SermoXVII

XVII

ue ne aliqn̄ dn̄i dei tui obliuiſcarꝭ. ⁊ negligasmādata eius atqꝫ iudicia. Negligētiaꝫ cauſatī iſtis nimia frequētia aſſiſtendi deo. qꝛ nimiafamiliaritas ꝯtemptū parit. Attn̄ cōtra talesdr̄. ij. Paraly. xxix. Nolite negligere filij meivos elegit deus vt ſtetꝭ corā eo. Et nota ꝙ nōſolū clerici ſūt negligentes ī reuerēdo dei maieſtatē īmo ⁊ laici. iō negligentiā talē expellitdn̄s aliqn̄ flagello ꝑcuſſiōis. aliqn̄ ſb̓tractōneſub̓e tꝑalis. Dicit. n. Ariſ. li. vj. aīaliū. ꝙ aqͥla pullos ſuos iā adultos ꝓuocat ad volāduꝫſuꝑ eos volitādo. ⁊ ſi ad exeundū pigritauerint eos roſtro ꝑcutit cibū ſubtrahēdo ⁊ exireeos d̓ nido ſic ꝯpellit. Sic aqͥla xp̄s qͥ ꝓuocatad volandū pullos ſuos. Deut̓. xxxij. Pulliem̄ ſui ſunt hoīes a ſe creati vel fideles baptiſmate regenerati. quos tā ꝟbis qͣꝫ exemplis ꝓuocat ad volandū .i. ad deū reuerendū ⁊ amādū. verbis qͥdē cū dicit. vſqꝫ mō nō pe. qͥc. q.d. vſqꝫ mō nō reueriti eſtis pr̄eꝫ meū. ⁊ hͦ etiānobis obijcit pr̄ Malach̓ .j. Si gͦ pr̄ ego ſumvbi ē honor meꝰ; ⁊ ſi dn̄s ego ſū vbi eſt timormeꝰ? Ꝙ aūt negligētes hactenꝰ fuimꝰ ī reuerēdo dei pr̄is maieſtatē. pꝫ ex illo ꝙ dicit nō petiſtis qͥcqͣꝫ. Nā reuerentia qͥd ē .i. aliqͥd. qꝛ gl̓ificatōꝫ acqͥrit. ẜm illud. j. Reg. ij. Quicunqꝫhonorificabit me gl̓ificabo eū. ⁊ qͥ ꝯtemnit meerit ignobilis. ⁊ hanc gl̓ificatōꝫ verēdo pr̄emhucuſqꝫ nō petiuimꝰ. iō xp̄s nos int̓dū flagello infirmitatꝭ vel adu̓ſitatis ꝑcutit ⁊ bona tꝑalia ſubtrahit. vt qͥ deū in ꝓſꝑitate reuereri noluimꝰ ſaltē in aduerſitate reueremur. Quintohoīes ſūt negligētes ī petendo ncc̄iaꝫ ſalubritatē. Cū ſeruꝰ aliqͥs ẜuit alicui dn̄o liberali qͥē ꝓnus ad petita audiēda. tal̓ nō dꝫ eſſe negligens ī petēdo. ⁊ p̄cipue debꝫ hͦ face̓ ī meridiepoſtqͣꝫ dn̄s prāderit ⁊ iā qͥeuerit iocūdiqꝫ animi fuerit. qꝛ tal̓ hora ē ꝯgruētior ad petendū.⁊ ſi tūc n̄ petierit ſꝫ negligēter ſe habuerit ī dānū ſuū cedit. Moralit̓ qͥlibet hō a deo creatꝰē ſeruꝰ dei factꝰ ad deo ẜuienduꝫ. ſic̄ de hͦ dicitmgr̄ li. ij. di. j. Et ſi inqͥt q̄rit̉ ad qͥd .i. ꝓpt̓ quācām finalē creata ſit rational̓ creatura: rn̄det̉ad laudandū deū. ad ẜuiendū ei. ad fruendūeo. Et infra. Factus angelꝰ ſiue hō ꝓpt̓ deuꝫdr̄ eſſe. nō qꝛ creator deꝰ ⁊ ſūme btūs. alt̓utrius .i. angeli vel hoīs indiguerit officio. qꝛ bonoꝝ nr̄oꝝ nō eget. ſꝫ vt ſeruiret ei ⁊ eo frueret̉cui ẜuire regnare eſt. in hoc .n. ꝓficit ſeruiēs.nō ille cui ſeruit̉. Et dauid hoc ꝑpendens aitī psͣ. cxviij. Seruus tuꝰ ego ſum da mihi intellectū dn̄e. Iſte inquā ſeruus vicꝫ hō ẜuit largo dn̄o vicꝫ deo gl̓ioſo. de quo loquēs Criẜ.xxvj. q. vij. Alligant. vbi pr̄familias largꝰ eſtdiſpenſator nō dꝫ eē tenax. vbi ꝑ pr̄em familias pōt intelligi deus pr̄. Sed ꝑ diſpenſatorēxp̄s ieſus. q. d. Ex quo pater largus eſt ⁊ fili-

us largus eſt. quia ſequit̉ patrē ſua ꝓles. mōqꝛ ille dn̄s eſt largus. ſequit̉ ꝙ ad dandū ē ꝓnus. ⁊ certe ꝓnior ad tribuendū qͣꝫ nos ad petendū. quare nō debemus eſſe negligentes inpetitionibus ne nos arguat quaſi negligētes⁊ dicat. Vſqꝫ modo nō petiſtis quicqꝫ. Accedamus ergo ad dn̄m glorie ⁊ petamus in meridie. Moraliter ꝑ meridiē ī quo ſol lucꝫ feruentius intelligit̉ tp̄s gr̄e in quo verꝰ ſol ſplēdet nobis clementior. In hoc meridie gr̄e debes veniā petere. qꝛ iā dn̄s ab ira ſua qͥeuit ⁊iocūdi animi exiſtit. iō ſapiens hortatur Eccͣixxxviij. quēlibet vt in pn̄ti deū ꝓ curādis peccatis petat cū dicit. Fili ī tua īfirmitate .ſ. ſpūali qͣ infirmꝰ es a pctīs tuis in aīa. non deſpicias .ſ. negligere teip̄m. ſꝫ ora dn̄m ⁊ curabit te.Et. b. Hieroꝰ. xiij. q. ij. c. in pn̄ti. In pn̄ti inqͥtſcl̓o ſcimꝰ ſiue or̄onibus ſiue ꝯſilijs inuicē nospoſſe adiuuari. Cū aūt an̄ tribunal xp̄i venimus. nec Iob nec daniel nec Noe rogare poſſe ꝓ quocūqꝫ. ſꝫ vnūquēqꝫ portare onus ſuuꝫ.Per Iob intelligit glo. ꝯiugatos. ꝑ danieleꝫvirgines. ꝑ Noe p̄latos eccleſiaruꝫ. q. d. neqꝫconiugati neqꝫ virgines neqꝫ p̄lati poſſūt iuuare quēqͣꝫ poſt morteꝫ orationibus ſuis ſi inpctō mortali abſceſſerit. Et certe illis qͥ hic ꝓpctīs ſuis delēdis dn̄m nō petūt ſꝫ in eis decedūt. dicit dn̄s vſqꝫ mō nō petiſtis qͥcqͣꝫ. iō nūcpetētes nō exaudiā. ite maledicti in ignē et̓nūiō petamus hic potius curari ⁊ pctā nr̄a ꝑ tribulationē ablui qͣꝫ ibi et̓no ſupplicio damnari. Sic quidā imꝑator noīe Mauriciꝰ. ſicutrefert Uinc̄. in ſpe. hiſto. li. xxiij. c. xviij. ⁊ hugo floriacen̄. Mauricius auguſtus inquiuntmallebat ī hoc ſcl̓o facinoꝝ ſuoꝝ corꝑali ſupplicio vindictā ꝑſoluere qͣꝫ tormētis infernalibꝰ ſeu gehēnalibꝰ cruciari. ⁊ hͦ quotidie ī or̄onibus ſuis p̄cabat̉ Quadā nocte dū in ſtratuſuo eſſꝫ vidit ꝑ ſomniū an̄ ſe ſtare eneā ſaluatoris effigiē q̄ erat an̄ portā palatij. ex qͣ miſſaeſt vox. date Mauriciū. Et exhibuerunt euꝫquidā iudiciarij mīſtri. tūc ait ad eū ſaluatorꝭimago. Ubi vis reddā tibi mala q̄ meruiſti: h̓an in futuro. Et ille. O curator inqͥt hominūdn̄e hic potius qͣꝫ ī illo. Tūc iuſſit diuina voxtradi eū ⁊ ꝯſtantiā eius vxorē ⁊ oēm cognationem eoꝝ foce militi. Exꝑgefactus aūt miſitad accerſiendū Philippū geneꝝ ſuuꝫ. Cui dixit. Scis inter agmina noſtra aliquē militemnoīe Focam. Et ille. ſcio vnū. Et imꝑator. cūius ē qualitatꝭ. Qui ait. Iuuenis ē tumidus⁊ temerarius. ⁊ ſic reſerauit philippo ſomnium qd̓ viderat. poſt hͦ mauriciꝰ ī hoſtili terrapoſitꝰ cū milites ſuos a rapīs abſtinere ꝯpelleret focā rogare ceperūt vt imperij regimē ſuꝑeos acciꝑet qͥ regalē purpura aſſūpſit. Quodaudiens Mauricius ceſſit ⁊ in quādā ſiluam

Ii 5