PalmarumS G
Compelle intrare. Compellunt̉ enī varijs oppreſſionibꝰ ⁊ neceſſitatibꝰ afflicti. hec Bern̄. Ecce ꝙ aīa ſūmi regis filia ad regnum decoris eſtelecta. De hoc audiens pͥnceps tyrānus diabolus qͥ Ioh̓. xiiij. dicit̉ pͥnceps huius mundi. Etẜm Gregꝭ. pͥnceps tenebraꝝ. venit ⁊ ml̓ta ꝓmiſit pͥncipalit̓ pͥmis parētibꝰ nr̄is qn̄ dixit Gen̄.iij. Eritis ſicut dij ſciētes bonū ⁊ malū. ⁊ ſimiliter nob̓ adhuc exiſtentibꝰ ꝓmittit multa. vt lōgam vitā. diuturnā ſanitatē. facilē ꝯſecutionēvenie ⁊ gr̄e. ⁊ ſic d̓ alijs. vt ei ꝯſentiamus. quofacto decipit nos ⁊ polluit aīas nr̄as vt qͥlibetdicere pōt ad ſuam aīam cuꝫ Hugone li. ſolilo.Uide qͥcquid feceris aīa mea dereliquiſti ſponſum tuū. cū alienis ꝓſtituiſti amorem. corrupiſti ꝟginitatē tuā. fedaſti pulchritudinē tuaꝫ. etdiſperſiſti ornamētū tuuꝫ tā vilis ⁊ tam turpisfacta es ꝙ ſponſi huiꝰ amplexibꝰ digna ampliꝰnō eris. hec ille. Iſte inquā tyrānꝰ diabolꝰ nonſolū aīas peccātiū ⁊ ſibi cōſentiētiū polluit. ſedetiā ab hereditate ꝑadiſi celeſtis repulit Sicuturatū fuit in pͥmo parente Adam. de qͦ dicitSedulliꝰ li. ij. Expulerat pͥmogenitū ſeuiſſimꝰinguis florigera de ſede ſua .i. de hereditatiōeparadiſi. ꝓpter qd̓ filia ſūmi regis ſcꝫ genꝰ humanū ſedebat ſecus viā mendicās. ſicut figuratur Luc̄. xviij. de ceco in via ſedēte ⁊ mendicāte. ⁊ non ſolū mēdicabat gr̄aꝫ dei videlꝫ quotidie expectādo. ſed etiā miſerabiliter lachrymādo. Iuxͣ illud pͣsͣ. vj. Laboraui in gemitu meouabo ꝑ ſin. no. lec. meū lachry. meis ſtratumeū rigabo. Et tādiu ſic lugens ſedebat qͦuſqꝫneroſus miles xp̄s filius ddei vna dieꝝ quādo videlꝫ venit plenitudo tꝑis. ad Gal̓. iiij. indueret ſe carne hūanitatis. ⁊ pugnando cū diabolo filiā ſūmi regis pr̄is ſui celeſtis liberaret.⁊ ſibi regnū celeſte moriens in cruce redonaretEt de hoc cōmemorat apl̓us in epl̓a hodiernaim dicit. Qui cuꝫ informa dei eſſet .i. in plenaeſſentia ⁊ eqͣlitate dei pr̄is. non rapinā arbitrains eſt ſe eſſe eqͣlem deo .ſ. in poteſtate. Chriſtrat vere equalis patri ꝑ naturaꝫ. ideo nō eratiin rapinam ꝙ natura erat eqͣlis. qꝛ ad hͦ eratlitꝰ vt eſſet eqͣlis illi a qͦ genitꝰ erat. dic̄ magiī glo. Et ꝑ hͦ apl̓s excludit errorē Arrij quin purā creaturā dixit. ꝓpter qd̓ dicit Euſein hiſto. miſerabilit̓ mortuꝰ fuit in ꝯſtantili. vt patuit ſupra dn̄ica Letare. ẜmōe. ij.l. Cuius qͥdē diſcipulꝰ (vt d̓r in cronica aica) tꝑe Anaſtaſij imꝑatoris in balneo duis ſagittis igneis ꝑforatꝰ fuit eo ꝙ xp̄m puin creaturā dixit. Cuiꝰ error ꝑ Silueſtrū pain ⁊. ccc. ⁊. xviij. patres ꝯdemnatꝰ fuit tēpoe Cōſtātini imꝑatoris. vt d̓r. xvj. di. ꝓpter qd̓fapinā arbitratꝰ eſt eſſe ſe eqͣleꝫ deo. ſꝫ ſemetpm̄ exinaniuit. id eſt. maxime humiliauit foram ſerui. id eſt. humanam naturam accipiēs
nec tamen ꝓpter hoc formam diuinā amittens:forma ẜui acceſſit. ẜꝫ nō forma dei deceſſit. Inſimilitudinē hoīuꝫ factꝰ ē. Glo. qͣꝫtum ad naturam paſſibilē nō qͣꝫtū ad culpaꝫ. ⁊ in habitu inuētꝰ vt hō .ſ. ſua ꝯuerſatiōe. qꝛ int̓ hoīes duxit̉cōmunē vitā. Iux illud Baruch. iij. In terrisviſus eſt ⁊ cū hoībus ꝯuerſatus ē. Humiliauit̉inqͥt ſemetip̄m formā ẜui accipiens factꝰ obediens. ⁊ non ſolū quo ad ꝯuitia ⁊ ꝟbera. ſed etiāvſqꝫ ad mortē ⁊ nō ad quācūqꝫ ſed ad mortemcrucis cōtemptiſſimā. Ecce qͣliter iſte miles generoſus xp̄s ih̓s venit aſſumēs arma humanitatis. ⁊ pugnās cū tyranno ſuggeſtore iniqͥtatꝭ⁊ filiam ſūmi regis in poſſeſſionē introduxit regni. Ideo dicit deuotus doctor Hugo in ſolil̓:de arra aīe ad animā ſuā. Humiliari dignatꝰ ēcum te repararet. vt enī te releuaret illuc vndececideras. ip̄e dignatꝰ ē deſcēdere vbi iacebas⁊ vbi tibi iuſte redderet̉ qd̓ perdideras. ip̄e dignatus eſt ꝓ te pati qd̓ ꝑ peccatuꝫ tuleras. Deſcendit ergo ſuſcepit. ſuſtinuit. vicit. reſtaurauit Beſcendit ad mortalem. ſuſcepit mortalitatem. Suſtinuit paſſionē. reſtaurauit hominemEt infra. Abieras ergo ⁊ perieras. qꝛ in peccatis tuis venūdata fueras. Abijt ille poſt te ⁊ redemit te. ⁊ tm̄ dilexit te vt ſanguīs ſui p̄ciū appenderet ꝓ te. taliqꝫ pacto reduxit te de exilio⁊ redemit de ẜuitio. ⁊ hoc etiaꝫ innuit̉ in exemplo p̄dicto vbi dictū ē ꝙ miles ille accepit vulnus letale. qꝛ de chriſto dicit̉ Eſa. liij. Ip̄e vulneratus eſt ꝓpter iniqͥtates noſtras. ⁊ attrituseſt ꝓpter peccata noſtra cuius liuore ſanati ſumus. Idcirco debet aīa cuiuſlibet homīs tototēpore vite ſue morte xp̄i deplangere ad inſtarillius puelle. et arma ſue paſſionis ad cameraꝫſui cordis portare. ⁊ ea frequēter aſpicere. Qꝛxp̄s cuilibet militi ſuo ſpūali ſcꝫ homini contulit illa arma. Dicit Robertꝰ hol. lect. cxxiiij. Oreges iuuenes ⁊ pͥncipes cōſueuerunt militarein armis ignotis. nec in iſtis que poſtea debentdeferre. Quādo autē tales pͥncipes exercitū intalibus armis dimittūt ⁊ victoria gaudent. tūcſolent dare alicui armigero arma illa cōſecrando eum in militē. ⁊ illud cedit ad honorē illiusarmigeri ꝙ poſſit portare arma domini ſui quibus vſus eſt in ſua militia iuuenili Moraliterdn̄s noſter filius dei ieſus xp̄s militauit in cruce. arma habuit de argento de byſſo carnis ſueroſis rubeis diſtincta q̄ ſunt vulnera impreſſacorpori ſuo ſacro. Princeps autē xp̄s iſte ludūtalē armorū in ſua reſurrectiōe dimiſit. qꝛ chriſtus reſurgens ex mortuis iam nō morit̉. quiamors illi vltra non dominabit̉ Ad Roma. vj.Sꝫ homini xp̄iano tanqͣꝫ armigero multuꝫ dilecto cōtulit illa. et militē illum fecit ꝑ apl̓m. ij.Timo. ij. Labora ſicut bonus miles xp̄i Et honorificum debet eſſe homini multum. qꝛ cogita
⁊ 3