XQuarta

eſſe periculū in debilibꝰ cogitatiōibus. fortiſſimas tn̄ delectationes īmittit. ⁊ ſic mentē ad cōſenſū deducit. Et id̓o ſtatim ſūma vigilia ⁊ prudentia examināda ē cogitatio q̄ occurrit. ⁊ ſi ēnoxia vel īmūda expellēda ē a corde ⁊ p̄uenienda vt fiat moroſa. Propter qd̓ ſignanter dicit̉Hiere. iiij. Uſqꝫ quo morabunt̉ in te cogitationes noxie. Quā autoritateꝫ tractās beatꝰ Gre.xvij. moral̓. c. xxvj. di. Nō rep̄hendit cur veniunt. ſꝫ cur morant̉. Etenī in corde bono cogitariones illicite veniūt. ſꝫ morari ꝓhibent̉. vndehiero. ad Euſtochiū ꝟ̓ginē. Dum ꝑuus ē hoſtis interfice illuꝫ. neqͥtia elidat̉ in ſemine. Iſtelaudat̉. iſte ꝑdit̉. beatꝰ qͥ ſtatim vt ceperit cogitare interficit cogitatꝰ eius ⁊ allidit ad petramEt Caſſiod̓. exponens illud psͣ. cxxxvj. Filiababylonis miſera. Filia inquit babylonis eſtcaro que ꝯfuſionē peccatorum ingerit cui compenſatio digna dat̉. qꝛ ſicut ꝯcitat ad vitia. itaetiā reꝑcuſſa ſubdit̉ ꝟtutibꝰ. Un̄ ſubdit. Beatus qͥ rerribuet tibi retributionē tuaꝫ quā retrihuiſti nobis. Qm̄ carni retribuere bonum eſt q̄etiā paruulos qͥ naſcūt̉ ex carne in malos motanteqͣꝫ creſcant retrahit ne ſint liberi. ⁊ allidentad petrā .i. xp̄m. vt ꝯfracti deſperēt. Cogitationes enī praue faciliꝰ dominiū accipiūt cū parui ſūt qͥ temptant̉. Quartū genus cogitationūmalaꝝ ſūt cogitationes infructuoſe ⁊ vane. qꝛſūt ſine fructu ⁊ vtilitate. d̓ qͥbꝰ ī psͣ. xciij. Dn̄sgitatiōes hoīuꝫ qm̄ vane ſunt. Et in psͣcxlv. In illa die .ſ. mortis ꝑibūt oēs cogitatiōes eoꝝ. Ubi notandū ꝙ oīs cogitatio mūaut ē de terrenoꝝ ꝓuidētia. vel eſt d̓ diſferēda pnīa. ⁊ vtraqꝫ perit in die mortis. Qualiter aūt perit pͥma cogitatio ptꝫ Luc̄. xij. de diuite qͥ cogitauit dilatare horrea. Qualit̓ auteꝫperit ſcd̓a cogitatio exp̄ſſe narrat̉. iiij. Re. xxj.de Amon filio manaſſe qͥ vitā malā cogitās patris ſui. ⁊ miſcd̓iaꝫ dei ſibi finaliter ꝯceſſam. deliberauit ꝙ in peccatis more patris iuuētutemeret. ⁊ poſtea finalit̓ ſic̄ pater fecerat peniteret. ſꝫ iſta cogitatio perijt. qꝛ ī medio malicie ſueijs ẜuis īterfectꝰ eſt. De talibꝰ p̄ſumptuod̓r in psͣ. Qm̄ declinauerunt in te mala. cogiūt ꝯſilia q̄ nō potuerūt ſtabilire .i. qꝛ maliſuā acceperūt a tua bonitate ⁊ miſcd̓ia. ⁊ ſicſua in te declinauerūt. Ideo īiuſto ſuo iucogitauerūt ꝯſilia q̄ nō potuerūt ſtabilireeo iſte cogitationes male ſūt a cordibꝰ ur̄iserēde. Et eſt notanduꝫ. Cogitatio cōꝑaturradici. vt dicit Gregꝰ. xij. moral̓. c. lxxviijradix arbori. hͦ vnicuiqꝫ hoīuꝫ ſua cogitaeſt Quia ſicut radix occultat̉ ſub terra. ſꝫ inta folijs ⁊ fructibꝰ ſuꝑ terrā manifeſtat̉. ſicitatio cordis ſub terra latet in p̄ſenti. ſed inratiōe patebit in futuro. qn̄ aūt radix deſicat tota plāta deficit. Sic ẜm Gregꝭ. xxiiij. mo

ral̓. c. viij. omnis iniquꝰ pͥus in cogitationibusareſcit. et poſtea a bonis actibꝰ deficit. Et ideoſicut ille qͥ vult arborē habere bn̄ creſcētē ⁊ fructiferaꝫ ſūme curare debet ꝙ radix non areſcatꝑ ſiccitatem. ita cōſimiliter qͥ vult ſeip̄m fructiferum reddere in operibꝰ fructuoſis. caueat oīno ꝙ non ſit aridus in cogitationibꝰ ſuis. quianihil ita ẜuat hoīeꝫ in mente. nec ieiuniū. nec cilicium. nec vigilia. ſicut ſancta cogitatio. Et ſicut iſta duo maxime humectant radicem ſcꝫ fimus ⁊ ſanguis humanꝰ. ſi calidus apponatur.Ita ſpūaliter radicē cordis noſtri ſcꝫ deuotamcogitationē fecūdat mirabiliter fimus. id ē. memoria mortis ⁊ vilitas conditionis humane. etxp̄i paſſionis. Nam cogitatio de morte noſtraet xp̄i paſſione p̄cipue in operibꝰ bonis nos fecundat De pͥmo Ecc̄s. vij. Meliꝰ eſt ire ad domū luctus qͣꝫ ad domū cōuiuij. In illa enī finiscunctorū admonetur hoīuꝫ. ⁊ viuens homo cogitat qͥd futuꝝ fit. De ſecūda Heb̓. ix. Sāguisxp̄i qͥ ꝓ nobis effuſus eſt emūdauit cōſcientiasnoſtras ab operibꝰ mortuis. Secūdo cogitatiocomꝑatur tinee ẜm Grego. xj. moral̓. ca. xciiij.Quia ſicut tinea ſine ſonitū penetrat veſtimēta. ita cogitatio tranſfigit mentē anteqͣꝫ ꝑpēdatur. Iob. xiij. Quaſi putredo cōſumendus ſū.⁊ quaſi veſtimentum quod comeditur a tinea.Tertio comꝑatur ori ẜm Greg. xxiij. moral̓. c.xlvij. Os quippe cordis cogitatio eſt. Et quiaomis homo nititur os ſuū habere mundū. ⁊ ſūme cauet aliquid ponere fetiduꝫ in ore ſuo. ſic ⁊fiat de cogitationibꝰ immundis. Quia diciturProu̓ .xv. Om̄is abominatio domini cogitationes male. Quarto pilis carnis comꝑatur cogitatio. ẜm Grego. ij. moral̓. c. xcvij. Unde bn̄ꝑ moyſen dicit̉ Numeri. viij. leuite radēt os etpilos carnis ſue. Quia is qͥ in obſequiū diuinūaſſumit̉ debet ante dei loculos a cūctꝭ carnis cogitationibꝰ mundus apparere. vtinā ſic eēt modernis temporibꝰ Et ſic venit notandū qͣꝫta ſitfragilitas noſtra ſi comꝑamur apl̓is qui pͥmitiue p̄fuerunt eccl̓ie. Apl̓us enī querit quaſi promirabili Roma. viij. Quis nos ſeꝑabit a charitate xp̄i ⁊cͣ. Et enumerat om̄es aduerſitatesq. d. nihil horū. Reuera multi clerici qͥ ſucceſſerunt in locum ipſoꝝ poſſunt reſpondere. Nonmors non gladius ſed ꝑuerſe voluptuoſe cogitationes ſeꝑant nos a deo. Sap̄. j. Nō antē ſicvos fratres chariſſimi. ſꝫ iuxͣ ꝯſiliū Hiere. xxvReu̓tat̉ vnuſqͥſqꝫ a via ſua mala et a peſſimiscogitationibꝰ veſtris.¶ De eadē feria qͣrta poſt Letare Ser. ij.Reteriens Ieſuſvidit hoīeꝫ cecum a natiuitate. Ioh̓. ixSol naturalis qͣꝫuis ẜm Amb̓. in hexa. eſt oculus mūdi ⁊ iocūditas diei. tn̄ alique ſunt aues