SermoLL4
q̄ ī hoīe ſūt ⁊ qͣſi p̄parat eū īcēdio infernali. iōdr̄ Ecc̄i. vj. Nō te extollas ī cogitatiōe aīe tuevelut taurꝰ: ne forte elidat̉ ꝟtꝰ tua ꝑ ſtulticiā ⁊folia tua comedat ⁊ fructꝰ tuos ꝑdat ⁊ relinqͣris velut lignū aridū in hēmo. Septīo ſuꝑbiahoīem ⁊ bona ſua qͣſi īꝑceptibil̓r occidit. Un̄Iob. xviij. Cōſumat brachia illiꝰ pͥmogenitamors. Glo. Primogenita mors ē ſuꝑbia initium oīs pctī. Ecce hͨ narrent p̄dicatores his qͥambulāt ī via ſuꝑbie alta ⁊ mōtoſa. Scd̓a viaē ſpinoſa. ⁊ hāc eligūt ⁊ ambulāt cupidi ⁊ auari. Quia ſaluator dic̄ Luc̄. viij. ꝙ diuitie ſuntſpine. ⁊ hͦ iō. qꝛ hn̄t cōpūctionē laborꝭ in acqͥſitione. timorꝭ ī cuſtodiēdo. dolorꝭ in amittendoIō Oſee. ij. dic̄ dn̄s. Sepiā viā tuaꝫ ſpinis. ⁊ſepiā eā maceria. ⁊ ſemitas ſuas nō īueniet ⁊cͣ.Per hāc viā ambulauer̄t hi duo. de qͥbꝰ legit̉Duo ſocij auari ambulauer̄t ⁊ qͦddā pōdꝰ auri ī via inuener̄t. qd̓ tollere cupiētes ⁊ p̄grauedine nō valētes exͣ viā cū difficultate mouer̄tSimul gͦ ꝯdixerūt vt vnꝰ ad ciuitatē iret ꝓ aſino. ⁊ aliꝰ ad auri cuſtodiā remaneret. Uadēsgͦ vnꝰ cogitauit qͣlit̓ totū auꝝ poſſet hr̄e. ⁊ ſociū ſuū interfice̓. Sil̓r ⁊ qͥ remāſerat eadē cogitabat. Ille igit̉ qͥ ad ciuitatē ierat fecit fieri duos panes. ⁊ miſcuit venenū vt panē māducāsſociꝰ moreret̉. Ueniēs gͦ cū aſino ⁊ pane nitebat̉ auꝝ aſino imponere dicēs ſocio ꝙ prāderet vt vires reciꝑet. Cui ſociꝰ dixit ꝙ pͥus vellet eū iuuare ⁊ ſtatī ꝑcutiēs eū gladio iugulauit. Quo mortuo cū eēt famelicꝰ accepit vnuꝫpanē ⁊ comedit ⁊ reliquū aſino dedit. qͥ ambomāducātes ī terrā ceciderūt. Hec ad lr̄am fortaſſe geſta ſunt in hac via ſpinoſa. Sꝫ moralit̓adhuc ſꝑ ꝯtingūt. Nā ꝑ hos duos ſocios ītelligit̉ aīa ⁊ corpꝰ. qͥ h̓ ſil̓ambulāt ⁊ ꝑegrināturqꝛ dicit Aug. Sic̄ corpus ꝑegrinat̉ locis. itaaīa ꝑegrinat̉ affectibꝰ. ambulātibꝰ gͦ ſil̓ iuuenerūt pōdꝰ auri ꝑ qd̓ intellige diuitias terrenasq̄ pͥncipal̓r ī auro ꝯſiſtūt. De qͦ dic̄ Sen̄. Auꝝinueniſti reqͥem ꝑdidiſti. Per hͦ ꝙ auꝝ qd̓ ē īvia hꝰ mūdi cupiūt tolle̓. ſꝫ nō pn̄t niſi cū difficultate moueāt. ꝑ impoſſibilitatē tollēdi intelligo inſaturabilitatē acqͥrēdi. de qͣ dic̄ Inno.de vi. hu. cōdi. li. ij. c. vj. Ignis in extīguibiliſeſt cupiditas inſaciabil̓. Quis vnqͣꝫ cupidꝰ fuit modico ꝯtētꝰ. q. d. nullꝰ. cū adipiſcit̉ qd̓ deſiderat optat ampliora. ſꝑ in habendis ⁊ nūqͣin habitꝭ finē impoſuit ſeu ꝯſtituit. Sꝫ ꝑ difficl̓tatē mouēdi. ſb̓audi laborē acqͥrēdi. Quia dic̄metriſta. Diues diuitias nō ꝯgregat abſqꝫ labore. nō tꝫ abſqꝫ metu. nō deſerit abſqꝫ dolore. Igit̉ mittit aīa ſociū .i. corpꝰ ad ciuitatē ꝓaſino .i. ꝓ alio hoīe qͥ ē infirmꝰ ī charitate vt ſocialit̓ auꝝ colligāt negociādo ⁊ aſportēt ſꝫ tam̄neſcit aīa ꝙ venenū et̓ne mortꝭ ꝑauit. vt tādeꝫip̄a cū corꝑe ꝑeat. Iō dic̄ apl̓s. j. ad Thim̄. vt
Habētes alimēta ⁊ qͥbꝰ tegamur. his ꝯtenti ſimꝰ. Nā qͥ volūt diuites fieri incidūt ītēptatōꝫ⁊ ī laq̄um dyaboli ⁊ deſideria ml̓ta inutilia etnociua q̄ mergūt hoīem ī interitū ⁊ ī ꝑditionēHec qͥdē q̄ geſta ſūt ī hac via ſpinoſa dn̄t p̄dicatores ppl̓o enarrare. ⁊ ppl̓s dꝫ ea diligent̓ intueri: vt poſſit ꝑicula p̄cauere. qꝛ felix quē faciūt aliēa ꝑicula cautū. inqͥt Aug. Tertia viaē lutoſa In hac ambulāt luxurioſi qꝛ declināta via hoīm ⁊ ambulāt ꝑ viā beſtiaꝝ. q̄ ſꝑ ē turpis tā ꝓpt̓ pedes aīaliū qͣꝫ etiā ꝓpt̓ feditateseoꝝ. Sic via luxurioſitatꝭ carnal̓ turpis ē. ⁊ fediſſima. qꝛ plēa eſt fecibꝰ brutoꝝ. Iō dr̄ Eccī.ix. Mulier fornicaria qͣſi ſtercꝰ ī via ab oībuſp̄tereūtibꝰ ꝯculcabit̉. Eſt etiā turpis iſta via.qꝛ lutū agitat̉ pedibꝰ beſtiaꝝ. ⁊ ex hoc cauſatmagnū fetorē. Sic affectiones carnaliū ſꝑ agitāt ⁊ ꝯmiſcēt ī cogitatiōibꝰ ⁊ ī ꝟbis immudiſſima carnis. Et dr̄ īuia. iuxta illd̓ psͣ. Deduxiteos ī inuio ⁊ nō ī via. Nō em̄ talis p̄t dici via.qꝛ ꝑ ip̄am deuiat̉ pluſqͣꝫ eat̉. Et ſic iſti beſtiales bouini ⁊ luxurioſi ſꝑ accipiūt viā magꝭ tritā ⁊ illa ē cōit̓ turpior. Ita iſti viā iſtā p̄eligūtquā pl̓es freq̄ntāt cū tn̄ Seneca doceat oppoſitū. Quia ī via pedū forte illa ē ſecurior. ẜ nō invia moꝝ. qꝛ pauci ſunt ꝟtuoſi ⁊ multi vicioſi.De vijs luxurioſoꝝ hr̄ in psͣ. Inqͥnate ſūt vieilliꝰ ī oī tꝑe. Et Mat. vij. Lata ē via q̄ duc̄ adꝑditionē. ⁊ ml̓ti ambūlāt ī ea. In hac via ābulabat olī rex dauid. qͥ vidit berſabee ꝑ centumpaſſꝰ lauare pedes ſuos. ꝯcupiuit eā. ⁊ adulteriū cū ea ꝑpetrauit. ij. reg. xj. In hac ābulauitSalomo. iij. Reg. ij. Sꝫ qͥd ꝯtigit dauid ī illavia hr̄. c. xij. ꝙ Nathā ꝓph̓a dixit ſibi ꝙ gladius d̓ domo tua nō exiet vſqꝫ ī ſempiternū. ⁊ ꝙvxores ſue tollerēt̉. ⁊ darēt̉ ꝓximis eiꝰ in conſpectu ip̄iꝰ. Quid autem euenerit Salomonihabes. iij. Reg. xj. ꝙ dominus apparēs ei dixit ꝙ diuide̓t r̄gnū ſuū ⁊ ꝯͣ eū adu̓ſarios plurimos ſuſcitabit. Hec narrare dn̄t p̄dicator̄s luxurioſis ne dāna aīaꝝ patiāt̉. Quarta via ē tenebroſa. ⁊ hāc ambulāt inuidi qͥ ꝑ maliciaꝫ ꝓpriā ſūt excecati. Sap̄. ij. Excecauit eos malicia eoꝝ. Iō vbicūqꝫ ſūt ī tenebrꝭ ābulāt. Iuxͣ illud Prou̓. ij. Rilinquūt iter rectū. ⁊ ābulāt ꝑvias tenebroſas. qͥ letant̉ cū malefecerīt. ⁊ exultāt ī rebꝰ peſſimis. De hac via dic̄ psͣ. Fiatvia illoꝝ tenebre ⁊ lubricū Et iō neceſſe hn̄t cadere. Iuxͣ illd̓ ꝓuer. iiij. Uia impioꝝ tenebroſa. neſciūt vbi corruāt. In hac via ambulauerūt frēs ioſeph qͥ ex inuidia quā hēbant eo ꝙ apr̄e plꝰ alijs amaret̉ ip̄m ī egyptū vēdiderūt.Gen̄. xxxvij. Sꝫ ī hac via accidit eis ꝙ multiplicit̓ poſtmodū tribulati fuer̄t. cū eos exploratores dixit ⁊ carceri mācipauit Gen̄. xlij. ⁊cͣHec ēt accidūt eis ī via hac ambulātibꝰ q̄ nūerat Ouid̓. poeta. iij. methamor. in his metris.
Bb 2
H
G