Feria
gamꝰ. vt exͣ de bigamis. nobis fuit. Et talis coram iudice ſi agit̉ ꝯtra eū mortē nō euadit qͣꝫtūcūqꝫ ſit litteratꝰ. qꝛ pͥuatus ē omni pͥuilegio clericali. vt de bigamis. altercatiōis li. vj. vbi diē̄glo. Ioh̓. and̓. Bigamꝰ nudatꝰ ē omni pͥuilegioclericali ⁊ aſtrictꝰ eſt foro ſeculari. nec valet cōſuetudo ī cōtrariū. ⁊ ꝓhibet̉ ſb̓ anathemate netōſurā deferat. Sic moralit̓ xp̄ianꝰ oīs pͥmo cōtrahit cū ꝟitate dei filia. Iuxͣ illd̓ Ozee. ij. Deſpōſabo te mihi ī fide. ⁊ ſi poſtea ꝯtrahit cū mēdacio bigamꝰ efficit̉. et ī iudicio generali mortēeuadere nō p̄t. Tertio hō eſt naturalis dei imago Iuxͣ illd̓ Aug. li. xiiij. Imago dei ē aīa q̄ eiꝰcapax ē. ⁊ eiuſdē ꝑticeps eſſe p̄t. Et id̓o ſicut intrinitate paterna ꝑſona gignit v̓bū qd̓ ē ꝟitasita aīa nullū aliud ꝟbuꝫ gigne̓ debet niſi veraxIuxͣ illd̓ Ecc̄i. .xxxvij. An̄ oīa ꝟbuꝫ verax ꝓcedat a te. Perſone nāqꝫ diuerſoꝝ regnoꝝ ⁊ diu̓ſaꝝ ꝑſonaꝝ facilit̓ diſcernunt̉ ꝑ diuſitatē idiomatū aūt linguaꝝ. Nā cōmunit̓ qͥ gallicū loqͥt̉gallicꝰ exiſtimat̉. ⁊ anglicū anglicꝰ. Sic enī arguebat̉ ꝯͣ Petrū ꝙ eſſet galileꝰ ⁊ ex diſcipulisxp̄i. Mat xxvj. Uere ex illis es. nam loquelatua manifeſtat te. Moralit̓ loquēdo duo ſuntgenera ī hac vita ad inuicē cōmixta .ſ. regnummūdi ⁊ regnū dei. Regnū xp̄i ⁊ regnū diaboliRegnum celeſte ⁊ regnū terreſtre. Et ſicut iſtadiſtat ī regibꝰ. ideoqꝫ idiomate nō concordantNā idioma regni celeſtis ē veritas. Iuxͣ illudpsͣ. xxxv. Domīe in celo miſcd̓ia tua. ⁊ veritasvſqꝫ ad nubes. Et idioma regni terreſtris ſiuemundi eſt falſitas. ẜm illud Oſce. iiij. Non eſtveritas. nō eſt miſcd̓ia. non ē ſciētia dei ī terramaledictū homicidiū. furtuꝫ. ⁊ adulteriū inundauerunt. Si gͦ homo velit ꝑpendere ad qd̓ regnum ꝑtineat videat cui regno in idiomate cōcordat. Et notanduꝫ vlterius mendaciū eſt duplex. Unū ē ſimplex et ſine iuramēto. qd̓ dicit̉mendaciuꝫ abſolute qͦ fallit̉ ꝓximꝰ. de qͦ Augxxij. q. ij. c. beatꝰ. Mēdaciū ē falſa ſignificatiovocis cū volūtate fallēdi. ⁊ hͦ ꝓhibet dn̄s ī hacepl̓a dicens. Ne decipiat vnuſquiſqꝫ ꝓximuꝫſuum. q. di. Nemo defraudare debet ꝓximumſuū in negocio ⁊ iuramēto. Quod etiā ꝓhibetapl̓us .j. Theſſal̓. iiij. Nemo circūueniat fratrēſuū qm̄ vindex eſt dn̄s de his oībus. Et lꝫ theologi inhibēt deceptionē ſimplicit̓. tn̄ iuriſperiti quo ad hͦ admittūt .ſ. ꝙ licituꝫ ē ꝯtrahentibſe deciꝑe vſqꝫ ad dimidiā ꝑtē iuſti p̄cij ⁊ nō vltra. vt ſi emi pannū dimidia marca poſſum dare tribꝰ ſolidis. ⁊ ſi emēs ē vltra deceptꝰ pōt cōuenire decipientē. exͣ de emp. ⁊ ven. cum cauſaSi igit̉ qͥs rem minꝰ dimidio iuſti p̄cij vēdiderit. emptor pōt agere ꝯtra vendentē ad reſciſionem cōtractus Aliud mendaciū ē grauius cuꝫiuramento. ⁊ dicit̉ ꝑiuriū qd̓ eſt neqͥter deciꝑecredentē. vt dicit̉. xxij. q. ij. In dolo. Et hoc ꝓ
hibet dn̄s cū dicit. Non periurabis ī noīemq. di. non ſumas nomē meū ſuꝑ falſa. hoc ēꝓprie ꝑiurare. nec pollues nomen dei tui .ſ.ſa ⁊ ocioſa ꝑ nomen dei loquēdo. nec etiam adiendo. Na legit̉ in annulo li. ij. c. xvij. Cū inles qͥdam Ludouici deſcendit pariſius ⁊ qudam burgenſem enormiter ꝑiurantē in pugifortiter ꝑcuſſit. Qui cuꝫ reus traheret̉ ad redixit Dn̄e mi rex ſi audiſſem nomē tuū ita blaphemare vſqꝫ ad mortē defendiſſeꝫ. quātorꝓ fama eterni regꝭ mihi ſtare cōuenit. Audiēhoc rex pͥuilegiū ei dedit vt ꝑ totā franciā inꝑos ꝑiurij manū mitteret adiutricem. Scd̓o ponit dn̄s decreta q̄ ordināt ſuꝑiores. Prīo vhibet ne noceāt ꝑ potētiā. ⁊ hͦ qͣdrupliciter. Unmodo ne noceāt illis ꝓpriū extorquēdo dicit qdn̄s. Nō facias calūniā ꝓximo tuo. Eſt enī clūnia pͥmo qn̄ res aliena qͥbuſdā circūuētiōiextorquet̉. vt dic̄ Rabanꝰ. quā etiā ꝓhibet boatus Ioh̓. bap. Luc̄. iij. qn̄ ꝯuenerunt miad ip̄m dicēteſ: Quid ⁊ faciemꝰ nos: ait ill̓. Rminē ꝯcutiatis neqꝫ calūniā faciatis. ſ cōteneſtote ſtipēdijs vr̄is. Alio mō calūniari eſt falſis criminibꝰ intēdere vel accuſare. vt. ij. q. iij. cſi quem. ⁊ ſe. Un̄ calūniator ē ille qͥ crimē alteimponit. ⁊ ille īnocēs reꝑit̉. vt exͣ de calūribꝰ. c. euꝫ fortiꝰ. Et tales calūniatores dicipͥncipes iudeoꝝ ⁊ alij potētes phariſei et iudeiqͥ xp̄o īnocenti calūniā faciebant. cū ſibi mulfalſa crimīa imponebāt: et de multis calūmaccuſabāt. Prīo enī accuſabāt eū de infructueſa occupatiōe qn̄ dicebāt Sap̄. ij. Circūuermus iuſtū qm̄ iniutilis ē nobis. qͣſi dicerēt.cut arbor q̄ eſt inutilis ⁊ infructuoſa meret̉ ecidi. Iuxͣ illd̓ Luc̄. iij. Excidit̉ ⁊ in ignēSic xp̄s qͥ eſt ocioſus in vita ⁊ nullū fruciaffert reipublice. gͦ iuſtum ⁊ licituꝫ ē ꝑ quācūviā eū excidere ⁊ deſtruere. Hec ē pͥma eoꝝ acuſatoria calūnia quā xp̄o faciebāt. qꝛ nihifructuoſiꝰ ⁊ vtiliꝰ fuit in hͦ mūdo. Ipſe enī fulux mūdi. Ioh̓. viij. Nihil aūt ē vtiliꝰ mūdlux q̄ totū mūdū viuificat ⁊ illuſtrat. Ip̄e eufuit lignū vite afferēs fructꝰ. xij. ꝑ ſingulos n̄ſes. Ideo eū mēdoſe de infructuoſa occupatione accuſare calūniāt̉. Scd̓o accuſatorie euꝫ clūniabāt̉ de malicioſa ꝑturbatione. Ip̄i enicebāt eū eſſe ꝑturbatorē pacis. Et qꝛ bonale totiꝰ ciuitatis hūane ē pax. Qꝛ ẜm hhierocōcordia q̄ eſt pax parue res creſcunt q̄ ſine cocordia dilabūt̉. Idcirco qͥ ꝯturbat pace cōnitatis dignꝰ eſt de illa cōmunitate expelli. ⁊ſi ille ē ꝑturbator cōmunis oīuꝫ. gͦ iuſtū ē eū d̓cōmuni ciuitate oīuꝫ expellere. Hec eſt ſcd̓alūnia quā xp̄o qͥ fuit ⁊ ē ſūma pax faciebat. xtra illd̓. Nō facias calūniā ꝓximo tuo. Sꝫ faſe eū in hͦ calūniabant̉. qꝛ ipſe fuit ⁊ ē ſuamator pacis. qꝛ pacē apportauit nob̓ naſcedb