In medio quadrageſi. Z
īlnver? ggjroctedūt rerſor. patpet..ſiyqcepoſiutanrſes ſede derimnac aſciſlio xp̄i noſtracs illuo1lū peccāramoiiqͥ dixerūt y⁊Iptam Ex ſil̓itehuopdeuꝫ. Oili 11ficu liui bretro puſinneꝰ ⁊ deꝰ meꝰ. Et iſer. poſuitridicare viuos.ſiſidn̄icailodutio. UſeScd̓o peccāt hirectionēcaʳtui ſi debearSdo qͦ vedciurus ſūede teſta rideū
tam ſuā vnde erat. ⁊ ſpūs redeat ad deum quidedit illū. Spūs enī bonoꝝ cum corꝑe nō peripit. ſꝫ ad dn̄m redibit. de quo etiā Tulliꝰ in ſomnio ſcipionis. Nō eſt lugēda mors quā īmortaIitas ꝯſequit̉. Et Mercuriꝰ. Aīe inqͥt poſt diſſolutionē credere cogent̉ penis q̄ in vita noluerunt credere ꝟbis. Quarto peccāt ꝯtra hūc arriculū qͥ dicūt oīa ex neceſſitate euenire. ſic̄ fuitqdam ſcholaris in glo. ſuꝑ. c. firmiter. qͥ cū circa hanc materiā ſtuduiſſet: rogauit cū inſtātiaſociuꝫ vt cū eo iret ad magiſtros theologie. quivolebat ꝓbare illis ꝙ oīa venirent ex neceſſitate. Qui cū nō poſſet aliter eiꝰ inqͥetudinē refrenare rn̄dit ei. Si verū eſt quod dicis. qͣre me p̄cibꝰ inqͥetas: qꝛ ſi neceſſe eſt vt tecū vadā velisnolis tecū ibo. Si neceſſe eſt ꝙ remaneam ꝓ nihilo me rogas cū ſit impoſſibile. Qui ad hancreſpōſionē cognouit errorē ſuū ⁊ ꝯfeſſus religionem intrauit. Quinto peccāt ꝯtra hūc articulū illi qͥ dicūt deū ex infinita miſcd̓ia oēm hoīeꝫ⁊ angelū ſaluare. Cōtra quos d̓r in. c. firmiter.Et redditurus ſingulis ẜm oꝑa ſua tam reprobis qͣꝫ bonis. Qui oēs ꝓprijs ſuis refurgēt corporibus que geſtant vt recipiant ẜm oꝑa ſua ſiuebona ſiue mala fuerint. Illi ſcꝫ mali cū diabolo ꝑpetuam penā. iſti ſcꝫ electi cū xp̄o gl̓iamſempiternā. Nonū aīal eſt ſagittariꝰ. a quo denoīat̉ nonū ſignū. ⁊ ſignificat beatū Mattheūmiſit telas dure cōminationis ꝯtra malos. vthabet̉ in ſuo euangelio. Et h̓ poſuit nonū articulū. Credo in ſpiritūſanctū ſanctā eccl̓iam catholicā. vt habet̉ ex glo. c. firmit̉. q. d. credo oſpūs ⁊ ip̄e ſanctꝰ ſit ⁊ eccl̓ia ſancta ſit ab eo. Cotra hūc articulū peccāt pͥmo illi qͥ dicūt ſpiritūſanctū a ſolo patre ꝓcedere ⁊ nō a filio Et h̓ eſterror grecorū. Cōtra illos dicit Athanaſius inſymbolo. Spūſſanctꝰ a patre et filio. non factnec creatꝰ nec genitꝰ ſed ꝓcedens. Et in ſymbolo niceno canit eccl̓ia. Qui ex patre filioqꝫ ꝓcedit. Secūdo qͥ dicūt ſpiritūſanctū patris ⁊ filijſeruuꝫ eſſe. ſicut macedoniani qui negaueruntiritūſanctū eſſe deuꝫ. Cuiꝰ erroris autor fuitHacedoniꝰ. Cōtra quos canit eccl̓ia. Qui cūtre ⁊ filio ſimul adorat̉ .ſ. ſicut deꝰ ad quē ſon̄ ſpectat adoratio. Tertio peccāt ꝯtra huncculū Pelagiani. qͥ dixerūt ꝙ homo mediāuo libero arbitrio ſine gratia ſpūſſancti poſet implere oīa diuina mādata ſicut recitat hūcforem magiſter li. ij. di. xxviij. Contra quemſcit dn̄s Ioh̓. xv. Sine me .i. ſine gratia meail poteſtis face̓. Quarto peccāt ꝯͣ hͦ qͥ dicūtſanctā eccl̓iaꝫ vnūquēqꝫ ſaluari ī fide ſua vtos in fide ſua. ſil̓iter ⁊ gētiles. Cōtra quosit ſacrum cōciliū in. c. firmiter. vna ē fideliūrſalis eccl̓ia exͣ quam nullus oīno ſaluaPro illiꝰ eccl̓ie vnitate ſic orauit xp̄s. Paancte ẜua eos ī noīe tuo quos dediſti mihi
vt ſint vnū Ioh̓. xvij. De hac eccl̓ia dicit ſponſus xp̄s Can. vj. Una eſt columba mea ꝑfectamea. electa mea. quā viderūt filie ſyon .i. ꝟtutes angelice ⁊ beatiſſimā p̄dicauerūt. Hec vniuerſalis eccl̓e vnitas ꝑ arcā diluuij figurat̉. dequa Gen̄. vj. vij. ⁊ .viij. c. que erat tm̄ vna. vnūhabens gub̓natorem ſcꝫ Noe. Sic ſancta eccl̓aē tm̄ vna vnū habens gub̓natorem .ſ. xp̄m ſūmum pōtificeꝫ vt in extrauagāti Bonifacij octaui que īcipit Unam ſanctā eccl̓am. Nam tꝑediluuij extra arcā Noe nihil ẜuabat̉. ita extraeccl̓am non eſt ſalus. Decimū aīal eſt capͥcornꝰſignificans beatuꝫ Iacobū minorē. qͥ addidit̉Sanctorum cōmunionem. ⁊ Simō. Remiſſionē peccatoꝝ. hͦ qͥdam ponunt ſub vno articulo. Contra hunc articulū peccāt damnātes indulgentias eccl̓e p̄ces ſanctorum. et ſuffragiamortuoꝝ. Ubi notādū Guil̓. de mōte laurinodicit. ꝙ p̄ciū ſanguinis xp̄i multū p̄cioſū eſt vltra oēs res huiꝰ mūdi. Et gͦ vt dicit ibidē. vnagutta ꝓ redēptione nr̄a ſuffeciſſet. ſꝫ ꝓpter maiorē dilectiōeꝫ quā habuit erga nos ſuꝑabūdātem effudit ſanguinē. in circūciſione. in ſanguineo ſudore. in flagellatione. in ſpinee corone ſuprapoſitiōe. mō quotiēs hͦ factū fuit ſꝑ erat meritoriū erga deū patrē. etiā multū ꝓmeruit ieiunādo. p̄dicādo. caſtella viſitādo ⁊cͣ. ⁊ omne bonum faciēdo. Tale meritum xp̄i non ceſſit ſibiip̄i. ſꝫ nob̓ in theſaurū ſancte mr̄is eccl̓ie. Circaqd̓ vlteriꝰ noͣ qͣttuor ſūt theſauri ſancte eccleſiePrimꝰ eſt xp̄i. de qͦ iam dictū eſt. Scd̓s eſt beate ꝟginis. qꝛ dicit Ignaciꝰ in qͣdam epl̓a ꝙ maria poſt paſſionē xp̄i multas ſuſtinuit blaſphemias a iudeis qͣs volūtarie ſuſtinendo ſine dubio multum ꝓmeruit. Tertiꝰ eſt martyruꝫ quiſunt īnumerabiles. Quartꝰ eſt ꝯfeſſoꝝ ⁊ virginum ⁊ alioꝝ ſanctoꝝ. ex quoꝝ oīuꝫ meritis. vtdicit Durandus in ſpe. reſultāt indulgentie. ethaꝝ indulgentiaꝝ theſauroꝝ papa ē diſpenſator pͥmus mediate a dn̄o deo cōſtitutus. Scd̓oarchiep̄i. Tertio ep̄i in ſuis dioceſibꝰ. qͥ archiep̄i ⁊ ep̄i hn̄t ptāteꝫ limitatā. vt de pe. ⁊ remiſ.Qd̓ aūt ꝯſuluiſti. vbi d̓r ꝙ indulgētie nō ꝓſūtſubditis niſi ꝓprij iudices illud ꝯcedant. Id̓odicit Bonifaciꝰ octauꝰ de pe. ⁊ remiſ. li. vj. Indulgentie q̄ ab vno vel a pluribꝰ ep̄is in eccleſiarū dedicationibꝰ vel alijs qͥbuſcūqꝫ caſibꝰ cōcedunt̉ vigorē nō obtinēt ſi ſtatutū exceſſerintꝯcilij generalis. Sed de p̄cibꝰ ſanctoꝝ hͦ tenendū. ꝙ ſancti qͥ ſunt in eccl̓ia triumphāte. orantdeū ꝓ illis qui adhuc ſunt in eccl̓ia militāte. nā⁊ hic orauerūt in terris ꝓ peccatoribꝰ. ſicut beatus Andreas orauit ꝓ qͦdaꝫ ſene Nicolao nomine qͥ in peccato carnis vſqꝫ ad. lxx. annū fuerat. Et audiuit vocē de celo dicentē: ObtinesAndrea ꝓ ſene. Et beatꝰ Iaco. c. vlt̓. ait. Orate ꝓ inuicē vt ſaluemini. multū enī valet depre
D