Dominica

ꝓdeſt fundamentū ⁊ parietes feciſſe ſi tectū nōſequat̉. Parū etiam ꝓdeſt ꝑ mare nauigandolaboraſſe ſi tunc nauis ꝑierit quādo portui appropinquat ⁊ ꝓxima ꝑ leucā vnā fuerit. d̓ hoedicit̉ Prou̓. xviij. Qui diſſolutꝰ eſt in oꝑe. frater ē oꝑa ſua diſſipantis. Nona ē remiſſio. hācfiliā ducit peccator in vxorē qͥ quotidie ſe ſentitdeteriorē. De hac dicit ſapiēs Ecc̄i. xxij. Filiafatua in minoratiōe erit. ſed hāc qͥ habet paumanet. Prou̓. x. Egeſtatē oꝑatur manꝰ remiſſa. Decima eſt diſſolutio. hac tenet ille qͥ inueniens difficultatē in ſui regimine ſe dimittit oīnoabſqꝫ gubernatione. de quo dicit̉ Prou̓. xxiij.Sicut dormiēs erit ī medio maris. et qͣſi ſopitꝰgubernator amiſſo clauo. Undecima eſt inaduertētia. hanc habēt qͥ debitam curā ſuorū nonhabent. Sed tamē debet qͥlibet attendere ꝙ ſapientia cōſeruādi nō minus valet ad hoc ꝙ aliqͦs ditet̉ ⁊ abundet qͣꝫ ſapiētia acqͥrēdi. Iuxtaillud poeticū. Nō minor eſt virtus qͣꝫ q̄rere pata tueri Ideo dicit Catho. Conſerua potius q̄iā ſūt parta labore. Duodecima dicit̉ ignauiahanc filiā aſſociat ille ſibi qͥ potius eligit in miſeria magna manere qͣꝫ aliqͣꝫtuluꝫ laboris ſubire.Et ſunt aliq̄ ignauie hic ponēde. Prima ꝙ homo accidioſus vult carnes ſuas in pauꝑtate attenuari ⁊ inopia qͣꝫ labore ꝓprio ſibi acquirereqd̓ neceſſariū eſt. De hoc dicit̉ Ecc̄s. iiij. Stultus comedit carnes ſuas dicēs: Melior ē buccella vel pugillus cum requie qͣꝫ plena vtraqꝫmanus cuꝫ affectiōe animi aut dolore. Secūdaꝙ potius eligit fame periri qͣꝫ laboreꝫ poſcendilubire. De hͦ Prou̓ .xxvj. Abſcondit piger manum ſub aſcella. Tertia ꝙ potius eligit illotismanibꝰ manducare qͣꝫ in ablutionē eaꝝ aliqͣꝫtulum laborare. Sicut ptꝫ in eis qͥ totū annū īmūdi comedunt. qꝛ manus ſuas. id ē. oꝑa ſua ꝑ cōfeſſionem mundare nolūt. Tertiadecima eſt indeuotio q̄ eſt q̄daꝫ ariditas ſpūalis. Et qͥ hanchabet pōt dicere cū psͣ. cxlij. Aīa mea ſicut t̓raſine aqua tibi. Et ſil̓iter pōt dicere cum psͣ. Abheri et nudiuſtertiꝰ inuaſit me languor anime.⁊ hebetudo inſolita. q̄dam ſpūs ſuꝑbia inuentus eſt in me. ⁊ deꝰ declinet a ẜuo ſuo in ira Exquo ptꝫ ꝙ īterdū ꝓuenit ex ſuꝑbia. quādoqꝫ.uenit ex defectu ſpūalis cibi. Iuxta illud pͣsͣ.Aruit cor meū qꝛ oblitus ſū comedere pa. meūQuartadecima eſt triſticia in diuino officio. dequo Prou̓ .xxv. Sic̄ tinea veſtimento ⁊ ꝟmisligno ſic triſticia viri nocet cordi. Ideo ſubdit.Triſticiā lōge fac a te. multos enī occidit. Quītadecima ē tedium vite qd̓ ꝓuenit ex longa triſticia in diuino officio. Poſtqͣꝫ enī aliqͥs triſticiam patit̉ paulatim adeo corrumpit̉ vt non ſolum ei diſpliceat deo ẜuire ſed etiaꝫ viuere. Sicut legit̉. iij. Regꝭ. xix. de helia qͥ petijt aīe ſuevt moreret̉. ꝓiecitqꝫ ſe ſuꝑ vnam iuuiperum ⁊

obdormiuit. Quandoqꝫ etiā ꝓuenit ex deſiorio celeſtis patrie. Iuxta illd̓ Gregꝰ gāctioꝫuiter tollerāt qͥcquid nō ſonat illud qd̓ amanInterdū ꝓuenit ex cōſideratione malorubus mūdus plenus eſt. Iuxta illd̓ Ecē̄s. ij. ⁊duit me vite mee videntē mala vniuerſa eſſeſtſole. Nōnunqͣꝫ accidit ex vehemētia tribunis. Ideo dicit Iob. x. Tedet animā meā vimee Ultima eſt deſperatio que ꝓuenit ex triſcia nimia. Prou̓. xv. In merore animi deijſpūs. Glo. in ꝓfunduꝫ deſperatiōis. ⁊ Proxvij. Spūs triſtis exiccat oſſa. ſcilꝫ ab hum.gratie. Et hec valde diſplicet deo. Iuxta iHiero. ſuꝑ psͣ. cviij. Iudas magis offēdit chſtum in hoc ꝙ ſe ſuſpendit qͣꝫ in hoc ꝙ eū tradidit Quinta ancilla q̄ eſt a corde eijcienda ē aricia. ⁊ hec aſſimilat̉ ſanguiſſuge que ẜm Iſitlib̓. xij. habet os triangulare ⁊ fiſtulaꝫ in ore ciqͣ ſanguinē bibit. ⁊ cauda applicata ſangſugit. ⁊ cuꝫ nimiū repleta fuerit illū euomit. viiterū ſugere poſſit. Sic ſuo modo auaricia habet os triangulare. qꝛ tres habet modos p̄cipos male acqͥrendi. ꝑ rapinaꝫ. furtū. ⁊ vſurtamculus fiſtula irrep̄henſibilis eſt cupiditas intiabilis. Hec ſanguinē pauperū fugit. ſicut enīmanifeſte apparet in vſurarijs qͥ omēs a vite neceſſarijs ſuos quādoqꝫ debitores expoliant.ex vſurario lucro cum repletaꝫ burſam habirint euomūt. id ē. adhuc lucrū recipiūt. vt dicitAnẜ. lib̓. v. c. x. De hoc ſatis dixi locis ſuis vtinuenies in regiſtro. Hec ancilla mala generat ⁊de ſe filias peſſimas ſūmoꝑe eijciēdas. Primeeſt ſimonia hāc deſpōſauit pͥncipaliter clerivt oicit Gregꝰ nazanzenꝰ .j. q. j. qͥ ſtudet Simnia eſt ſtudioſa voluntas emēdi vel vēdēdi aliquod ſpūale vel ſibi annexū. De ſimonia clecorū hic nihil dicam. Si autē voluerint d̓ ea vldere videant Guilhel. in ſūma vitiorū trac. deauaricia. Sꝫ d̓ ſimonia laicorū legit̉. iiij. Rv. de Giezi. cuiꝰ hiſtoriam vide ſupra dn̄ica. ij.poſt eph̓ie. ẜmone. ij. N. T. ſicut legit̉. iij. Rexiij. de Hieroboā qui vēdidit ſacerdotiū. qcitur ibidē. Quicūqꝫ volebat implebat manHieroboam ⁊ fiebat ſacerdos excelſorū. ⁊ poſhoc domus eius ē euerſa. ⁊ d̓ ſuꝑficie terre deleta. Refert etiā Helinādus ⁊ Uincen. li. xxxc. xix. ꝙ Henricus imꝑator tēpore Cōradi patris ſui a quodam clerico fiſtulā tulerat argam pactus eſt ei epiſcopatū cum foret imꝑatadultus repetenti palatiū. Nō multo poſt alpro morbo correptus decubuit ⁊ morbo creſcete. triduo exenſis. id ē. inſenſibilis et mutus lcuit. Epiſcopi pn̄tes triduano indicto ieiunꝓ vita eius domīo ſupplicabāt. cōualeſcens atceptum epiſcopū quem ꝓpter fiſtulam feceraconfeſtim depoſuit. et eſt confeſſus ſe toto ſudtriduo demones infeſtos ſibi vidiſſe flamman

U