Onica quarta poſt paſce

tum tūc obſtat viſui diſꝑgendo radios vſuales ne valeāt ꝑfecte res ſub aqua videri. ſic ſimilit̓ animꝰ hoīs quietꝰ ab oīm paſſionū turbatione nō impedit̉ in iudicio rōnis. ſed clarevidet ⁊ iudicat de ꝟo ⁊ falſo de bono ⁊ malo.Sꝫ ſi paſſionibꝰ ⁊ affectionibus moueat̉ ⁊ turbet̉ ſtatim impedit̉ ratio in iudicio ſuo vt nōpoſſit clare diſtinguere verū a falſo bonum amalo. Tertiū exemplū tangit cū dicit. Quiqꝫvagat̉. montibꝰ altis. defluꝰ amnis. Sepe reſiſtit. rupe ſoluti. obice ſaxi. Et vult ꝙ aqͣ currens de altis montibꝰ libere ⁊ recto tramite etfine impedimēto ꝓcedit directe ſed ꝑ obſtaculum lapidis rupti de mōte ipſa impedit̉ ne recte ꝓcedat. Sic ⁊ ipſa rō libera non impeditaobſtaculo alicuiꝰ affectionis vel paſſionis recte iudicat. Si aūt afficit̉ rupe affectionū impeditur in iudicio ꝟitatis ⁊ bonitatis. Vel aqͣcurrens de altis montibus .i. ſacra ſcriptura.que de celo ē ſanctis doctoribꝰ inſpirata. hecquidē ſine aliquo obſtaculo currit in cor hoīsꝙ nō eſt impeditū paſſionū obſtaculis. Ideocōcludit Boe. Tu quoqꝫ ſi vis. lumine claro.Cernere verū. tramite recto. caꝑe callem. gaudia pelle. pelle timorē. ſpemqꝫ fugato. nec dolor aſſit. nubila mens ē. vinctaqꝫ frenis. h̓ vbiregnant. hec ille. Itē patit̉ animꝰ ex nimia exinanitione vel repletione. Moral̓r. nimia exinanitio fit reſpectu pauꝑtatis ſed nimia repletio ex diuitiarū collatiōe que duo retrahuntmultos ab auditu ꝟbi dei Impoſſibile eſt em̄indigentē oꝑari bona. inqͥt ph̓us ⁊ idē .j. methaph̓. Sacerdotes inqͥt in egypto .i. antiquiph̓i habitis vite neceſſarijs inceperūt philoſophari. ꝓpter qd̓ petit Salomon dominumProu̓. xxx. Mendicitatē ⁊ diuitias ne dederis mihi .i. nimiā pauꝑtatē ⁊ ſuꝑfluas diuitias. tribue tm̄ victui meo neceſſaria. Quidametiā ſunt qͥbꝰ ⁊ ſi aſſit ſollicitudo. defecit tn̄ vigor ad illud qd̓ audiūt oꝑe ad implendū Alijꝟo ad audiendū verbis dei cū magna deuotione auditis dū ꝯͣrie tēptatōes inſurgunt. qꝛin ꝟtute expulſiua ipſarū temptationū deficiunt. ſic venit diabolꝰ ⁊ tollit v̓bū dei de cordibus eorū. vt dicit̉ Luc̄. viij. Et fortaſſis ſignūeſt ꝙ tales cibū ꝟbi dei appetebāt. Qn̄ em̄ hōhabet appetitū ad cibū corꝑaleꝫ. tūc talis cibꝰſumptꝰ manet in ſtomacho ad corpꝰ ꝯfortandum. ſic cibus ꝟbi dei appetitꝰ aut deſideratꝰab hoīe vtiqꝫ manet in corde ad aīam nutriēdam. Sic appetebat Daniel cibuꝫ ſpūalis doctrine. quia ꝓpter appetitū vehementē ſciēdivocatꝰ eſt vir deſideriorū Dan̄. ix. Et ſponſain canticis. Cantꝭ. ij. Hūc cibū ſpūalem appetebat cum dicebat. Sonet vox tua in auribꝰ meis. vox em̄ tua dulcis. Sic appetijt hunc cibūdauid qͥ dixit psͣ. cxviij. qͣꝫ dulcia faucibꝰ me

is eloqͥa tua ſuꝑ mel ori meo. Sed ſic nos nonhunc cibum appetamus. neqꝫ cū faſtidio capiamus. Et certe qui hunc cibū faſtidit ad mortem tendit. ẜm illud psͣ. cvj. Oēm eſcā abominata eſt aīa eorū. ⁊ appropinquauerūt vſqꝫ adportas mortis. Suꝑ quo dicit Augꝰ. Sic̄ noxium ē corꝑi corporeas eſcas nō poſſe ꝑciꝑe.ita ꝑiculoſum eſt aīe ſpūales eſcas faſtidire. ⁊tm̄ de ſecundo.¶ De eadem dn̄ica. Sermo ſcd̓s.Cle arguet mūdū de pctō. de iuſticia. ⁊ de iudicio¶Ioh̓. xvj. Dicūt exꝑti agriculture.Si arbor q̄ facit fructū acetoſum vel amaruꝫꝑforet̉. ita ꝙ foramē ꝑ arborē trāſit. ⁊ ip̄m foramen aqua mellita ꝑfundat̉. ⁊ cū clauo qͥ ſiteiuſdem generis vicꝫ arboris ip̄m foramē obſtruat̉. tales inquiūt arbores faciunt fructusbonos ⁊ dulces. Moral̓r ꝑ arborē ad pn̄s intelligo peccatorē qͥ facit fructū acetoſum pctīIdeo Anẜ. li. ix. c. xvij. exponēs hoc de arbore naturali dicit. quid ē arbor faciens fructuꝫacetoſum vel amarū niſi pctōr faciēs opꝰ malum? quod tandē amarā conſcientiā ⁊ amarepene reatū inducit. hec inquit arbor vicꝫ peccator hō ꝑforari debet cū clauo aſpere correctionis. ⁊ ſtatim debet īfundi aqua mellita lenitatis. qꝛ dicit idē vbi sͣ. Supra eiꝰ foramentunc aqua mellita ꝑfundit̉ cū blanda eius auri correptio adhibet̉. que tunc clauo obſtruit̉cū t̓rore pene ⁊ cōminatiōe cohibet̉. Iō btūsAugꝰ. de ꝯflic. vi. ca. ix. inducit manſuetudinem ꝓteruie rn̄dentē. Proteruia em̄ dic̄. nunquid ſtultis. nunquid inſenſatis hoībus. acfibrutis aīalibꝰ leuia ꝟba ⁊ nō magis aſperrīavt tales decet ſunt obijcienda dū delinquunt⁊ rn̄det māſuetudo. nō tua in his ꝑſuaſio. ſedapl̓i ſequēda eſt p̄ceptio. que de hac ſcā ſentētia diſcipuluꝫ āmonet dicens. ſeniorem ne increpauerꝭ ſed obſecra vt patrē. iuuenes vt fratres. anꝰ vt mr̄es. iuuēculas vt ſorores ī oī caſtitate. j. Thim̄. v. Et rurſū. ij. Thi. ij. Seruūinqͥt dn̄i n̄ oꝑtet litigare. ſꝫ māſuetū eē ad omnes. docibilem .i. ad docendū abilem. patientem cū modeſtia corripientē eos qͥ reſiſtūt veritati. Et rurſum inqͥt. ij. Thimo. iiij. Argueobſecra. īcrepa in om̄i patiētia ⁊ doctrīa. q. d.argue peccātes ex ignorātia obſecra peccatesex infirmitate ſcꝫ vt abſtineant ꝓpter reuerentiam rei ſacre ſcꝫ dn̄ice paſſionis eis in baptiſmo cōicate. increpa verbis duris peccantes.ex certa malicia qꝛ talis correptio arbore. id ēhoīem īmutat. vt q̄ primo faciebat poma acetoſa vel amara .i. oꝑa praua vel corrupta. producat ecōuerſo ſuauia ⁊ dulcerota .i. de cetero faciat oꝑa gratioſa ⁊ honeſta. ⁊ illo modo

S

A

R