Feria

ſenſus ⁊ ſubtrahunt̉ ꝟtutes. Quieſcētibꝰ igit̉ſenſibꝰ ⁊ ꝟtutibꝰ ſubtractis nat̉ a ſua deſtituit̉actiōe ⁊ mors celerit̓ comitat̉. Sic et ſpūaliterde peccatoribꝰ qͥ cū dormiūt ī peccatis ī aīa moriunt̉. Id̓o illis qͥ dormiūt ī peccatꝭ dicit ſapiēsProu̓. vj. Uſqꝫ qͦ piger dormis. q. d. Surge aſomno peccati ne et̓na morte moriaris. Tertioſic̄ Lazarꝰ fuit ab hoībꝰ aſportatꝰ ne putreſceret apud eos. ſic peccator aſportat̉ ab hoībꝰ ꝑculpe ſue abominationē ⁊ diffamationē ne putreſcat apud hoīes. Peccator enī cū iā mortueſt in peccatis de fama non curat ſed ſine frenopeccat. ita vt exemplo male viuēdi qͣſi feteat inꝯſpectu hoīuꝫ. qꝛ dic̄ Rob̓tꝰ hol. lec. xviij. Defama hoīs ē ſic̄ de paratura piri vel pomi. Illacorticatura ſi deleat̉ a pomo q̄ qͣꝫuis ꝑua. multum valet tn̄. qꝛ qn̄ eſt in pomo bn̄ cōſeruat pomū. ⁊ qn̄ aufert̉ a pomo ſtatim corrumpitur etputreſcit. Iſto mō etiā eſt d̓ fama. qͣꝫdiu habethō famā integrā cohibet̉ ⁊ reſeruat̉ ꝑ eā a multis peccatis. Sed reuera deꝑdita fama homīsvnū de maximis refrenatiuis a peccatis ē ꝑditum. ⁊ tunc ꝑſona putreſcit continue. ſicut pomū putreſcit cortice denudatuꝫ. Qꝛ d̓r Prou̓.x. Memoria iuſti cū laudibꝰ ⁊ nomē impioruꝫputreſcit. Cū enī homo ſic putriuit ꝑ infamiaꝫabominabit̉ ab hoībus ⁊ ꝑ diffamationem abeis aſportat̉. Ideo cōſulit ſapiēs Ecc̄i. xlj. Curam habe de bono noīe. hoc enī ꝑmanebit diutius qͣꝫ mille theſauri. Quia d̓r. xij. q. j. Scimꝰ.Qui famā ſuam negligit crudelis eſt. Quartoſicut Lazarꝰ fuit ſepultus. ſic etiam peccator ſepelit̉ ꝑ malam ꝯſuetudinē. vt dixi ſupra dn̄icaLetare. ẜmone .j. in arenga. Comꝑatur enī recte mala cōſuetudo ſepulture Lazari ẜm Augꝭin ẜmone dn̄i in monte li. j. c. xiij. Sicut inqͥt videtis iſtis magnis ⁊ nobilibꝰ fiunt. ſepulcra honeſtiſſima de marmore vl̓ alijs honeſtis lapidibus ſeu lignis cū picturis ⁊ figuris ſimul ornāt⁊ honorāt. ita etiā iſtis magnis ⁊ potētibꝰ mortuis ꝑ peccatū faciunt adulatores ſepulcra dealbata ⁊ depicta palliantes ⁊ diminuētes ⁊ excuſantes. imo cōmendantes peccata hoīuꝫ vpotentū. qꝛ potēs laudat̉ in deſiderijs anime ſue.Et iſti vident̉ eos ornare honorareqꝫ cū ita faciunt. ſed ſimul cū hoc onerāt ⁊ opprimūt miſeros ne reſurgāt ꝑ penitētiā a pctīs. Cui conſonat Greg. iiij. moral̓. c. lxxvj. Xp̄s tres mortuos ſuſcitauit Puellā mortua in domo. Iuuenēin porta. Lazarū in ſepulcro. Quartū ꝟo mortuum diſcipulo nunciāte cognouit. ſꝫ tamē nōſuſcitauit. quia valde difficile eſt vt is poſt vſūmalē cōſuetudinis a mentis ſue morte reuocet̉De quo Luc̄. ix. Sinite mortuos ſepelire mortuos ſuos. Mortui enī ſepeliūt mortuos cumpeccatores pctōreꝫ fauoribꝰ p̄munt. Erat autēLazarus mortuus. ſed tn̄ nō a mortuis ſepultꝰ

de hoc q̄re plura ſupra dn̄ica Letare. ẜmoney. M. vbi dictū eſt de ꝯſuetudine peccQuinto ſicut Lazarꝰ a ꝟmibus cōſumptustiſſet ſi diutius in ſepulcro iacuiſſet. qꝛ iam.pus eius fetebat. vt dixit Martha. Dn̄e iafetet. qͣdriduanus eſt Sic anima aut mens pecatoris q̄ pͥuata eſt vita gratie cōſumitur ⁊īrodit̉ quotidie a verme cōſcientie. Eſt enī ꝯſeentia vt dicit Robertꝰ hol. lec. cxcj. accuſatiſue trāſgreſſionis. reuelatrix nr̄e depreſſivindicatrix ſtricte ꝓfeſſionis. Primo enī ꝯſcientia eſt accuſatrix ſue trāſgreſſiōis. Sicut eenī puero dat̉ dica in qua defectus ſui ſignantvt poſtea ꝟberet̉. ⁊ nullo modo licet ſibiare dicā ſuā. qꝛ ꝑ eam accuſabit̉. ita cuilibet allgat̉ conſcientia in qͣ oīa peccata ſua numervt ẜm eam in iudicio accuſet̉. Iuxta illud Roma. ij. Teſtimoniū reddente illis ꝯſciētia ipſirum. Et intro ſe inuicē cogitationū excuſantitaut defendentiū in die cū iudicauit deꝰ occuliahoīuꝫ. Et dicit glo. Dicunt̉ autē cogitationesexcuſantes male. ⁊ defēdētes bone q̄ examinātur ⁊ diſcutiunt̉ coraꝫ naturali iudicatorio hominis. ſicut coraꝫ iudice ꝑ pͥma pͥncipia oꝑablia naturaliter inſerta. ſicut ē illud. Hoc facia.alijs qd̓ tibi vis fieri ⁊cͣ. Et ideo iſtaꝫ accuſcem maxime timere debemus dicēte Senecaỉlibello ſuo de moribꝰ. Conſcientiā peccatoꝝ iuorū magis timueris qͣꝫ teip̄m. Alienū enī poeffugere. teip̄m nunqͣꝫ. Et iterū in eodem. Coſcientiā magis qͣꝫ famā intende. Falli nāqꝫ poteris fama. ꝯſcientia nunqͣꝫ. Sicut enī charitiuus iudex pͥmo monet ꝑſonaꝫ ad bn̄ operatdum ⁊ eam p̄monet de ſuis defectibꝰ. ⁊ ſi ſerexerit culpam celat. Sed ſi corrigere ſe cōtpſerit eā publice in iudicio ꝓclamat. Ita ꝯſetia noſtra in p̄ſenti qͥdem nos corripit ⁊ rep̄hēdit occulte. ſed ſi nos non correxerimus infro iudicio publice ꝓclamabit. iuxta illd̓ Leuitv. Aut cōſcius eſt niſi iudicauerit portabit inquitatē ſuam. Scd̓o ꝯſcientia eſt reuelatrixiſtre dep̄ſſionis. vnde tribulationis terrene ſigularis ꝯſolatio eſt bona ꝯſciētia. ẜm illd̓ij. Corꝭ. j. Gloria noſtra hec ē teſtimoniū ꝯſotie noſtre. Unde Amb̓. de officijs. Et beneſiꝯſcius non debet moueri falſis ꝯuicijs nec eſtimare plus in alieno cōuitio qͣꝫ in ſue ꝯſciētie ſſtimonio. Et Gregꝰ ſuꝑ Ezechielem omel̓. iiijQuid ꝑdeſt ſi hoīes te laudant. ⁊ ꝯſcientia accuſat. Aut qͥd obeſt ſi oēs derogant. ⁊ ſola cōſciētia defendit. Et beatus Augꝰ ſuꝑ psͣ. xviEt ponit̉. xj. q. iij. cuſtodi. Cuſtodi inqͥt intusꝯſciētiam ⁊ innocentiā tuaꝫ vbi nemo oppeircauſam tuā. p̄ualebit ī te falſuꝫ teſtimoniū apohomīes. ſed nunqͥd apud deuꝫ valebit vbi calſa tua dicēda eſt quādo deꝰ erit iudex nullꝰteſtꝭ qͣꝫ ꝯſciētia tua erit. Inter iudicē ⁊ ꝯſciet

I