Dominica
hoīes boni debēt ſe cū nutrice ſancta mr̄e eccl̓aꝯformare. cū enī ip̄a triſtat̉ in ieiunijs ⁊ afflictionibꝰ debēt cū ea triſtari ⁊ ieiunare. Si autē ridet ⁊ gaudet debēt vt boni pueri cū ip̄a gaudere boni homīes ⁊ deuoti ad inſtar pueroruꝫ cōpati tribulatis. ⁊ cū ꝓficiētibꝰ gaudere. Iuxͣ ilꝰlud apl̓i Roma. xij. Gaudete cū gaudentibꝰ etflete cū flentibꝰ. ⁊ figurat̉ ꝑ pueros clamātes ītēplo Oſanna. Mat. xxj. Quia ſoli pueri carent inuidie liuore. Id̓o digni ſūt deū laudare.Quinto in puero ē iocūditas. et hec iocūditasfacit eos mobiles ꝙ currūt ⁊ ambulāt ⁊ diſcuirūt. ludūt ⁊ nūqͣꝫ ſūt ocioſi. Ideo dic̄ Conſtātinus li. vj. medicinaliū. Quies tedioſa eſt cūctꝰpueris et inſanis. Cuiꝰ ratio eſt. validus eſtuscaloris naturalis ⁊ aeritas ī pueris ⁊ calor ī inſanis. Nā ⁊ ligati inſani plus inſaniūt. ⁊ pueriincluſi ſtulti fiūt. vt aſſerit Cōſtantinꝰ. Sic homines boni debēt habere iocūditatē ꝯtra accidie torporem. vt ſic ſint laborioſi ⁊ ſolliciti ⁊ ſꝑin aliquo vtili occupati. In cuiꝰ figuram puerSamuel miniſtrabat corā dn̄o ſtatim cū eēt ablactatꝰ. j. Regꝭ. ij. Sexto in puero ē liberalitasPuer enī libēter dat qͥcqͥd hꝫ. Sic in nobis debet liberalitas eſſe cōtra auaricie rigorē. Ideodicit Amb̓. di. lxxxvj. c. nō ſatis. Probāda eſtetiā liberalitas vt ꝓximos ſeminis tuis non deſpicias ſi egere eos cognoſcas. Meliꝰ ē enī vttuip̄e ſubuenias tuis qͥbus pudor ē ab alienisſumptum depoſcere. aut alicui poſtulare ſubſidiū neceſſitatꝭ. nō tn̄ vt illi ditiores fieri veliniex eo ꝙ tu potes ꝯferre in opibꝰ. Et ibideꝫ dic̄ꝙ illis debemꝰ eē liberales qͥ iā non pn̄t ſibi victū q̄rere. In ſignū iſtiꝰ liberalis fuit ih̓s qͥnqꝫmilibꝰ hoīuꝫ qͥ iā non poterāt neceſſaria q̄rere.qͦs qͥnqꝫ panibus ⁊ duobꝰ piſcibꝰ ſatiauit. vt dicit euāgeliū hodiernum. Sic legit̉ de libertateTobie. qͥ cū eſſet minor oībus de tribu ſua ī captiuitate. nihil tn̄ puerile geſſit in opere. ſꝫ oīa q̄habere poterat captiuis fratribꝰ qͥ erant ex eigenere impartitꝰ fuit. vt habet̉ Tob̓ .j. Septimo in puero eſt trāquillitas. nullū enī ledit. ſꝫ ſipſe ledit̉ ⁊ offendit̉ ſtatim remittit. vn̄ ꝓ vnopomo recōliatur ſi fuerit valde offenſus. Iſtomodo hoīes boni debēt eſſe trāquilli. ꝯtra iracūdie furorē ⁊ remittere debēt illis qͥ ī eos peccauerint. et nō diu iram tenere. Un̄ Ariſto. ix.ethi. c. xiij. diſtinguit tres ſpecies iracūdorumQuidā acuti. qͥdā amari. qͥdam difficiles. Acuti dicunt̉ qͥ velociter iraſcunt̉ ⁊ velocit̉ qͥeſcūt.⁊ illud ī eis eſt optimū ꝙ nō retinēt iram in corde celando. ſꝫ ſtatim iram per aliqͣ ſigna manifeſtant ꝓpter velocitateꝫ motus ire. Et ad iſtamſpeciē maxime diſponūt̉ colerici ꝓpter ſubtiltatē caloris Amari dicunt̉ qͦꝝ ira diu ꝑſeuerat⁊ nūqͣꝫ oſtendūt. ſꝫ occultāt. ⁊ ideo ſūt amariſſimi in ſeip̄is ⁊ etiā ad alios. ⁊ indigent multo tē
pore ad hoc vt digerāt iram ſuā. ⁊ ad hāc imaxime diſponunt̉ melācolici. Difficiles detur qͥ nunqͣꝫ ceſſant ab ira ꝯcepta donec fueritvindicati. Iſtas tres ſpecies quilibet hō debevincere ꝑ māſuetudinē ⁊ moderantiam rōnPrimā enī ꝑ modeſtiā ne ſit acutꝰ. Scd̓am pemāſuetudine ne ſit amarꝰ. Tertiā ꝑ pictatēnſit difficilis. ⁊ vt ſit puer deo gratꝰ. de qͦ ẜj. Puer iſrl̓ dilexi eum. Iſte inquā puer habqͥnqꝫ panes. Primus ē penitētialis. h̓ figuraeſt ꝑ panē ſubcinericiū qͥ ꝑ ſomniū videbat̉ de ſſcende in caſtra madian. de quo Iudic̄. vij.tur. ꝙ narrabat aliqͥs ſomniuꝫ ꝓximo ſuo. ⁊ ijhūc modū referebat ſicut vidit. Uidi ſom⁊ videbat̉ mihi qͣſi ſubcinericius panis ex hordeo volui. ⁊ in caſtra madiā deſcēdere. Cuveniſſet ad tabernaculuꝫ ꝑcuſſit illud atqꝫ ſiuertit. ⁊ terre funditꝰ coequit. hͦ exponit Anẜli. vij. c. xxiiij. ⁊ dic̄ ibi tria eſſe attēdenda. Primo inqͥt attendat̉ exēplū qꝛ qͣſi ſubcinericiꝰ panis ex hordeo qͦ ad coacturā .i. ſub cinere cocIn cinere aūt intelligit̉ humilitas mentis ꝓuniens ex memoria mortis. qͣ corpꝰ hoīs in cinrem redigit̉. Iuxͣ illd̓ Ecc̄s. iij. De terra faciaſūt ⁊ in terraꝫ parit̓ reuertet̉. Et Ecc̄i. x. Quiſuꝑbis t̓ra et cinis es. Sub hͦ enī cinere dꝫ eſtanimꝰ penitentis. ⁊ debet excoqui igne doloriexemplo Iob qͥ ait: Ago pnīaꝫ in fauilla ⁊ cinre. Iob. xlij. Iſta inquā pnīa panis videbaad formā Eſt enī panis doloris qͦ reficit̉ animpenitētis. de qͦ dic̄ psͣ. xlj. Fuerūt mihi lacm. pa. die ac noc. Hic commemorat psͣ duochrymas ⁊ panes. qꝛ pnīa ē aqua refectiōis etpanis cōpunctiōis mediātibꝰ qͥbꝰ aīa incipitriuere iuſticie. q̄ pͥus erat ſub morte culpe. Inlud Ecc̄i. xxix. Initiū vite hoīs panis ⁊ aPanis doloris ⁊ aqͣ lachrymationis. Sꝫ videbat̉ iſte panis ex hordeo eſſe qͦ ad materiā ſꝫdeū enī ſemē habet aridū. ⁊ cū hoc aſperū ꝓpt̓qd̓ ab ariditate eſt dictū. ⁊ aſperitatē ſignificapnīe. ⁊ ariditateꝫ abſtinētie q̇ debēt eſſe exteriin carne tam ad ſatiſfactionē qͣꝫ ad vitioꝝ mitificationē. Iuxta illd̓ Col̓. iij. Mortificatemēbra vr̄a q̄ ſūt ſuꝑ terrā. Glo. mortificate ꝑritatē vite. vt tn̄ natura ad ẜuiendū deo ꝯſtuetur. Scd̓o in hͦ ſomno ꝯſidera motū. qꝛ iſte panis videbat̉ volui ⁊ deſcēdere in caſtra matan. ⁊ ẜm ꝙ ille panis rotat̉ ⁊ voluit̉ ẜm oēstes ſuas. ſic ſil̓iter nos ẜm omnes partes volūdebemus videlꝫ ad obliuiſcendū iniurias ⁊ r̄colendum culpas. mō intellectus vt nō iudicealiena ſꝫ ſubtiliter diſcutiat ꝓpria. mō volutasvt deteſtet̉ culpā ⁊ diligat iuſticiā. mō debeꝟtere oculos vt nō aſpiciāt vanitatē. Et ſiterri debet d̓ oībꝰ alijs ꝑtibꝰ ⁊ mēbris. Iuxta iubapl̓i Roma. vj. Sic̄ exhibuiſtis mēbra vra ſetuire imūdicie ⁊ iniqͥtati ad iniquitatē. ita nale