Dn̄ica quarta poſt paſce
ſꝫ etiā ꝯtrarie fortitudines .i. demōes ẜm Bartho. brictien̄. Et patꝫ ex illo ꝙ pͥmo aīe dānāde trāſeunt in dei ⁊ nō in demōīs ptātē. deinde tradant̉ miniſtris et̓nalit̓ puniende. idēohas ciſternas ph̓orū errantiū diſſipatas. nondebent ſcꝫ viri cōtemplatiui fodere ne forte ſb̓ducti oberrēt a fide. Quinto cella vinaria debet eſſe a fetore remota longe a balneis ſtabul̓⁊ ſterqͥlinijs. Moral̓r in balneis intelligūturvoluptatis delitie. in ſtabulis dignitatꝭ excellentie. qꝛ viri magni p̄cipue delectant̉ in ml̓titudine equitū pompa equorū qͥbꝰ ſtabula replent̉. Nā de Salomōe dicit̉. ij. Paral̓. ix. ꝙhabuit quadraginta milia equorū in ſtabulisIn ſterqͥlinijs aūt intelligunt̉ hūane diuitie.de qͥbꝰ apl̓s ad Phil̓. iij. Oīa detrimentū feci⁊ arbitratꝰ ſum vt ſtercora. Hec em̄ q̄ mundanis redolēt ſanctis fetent. qͥ celeſtiū odorem ꝑolfactū iudicio diſcretiōis ⁊ ꝯtēplatiōis ꝑcipiunt. Ideo ab his tribꝰ iā dictis tanqͣꝫ a tribus fetidis longe fiūt. Iuxta illud psͣ. liiij. Ecce elongaui .ſ. a fetore mūdi. ⁊ māſi in ſolitudine. Ꝙtū ad ſcd̓m tangit̉ bonitas diuine clementie pctōres corrigētis. cū dicit. ille arguet mūdū de pctō. d̓ iuſticia ⁊ d̓ iudicioDe peccato quidē infidelitatꝭ. qꝛ nō crediderūt in meUbi notandū infideles qui in xp̄m nō credūtſunt multiplices. Primi ſunt deū negātes. ethi qͥ ſunt in errore iſto mō ſunt indigni om̄i bono ⁊ ſunt quodāmodo deteriores demonibꝰ.qꝛ illi credūt deū eē. Iac̄. ij. Tu credis qm̄ deus ē ⁊ bn̄ credis ⁊ facis ⁊ demōes credūt ⁊ cōtremeſcūt. deū em̄ eē multis mōis oſtēditur.Primo hͦ fides recta teſtat̉. Nā fides catholica credit deū credit deo ⁊ credit in deū Credere deū ē ip̄m credere eē. Credere deo ē credere ꝟbis eiꝰ. Sꝫ credere in deū ē credēdo amare deū. credēdo in eū ire ac mēbris eiꝰ incorporari. Primū ⁊ ſcd̓m malorū ⁊ bonorū ē. ſꝫ tm̄bonorū ē tertiū. vt dicit Tho. in cōpen. lib̓. j.c. j. Et mgr̄. li. iij. diſt. xxiij. Scd̓o deū eſſe ſcriptura loquit̉. pͣsͣ. Ab eterno ⁊ vſqꝫ in eternuꝫtu es deꝰ. Tertio ſancti p̄dicāt quorum vnusAug. in ſoli. Credimꝰ te dn̄e eē aliqͥd qͦ nihilmaiꝰ cogitari poſſit. Quarto deū eē oēs creature clamāt. Nā oīa pulchra teſtant̉ ip̄m pulcherrimū dicētes cū psͣ. xcix. Ip̄e fecit nos etnō ip̄i nos. Om̄ia dulcia teſtant̉ eum dulciſſimū ſublimia altiſſimū. pura puriſſimū. et ſicde alijs. Iō Augꝰ. li. x. ꝯfeẜ. Interrogaui inquit de deo meo celū. ſolē luna ⁊ ſtellas. neqꝫnos ſumꝰ deꝰ quē querꝭ inqͥunt. Et dixi oībꝰ:circūſtant carnē meā. dicite de deo meo aliqͥd⁊ exclamauerūt voce magna. Ip̄e fecit nos.Ita ⁊ in alijs creaturꝭ vt floribꝰ. gēmis ⁊cͣ. nōſcit̉ creator. iuxͣ illud Sap̄. xiij. A magnitudine em̄ ſpeciei ⁊ creature cognoſcibilit̓ poterit
creator horū videri. Quīto deū eē rō natural̓dictat. Iō Bama. dicit. Cognitio exiſtēdi deum nob̓ naturaliter inſerta ē. de hͦ videsͣ. ꝑtej. dn̄ica. letare. ẜ. ij. Z. A. Scd̓i infideles ſuntidola adorātes. qͦrū aliqͥ adorāt ſolē. lunam ⁊ſtellas. alij qͣtuor elemēta. alij irrōnabilia. alijqꝫ demōes. Sic̄ illi ſacerdotes. iij. Regꝭ. xviijqui inuocabāt nomē baal de mane vſqꝫ ad meridiē. dicētes. Baal exaudi nos. hͨ qͥdē idolatria ē magnū pctm̄. qꝛ deo ſuū honorē aufert⁊ creature cui nō debet̉ cōfert. ⁊ equat creaturam creatori. Et de talibꝰ loquit̉ Paulus adRo. j. Mutauerūt gloriā incorruptibilis deiin gloria volucrum quadrupēdū ⁊ ſerpentuꝫSuꝑ qͦ dicit Amb̓. Ꝙta ē ſtulticia eorū. apd̓quos plꝰ pōt imaginatio qͣꝫ ꝟitas ⁊ potioresſunt mortui qͣꝫ viui. Tales ergo faciūt ſe infelices. maledictos. deriſione dignos. De qͦ Sapien̄. xiij. Infelices ſunt ⁊ inter mortuos ſpesillorū ē. qͥ appellauerūt deos oꝑa manuū hominū. De ſcd̓o Beutꝭ. xxvij. maledictꝰ hō quifacit ſculptile ⁊ cōflatile abominationē domiopꝰ manuū artificū. ponetqꝫ illud in abſcōdito. de tertio Hiere. x. Non ē ſpūs in eis. vanaſunt ⁊ opꝰ riſu dignū. Hic orit̉ vna dubitatioan xp̄ianis liceat imagines aliqͣſ adorare. ⁊ videt̉ ꝙ nō. qꝛ Exo. xx. dr̄. Nō facies tibi imaginē neqꝫ oēm ſil̓itudinē. Si em̄ nō licꝫ facereml̓to fortiꝰ nō licꝫ adorare. Ad oppoſitū aūt ēritus eccl̓e Ad iſtā dubitationē rn̄det Tho. iniij. ſcpͥ. ſen. diſt. ix. ꝙ imago dupl̓r pōt cōſiderari. vel ẜm ꝙ ē res q̄dā. vl̓ ẜm ꝙ ē imago. primo modo nullꝰ debet̉ ſibi honor ſic̄ ligno vl̓ lapidi. ſcd̓o mō honor nō fit imagini. ſꝫ illi cuiꝰ ēimago. Sꝫ Hol. lec. clv. dicit. ꝙ nulla adoratio debet̉ imagini nec hꝫ hō imaginē adorarevna em̄ ē adoratio in ſpū deuotionis ⁊ amoreſūmo. ⁊ iſtā nullo mō debemꝰ in aliā creaturādirigere. qꝛ tn̄ ꝓpt̓ imaginē xp̄i excitamur adadorādū xp̄m. ⁊ corā imagine or̄onē nr̄aꝫ facimus deū large loquēdo qͣſi imaginē adoramꝰEt ſb̓dīt. mihi videt̉ dicendum. ꝙ nec adoroimaginē xp̄i qꝛ lignū. nec qꝛ imago xp̄i. ſꝫ adoro xp̄m corā imagine xp̄i. qꝛ ē imago xp̄i ⁊ excitat me ad adorandū xp̄m. Cū aūt dic̄ Dam.li. xlviij. Scōꝝ imagines dicunt̉ adorari. h̓ intelligo ſic̄ dic̄ Hol. ꝙ ꝓpt̓ imaginis repn̄tationē lꝫ mihi corā illa imagine ſcm̄ cuiꝰ ē adorareSꝫ. d. ſi debeo ex cōmemoratiōe imagīs. multo magis ex cōmemoratiōe imagīs verioris. ẜverior imago ē in hoīe ẜm aīam. iuxͣ illd̓ Gen.j. Faciamꝰ hoīem ad imaginē nr̄am. Et veriorē imago viui hoīs. qͣꝫ imago lignea vel lapidea. gͦ lꝫ adorare deū vl̓ xp̄m in hoīe potiꝰ qͣꝫ ſimagine. Ad hͦ dicēdū ꝙ hō nimis magna hꝫnobilitatē. vn̄ ſi adorat̉ poſſet p̄ſumi ꝙ ꝓpt̓ ſeadoraret̉. imago aūt lignea nihil hꝫ bonitatis
K