DominiC C

ram Nico. de lyra. in gloſa morali. Secundo ſiq̄ritur qn̄ hoc ſacr̄m fuit inſtitutuꝫ: Ad hͦ dicit̉ꝙ facta eſt huiꝰ inſtitutio poſt eſum agni paſcal̓vtſatis clare ptꝫ ex p̄dictis. Idē teſtat̉ mgr̄ li.iiij. di. viij. Dn̄s inquit ieſus ad inuiſibilia paterne maieſtatis migturus. celebrato cuꝫ diſcipul̓ ſuis typico paſcate. quoddā memoriale eiscōmendare volens. ſub ſpecie panis ⁊ vini corpus ⁊ ſanguinem eius tradidit eis. Idem ꝓbatEuſebius emiſſenꝰ. ⁊ ponit̉ de cōſecͣ. di. ij. c. qꝛcorpus. dicit. Quia corpꝰ aſſumptū ablaturuserat ab ocul̓ ⁊ illaturus ſideribꝰ. neceſſe erat vtin die cene ſacr̄m nob̓ corꝑis ⁊ ſanguīs ꝯſecͣretvt coleret̉ integer ꝑ myſteriū qͥ ſel̓ offerebat̉ injcium. Idem ptꝫ in clemē. de reli. ⁊ vene. ſan.Si dn̄m. vbi d̓r. Trāſiturus de hͦ mūdo ad patrem ſaluator dn̄s nr̄ ieſus xp̄s cū paſſionis ſueinſtaret hora ſumpta cena in memoriam mortiſſue inſtituit ſummū ac magnificū ſui corporis ⁊ſanguinis ſacr̄m. corpꝰ in cibū. ⁊ ſanguinē ī potum tribuēdo. Tertio q̄rit̉. qͣre hͦ ſacr̄m poſt cenam fuit inſtitutū. Ponit de hͦ mgr̄ li. iiij. diſtī.viij. tres cauſas. Primo vt oſtenderet eis legisveterꝭ ſacr̄a (inter que p̄cipuū erat agni paſcal̓ſacrificiū) terminari in morte ſua. ⁊ noue legꝭ ſacramēta ſubſtitui .i. in qͥbus excellit myſteriumeuchariſtie. Secūdam tangit cū dicit. Idcircoetiā poſt alia dedit. vt hoc vnū .ſ. ſacr̄m artiusnorie diſcipulorū infigeret̉. Tertiā tāgit cūcōcludit. ⁊ ab eccl̓a deinceps frequentaret. Exilla orit̉ alia q̄ſtio. Exquo xp̄s hoc ſūmū ſacr̄mtagnum paſcalē inſtituit. ⁊ diſcipulis ad ſuuꝫ dedit. nunqͥd ⁊ nos poſt alios cibos hͦcr̄m ſumere debemꝰ? Rn̄det mgr̄ li. ⁊ di. vbidicens. Nō ex inde diſciplinā ſanxit in poſtenvt poſt alios cibos ſumat̉. ſꝫ potiꝰ a ieiunisioportet. Glo. niſi neceſſitas vrgeat Et. b.Pꝰ. in li. reſponſionū ad Ianuariū. ⁊ habet̉ē. di. ij. c. liqͥdo. dicit. Apparet em̄ pͥmo cuꝫpuli acceperūt eūchariſtiā nō eos accepiſiunos. nō tn̄ ideo calumniandū .i. apponenn ad crimen eſt vniu̓ſe eccl̓e ꝙ a ieiunis ſemmit̉. Placuit em̄ ſpūiſancto vt in honoreacr̄i pͥmo in os xp̄iani dn̄icum corpus inſ alij cibi. Ideoqꝫ mos eſt iſte ⁊ ꝯſuetuira ⁊cͣ. Quarto ſi q̄rit̉ vtrū xp̄s diſcipul̓us dedit euchariſtie ſacr̄m. Ad hoc d̓rtpōt hoc oſtēdi ꝑ hͦ ꝙ dicit dn̄s Mat.Sibite ex hͦ oēs. Et Mar. xiiij. dixit. Bitex eo oēs. Ex quo ptꝫ ꝙ nullum excipit.eſt argu. exͣ d̓ maio. ⁊ obe. ſolite. vbi tractatꝯ. illud v̓bū xp̄i Qd̓cunqꝫ ligaueritis ſuꝑaerit li. ⁊ in ce. ⁊cͣ. dicens. Nichil excipit qͥAdcunqꝫ. Nam ſi alicui diſcipulorum nōſet xp̄s ſacramentū ſui ſanctiſſimi corporlaxime videret̉ de Iuda. cui tamen dominus tradidit ſicut ⁊ alijs. ſicut teſtat̉ beatꝰ Au-

guſti. ⁊ ponit̉ .j. q. j. chriſtus. Chriſtus inquit qͦtraditorem ſuū patientia ꝑtulit. vt ei pͥmam euchariſtiā confectā manibus ⁊ ore ſuo commendatam ſicut ceteris apoſtol̓ traderet. Quinto ſiquerit̉ quale corpus chriſtus diſcipul̓ ſuis tradidit̉? Reſpōdet ſanctꝰ Thomas ⁊ mgr̄. ꝙ chriſtus tale corpus dedit diſcipul̓ quale tūc habuit. id eſt paſſibile ⁊ mortale. nec tamē impaſſibile maiorē habet efficaciā. Hugo ꝟo de ſacra. peniten. c. viij. dicit ꝙ chriſtus dedit eis impaſſibile. Chriſtus inqͥt diuerſis tꝑibus omnes dotes aſſumpſit. quia in natiuitate aſſumpſit ſubIlltatem. cum reſeruatis ꝟginalibus clauſtrisexiuit de vtero ꝟginis. In tranſfiguratiōe aūtaſſumpſit claritatem. Sed cū ambulaſſet ſupermare alſumpſit agilitatē. Cū tradidit corpꝰ ſuūcenatibus diſcipul̓ ſuis ſub ſpecie panis aſſumpſit impaſſibilitatem ergo videt̉ ꝙ corpus impaſſibile dedit diſcipulis ſuis. Sed qualit̓ verba Hugonis ſunt intelligēda poteſt haberi exꝟbis ip̄ius cū ſubdit. Quomō impaſſibilit̓ nondabat̉ qui inuiſibiliter ſumebat̉. ⁊ incorruptibiliter manducabat̉. Uult dicere Hugo ꝙ licꝫfuit paſſibilis ⁊ dedit diſcipulis ſuis paſſibile.dedit tamen illis impaſſibilit̓. id eſt eo modo qͥpati nō potuit. quia chriſto vt exiſtit ſub hoſtiadolor īferri nō poteſt. vt pulchre declarat Egidius romanus in tractatu de corꝑe chtiſti propoſitōne. xvj. Et ſimilit̓ legit̉ in dicto Hugōis⁊ in alijs doctoribꝰ reꝑitur ꝙ chriſtus dedit diſcipulis ſuis corpus impaſſibile. ꝙ dando corpus ſuū aſſumpſit impaſſibilitate ⁊ incorruptibilitateꝫ. hoc nō debet referri ad rem. ſꝫ ad modum. ⁊ declarat ſic. Sicut inquit ſi corpus chriſti fuiſſet reſeruatū in hoſtia cuꝫ patiebat̉ in cruce ⁊ ſeꝑata fuit anima eius a corꝑe. tunc mortuus fuiſſet in cruce. fuiſſet etiam mortuus in hoſtia. Non em̄ eſt intelligibile ꝙ idem corpꝰ numero ſimul ſit viuum ⁊ mortuū Et ſiml̓ ſit animatū ⁊ inaīatū. Sic oīs dolor qͥ inferebat̉ xp̄oin cruce fuiſſet in eo in hoſtia Nō tn̄ fuiſſꝫ in eoin hoſtia vt hꝫ eſſe in hoſtia. Et hoc eſt qd̓ dicit idem doctor. ꝙ ille dolor fuiſſet different̉ inchriſto exiſtente in cruce ⁊ exiſtente in hoſtiaʳ.Quia in cruce vbi erat corpus paſſibile ⁊ paſſibiliter fuiſſet in eo dolor ꝑ illatōnem. Sed ī hoſtia licet eſſet corpus paſſibile. tamen quia ibierat impaſſibiliter non fuiſſet ibi dolor per illatōnem. licet chriſtus in hoſtia doluiſſet. quiadolor iſte fuiſſet in corpore chriſti ꝓpter idem/ptitatem corporis ⁊ naturalem concomitantiā.Quia vt chriſtus exiſtit ſub hoſtia. non poteſtdolorem ſuſtinere. Et ad hunc ſenſum corpusfuit impaſſibile quod diſcipulis mīſtrauit: Sexto ſi querit̉ vtrū xp̄us corpus ſuum ſumpſit īcena? Ad hoc dicit̉ ꝙ ſic Qd̓ ꝓbat btūs hieronymus. Et ponitur de conſecra. diſtin. ij. Nec