Dominica

naculum. Et hec aqua expiatiōis aquā baptiſmi figurabat. in qua eſt cinis vitule ruffe cōbuſte q̄ ſignificabat xp̄m. a cuius paſſione xp̄i baptiſmus ſuam habet ꝟtutem Ex hoc apl̓us elicit. Exquo ſanguis irrationaliū animaliū cauſabat ſanctificationē corꝑalem. quāto magꝭ ſanguis ieſu xp̄i. Circa qd̓ vlteriꝰ eſt ſciendū ꝙ ſanguis xp̄i multa bona nobis facit. Primū eſt ꝙmortuos viuificat ad ſentiēdū. Refert etiā magiſter in lib̓. de mirabilibꝰ mūdi ⁊ orientaliū regionum ⁊ inquit. Reperit̉ in ſolitudine egyptiauis que pellicanꝰ dicit̉. magnarū alarū. ⁊ maxime maciei. Hāc naturaliter odit ſerpēs. ꝓpt̓qd̓ ſerpens dū ꝓ paſtu exit pellicanus nidu repens ꝑ arboreꝫ impungit ⁊ inficit pullos ſuoset occidit. ſuꝑ quos pellicanus rediens lugerefert̉ ꝑ triduū. Sꝫ tertia die in pectore ſe vulnerat. ⁊ ſanguinē ſuꝑ eos reſpergēs a morte viuificat. Et glo. ſuꝑ illud psͣ. cj. Similis factꝰ ſumpellicano. Pellicanꝰ dicit̉ roſtro ſuo pullos occidere. ⁊ in triduo lugere. ⁊ tunc ſanguinē ſuꝑeos fūdere. ſicqꝫ illos viuificare. Sꝫ addit magiſter vbi ſupra ꝙ pellicanꝰ ex ſanguine copioſo ſic effuſo debilitat̉ ꝓpt̓ qd̓ pulli cogūt̉ exirede nido ꝓ cibo quorū qͥdā naturali affectu matrem debilitatam paſcunt. Quidam ꝟo degeneres ſunt. ⁊ de matre nihil curant. Qd̓ diligentius mater aduertēs receptis viribus filios ſe paſcentes re fouet ⁊ diligit. Alios ꝟo tāqͣꝫ ignobiles ⁊ ingratos reijcit. et ſibi cōmanere nō ꝑmittit. Moraliter hoc naturale exponēdo dicit̉ d̓tribꝰ. De pellicano. de ſerpente. ⁊ de pullis occiſis. Per pellicanū intellige xp̄m. qꝛ dicit̉ beatus Augꝰ ſuꝑ illd̓ psͣ. cj. Similis factus ſū pellicano ſolitudinis. Puto ꝑ hāc auem in ſolitudine naſcentē intelligi chriſtū natum de Maria ꝟgine. Solus enī hic in ſolitudine natꝰ cuiſanguine in cruce ꝓpria voluntate fuſo ex latere viuificati ſumꝰ. Per ſerpētē intellige demonem. Quia dicit Solinꝰ in lib̓. de mira. mundi⁊ Iſid̓. lib̓. xiiij. ꝙ ſerpens timet hominē nudū⁊ inſilit in veſtitu. Ideo dicit Iohānes de ſancto Egidio. Sic ⁊ diabolꝰ timet pauperē contemptorē temporaliū. ⁊ illaqueat hominē diuitem tēporaliū poſſeſſorē. Iuxta illud. j. Timo.vj. Qui volunt diuites fieri incidūt in laqueosdiaboli. ꝓpter qd̓ diabolus h̓ intelligit̉ ꝑ ſerpētem. Sed ꝑ pullos pellicani ītellige genus humanū qd̓ intelligit̉ ꝑ pullum aſine. Mat. xxj.vbi dixit dn̄s. Inuenietis alligatā aſinā ⁊ pullum cum ea. Sicut igit̉ dictū eſt ꝙ ſerpēs naturaliter odit pellicanū. ſic diabolus odiuit deuꝫī hoc ꝙ noluit ſibi ſubeſſe. ſicut dicit Tho. in. ijſcripto di. j. Angelus malus appetijt nō ſubeſſedeo. qꝛ tota bonitas angeli eſt ꝙ ſubeſt deo. ſicut tota claritas aeris ī hoc ē ꝙ ſubijcit̉ radijsſolis. Sed vidēs angelus dignitatē ſue nature

qͣ creaturis alijs p̄eminebat. noluit ꝙ ī alias deriuaret̉ bonitas ⁊ beatitudo ab ip̄o Ecce oeodio ⁊ inuidia noluit ſubeſſe deo. Nec tātu ſepens antiquus verū pellicanū deuꝫ odiuit. dequo psͣ. lxxiij. Suꝑbia eorū qͥ te oderunt aſtedit ſemꝑ. ſed etiam pullos ſuos interficit ⁊ occidit. Habuit enī deus in pͥncipio creatiōis dios pullos .ſ. adā ⁊ Euam. quorū vitam odidiabolus. Ideo dicit magiſter lib̓. ij. diſ. xxij.Serpente enī velut organo eſt vſus mouēs naturā eius. id ē. inſtrumēta loquēdi ad expͥmendum ſonos ꝟborū ⁊ ſigna qͥbus ſuam monſtrret volūtatē. ⁊ accedens ad Euam ſtans coraꝫea nō audet in ꝟba ꝑſuaſionis exire. metuit dep̄hendi. Sed ſub interrogatiōe eam aggrevt ex reſponſione colligeret qualiter in maliꝓcedere poſſet. Cur inqͥt p̄cepit vobis deꝰ vtnō comederetis de omni ligno ꝑadiſi: Cui mulier: De fructu lignorū que ſūt ī paradiſo veſcimur. id ē. veſcēdi poteſtatē habemꝰ. de fructiꝟo ligni qd̓ eſt in medio paradiſi p̄cepit nobisdeus ne comederemꝰ. ne forte moriamur. In qͦꝟbo vt dicit magiſter. dedit locū tēptādi cūdxit. ne forte moriamur Ubi mox diabolꝰ incNeqͣqͣꝫ moriemini. Sicqꝫ tulit mulier de ligno⁊ comedit. ⁊ viro ſuo dedit. Qui nolens eā cortriſtari ſecū comedit. et ſic ſerpens antiquꝰ eosinfecit peccato ſuꝑbie ⁊ inobediētie. et ſpūoccidit vt impleret̉ ꝟbum dn̄i qd̓ dixit Gen̄ad adaꝫ. In quacūqꝫ die comederis morieris.qd̓ non ſolū intelligit̉ de morte corporali. fetiſpūali qua mortui ſūt ꝑ peccatuꝫ. non foluſeip̄is ſed etiaꝫ in omnibꝰ ſuis poſteris. Ideco deus ꝑ triduū luxit ſuꝑ eos non ī ſe ẜꝫ in ſectis ſuis. quia in deū non cadit luctꝰ ſiue fletusPrīa igit̉ dies fuit tp̄s legꝭ nature. ī qͣ luxerūt Iſancti patres Abraā Iſaac ⁊ Iacob. Un̄ iacobdixit Gen̄. xxxvij. Deſcendā ad filium meū lugens ad infernū. Secūda dies fuit tēpus legisſcripte. in qua luxit deꝰ in ꝓphetis. Nā Hiereix. Quis inqͥt dabit capiti meo aquaꝫ ⁊ oculismeis fontē lachrymaꝝ. ⁊ plorabo die acnocuinterfectos populi mei. Tertiꝰ dies fuit tēpusgratie in qua luxit xp̄s ꝑ ſe populi ſui morte. ſicut patꝫ Luc̄. xix. Uidens ieſus ciuitatē hierūſalē fleuit ſuꝑ illam. Ubi ponit̉ cōtinens ꝓ contento .ſ. ciuitas ꝓ ppl̓o. Cuiꝰ qͥdē ppl̓i morteri tualē defleuit. qꝛ mortui in aīa erāt. ⁊ nō ſoliillā ſed etiā corꝑalē qͣ poſt. xlij. annos eēnt milrabilit̓ a Tito ⁊ veſpaſiano occidēdi. Peracioigit̉ hͦ triduano luctu tandeꝫ verus pellicanūxp̄s dei filiꝰ vnigenitꝰ ſe in pectore vulnerauitqn̄ longinꝰ miles latus eius lācea ꝑforauit. oqͦ ſanguis ⁊ aqua largiter emanauit. Ioh̓. xijQuē qͥdē ſanguinē ſuꝑ pullū aſpergēs a morūeterna viuificauit. de qͣ qͥdeꝫ viuificatiōe ꝓtauit dauid pͣsͣ. lxxxiiij. Deus tu ꝯuerſus ſiad