nos iniqueegimꝰ ⁊ ad iracūdiā ꝓuocauimꝰ. idcirco tu inexorabil̓ es. Scd̓m ē orātis dubietas. qꝛ d̓ dubio dr̄ Iac̄. j. Nō eſtimet gͦ hō ille ꝙ accipietaliqͥd a dn̄o. Nā Bern̄. dicit. Indignꝰ celeſtibn̄dictōe ꝯuincit̉ qͥ deū querit dubio affectu.Ideo ꝯſulit Iaco. j. Poſtulet in fide nihil heſitās. Tertiū quod impedit eſt indignitas. iōdicit Hiere. vij. ⁊. ix. dn̄s. Noli orare ꝓ populo iſto. nec aſſumas ꝓ eis orationē. quia nō exaudiaꝫ te. Et Hiere. xv. Si ſteterit Moyſes⁊ ſamuel corā me non eſt anima mea ad populum iſtū. In vitaſpatꝝ etiā legit̉. Quidā frater patiebat̉ moleſtiam a ſpū fornicationis. ⁊abijt ſepe ad ſeniorem vt ꝓ ſe oraret. Cūqꝫ frequēs or̄o ſenioris nō iuuaret. dn̄s nocte oſtēdit ſeniori negligentiā fratrꝭ eſſe in cā qͣre nonexaudiret̉. vidit ſenior monachū ſedentem ⁊ſpm̄ fornicationis ī diuerſis formis mulieruꝫludentē apud ip̄m cū eiſqꝫ delectari. vidit etiam angelū dn̄i aſtantē ⁊ grauit̓ ꝯͣ eundē fr̄emindignatuꝫ qꝛ nō ſurgebat. nec ſternebat ſe inor̄onibus an̄ deū. ſꝫ magis delectabat̉ in cogitatōibus ſuis. Cognouit gͦ ſenior culpā fratrꝭeſſe ꝙ ipſe nō exaudiebat̉ ꝓ eo. Et dixit fratriImpoſſibile eſt a te diſcedere ſpm̄ fornicationis alijs ꝓ te orantibus niſi tuipſe laborē aſſumas. ieiunijs. orationibus ⁊ vigilijs orās dominū cum gemitu. Audiēs frater ẜmones ſenioris ꝯpūctꝰ eſt corde. ⁊ ꝑ afflictionē corꝑismeruit miſcd̓iam dei. Ad hoc idē refert qd̓ legit̉ ibidē. ꝙ qͥdā frater dixit. b. anthonio. oraꝓ me pr̄. Ad qd̓ dixit Anthoniꝰ. Ego nec tuimiſereor nec deꝰ niſi ꝓ teipſo ſollicitꝰ ſis ī or̄onibꝰ. Qui .n. ꝓ ſeip̄is nolūt orare ſil̓es ſūt cuidā qͣdrigario cuiꝰ qͣdriga cū cecidiſſet. ⁊ ip̄e ſedēs in luto a trāſeuntibꝰ petijt adiutoriū. qͥdānobilis manū extendēs vt ip̄m iuuaret. ſꝫ cuꝫmiſer nec vellet ſurgere nec ad qͣdrigā leuandā manū attingere. ſꝫ differebat. receſſit nobil̓indignās di. Exquo tu miſer nō iuuas te. necego curo de te. Moralit̓ iſte qͣdrigariꝰ ē quilibet hō ex aīa ⁊ corꝑe ꝯpoſitꝰ. cuiꝰ quadriga ēcorpꝰ ex qͣtuor elemētis ꝯpoſitū tāqꝫ ex qͣtuorrotꝭ. ⁊ h̓ interdū cadit in lutū pctī luxurie velgule. Qd̓ vidēs ſpūs petit vt alij ꝓ eo orent ⁊eū ſubleuent. ſꝫ qꝛ nec ꝑ ſe orat. nobilis ille hōxp̄s qͥ abijt in regionē lōginquā acciꝑe ſibi regnū. qͣꝫuis al̓s ſibi apponeret manū ſui auxilij. auxiliū ſubtrahit. ⁊ ip̄m iacere in luto peccati ꝑmittit. Quia ẜm Aug. qui te creauit ſine te nō te iuſtifica. ſine te. Quartū ē deſiderijꝑuitas. de quo dicit Aug. Seruat tibi deꝰ qd̓nō vult cito dare vt diſcas magna magis deſiderare. I Quantū ad ſcd̓m articulū ſubiun

git̉ fiducia exauditionis cū dicit̉. ⁊ accipietisvbi nota hec fiducia dat̉ nobis ex tribꝰ. Primo ex dei ad nos pia dignatōe q̄ maxime relucet ex hoc ꝙ ipſe incitat ad oranduꝫ. ⁊ li darevel exaudire nollet nullo mō ad petēduꝫ incitaret. dicit .n. in pn̄ti euāgelio. Si qͥd petieritꝭpatrē in noīe meo dabit vobis. Et iteꝝ. Petite ⁊ accipietis. Scd̓o hec pia dignatio relucꝫex hoc vicꝫ qꝛ in or̄one ꝯceſſit ſe patrē noīandū Mat. vj. ſic orabitis. Pr̄ nr̄ qͥ es in celis.vult gͦ a nobis orari tanqͣꝫ pr̄ a filijs qd̓ ē maxime dignatōis. de qͦ Aug. ī ſermo. dn̄i ī mōte.Magna inqͥt p̄ſūptio data ē. qͥa pͥuſqͣꝫ aliqͥdpetimꝰ tā magnū donū recipimꝰ vt dice̓ pr̄ nr̄audeamꝰ. Quid .n. filijs petentibus nō dabitcū hͦ an̄ dedit vt pr̄ eſſet. gr̄a eius nimia hoc anobis exigit vt pr̄ noſter ſit. quod nullo ſumptu comꝑari pōt ſed ſola bona volūtate. Tertio hec dignatio ex hoc lucet ꝙ deuote orātesextollit ad clarificandū. ſicut hoc declarat̉ dequodam nobili. Nā legitur ꝙ erant duo germani nobiles ſed fide nobiliores vidētes multas mundi fallacias dixerunt. Ecce pater noſter magnus fuit in auro. ſeruis ⁊ ancill̓. ⁊ tamen mortuus ē. eamus ⁊ ſeruiamꝰ deo qͥ nob̓hec dona ꝯferet que nō deficiūt. ⁊ iuerunt adquendaꝫ abbatē qͥ ſanctus ab omnibus dicebat̉ petentes ordinē. Sed abbas fratꝝ vſusꝯſilio indixit eis vt iret ad heremū. ⁊ ibi vnoanno manerēt victū de oꝑibus manuū querētes. volēs eos ꝓbare ſi in ꝓpoſito vellēt ꝑmanere. qui humiliter iuſſa exequentes ad locū ſibi oſtenſū tranſierunt. poſt annū reduxitabbas ad memoriā ipſoꝝ petitionē. ⁊ ait. Uado ⁊ videbo ſi in ꝓpoſito ꝑdurauerunt. ⁊ dūiuiſſet inuenit eos in orto laborantes. humiliter eoſqꝫ ſalutauit. ⁊ deuote eum receperunt.⁊ nocte illa miniſtrabant ei de his q̄ habebāt.Cum autē crederent abbatē dormire ſurgunt⁊ ẜm ꝯſuetudinē ſuā deuote orabāt. Et poſtnoctis mediū vidit abbas ſeniorem ſucentemtanqͣꝫ ſolem. ⁊ angelos deſcendere ad eum. eteleuare a terra adeo alte vt vix poſſit euꝫ abbas videre. Ecce quāta dignatio dei erga deuote orātes extat vt adhuc ī terra poſitos claritate corporis clarificauit. Suꝑ minoreꝫ ꝟovidit multitudinē demonū deſcendere in ſpecie vermiū qui volebant in os orantis intrare donec multitudinē demonū effugauit. Seniorē aūt angeli in locū priſtinū repoſuerunt⁊ lux mox receſſit. Facto mane feſtinaueruntambo ad ꝯfeſſionē. ⁊ cognouit abbas ꝙ ſenior deuicerat potent̓ tēptamēta demonū. ac ꝓpter ip̄iꝰ ꝯtēplatōꝫ eleuabat̉ a t̓ra vt recrearetur de auditu angelice armonie. Iuuenis ꝟoadhuc nō deuicerat ſꝫ viriliter reſiſtebat. ⁊ accepit eos in ꝯgregationē qͥ deo ẜuiētes mul-