Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica prima poſt paſce

ant̉. vt ſic ex motu calor int̓ior cōfortet̉. Valꝫēt ad hͦ ſi corā eis cātet̉ vt ip̄oꝝ ſenſꝰ vocū dulcedine d̓lectēt̉. ſic moral̓r nouit̓ ꝯu̓ſi ad pnīaꝫnō ſūt apti ad capiēdū nutrim̄tū doctrīe ſpūalis. qꝛ ſūt paſſionū ſecutores. p̄cipue hoīes iuuenes. Quar̄ ẜm ph̓m ſūt īutiles ph̓ie auditores. Indigēt tn̄ ſōno .i. qͥete mētꝭ ⁊ vacatōe cōtēplatōis ⁊ meditatōis. vt calor diuī amorꝭ ineis accēdat̉: ita vt doctrīa qͣ informāt̉ eis magis placeat ⁊ ꝓficiat. Iō dd̓ qͥ fuit adoleſcētilus ait psͣ. cxviij. Meditabor ī mādatꝭ tuis q̄dilexi. Dn̄t etiā moueri ī cunis .i. ī facilibꝰ obediētie oꝑbꝰ qꝛ di. Tho. ī qͦtlibeto. Filij ī duobꝰ tenēt̉ parētibꝰ obedir̄. Primo ī domeſticaꝯuerſatōe. Scd̓o ī his q̄ tā gūt diſciplinā moꝝEt ſil̓r ſenes qͥ ꝯuerſi ſūt ꝑ pnīam dn̄t obedirepr̄ibꝰ ſuis ſpūalibꝰ. videlꝫ ꝯfeſſoribꝰ vt pnīaꝫeis iniūctā cōpleāt. ⁊ a pctīs faciēdis caueantqꝛ qͥlibꝫ cū dimittit̉ a ſuo ꝯfeſſor̄. audit ſibi dicēte hͦ v̓bū qd̓ dn̄s dixit adultere. Uade ⁊ ampliꝰ noli peccare. Ioh̓. viij. Ualꝫ ēt eis vt cantus dīne laudis audiāt .ſ. laici. vl̓ dicāt ſi ſuntclerici. qꝛ legit̉ d̓ ſctō Aug. ꝙ tꝑe ſue ꝯuerſionis flebat vb̓rime atꝫ creb̓rime qͥ vehem̄t̓ affectus voces ille īfluebāt auribꝰ eꝰ. ⁊ eliqͣbat̉ ꝟitas ī cor cꝰ. ⁊ fluebāt lachryme ⁊ bn̄ erat illi cū Dn̄ica. j. poſt paſce. ẜmo. ij.(eis.Qne qd̓ natumē ex d̓o vinē̄ md̓m. j. Ioh̓. v. Apescligūt ⁊ aſſumūt ſibi regē magnitudine ⁊ ſpecie magꝭ inſignē. ⁊ qd̓ ī rege p̄cipuūē māſuetudīe clariorē Hūc naturali affectu diligūt ⁊ ſūma defenſiōe defendūt. Nā totū alueariū ſuccis arborū generoſam vim hn̄tiū etamarā ꝑ totū liniūt ⁊ ꝯͣ hoſtes ſe muniūt ꝓutpn̄t: vt di. mgr̄. xij. ꝓpͥe. Moral̓r ꝑ apes q̇ dicte ſūt ſine pede. eo ꝙ ſine pedibꝰ naſcunt̉ ītelligūt̉ boni hoīes ⁊ deuoti. qͥ nati ſūt nc̄ vt ſperat̉ ꝑ verā pnīam ſine pedibꝰ malignitatꝭ. ⁊ p̄cipue ſine ill̓ pedibꝰ. d̓ qͥbꝰ dr̄ Prou̓ j. Pedesilloꝝ .ſ. maloꝝ ad malū curr̄t. ⁊ hi pedes qͥbuſſic mali .i. aīe peccatrices ad malū curr̄t ſt̓ ipſeint̓iores neqͥtie et affectꝰ malignitatꝭ. ſꝫ ſine ill̓pedibꝰ nati ſt̓ ſpūal̓r bōi hoīes qͥ iaꝫ penituer̄t⁊ neqͥtias īteriores ⁊ affectꝰ malignitatꝭ abſciderūt. iuxͣ illd̓ Math̓. xviij. ⁊ Marci. ix. Sipes tuꝰ ſcādalizauerit te. abſcīde eū .ſ. ꝑ pnīaꝫ⁊ ꝓice abs te. Sicqꝫ abſciſis illis pedibꝰ neqͥtiarū ⁊ malarū affectionū eleger̄t ſibi regē xp̄mmagnitudīe magiſqꝫ ſpecie īſignē. quē ī ſacramēto venerabili ī alueario cordiū aſſūpſerūt.De cuiꝰ magnitudīe dic̄ psͣ. xcv. Magnꝰ do.nr̄ ⁊ magͣ ꝟtꝰ eiꝰ. ⁊ d̓ ſpē di. psͣ. xliiij. Specioſforma p̄ filijs hoīm. Hūc em̄ diligūt ⁊ ſummecuſtodiunt. ne ab aliqͦ pctō ledat̉. ſꝫ qꝛ ẜm btm̄Aug. li. ſolilo. c. vl. ⁊ iuxͣ btm̄ Bern̄. li. medit̉.

c. xij. Tres ſūt hoſtes bonos ⁊ d̓euotos impugnātes .ſ. mūdꝰ. caro. ⁊ dyabolꝰ. Itē bōi ⁊ deuoti tāqͣꝫ apes ſolertes aluearia mētiū ſuaruꝫamaritudine afflictionū ⁊ fletū liniunt. ⁊ contra hoſtium ſuggerentiū dulcia ⁊ maligna tēptamenta defendunt. ⁊ eos vincunt. quia pium regē et manſuetum quē apud ſe cuſtodiūtconſolatorē audiunt Ioh̓. xvj. In mūdo p̄ſſurā habetꝭ .ſ. ab hoībꝰ varijs. ſꝫ ꝯfidite qꝛ ego vici mūdū. ⁊ hͦ vult .ſ. Ioh̓. in ꝟbo allegato. Oē.i. oīs vir vl̓ mulier qd̓ natū ē ex deo .ſ. ſpūalit̓ꝑ pnīam vīcit mūdū. In qͥbꝰ ꝟbis breuit̓ duotāgit. Primo genealogiā ꝟtualē. ibi. oē qd̓ natū ē ex deo. Scd̓o victoriā mūdialē. ibi. vincitmūdū ⁊cͣ. Pro qͦ eſt notandū quorūdā infantiū formatio titius. ⁊ quorūdā tardiꝰ cōplet̉.Sūt em̄ qͥdā qͥ dicūt. in. xxx. diebus cōpleri. ⁊tales. vj. menſe naſcunt̉. ſꝫ ꝓpter teneritudinēnō poſſe viuere dicūt. Quidaꝫ in. xxxv. diebꝰꝑficiūt̉. qͥ. vij. mēſe naſcūt̉ ⁊ tales viuere poſſeꝓbant̉. Quidā. ꝟo in. xl. diebꝰ formāt̉ qͥ. viij.menſe naſci ꝑhibent̉. neqꝫ tales in vita ẜuant̉⁊ ꝓbat̉ hͦ ꝑ ꝯſtātinū ⁊ galienū medicos. qͥ dicūt oēm infantē in ſeptē menſibꝰ motū hr̄e quiſi adeo eſt fortꝭ vt naſci poſſit ad vitā. vtiqꝫ cōualeſcit. ſi ꝟo tūc nō egredit̉ vl̓ naſcit̉ ipſe ſuomotu debilitat̉. ⁊ ſūme patit̉. Iō ſi ſeq̄nti mēſe .ſ. octauo exierit nō ꝯualeſcit. Sꝫ ſi vſqꝫ adnonū mēſem vl̓ ad pͥncipiū decimi qͥeuerit iterū vires aſſumit. iō natꝰ ad vitā conualeſcit.Moralit̓ ſic̄ em̄ qͦrūdā formatio infantiū citius aliqͦꝝ tardiꝰ cōplet̉. ita ī amore dei in qͦ ſpiritualis ꝑfectio vite ꝯſiſtit. qͥdā titiꝰ ⁊ qͥdā tardius ꝑficiūt̉. nā ſic̄ qͥdā in. xxx. diebꝰ cōplent̉ſic qͥda etiā in fide ſctē trinitatis ⁊ in obſeruantia decalogi ꝑficiūt̉. Nā tricenariꝰ numerꝰ ꝯſiſtit ex numero ternario ⁊ denario. qꝛ ternariꝰī denariū ductꝰ .i. ter. x. faciūt. xxx. vbi īternario fides ſctē trinitatis. ⁊ ī denario. x. p̄ceptorū obſeruantia deſignāt̉. In fide ſctē trinitatꝭperfecti fuerūt hi tres pueri Ananias. azariaſ⁊ miſahel. qui ita dixerūt Dan̄. iij. Benedicamus patrem ⁊ filiū cum ſanctoſpiritū. Et ſil̓iter dauid qui ait psͣ. lxvj. Benedicat nos deꝰſcꝫ pater. deus noſter. ſcilꝫ filius. ⁊ benedicatnos deus .ſ. pirituſſanctus. Et ideꝫ ſctūs martinus confeſſus eſt. In hac aūt fide ſancte trinitatis nō fuerunt completi ⁊ ꝑfecti ph̓i gentiles. qꝛ dicit beatꝰ Aug. ſuꝑ Exo. viij. Ꝙ ſummi gentiū ph̓i defecerūt in tertio ſigno non inprimo vel in ſcd̓o. qꝛ vſqꝫ ad tertiam ꝑſonamnō valuerūt ꝑuenire. Et ſubdit diſtinctioneꝫſūme trinitatꝭ quā fides catholica ꝓfitet̉ nullatenꝰ habuiſſe vel hr̄e potuiſſe abſqꝫ doctrine⁊ interne inſpiratōis reuelatōe. Et addit. Fitem̄ tribulatio tribus modis: per opera per doctrinam. ⁊ ꝑ inſpirationeꝫ. Reuelauit eis per

D

B