Druckschrift 
1 (1488) Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria

gamꝰ. vt exͣ de bigamis. nobis fuit. Et talis coram iudice ſi agit̉ ꝯtra mortē euadit qͣꝫtūcūqꝫ ſit litteratꝰ. qꝛ pͥuatus ē omni pͥuilegio clericali. vt de bigamis. altercatiōis li. vj. vbi diē̄glo. Ioh̓. and̓. Bigamꝰ nudatꝰ ē omni pͥuilegioclericali aſtrictꝰ eſt foro ſeculari. nec valetſuetudo ī cōtrariū. ꝓhibet̉ ſb̓ anathemate netōſurā deferat. Sic moralit̓ xp̄ianꝰ oīs pͥmotrahit ꝟitate dei filia. Iuxͣ illd̓ Ozee. ij. Deſpōſabo te mihi ī fide. ſi poſtea ꝯtrahitdacio bigamꝰ efficit̉. et ī iudicio generali mortēeuadere p̄t. Tertio eſt naturalis dei imago Iuxͣ illd̓ Aug. li. xiiij. Imago dei ē aīa eiꝰcapax ē. eiuſdē ꝑticeps eſſe p̄t. Et id̓o ſicut intrinitate paterna ꝑſona gignit v̓bū qd̓ ē ꝟitasita aīa nullū aliud ꝟbuꝫ gigne̓ debet niſi veraxIuxͣ illd̓ Ecc̄i. .xxxvij. An̄ oīa ꝟbuꝫ verax ꝓcedat a te. Perſone nāqꝫ diuerſoꝝ regnoꝝ diu̓ſaꝝ ꝑſonaꝝ facilit̓ diſcernunt̉ diuſitatē idiomatū aūt linguaꝝ. cōmunit̓ gallicū loqͥt̉gallicꝰ exiſtimat̉. anglicū anglicꝰ. Sic enī arguebat̉ ꝯͣ Petrū eſſet galileꝰ ex diſcipulisxp̄i. Mat xxvj. Uere ex illis es. nam loquelatua manifeſtat te. Moralit̓ loquēdo duo ſuntgenera ī hac vita ad inuicē cōmixta .ſ. regnummūdi regnū dei. Regnū xp̄i regnū diaboliRegnum celeſte regnū terreſtre. Et ſicut iſtadiſtat ī regibꝰ. ideoqꝫ idiomate concordant idioma regni celeſtis ē veritas. Iuxͣ illudpsͣ. xxxv. Domīe in celo miſcd̓ia tua. veritasvſqꝫ ad nubes. Et idioma regni terreſtris ſiuemundi eſt falſitas. ẜm illud Oſce. iiij. Non eſtveritas. eſt miſcd̓ia. non ē ſciētia dei ī terramaledictū homicidiū. furtuꝫ. adulteriū inundauerunt. Si homo velit ꝑpendere ad qd̓ regnum ꝑtineat videat cui regno in idiomatecordat. Et notanduꝫ vlterius mendaciū eſt duplex. Unū ē ſimplex et ſine iuramēto. qd̓ dicit̉mendaciuꝫ abſolute fallit̉ ꝓximꝰ. de Augxxij. q. ij. c. beatꝰ. Mēdaciū ē falſa ſignificatiovocis volūtate fallēdi. ꝓhibet dn̄s ī hacepl̓a dicens. Ne decipiat vnuſquiſqꝫ ꝓximuꝫſuum. q. di. Nemo defraudare debet ꝓximumſuū in negocio iuramēto. Quod etiā ꝓhibetapl̓us .j. Theſſal̓. iiij. Nemo circūueniat fratrēſuū qm̄ vindex eſt dn̄s de his oībus. Et lꝫ theologi inhibēt deceptionē ſimplicit̓. tn̄ iuriſperiti quo ad admittūt .ſ. licituꝫ ē ꝯtrahentibſe deciꝑe vſqꝫ ad dimidiā ꝑtē iuſti p̄cij vltra. vt ſi emi pannū dimidia marca poſſum dare tribꝰ ſolidis. ſi emēs ē vltra deceptꝰ pōtuenire decipientē. exͣ de emp. ven. cum cauſaSi igit̉ qͥs rem minꝰ dimidio iuſti p̄cij vēdiderit. emptor pōt agere ꝯtra vendentē ad reſciſionem cōtractus Aliud mendaciū ē grauius cuꝫiuramento. dicit̉ ꝑiuriū qd̓ eſt neqͥter deciꝑecredentē. vt dicit̉. xxij. q. ij. In dolo. Et hoc

hibet dn̄s dicit. Non periurabis ī noīemq. di. non ſumas nomē meū ſuꝑ falſa. hoc ēꝓprie ꝑiurare. nec pollues nomen dei tui .ſ.ſa ocioſa nomen dei loquēdo. nec etiam adiendo. Na legit̉ in annulo li. ij. c. xvij. inles qͥdam Ludouici deſcendit pariſius qudam burgenſem enormiter ꝑiurantē in pugifortiter ꝑcuſſit. Qui cuꝫ reus traheret̉ ad redixit Dn̄e mi rex ſi audiſſem nomē tuū ita blaphemare vſqꝫ ad mortē defendiſſeꝫ. quātor fama eterni regꝭ mihi ſtare cōuenit. Audiēhoc rex pͥuilegiū ei dedit vt totā franciā inꝑos ꝑiurij manū mitteret adiutricem. Scd̓o ponit dn̄s decreta ordināt ſuꝑiores. Prīo vhibet ne noceāt potētiā. qͣdrupliciter. Unmodo ne noceāt illis ꝓpriū extorquēdo dicit qdn̄s. facias calūniā ꝓximo tuo. Eſt enī clūnia pͥmo qn̄ res aliena qͥbuſdā circūuētiōiextorquet̉. vt dic̄ Rabanꝰ. quā etiā ꝓhibet boatus Ioh̓. bap. Luc̄. iij. qn̄ ꝯuenerunt miad ip̄m dicēteſ: Quid faciemꝰ nos: ait ill̓. Rminē ꝯcutiatis neqꝫ calūniā faciatis. ſ cōteneſtote ſtipēdijs vr̄is. Alio calūniari eſt falſis criminibꝰ intēdere vel accuſare. vt. ij. q. iij. cſi quem. ſe. Un̄ calūniator ē ille crimē alteimponit. ille īnocēs reꝑit̉. vt exͣ de calūribꝰ. c. euꝫ fortiꝰ. Et tales calūniatores dicipͥncipes iudeoꝝ alij potētes phariſei et iudei xp̄o īnocenti calūniā faciebant. ſibi mulfalſa crimīa imponebāt: et de multis calūmaccuſabāt. Prīo enī accuſabāt de infructueſa occupatiōe qn̄ dicebāt Sap̄. ij. Circūuermus iuſtū qm̄ iniutilis ē nobis. qͣſi dicerēt.cut arbor eſt inutilis infructuoſa meret̉ ecidi. Iuxͣ illd̓ Luc̄. iij. Excidit̉ in ignēSic xp̄s eſt ocioſus in vita nullū fruciaffert reipublice. iuſtum licituꝫ ē quācūviā excidere deſtruere. Hec ē pͥma eoꝝ acuſatoria calūnia quā xp̄o faciebāt. qꝛ nihifructuoſiꝰ vtiliꝰ fuit in mūdo. Ipſe enī fulux mūdi. Ioh̓. viij. Nihil aūt ē vtiliꝰ mūdlux totū mūdū viuificat illuſtrat. Ip̄e eufuit lignū vite afferēs fructꝰ. xij. ſingulosſes. Ideo mēdoſe de infructuoſa occupatione accuſare calūniāt̉. Scd̓o accuſatorie euꝫ clūniabāt̉ de malicioſa ꝑturbatione. Ip̄i enicebāt eſſe ꝑturbatorē pacis. Et qꝛ bonale totiꝰ ciuitatis hūane ē pax. Qꝛ ẜm hhierocōcordia eſt pax parue res creſcunt ſine cocordia dilabūt̉. Idcirco ꝯturbat pacenitatis dignꝰ eſt de illa cōmunitate expelli.ſi ille ē ꝑturbator cōmunis oīuꝫ. iuſtū ēcōmuni ciuitate oīuꝫ expellere. Hec eſt ſcd̓alūnia quā xp̄o fuit ē ſūma pax faciebat. xtra illd̓. facias calūniā ꝓximo tuo. Sꝫ faſe in calūniabant̉. qꝛ ipſe fuit ē ſuamator pacis. qꝛ pacē apportauit nob̓ naſcedb