SermoV LLA

rūdū hn̄tis candelā accēſam ⁊ euerſam. Et ſuper caput hos ꝟſus. Eſt mihi vel md̓o. iō ſtoveſte iocūdo. Sto ſuꝑ incerto. vitā cū lumineꝟto. In qͣ pictura inſtabilitatē pn̄tis vite figurabāt. Nā ſic̄ globꝰ in qͦ ſtat hō cito ꝟtit̉ ⁊ ip̄edeijcit̉. ſic vita pn̄s cito vertit hoīem d̓ ꝓſperitate ī aduerſitatē. de leticia ī merorē. d̓ reqͥe inlaborē. d̓ diuitijs ī pauꝑtatē. ⁊ tādē d̓ ſanitateī mortalitatē. Iō hͨ ē dies aduerſitatꝭ. dies flebilitatꝭ. dies laborioſitatis. dies pauꝑtatis. etdies mortalitatꝭ. Primo qͥdē hͨ ē dies adu̓ſitatis. qd̓ ꝓbat btūs Greg. v. mora. Si inqͥt ſb̓tiliter ꝯſideret̉ qͥcqͥd h̓ agit̉ pena ⁊ miſeria eſt ⁊tn̄ hͦ ip̄m ꝙ vita nr̄a tātis rēplet̉ miſerijs miſericordit̉ diſpēſat̉. Et idē dic̄. xxiij. moral̓. Secreto dei ꝯſilio agit̉. vt hꝰ ꝑegrinatiōis tēꝑore via electoꝝ turbet̉. Uia qͥppe eſt vita pn̄s qͣad patriā tēdimꝰ Et idcirco btī occulto dei iudicio freq̄nti dei ꝑturbatiōe ꝯterūt̉. ne nimisꝓſpera diligamꝰ. Iſtud ſatis ꝯſiderauerat ſalomon qn̄ ī oībꝰ q̄ fiūt ſb̓ ſole vanitatē vidit etafflictioneꝫ ſpūs. Et iō dixit Ecc̄s. ij. Teduitme vite mee vidētē mala vniuerſa eſſe ſub ſole⁊ cuncta vanitatē ⁊ afflictionē ſpūs. Sꝫ quaī̄ꝯtingūt adu̓ſa bonis ī hac vita. Ad hͦ dico ꝙꝑ aduerſitatē ⁊ tribulationē ſecuriꝰ vehūt̉ adportū ſalutis eterne. Quia dicit Ariſto. in ꝓbleumatibꝰ ꝑticula. ij. ꝓbleumate. iij. ꝙ aquaſalſa ml̓to fortiꝰ ⁊ ſecuriꝰ portat nauē qͣꝫ aquadulcis ⁊ eiuſdeꝫ qͣꝫtitatꝭ. Cuiꝰ cā ē qꝛ aq̄ ſalſa ēcorpulentior ⁊ dēſior qͣꝫ aqͣ dulcis. Un̄ ſi ouūponat̉ ī aqͣ ſalſa ſuꝑnatat. ſi ī aqͣ dulci ſb̓mergitur. Et aliqͥ ignorātes hāc diu̓ſitateꝫ penes leuitatē ⁊ gͣuitatē ī aqͥs onerati pͥmitꝰ ī mari. dānificati ſūt ī fluminibꝰ vt dic̄ Ariſt. ī li. methe.Et iō ſecuriꝰ ꝯtingit nauigare ī mari qͣꝫ in fluminibꝰ. Moral̓r aqͣ marꝭ ē vita pn̄tꝭ adu̓ſitatꝭ⁊ tribulatōis. q̄ ē ſal ſa ⁊ amara nimis. ſꝫ tn̄ eſtbreuis. Iuxͣ illud amandi ī hora. ſa. li. j. c. xiij.Tribulatio cū pn̄s ē meſticiā p̄ſtat. cū aūt p̄terit ⁊ victa fuerit. ſūme letificat. breuē hꝫ amaritudinē ⁊ lōgā ꝯſolationē ⁊ hͦ pꝫ h̓ d̓ apl̓is qͥ īpaſſiōe xp̄i fuer̄t nimis amari. ⁊ adhuc hodieꝓpt̓ mētū iudeoꝝ triſtes īcluſi. ſꝫ ⁊ hͦ breue fuit. qꝛ dn̄s eis apparēs ſpm̄ ſctm̄ dedit cū dixit.Accipite ſpm̄ ſctm̄ ⁊cͣ. Sicqꝫ breuis amaritudo adu̓ſitatꝭ ꝟſa ē in lōgitudinē iocūditatꝭ. qꝛgauiſi ſūt diſcipl̓i viſo dn̄o. Sꝫ nauis ē ꝑſonabn̄ onuſta ꝟtutibꝰ ⁊ gͣtijs. Iux illd̓ Prou̓. vl.Facta ē qͣſi nauis īſtitorꝭ d̓ lōge portās paneꝫſuū. Hec vtiqꝫ bōa ꝑſona ſiue vir ſiue ml̓ier ſecuriꝰ nauigat ī amaritudīe adu̓ſitatꝭ hꝰ ſecl̓i qͣꝫī dulcedine delitiaꝝ ⁊ ꝓſperitatꝭ. qꝛ Prou̓. j.ꝓſꝑitas ſtultoꝝ ꝑdat eos. Alia cā qͣre ꝯtīgūtadu̓ſa bōis ē. vt pꝰ amaritudinē adu̓ſitatꝭ meliꝰ dulciuſqꝫ ſapiāt vinū et̓ne iocunditatꝭ. Qꝛdic̄ Ariſ. ꝓbleū. xj. ꝑticula. xxij. Ꝙpꝰ comeſti

onē eorū q̄ ſtiptica. pōtica vl̓ auſtera. q̄ n̄ ml̓tūab inuicē differūt: ẜm ꝯmētatorē. vinū ⁊ aqͣ ⁊vniu̓ſal̓r oīs potꝰ vid̓r dulcior: ⁊ cā ē dux vnaeſt ꝯͣria iuxͣ ſe poſita magꝭ eluceſcūt. ⁊ ſic ꝯͣriūſcꝫ dulce magꝭ apparet iuxͣ ſuū ꝯͣriū. Alia cā qꝛꝑ amara ⁊ potica aꝑiunt̉ pori līgue ⁊ organorū guſtꝰ: ⁊ ſic potꝰ meliꝰ penetrat ⁊ diutiꝰ eisadheret Sic moral̓r dn̄s potabit electos ſuoſvino exultatōis: pꝰ amaritudinē tribulatiōisdicēs Cātꝭ. v. Comedite amici mei ⁊ bibite etinebriamini chariſſimi. et illd̓ vinū ꝑpetue voluptatis meliꝰ ſapiet aīe poſtqͣꝫ guſtauerit aduerſa ⁊ mala pn̄tꝭ vite. O qͣꝫ ī magͣ dulcedineapl̓i ſctī vinū eterne leticie hactenꝰ biber̄t: quiamaritudinē adu̓ſitatꝭ h̓ p̄guſtauer̄t. qn̄ xp̄mpati vider̄t. ⁊ p̄ triſticie amaritudine ⁊ formidine ꝑſeq̄ntiū iudeoꝝ ſe foribꝰ īcluſer̄t. Et nc̄dicūt ad xp̄m illd̓ Thob̓. iij. Pꝰ tēpeſtatē trāqͥllū facꝭ: ⁊ pꝰ lachrimatōꝫ ⁊ fletū exultationēīfūdis. Scd̓o exqͦ ē pn̄s vita īſtabil̓. h̓ ē gͦ diesflebilitatꝭ: qꝛ dic̄ Innoc̄. pa. d̓ vi. hūane ꝯditōnis. li. j. c. vj. Oēs naſcūt̉ eiulātes vt recēt̓ nature miſeriā expͥmamꝰ. Maſculꝰ eī recent̓ natꝰ dic̄ a. femīa e. ꝟſus Exclamāte vl̓ a qͦtqͦt naſcūt̉ ab eua. Ue mihi naſcēti: ve nato: ve moriēti. Ue mihi ꝙ ſine ve: n̄ viuit filiꝰ eue Quidgͦ ē eua niſi heu qd̓ eſt int̓iectio dolētꝭ: dolorisexpͥmēs magnitudinē. Et Sap̄. vij. Prīaꝫ vocē ſil̓em oībꝰ emiſi plorās. q. d. Ecce carui omniū delitiaꝝ iocūditate: qꝛ pͥma vox quā emiſi ī md̓m fuit vox fletꝰ ⁊ ploratꝰ ⁊ nō ſolū egohͦ feci: ſꝫ ſic oēs clamāt ī md̓m veniētes. Si em̄ſūt maſcl̓i ꝯq̄rūt̉ d̓ pr̄e adā: vt di. Inn. clamāta. Si ſūt femīe cōqͥrūt̉ de pͥma muliere eua: iōclamāt e. qꝛ ꝓpt̓ eue pctm̄ cū pena fletu ⁊ dolore ſūt ī mūdo victuri. iō btūs Aug. ī li. d̓ viſitatiōe infirmoꝝ dic̄. ꝙ qͥdā ph̓i fuerūt qͥ ī natiuitate pueroꝝ flebāt ⁊ lamētabant̉ ⁊ plangebāt⁊ ī morte hoīm letabant̉ ⁊ gaudebāt. Et xp̄usreuocaturus lazarū. ad vitā iſtā mortalē ⁊ miſerā legit̉ fleuiſſe. Ioh̓. xj. Lachrymatꝰ ē xp̄sEt dicit ſolinus de mira. mūdī: in li. ij. c. viij.Naſcentū vox pͥma vagitus eſt: leticie em̄ ſenſus differt̉ in quadrageſimū diem. ſolus enimzoraſtes qͥ poſtea rex fuit babylonioꝝ: eademhora qua natus eſt legitur riſiſſe nec hͦ in natura ei bonū p̄tendebat. futurꝰ em̄ fuit inuentormagicarū artiū. Cuiꝰ auus aulinꝰ craſſus quēbella ꝑtica rapuerūt nunqͣꝫ riſit ⁊ iō agellatusnoīat̉. ſi gͦ puer recenter natus. quaſi in penāpeccati originalis. ꝑ. xl. dies differt ſigna leticie ⁊ iocunditatis. q. d. ẜm psͣ. l. Ecce enim ininiquitatibus cōceptus ſum: ⁊ in peccatis cōcepit me mr̄ mea. Multū rōnabile eſt ꝙ nosannuati ꝑ. xl. dies ploremꝰ. ⁊ a nob̓ ſigna leticie elongemꝰ: ſic̄ fecimꝰ ī pn̄ti quadrageſima.Quia pctā venialia ⁊ mortalia cōmiſimꝰ mul

D

E