Dn̄ica tertia poſt paſce

libꝰ. tm̄ date ei tormentū ⁊ luctū. tūc cogitatōnes noſtre deſcēdūt. iuxta illud psͣ. cvj. deſcēdunt vſqꝫ ad abyſſos. Huic ſcale ⁊ dn̄s ē innixus. qꝛ penitētes expectat ⁊ vocat dicēs. venite ad m̄e oēs qͥ laboratis ⁊ onerati eſt et egoreficiā vos Mat. xj. Aīa ꝟo deuota q̄ ſic dormiendo ad deū ꝑ inuocationem eleuatur. cuꝫiacob audit dn̄m dicentē ſibi. terrā in qua dormis dabo tibi ⁊ ſemini tuo Gen̄. xviij. Moraliter terra in qua aīa dormit ē caro vel corpusde terra factū. iuxta illud Gen̄. iij. Terra es ⁊in terram ibis. ⁊ hanc dabit dn̄s anīe. qn̄ caroconſentiēs rōni ſpiritui nouerit ſe ſubijcere vtdicat illud Gen̄. xvj. Ecce ancilla .i. caro ī manū tua ē. Spūaliter aūt ꝑ terrā intellige terrāviuentiū. in hac terra nūc dormit aīa ꝑ ꝯtemplationē. ſed hāc dabit ſibi poſtea vt reqͥeſcatin ea ꝑ ſempiternā fruitionē aut poſſeſſionemvt tunc dicat cū psͣ. cxlj. Portio mea dn̄e ī terra viuentiū. Scd̓m remediū ē corꝑis edomatio que debet fieri in iuuentute qꝛ ſtultꝰ eēt qͥnō domaret equū ſuū vſqꝫdū ſenex eēt cuꝫ domari nō poſſet. ſic qͥ nō domat carnē ſuam inadoleſcētia. ſed nutrit eā delicate. ita ꝙ nō poteſt eā poſtea tenere. ꝓijcit eā in lutum peccati. Quia dicit̉ Prou̓. xxix. qui delicate nutritſeruū .i. carnē ſuā vel corpꝰ ẜm glo. interl̓. qd̓debuerat rōni ſubiugari tanqͣꝫ dn̄o ſuo. poſtea ſentiet illum cōtumacē .i. laſciuū ⁊ indomabilem. Qualiter domet̉ equꝰ in iuuētute docꝫPe. de creſ. li. ix. c. vij. dicēs. Qui vult domare vel morigerare equū. primo adhibet ei frenū leuiſſimū cuiꝰ morſus ſit melle vel alio dulciliquore ꝑunctus. nā tale frenū faciliꝰ ⁊ acceptabiliꝰ ſuſtinebit ⁊ ꝓpter dulcedinē iterato libēter accipiet. Et poſtqͣꝫ frenum ſine difficultate acceꝑit aliquibꝰ diebꝰ ſero ⁊ mane ducat̉ ad manu. donec optime ductorē ſequaturdeinde abſqꝫ ſtrepitu ſelle qͣꝫ leuiꝰ poterit eqͥtetur pauliſper. ⁊ ꝑuo paſſu a dextrꝭ ⁊ ſiniſtriſepe vulneret̉. ⁊ omī die ꝑ loca plana ⁊ nō ſaxoſa de mane vſqꝫ ad meridiē equitet̉. Cū vero ſine ſella fuerit equitatꝰ. tunc ſuauiter ſineſtrepitu eidē ſella imponat̉ ⁊ cū ea leuiter ducat̉. Moralit̓ ꝑ equū intellige corpꝰ noſtrumqd̓ vt ait dauid in Psͣ .xxxij. eſt fallax equusad ſalutē. Hūc equū qui voluerit in adoleſcētia domare pͥmo debet ei frenū leue adhibereꝑ frenū leue intellige vno mō correctionē moderatā que debet eſſe ꝑuncta melle ſapientieſpūalis ⁊ diſcretiōis. Refert em̄ Ceſarius. indialo. Quidā adoleſcēs ſanctꝰ ⁊ nouitiꝰ in qͣdam domo ordinis ciſterē. ita indiſcrete ſe habuit. ⁊ ita ſingularis fuit vt abbas eiꝰ timeret⁊ eū ꝓ indiſcreto feruore ſepius argueret. illevero ſalutaribꝰ monitis nō acquieſcens in ꝑtinatia ſua perſeuerauit. ſic ꝙ pꝰ n̄ multos an

nos ipſe defunctus eſt. Nocte vero quadamcum abbas in ſuo ſtallo ſtaret. ⁊ contra p̄ſbyterum proſpiciēs tres perſonas quaſi tres cādelas ardentes ad ſe venire vidit. Quibꝰ propius accedentibus cognouit omnes. tunc abbas memor pertinatie predicti adoleſcentꝭ interrogauit eū dicens Quomodo habes. ⁊ illedixit bene. Et abbas. nūquid aliquid paſſuses pro inobediētia tua. ille ait. maxima ⁊ multa tormenta. Sed intentio mea licet indiſcreta fuerit tamen dominus miſertus eſt mei necſum damnatus. licet plura paſſus ſim. Ecceꝙ ille qui in ſua iuuentute adhibuit corꝑi ſuofrenū immoderate ⁊ indiſcretę correctionis ⁊abſtinentie penas purgatorij paſſus fuit. id̓onos vngamꝰ hec frena correctionuꝫ cū diſcretionis melle ⁊ ſpiritualis ſapientie. vt ſapient̓corpus in principio caſtigemꝰ. quia talia frena correctionis moderate faciliter ſuſtinebit.ideo beatꝰ Gregꝰ. ſuꝑ illud Iob. xxx. verſa ēin luctum cythara mea dicit. Si corda in cythara tenditur nimium maius ſonat. ſi minuſrauce ſonat. Tanto ſibimet debet qͥſqꝫ moderamine preeſſe. vt ad culpam caro non ſuperbiat. ⁊ tn̄ ad officium rectius in oꝑatiōe ſubſiſtat. Alio modo poteſt ꝑ frenum intelligi abſtinentia qua victualia quibus corpora laſciuiunt ſubtrahunt̉. De quo dominus Ezech.xxix. imponam frenum maxillis tuis. ſed hocfrenū debet perungi melle diſcretiōis. vt diſcrete a ſuꝑfluis abſtineat ne corpori noceat.ideo dicit Gregꝰ ſuꝑ Ezech̓. omel̓. vij. ꝑtis ſecūde. In hoc mundo cum nr̄is temptatiōibꝰnaſcimur. ⁊ caro aliquando nobis adiutrix ēin bono oꝑe. aliquando ſeductrix in malo. ſi gͦei plus qͣꝫ debuimus tribuimus. hoſteꝫ nutrimus. Et ſi neceſſaria ei que debemus nō reddimus ipſam necamus. Satianda itaqꝫ ē caro ſed ad hoc vt in bono opere nobis ſufficiatnam quiſquis ei tantū tribuit vt ſuperbiat ſatiari penitus ignorat. hec ille. Ideo debet hōimponere corꝑi ſuo frenū moderate correctionis. ⁊ etiā refectionis. ⁊ hͦ frenū ſine difficultate accipiet. qͦ facto debet ip̄m mane ⁊ ſero ſpiritus ducere ad bona oꝑa ad volūtatē ſuam.⁊ ſine ſella auſtere caſtigationis. qꝛ nōdū pōteā ſuſtinere. ⁊ debet corpꝰ volui nūc a dextrisꝓſperitatis. interdū a ſiniſtris aduerſitatꝭ vtſe equanimiter in his habeat. ⁊ tandē cum aſſuefactum ē in illis pōt ſibi imponere ſella dure caſtigationis ⁊ pauce refectionis. Sicut fecit ſanctus Germanus nobiliſſimus dux burgundie. ⁊ poſtmodū ep̄us. qͥ corpꝰ ſuū ꝑ. xxxannos ita afflixit vt nunqͣꝫ panē frumēti. nonvinū. nō legumen. nec ſal pro ſapore ſumeret.bis tamē in anno in paſca. ⁊ natali bibebat vlnum. quod tn̄ fuit limphatū ſumebat. vt mo-

Q

N