Feria ſecūda in feſto paſce

autor canonū intēdit ꝓhibere ne qͥs d̓ pr̄imonio auare theſaurizet. ⁊ bona eccl̓ie expendatAlias aūt lꝫ bn̄ ſua bona ꝯſeruare he̓dibus. ⁊bona eccl̓ie expēdere. Et hͦ Inno. notat exͣ dep̄bē. ep̄s. Et. j. q. ij. clerici oēs. Per hͦ ſignumvniu̓ſale dicebat Ioh̓es d̓ deo. ꝙ clerici viuētes de mr̄imonialibꝰ dūmō deẜuiunt eccl̓ie iuſte recipiūt ſtipēdiū ab eccl̓ia. Qui em̄ ad onꝰeligit̉ nō dꝫ repelli a mercēde. exͣ d̓ p̄bē. cū ẜmneciā dicta ſunt ꝯͣ Hiero. vbi sͣ. qꝛ ip̄e vult. qͥſua auare cuſtodiūt. ⁊ de rebꝰ eccl̓ie viuūt ſacrilegiū cōmittūt. qꝛ qͥ ſua ſic reſeruant cupiditatis vitio rei ꝯuincūt̉. Et dicit glo. ſuꝑ. c. clericos. Si ex cupiditate r̄ſeruēt moral̓r peccāt.ſecꝰ āt ſi pauꝑibꝰ amicꝭ ſuis ẜuēt. Itē ſunt nōnulli clerici qͥ tm̄ hn̄t d̓ bn̄ficijs. ꝙ forte tres vl̓qͣttuor. aut interdū decē clerici pauꝑes poſſētſuſtētari d̓ ill̓. ⁊ quō eminēs charitas hos adornat nequaqͣꝫ. Et vt clariꝰ hͦ intelligat̉. Quidā dicūt ꝙ hr̄e pn̄t plura bn̄ficia eo ꝙ ſūt nobiles. qͥbꝰ dicēdū. Si filij dei ſūt ⁊ eccl̓ie vtiles n̄volētes excedere menſurā nobilitatꝭ ſue. forſitan iuſtū eſt vt d̓ bn̄ficijs eccleſiaſticis p̄ ceteraccipiant. ſi pōt fieri abſqꝫ iactura aīarū. Sꝫ ſifilij dyaboli ſunt qͣ rōne de bonis dei p̄ ceterisaccipiāt. Nūqͥd dꝫ dn̄s nobilitatē filiorū dyaboli honorare qͥ nihil ꝓſūt. Certe nequaqͣꝫ. nādic̄ Lōbardꝰ ꝙ ip̄e nō vult hr̄e accipitrē qͥ capiat alaudā. ⁊ ꝯmedat gallinā Sic dn̄s n̄ vulthr̄e ī eccl̓ia ſua qͥ multū ei ꝯſtent ⁊ nihil ꝓſint.Quidā etiā dicūt ꝙ pn̄t hr̄e plura bn̄ficia. qͥaſapiētiores ⁊ potētiores ſūt qͦ ad ſeculū. Quibus dicendū ꝙ cupiditas ⁊ auaritia docꝫ eosin hac ꝑte. In doloſa em̄ ſtatera cupiditatꝭ nihil pōderāt ſpūalia ſꝫ ſolū tꝑalia. Ideo loq̄nsBern̄. de auaritia in p̄latis dicit. Optimi diſpenſatores reꝝ qͥ de maximis minimā curamgerūt. Ꝙ aūt dānabile ſit plura hr̄e bn̄ficia. refert Apiariꝰ. c. xx. Cū qͥdā clericus valde lr̄atus agonizans fratrē de ordine p̄dicatoꝝ aduocari mādaſſet ⁊ ꝯſiliū quereret qͣſi in ꝓxīomigraturus reduxit ei ad memoriā diſputatōnē illā ſolennē q̄ facta fuit Pariſius anno dn̄iMccxxxviij. a Guilhelmo ep̄o pariſiēſi ⁊ ml̓tis doctoribꝰ et magiſtris in qua ꝓbatū fuit ꝙduo beneficia dūmodo vnū valeret. xv. librasparienſes tenere cum ſalute non poſſe Sed qꝛiſte clericus duas prebendas habuit quarumvna ad omnē vite copiā omni homini clericoſufficere potuiſſet. Cōſuluit igit̉ vt vnā p̄bendarū illarū reſignaret. Tunc ille facie cōuerſadiſſimulans. hoc tātū dixit. Orate dominumvt inſpiret. Nec diu poſtea cū frater receſſiſſꝫexpirauit. Poſt illius obituꝫ cū dictus fraterſtupefactus nimiū cogitaret. cur tātus homo⁊ tantus clericus ſi mortale peccatuꝫ eſſet plura beneficia retineret. in tali ſtatu mortuus ex

titiſſet. Mox quaſi ſemi vigilanti defūctꝰ apparens dixit. Hec ſola p̄bendaruꝫ cauſa eſt ꝓqua infelix ego eternaliter ſum damnatus.Tertio de prelatis ſecularibus .ſ. principibuſnobilibus ⁊ militaribus videndū ſit. an ſtatꝰeoꝝ congruat ſtatui antiquoꝝ. Et ſi ſolert̓ inſpicitur videt̉ in multis valde inclinatus. naꝫin primis ſtatus taliū herodio ſimilabat̉. Eſtem̄ herodius ẜm magiſtrū. xij. ꝓprieta. auisregia ⁊ pia. nam eodē ſedulitatis officio qͦ ꝓpͥos fetus paſcit. pari miniſtratiōe pullū ab aqͥla eiectū ſibi n̄ agnitū ſuſcipit ⁊ nutrit. Sic ante tꝑa noſtra fuer̄t nobiles regij atqꝫ pij. ⁊ magna ſedulitate ſubditos ſuos paſcebāt. ī eo ꝙeis ⁊ ſubſtātie eoꝝ ꝑcebāt. Et d̓ multꝭ exēpliscā breuitatis dūtaxat illd̓ ponā qd̓ refert Suetonius de tiberio ceſare. Cui duꝫ ſuaderet̉ vttributa augeret regionū rn̄dit. Boni paſtoriseſt pecudes nutrie nō deglutire. vt in glo. cle.ad nr̄m. de cen. Refert etiā Ioſephus de ipſoꝙ cū quereret̉ ab eo. quare procuratores frequenter nō mutarētur. rn̄dit in hͦ ꝑcere plebicule ſue. Scientes em̄ ꝓcuratores ſe breuē habere ꝓcurationē emungūt vſqꝫ ad ſanguineꝫEt qͥ recētes ſuꝑueniūt diſſipāt quicqͥd inueniūt. Et ꝓbat illud ꝑ exēplū cuiuſdā vulnerati qͥ cū iaceret ī via. ⁊ nō ammoueret ml̓titudinē muſcaꝝ a vulne̓. ſuꝑueniēs qͥdā ⁊ eſtimāsꝙ nō poſſet ex imbecillitate muſcas fugare. q̄apperuerūt vulnus effugauit. Ad quē ille. male inqͥt mihi feciſti. qͥ qͣs amouiſti tā plene erātſanguīe ⁊ paꝝ me moleſtabāt q̄ aūt ſuꝑueniētrecentes acrius ſtimulāt atqꝫ pungūt. Sꝫ nūcqͥdā p̄lati ſeculares. principes. nobiles. ⁊ militares ſimilant̉ niſis. Sunt em̄ niſi ꝑui falcōes⁊ tn̄ ſunt animoſi ⁊ crudeles ꝓ quantitate corporis ſui ⁊ p̄dant̉ paruas auiculas. Sed ī neceſſitate nō parcunt ſui ſpeciei ſicut faciūt maiores falcones. Quia dicit Amb̓. in examerō.Omēs aues venales al̓s venatice p̄dant̉ predā alterius generꝭ qͣꝫ de ſua ſpecie. excepto ſolo niſo. Moraliter ꝑ maiores falcones intelligunt̉ reges ⁊ principes comites ⁊ barones. qͥcōmuniter viuūt de p̄datione eccl̓ie religioſorū et pauperū ſubditoꝝ. Sed interdū parcūtalijs regibus ⁊ principibus qui ſunt ſui generis. Nam eccleſias ſpoliant decimis ⁊ domibus. religioſos ſuis poſſeſſionibus et redditibus. pauꝑes ſubditos ſuis laboribus. qd̓ tn̄damnabile eſt. Nam refert Petrus damiani.Quidā comes bone opiniōis ⁊ vite innocentꝭẜm iudiciū hominū eſt defunctus. Hunc qͥdāreligioſus vidit in ſomno gradu cuiuſdā ſcaleque inter ſtridentes ⁊ creꝑantes flammas videbat̉. Cūqꝫ quereret quare comes qͥ tam honeſte vixerat illic torq̄ret̉. audiuit ꝙ ꝓpter qͣndā poſſeſſionē cuiuſdā eccleſie quam ꝓauus

U