Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoIX

ī odoratu ſputoꝝ feditatē. ī guſtu aceti ⁊ fellisamaritudinē. ī ocul̓ lachrymaꝝ effuſiōꝫ. ī corde penaꝝ tīorē. iō dic̄ h̓ apl̓s. xp̄s paſ. ē ꝓ no.Prīo qͥdeꝫ paſſiōe generali. qꝛ ẜm oīa mēbracorꝑis. iuxͣ illd̓ Eſa. liij. Uidimꝰ eū n̄ ha. ſpe.ne. de. Scd̓o paſſione acerba Tren̄. j. O vosoēs ⁊cͣ. Tertio rōe ītēſiōis ꝓpt̓ optimā diſpoſitiōꝫ ip̄iꝰ patiētꝭ. tū ꝓpt̓ eiꝰ īnocētiā. tū ꝓptereiꝰ honorꝭ excellētiā. Honorabil̓ eī cū ꝯfūdit̉plꝰ ledit̉ ⁊ p̄cipue int̓ ſuos. Quarto paſſiō egͣuiſſima ꝓpt̓ eiꝰ ꝟtuoſitatē. Ille eī miles xp̄usqͥ paſſꝰ ē ꝓ ſalutē generꝭ hūani ē v̓tuoſiſſmꝰ. gͦeiꝰ paſſio fuit gͣuis. qꝛ vilis hō d̓ morte doloren̄hꝫ. cū turpitudo finē hꝫ. vt dic̄ Tho. vbi. sͣ.Quīto paſſiōe ignomīoſa. ⁊ hͨ ignominia attēdit̉ ī patibulo crucꝭ vbi fuit ſuppliciū ⁊ ī ꝯſortio fuit iniqͦꝝ cū qͥbꝰ deputatꝰ eſt. iō dixeruntSap̄. ij. morte turp. ꝯdē. e. Et notāt̓ dic̄ apl̓spe. xp̄s paſſꝰ ē. ⁊ n̄ dic̄ fuit paſſꝰ. ī hͦ innuēs vteiꝰ paſſiōes tot ⁊ tāte fuer̄t ꝙ nemo pōt eas explicare. iuxͣ illd̓ psͣ. lxxxvij. Oēs fluctus īdu.ſu. me. Et dic̄ īduxiſti. ꝑ hͦ ſignās ꝙ oīa hͨ q̄ depaſſiōe eiꝰ ꝓph̓ata fuer̄t certitudīalit̓ euener̄tNō dicit h̓ qͣnta paſſꝰ ſit. qꝛ hͦ expͥmere n̄ potuit. ſic̄ xp̄i natura qͣꝫtū ad ip̄ius teneritatē oīmalioꝝ hoīm naturā īcōꝑabilit̓ excedit. ita eiꝰpaſſio paſſiōes alioꝝ incōꝑabilit̓ trāſcēdit. iōdic̄ aug. ī ẜ. d̓ paſſiōe. Caput nr̄m intuemur.multi martyres talit̓ paſſi ſt̓. ſꝫ nihil ſic elucetquō caput nr̄m. Sed di. quō h̓ fuit ꝙ xp̄s tm̄dolorē ſuſtinuit. cū ipſe fuit verꝰ ꝯphenſor etgaudiū btītudīs redūdabat ī ſenſualitate. abſorbendo oēm dolorē corꝑi īferibilē. vt dicūtdoc. Ad hͦ dr̄ ꝙ miraculoſe fuit ſcm̄. qꝛ redūdātia btītudīs ⁊ gaudij int̓iorꝭ ita ſuſpēſa fuitī xp̄o ꝙ ī nullo r̄miſit dolorē ext̓ioreꝫ vt tāgitglo. Ly. qͥ d. Tꝑe paſſiōis xp̄i diuītas ī celuꝫabiſſe dr̄. n̄ qͥdē locū mutās ſꝫ ꝟtutē cohihēs.vt poſſēt īpij paſſiōꝫ ꝯſūmare. iō pꝫ ꝙ xp̄s voluit ſibi īpaſſiōꝫ ſb̓trahe̓ miraculoſe qd̓ ex gr̄adigͣtꝰ ē ſuis martyribꝰ tꝑe paſſiōis elargiri. nāqͣnto duriora ꝑpeſſi ſūt ext̓iꝰ tāto magꝭ ill̓ deꝰaffuit int̓iꝰ ꝯſolādo. iō. b. laurētiꝰ ſuꝑ cratē poſitꝰ dixit ad deciū. Carbones tui mihi refrigeriū p̄ſtāt. Et b. Tiburciꝰ dū ſuꝑ carbōes ignitos īcederet ait. videt̉ mihi ꝙ ſuꝑ roſeos flores īcedā ī noīe ieſu xp̄i. Sic xp̄s ī ſua paſſiōenullā ꝯſolatōꝫ recepit. ꝓpt̓ qd̓ dixit. deꝰ deusmeꝰ vt qͥd me dere. Sꝫ ſi q̄reret a. ꝓpt̓ quosxp̄s paſſꝰ ē? rn̄dit petrꝰ di. ꝓ nob̓ .ſ. hoībꝰ. nonꝓ demonibꝰ. Qd̓ etiā tāgit īfra cū dic̄. qꝛ peccata nr̄a ip̄e ꝑtulit ī corꝑe ſuo ſuꝑ lignū .ſ. crucis. vt pctīs mortui .i. ampliꝰ nō peccemꝰ ſicutmortui ſꝫ iuſticie .ſ. xp̄o viuamꝰ. cꝰ liuore ſanati ſumꝰ .ſ. a pctōꝝ īfirmitatibꝰ. Et dic̄ mgr̄ li.iij. ſen. di. xviij. c. vl. ꝙ portauit pctā nr̄a xp̄s.i. penā pctōꝝ nr̄oꝝ. qꝛ ꝑ ip̄iꝰ penā quā in cru

ce tulit pena nr̄a relaxata eſt. iō dr̄ de ſū. tri. ⁊fi. ca. c. fiirmit̓. Qui etiā ꝓ ſalutegenerꝭ hūaniī ligno crucꝭ paſſus eſt. Et ſic miles iſte xp̄s ꝑpaſſiōꝫ ſuā redemit nos a tyrāno qͥ nos rapuerat ptāte. iō dēmꝰ ſibi fidē dare vt eū ſolū diligamꝰ. ſibi ẜuiamꝰ ⁊ ī ſpōſū hēamꝰ vt dicat qͦlibꝫ. ſpōſꝰ ſāguinū tu mihi es. Exo. iiij. i. redemiſti me ſāguīe tuo p̄cioſo. Et n̄ ſolū xp̄s noslib̓auit a diabolo. ſꝫ locauit nos ī eccl̓ia ſuo caſtro abiēs īterī ad pr̄eꝫ ſuū. ⁊ nuptijs nccͣia diſponēs. volēs ꝙ ſil̓es ſimꝰ hoībꝰ expectātibꝰdo. ſu. qn̄ re. a nu. Lu. xij. Sꝫ timēdū ē ꝙ multi qͥ ī ſacͣ. xl. xp̄o fidē deder̄t nolle ab eo ſeꝑariveniēte diabolo tyrāno ⁊ multa eis ꝓmittēteſ. lōgā vitā. gloriā md̓i. ⁊ honores ⁊ delicias.ſtatī oſtiū cordis ei aꝑiūt ⁊ ip̄m ītromittūt. etxp̄o fidē frāgūt. ⁊ ī pͥſtīa pctā cadūt ⁊ recidiuāt. ſꝫ hͨ recidiuatio in pctā cauſat. vij mala inhoīe recidiuāte q̄ ꝑ. vij. ſpūs neqͥores figurāt̉Mat. xij. Primo ꝑ ip̄m reddit̉ pctōr ꝓniorad labendū. ſcd̓o durior ad ꝯterenduꝫ. tertiotardior an ꝯfitendū. quarto infirmior ad reſiſtendū. qͥnto ꝓnior ī malo ꝑſiſtendū. ſexto demō improbior fit ad impetēdū. ſeptīo deꝰ efficit̉ difficilior ad miſerādū. Iō ſapiens diſſuadet recidiuuꝫ dicēs. Fili peccaſti. ne adijciasiteꝝ. ſed ⁊ de priſtinis dep̄care vt tibi dimittant̉. Ecc̄i. xxj. Et nota ꝙ hō qͥ vult euitarerecidiuū pctī dꝫ rememorare turpitudinē p̄teritoꝝ pctōꝝ. Quia dicit mgr̄ ſen. ſuꝑ illd̓ apl̓iad Ro. vj. Quē fructū .i. vtilitatē habuiſtistūc ī illis .ſ. turpitudinibꝰ ⁊ pctīs. ī qͥbꝰ nūc .ſ.pnīam erubeſcitꝭ. q. d. nullā. Iō apl̓s pctāp̄terita ꝯmēorat. qꝛ hec ꝯmēoratio facit pctāpora abhorrere mala. ⁊ ꝯſequēter pctī recidiuuꝫ euitare. ⁊ merito. qꝛ ẜm apl̓m vbi sͣ. Finis illoꝝ .ſ. qͥ iteꝝ peccat mortaliter. mors. ſcꝫgehēne. qd̓ patet ī ꝯcluſione exempli p̄cedentis vbi ꝯcludit̉. Cū puella faciē a milite qͥ eaꝫa tyrāno lib̓auit au̓teret ⁊ intromittere nolletmiles iudici ꝯqueſtꝰ ē de muliere ⁊ raptore. iudex ꝓ eis miſit. et int̓ cetera puelle dixit. iureduplici vxor fuiſti illius. tū qꝛ de māu raptoris te lib̓auit. tū qꝛ fidē ſibi dediſti. qͣre gͦ ianuam alteri aperuiſti ⁊ eū intromiſiſti. Cūqꝫ illarn̄dere nō poſſet. dedit iudex ſnīam mortꝭ ſuꝑillā. Sic ſpūaliter xp̄s vidēs aīam lapſam inpctm̄. hortat̉ eā vt ſibi aꝑiat cor ſuū ꝑ ꝯtritionē ⁊ ꝯfeſſionē cū dicit Cant̓. v. Aꝑi mihi ſoror mea ſpōſa. Cū aūt pctōꝝ ꝯſuetudine allecta aꝑire xp̄o recuſat. tūc ea apud pr̄em iudicē et̓nū accuſat. ⁊ ille ꝓ ea mittit qn̄ eā ꝑ mortē corꝑalē a corꝑe diuidit. Et dicit duplici iure .ſ. creatiōis ⁊ redēptōis ſponſa filij mei eſſedebuiſti. Cūqꝫ illa nō inuenerit qd̓ reſpōdeattunc ſnīam eterne damnatōis iudex ꝓfert. qꝛfinis illoꝝ qͥ in pctīs manēt mors .ſ. eterna eſt.

E

F