Feria

tes in celo. Quia de ſeip̄o dicit dn̄s Mat xxvEſuriui ⁊ dediſtꝭ mihi māducare. Ideo ad honorem ip̄oꝝ elemoſynā oportet elargiri. Ideodicit Gregꝰ Ad tribuēdū pigri cur eſtis: qm̄ hͦqd̓ latēti ī terra datis ſedēti in throno porrigitꝭSic ergo habes quaſi triū ſportaꝝ fragmentaQuintus panis eſt eternalis. De qͦ Luc̄. xxiiijBeatus qui māducabit panē ī regno dei. Hūcpanē māducāt ſancti in mēſa xp̄i. Luc̄. xxij. dixit xp̄s. Ego diſpono vobis ſicut diſpoſuit mihi pater meus regnuꝫ. vt edatis ⁊ bibatis ſuꝑmēſam meā in regno meo. Ubi pͥmo tangit̉ miniſtrātꝭ nobilitas cū dicit. Ego rex regū ⁊ dn̄sdn̄antium. Apoc̄. xix. Ego pͥnceps pacis Eſa.ix. diſpono vobis non aliquis angelus non petrus neqꝫ aliqͥs ſanctꝰ. Secūdo notat̉ cōuiuantiū ordinabilitas cū dicit. Diſpono .i. in diuerſis menſis pono. Sicut figuratū eſt Gen̄. xliij.ꝙ Ioſeph pͥnceps egypti iuſſit mīſtris ſuis ponere panes qͥbꝰ poſitis ſeorſum fratres ſuos iuxta pͥmogenita ⁊ egyptios iuſſit collocari. oēstamē eodē cibo fratres ⁊ egyptios refecit. Sicxp̄s faciet fratribus ſuis dilectis. Nam ſeorſūlocabit patriarchas. ſeorſum ꝓphetas ⁊ apl̓os⁊ ſic de alijs. omēs tamē eundem cibum ſue diuinitatis comedent. Tertio notatur plena ſacietas. ibi. vt edatis ⁊ bibatis. Dicet enī eis xp̄sCan̄. v. Comedite amici ⁊ bibite ⁊ inebriaminichariſſimi. Ideo canit̉ in officio hodierno. Ethabet̉ Eſa. vlt̓. Letare hieruſalem ſcꝫ celeſtis.⁊ cōuentum facite. Quarto tangit̉ menſe nobilitas ⁊ dignitas. cum dicit mēſam meaꝫ. quiaeadem menſa ſedebunt cum deo. ⁊ cuilibet ſancto dici poteſt illud Ecc̄i. xxxj. Super menſaꝫmagnam ſediſti. et psͣ. cxxvij. Filij tui ſicut nouelle oliuarū in circūitu mēſe tue. Quinto oſtēditur loci amenitas. ibi. In regno meo. de quoSap̄. v. Ideo acccipiēt regnū decoris ⁊ diadema ſpeciei de manu dn̄i.¶ Feria qͣrta poſt Letare. ſermo .j.Auamini et munIdi eſtote. auferte maluꝫ cogitationū aboculis veſtris. Eſa. j. Dicit magiſter li. ꝓprie.xij. Ciconia habet multas ꝓprietates. in̄ qͦ adp̄ſens ſufficiūt nobis due. Primo ad ſe purgādū ingenioſa. ⁊ ad digerendū vigorē veneni vigoroſa. De pͥmo dicit qn̄ ex multitudine ciboꝝſentit ſe gͣuatā. aquā marinā ītra roſtrū colligitquā ꝑ aluū ad īteriora fundit q̄ remolliēdi cibicōpacti duriciem mortificando inteſtina ſuperflua eijcit ⁊ expellit. Moraliter cibus grauāsſtomachū eſt peccatū onerās ⁊ anguſtians hominis aīam. ẜm illd̓ psͣ. xxxvij. quaſi onus graue grauate ſunt ſuꝑ me. Qui ergo mundari velit ab hoc cibo grauāte neceſſe eſt vt aquaꝫ marinam habeat. id ē. ita cōpungat̉ interius ama-

re vt amaras lachrymas effundat. Quia dicAugꝰ. Una lachryma de puro corde ꝓlata ꝑpurgat qͣꝫ decē anni in purgatorio. De lacmis etiā dicit rabanꝰ. Lachryme humide ſumnature vt ſordes abluant. et ꝑditum baptiſreſtituant. ſalſe vt fluxum carnis reſtringāt īlide vt frigus infidelitatis excutiant. ⁊ claread clarū penitētie fructum ꝑducāt. hec ille gneceſſe eſt vt aquā amarā in ore colligat. ⁊ ī vētrem mentis trāſmittat. vt videlꝫ etiā in merſuꝑ peccata ſua doleat. ⁊ tūc ꝑ ꝯfeſſionem eiicat. ⁊ ſic ſe purgat. Qd̓ hortatur dn̄s in hoc tmatis ꝟbo. Lauamini ⁊ mūdi eſtote. Scd̓o qconia eſt ad digerendū venenum vigoroſa. Dicit enim mgr̄ vbi ſupra. Ꝙuis enī venenoſa comedat. vt ranas. ſerpentes. ⁊ hmōi. venenū tieius naturam non ſuꝑat nec īmutat. qꝛ vi caloris q̄ in ea dominat̉ virtus veneni extinguMoraliter. ꝑ animalia venenoſa vt ſerpentesintelligunt̉ ꝑuerſe cogitationes que ſerpuntimentē homīs ⁊ eum a deo ſeꝑare intendūt. ẜd̓r Sap̄. j. Peruerſe cogitationes ſeꝑant a deoSed illas debet extinguere et cōſumere homcum deuotionis calore aut oratiōis. Quia diAugꝰ. Cor noſtruꝫ eſt ager dn̄i. excolamꝰ ergillum celeſtibus diſciplinis. ⁊ nō ſinamꝰ ī agrotanti imꝑatoris creſcere zizaniā ſcꝫ malaruꝫ cogitationū. ſed cunctis floribus ꝟtutum decomus. de hoc dicūt ꝟba p̄libata. Auferte malcogitationū ⁊cͣ. Et hortat̉ nos ad duo Prirad mentiū mundationē. ibi. Lauamini ⁊eſtote. Scd̓o ad vitiorū expulſionē. ibi. Auferte malū cogi. De pͥmo notandū Dn̄i temꝑale.diligunt mūdos famalos. ſic et dn̄s oīuꝫ ieſusxp̄s qui ait in psͣ. c. Ambulans in via īmaculta h̓ mihi miniſtrabat. Sunt enī multa q̄ valēad mundiciā efficendā. Primū eſt aqua ſapientie ſalutaris q̄ multum valet ad mūdiciā. videlicet ꝙ homo libēter audiat ꝟbum dei. vel ꝙ libenter ſtudeat in ſacra ſcriptura. De pͥmo dicꝭtur Ioh̓. xv. Iam vos mūdi eſtis ꝓpter ẜmonem quē locutus ſum vobis. Et eiuſdem. xvij.dixit xp̄s ad patrē. Sanctifica eos ſcꝫ diſcipulos pater in veritate. ẜmo tuus ꝟitas eſt. Bupliciter autē valet ẜmo dei ad mundiciā. Iqꝛ oſtendit maculas cordis. ⁊ ẜm hͦ d̓r ſpecivt ſupra dn̄ica. ij. in aduētu. ẜmōe. j. C. X. Scūdo dat aquā gratiarū. Iuxͣ illud Prou. x.Doctrina bona dabit gl̓iam. Figura eſt ꝑ laucrum Exo. xxxviij. qd̓ habebat ſpecula interiin qͥbus ingredientes tabernaculū īmundiciaꝫſuam videre poterant ⁊ intus aqͣ qua eaꝫ lauabāt. De ſcd̓o ſcꝫ ſapīe ſtudio q̄ valet ad mundciam. qꝛ tollit ocium qd̓ eſt occaſio īmundicitIuxta illud Bern̄. Oīuꝫ temptationū ⁊ cogittionū malaruꝫ ⁊ inutiliū ſentina eſt ocium. xfloriſta dicit. Ocia dant vitia. fugiamꝰ gͦ pcu