Dnica ſecūda poſt paſce
iō cū ſūma diligētia dꝫ hō vitare recidiuū. nāapl̓s oībꝰ iuſtꝭ dic̄. Euigilate iuſti ⁊ no. pec. j.Cor̄. xv. ꝑ hͦ monēs eos ne recidiuēt ī pctm̄. ſitn̄ ꝯtīgat ex hūana fragilitate quēqͣꝫ iteꝝ peccare qd̓ tn̄ deꝰ autat n̄ deſꝑet nec diutiꝰ ī pctīsiaceat ſꝫ pnīaꝫ agat. ⁊ cū ꝓph̓a dd̓. ij. Reg. xij.dicat. Peccaui ī dn̄o. qꝛ deꝰ dic̄ hoī īpenitēti.⁊ pctm̄ ſuū nō recogͦſcēti illud Hiere. ij. Ecceego ī iudicio ꝯtēdā tecū. eo ꝙ dixerꝭ n̄ peccaui¶ Quātū ad ſcd̓ꝫ p̄ponit nob̓ apl̓s exēplū imitatōis cū dic̄. ut ſeqͣmī veſti. e. dic̄ Iſi. li. xvij.Heliotropia eſt herba ſic dicta eo ꝙ ſolſticioeſtiuo floreat. vel ꝙ ſol̓ motibꝰ folia circūactaꝯu̓tat. ꝓpt̓ qd̓ a latīs ſolſeqͥuꝫ vocat̉. Seqͥt̉ eīeiꝰ flos ſol̓ curſū ⁊ ī oī pūcto ī ortu vicꝫ ⁊ occaſu ſꝑ ſe ad ip̄m ꝯuertēs ⁊ florē ſuū aꝑiēs ſiueclaudēs. Moral̓r ꝑ hāc herbā accipe ꝯſcīamhoīs ī virtutibꝰ floridā. q̄ dꝫ ſeqͥ vera xp̄i veſtigia veri ſol̓. ꝯſiderādo vicꝫ labores eiꝰ. qͦs indiſcurrēdo ꝑtulit. ī qͥbus ẜm psͣ. a iuuentutefuit. vt ī effuſione lachrymarū qͣs ī ꝯpatiēdoon̄dit Lu. xix. Cū vidēs ciuitatē hirl̓m fleuitſuꝑ illā ex ꝯpaſſione. Et ſil̓r plagaꝝ illationeqͣs a iudeis ꝑtulit. ⁊ ſic d̓ alijs. ⁊ dꝫ ei totā ſuam intētiōꝫ aꝑire. nō ſolū ī ortu ꝓſꝑitatꝭ. ſꝫ etiam ī occaſu tribulatiōis ⁊ adu̓ſitatꝭ. exemploiſtiꝰ fr̄is de qͦ legit̉ ī uitaſpa. qͥ int̓rogauit quēdā ſenē di. Si fuero in aliqͦ loco ⁊ nata fueritmihi tribulatio. ⁊ nō habuero aliqueꝫ cui meꝯmittā. dolores ⁊ paſſiōeꝫ incidā quid faciā?Tūc dixit ſenex ei. crede ī deuꝫ. qꝛ ipſe mittetāgelū ſuū ⁊ gr̄aꝫ ſuā ⁊ ipſe erit tibi ꝯſolatio ſi īcharitate rogauerꝭ. Pro qͦ ē notandū ꝙ veſtigia diuītatꝭ ſeqͥ n̄ poſſumꝰ. qꝛ iob. xj. celſior eſtcelo. ⁊ qͥd facies. ꝓfūdior ē inferno. ⁊ vn̄ cogͦſces. ⁊ iō veſtigia hūanitatꝭ ſeqͥ dēmus. vt qͥlibet dice̓ poſſit Iob. xxiij. Ueſtigia eiꝰ ſecutꝰ ēpes meꝰ ⁊cͣ. Et pͥmo ī mortꝭ ꝯſideratōe. qꝛ xp̄spaſſus ē ⁊ mortuus vt mortē nr̄aꝫ ſꝑ meditemur. iuxta illud Ecc̄i. vij. Memorare nouiſſima tua ⁊ ineternū nō peccab̓. Et. xiiij. Memor eſto ꝙ mors nō tardabit. nā ſtatutū ē oībus ſel̓ mori. ad Heb̓. ix. vt qͥlibet poſſit dicere cū ſapiēte Sap̄. ij. Trāſit vita nr̄a tanqͣꝫ veſtigiū nub̓ ⁊ ſic̄ nebula diſſoluet̉. hͨ mors ſꝑ ēmeditāda. Quia ẜm Bern̄. nihil ī rebꝰ humanis certiꝰ morte. ⁊ nihil incertiꝰ hora mortꝭ inuenit̉. iō idē Bern̄. ī qͦdā ẜmone. nō cogitantē de morte rep̄hēdit di: Miſer hō qͣre nō oīhora te ad mortē diſponis. cogita te iā mortuum cū ſis de neceſſitate moriturꝰ. diſtīgue qͣliter oculi ꝟtent̉ ī capite. vene rūpent̉ in corꝑe⁊ cor ſcindet̉ dolore. Et. b. Gregor̄. in moral̓.tractās illud Iob. Numerꝰ annoꝝ incertꝰ eſtſic ait. Circūſpicit impiꝰ ꝙ tꝑaliter floret. ⁊ pēſare negligit ꝙ ad interitū ducit̉. ⁊ in vitā carnis fiduciā ponit. eāqꝫ ꝑmanere eſtimat. quā
ad tp̄s tenet. ſolidat̉ ī elatiōe animꝰ quē repētina mors ſurripit. nūqͣꝫ ꝯſiderat qͣꝫ ſit incerta eius felicitas nunqͣꝫ penſat. Nā ſi incertitudinē fugientꝭ vite ꝯſpiceret. incerta ꝓ certꝭ nūqͣꝫ teneret. Iō deuotus doc. Amādus in ho.ſap̄. lib. ij. c. ij. narrat de qͦdā iuuene qͥ mortep̄uentꝰ ī ꝓximo migraturꝰ erat. ⁊ de ſalute ſueaīe nihil diſpoſuerat. iō lamētabilit̓ inter cetera ait. O qꝫ mīme credidiſſeꝫ ꝙ tā cito moridebuiſſē. Et deinde alloquit̉ mortē. O miſera repēte qͣſi ex inſidijs erumpens irruiſti ſuꝑme. ꝯp̄hendiſti atqꝫ mille funibꝰ ligaſti. ⁊ ī viculis ferreis tecū trahis. ſic̄ trahi ſolet dānatus ad ſuppliciū mortis. Nūc p̄ dolore mortꝭꝯploſis manibꝰ rugitū emitto. cupiens mortēeffugere. ⁊ nō eſt locꝰ effugiendi Circūſpiciaꝫad oēm plagā ⁊ deficit ꝯſolator ⁊ adiutor. qd̓fixū ē īmutari n̄ p̄t voce mortꝭ horribilē audioītonātē atꝫ dicētē filiꝰ mortꝭ es tu nec opes necrō nec cogti nec amici valebūt te lib̓are d̓ manu mea. finis ē. decretū ē. imple̓ oꝑtet. hec illeQuare ncc̄e ē valde oībꝰ hoībꝰ vt ſuā morteꝫꝯtinue p̄ ocul̓ habeāt ⁊ d̓ ſalute aīe ſue ꝓcurētne eis ſil̓ia ꝯtīgāt. Sꝫ. d. a. audiui ſuꝑiꝰ ex dicto ſapientꝭ. ꝙ vita nr̄a trāſit ſic̄ veſtigiū nub̓Ex qͦ videt̉ ꝙ nulla pꝰ hāc vitā erit hoīm mēoria. ſꝫ ꝑibūt ī corꝑe ⁊ aīa. qꝛ trāſeūte nube nullū veſtigiū eiꝰ erit et manebit. ſic nec vite nr̄e.Ad hͦ dicūt om̄s doc. catholici ⁊ hͨ ē fides nr̄aꝙ vita hūana eſt denuo reꝑanda. aīa .n. hūana naturalit̓ hꝫ inclinatōꝫ ad corpꝰ ſuū eternalit̓ ad mīſtrādū. Naturalis .n. inclīatio nō eſtfruſtra. Ergo cū ꝯſtat om̄s mori. ncc̄e eſt ponere corꝑa eoꝝ ad vitaꝫ qn̄qꝫ reditura. vt dic̄hol. ſuꝑ li. ſap̄. lec. xvj. Iō dic̄ Iob. xix. Scioꝙ redemptor me. vi. ⁊ ī no. die. d̓ ter. ſur. ſumEt Ezech̓ .xxxvij. dic̄ dn̄s. Ego aꝑiaꝫ tumulos vros. ⁊ educā vos d̓ ſepulcrꝭ vr̄is. Et ibideꝫ dic̄ oſſibꝰ aridis. dabo vob̓ ſpm̄ ⁊ viuetisSed ꝯͣ hͦ iteꝝ īſtaret aliqͥs. ⁊ primo ꝑ illud psͣxxxviij. Remitte mihi vt r̄frigerer puſqͣꝫ abeam ⁊ am. nō ero. Scd̓o ꝑ illud Iob. vij. Sic̄ꝯſumit̉ nubes ⁊ ꝑtrāſit. ſic qͥ deſcendit ad infernū nō aſcendit nec reu̓tet̉ vltra ī domū ſuam. Tertio ꝑ illud Iob. x. Uadā ⁊ nō reu̓tarad terrā tenebroſā. Quarto ꝑ illud. ij. Regūxij. qd̓ dixit dauid poſt morte pueri quem genuit ex adulterio de berſabee. ego vadā ad illū. ille nō reu̓tet̉ ad me. Quīto ꝑ illud Ecc̄siij. Unꝰ eſt interitꝰ hoīꝫ ⁊ iumentoꝝ. ⁊ eqͣ vtriuſqꝫ ꝯditio. ſicut morit̉ hō. ſic ⁊ illa moriunt̉.Sexto ꝑ illud psͣ. xlviij. Sepulcra illoꝝ domus eoꝝ ineternū. Septimo ꝑ illud. ij. Reg.xiiij. Om̄s morimur ⁊ tanqͣꝫ aqua dilabimurſuꝑ terrā q̄ vltra non reuertet̉. Ex his argueret aliqͥs poſt morteꝫ ad corpus aīas nō reu̓ti. Sꝫ tene vt prius dictū eſt. Sꝫ ad pͥmuꝫ re-
H
G
I