Druckschrift 
1 (1488) Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In medio quadrageſi.O

mus ⁊ inſtāter vigilare eſt debilitas terreſtrisinhabitationis homo enī qui iaceret in domoruinoſa ex omni ꝑte debili. ⁊ ſimul cuꝫ hoc ſciret ꝙ aliqͥs exteriuſ quotidie ſuffoderet murosad eum occidendū. nō daret ſe ſomno ſi ſaltemeſſet prudēs ſed ſobrie vigilaret. Moralit̓ domus anime ē corpus luteū vel terreū. Iob. iiij.habitant domos luteas qui terrenū fundamētum habent conſumentur velut a tinea. Foſſoreni eſt mors q̄ indefeſſe nitit̉ ꝑfodere domū noſtram vt furet̉ animā cum peccatis ſi poſſit velpenis debitis ꝓ peccatis. Vt dic̄ Bern̄. ſuꝑ illud Matth̓. xxiiij. Si inqͥt ſciret pater familias qua hora fur veniret. vigilaret vtiqꝫ ⁊ nō ſineret ꝑfodi domū ſuam. Sed timendū eſt ꝙ d̓nobis ſit ſicut de pueris recēter natis. de qͥbusdicit Ariſto. d̓ ſomno ⁊ vigi. ꝙ pueri qn̄ pariūtur dormiūt. ⁊ habēt oculos clauſos ꝓpter cōſuetudinē dormiēdi ī matrice. Sic etiā ē d̓ multis in qͥbus tam diu inualuit ꝯſuetudo dormiēdinegligētie. pigritie. ⁊ accidie ꝙ vigilare nonunt Quinta filia eſt ocioſitas. ⁊ hec eſt eijcienda. qꝛ dicit̉ extra de renū. niſi cū p̄deꝫ. Ocioſitas ⁊ voluptas ſunt arma antiqui hoſtis. Etid̓o eſt eijcienda. qꝛ facit hoīem ſtultuꝫ. Iuxtaillud Prou̓. xij. Qui operat̉ terraꝫ ſatiabit̉ panibus. qͥ autē ſectat̉ ocium ſtultiſſimꝰ eſt. Primus gradus ſtulticie eſt vitā ſuam negligere eineceſſaria non q̄rere. Secūdus gradus eſt vitāſuā indefenſam hoſtibꝰ exponere. Tertius gradus eſt hoſtes qͥ eum interimunt paſcere. Hostres gradus ſtulticie habet qui ſectat̉ ociū. id̓onon dicit̉ ſtultꝰ vel ſtultior ſed ſtultiſſimꝰ. viteenī future q̄ eterna eſt nō ꝓuidet. ſed hoſtibusſuis ſe expōit. ſcꝫ vitijs ⁊ demonibꝰ. Quia ociavitia nutriūt. Iuxta illd̓. Ocia dant vitia fugiant ergo ꝓcul illa. Sexta eſt dilatio q̄ multū nocet Iuxta illud metriſte. Et nocet ⁊ nocuit ſemper differre parū. Eſt autē duplex dilatio. vnacōfeſſionis ⁊ alia cōuerſionis. Sꝫ cōfeſſio acceleranda eſt ꝓpter qͥnqꝫ q̄ poſui ſupra ẜmōe tertie dn̄ice infra octa. eph̓ie. Sed ad cōuerſioneꝫaccelerandā ⁊ peccatū dimittendū mouet pͥmoiltiplex bonum qd̓ inde ꝓuenit. Dicitur enīChren̄. iij. bonū eſt viro cuꝫ portauerit iugumdn̄i ab adoleſcētia ſua. Primū igit̉ bonū eſt ꝗmo h̓ diutius deo ẜuit. de quo dicit Gregꝰꝯeruire deo regnare eſt. Scd̓m bonū ꝙ homoeturꝰ viuit. Iux illud Prou̓. xv. Secura mēsIlliuge ꝯuiuū. Ideo dicit Sen̄. Pulchrū ē an̄ſorte cōuiuare. Tertiū bonū ꝙ gratius ē ẜuiſeorū deo qͥ citius ad deū ꝯuertunt̉. Illi enīde pͥncipali ⁊ optimo vite ſue qͣſi de flore ⁊ virore deo offerūt. qui autē tarde volunt cōuerti qͣſeces deo reſeruant qͥ timere habēt ne de fecibus calicis ire dn̄i bibāt. de qua dic̄ ī psͣ. lxxiiijrex domini non eſt exinanita bi. om. pec. terre

Quartū bonuꝫ eſt ꝙ certius morit̉ certitudineſpei de ſalute ſua. nō autē qͥ differt cōuerſioneꝫin finem. de hoc vide ſupra Augꝭ. dominica infra octa. eph̓ie. L. U. Secūdo mouet ad ꝯuerſionem periculū male ꝯſuetudinis. qꝛ dic̄ Iobxx. Oſſa eius implebūt̉ vitijs adoleſcētie eius⁊ cum eo in puluere dormiēt vitia adoleſcentieſi homo in his perſeuerat. que vitia ſūt fimiliaguttis q̄ oſſa ſubintrāt. q̄ue vix curant̉. quia talia non reliuquūt hoīem qͣꝫdiu homo viuit. Iuxta illud ſapiētis. Adoleſcens iuxta viam ſuaꝫgradit̉. cum ſenuerit ab ea non recedet. Prou̓.xxij. Et Hiere. xiij. Si mutare poteſt ethiopspellem ſuam. ⁊ pardus varietates ſuas. ⁊ vospoteritis bn̄facere cum didiceritis malum. Refertur enī in hiſtorijs grecorū ꝙ Alexander carere nō poterat inceſſu Leonidis pedagogi ſui⁊ vitijs qͥbus paruus fuit infectus. Tertio mouet hoc. quia cōuerſio dilata difficilior eſt. accelerata facilior. Quia dic̄ poeta. Qui non ē hodie cras minus aptus erit. Et Beda ſuꝑ Luc̄.Diabolus quāto diutiꝰ poſſidet tanto difficilius dimittit: ⁊ iterum quāto citius tanto facilius diaboli dominiū euitat̉ Sed nota de illis qͥdifferunt cōfiteri donec fere trāſeat quadrageſima ſunt fatui dicēdi. pͥmo per hoc qꝛ ſunt homines p̄poſteri. Illud enī volunt vltimo facere qd̓ dn̄s vult pͥmo fieri. Uult enī dn̄s vt illi qͥſibi ſeruiūt incipiant a cōfeſſione. Iuxta illudpsͣ. cxlvj. Precinnite domīo ī ꝯfeẜ. Et Prou̓.xviij. Iuſtus in pͥncipio accuſator eſt ſui Secūdo ꝓbatur eorū fatuitas ꝑ hoc ꝙ laborē. vij. ſetimanarū in magna ꝑte amittūt ꝓ labore vniꝰhore eo ꝙ nolūt in pͥncipio qͣdrageſime cōfeſſionem peccatorū ſuorū facere q̄ in vna hora fieretPlus enī valet ieiuniū vnius diei poſt verampenitētiā qͣꝫ valeat ieiuniū totiꝰ qͣdrageſime illi qui qͥ remanet in peccatis. Septima eſt tarditas q̄ eſt in oꝑe inchoato. Sicut enī accidioſusdiffert opus qd̓ facturꝰ eſt inchoare. ſic tardusdiffert opus iam inceptuꝫ ꝯſūmare. Hanc etiādiſſuadent multa. Primū ē vite breuitas. Id̓odicit ſapiēs. Noli curtare in tēpore tribulationis ⁊ anguſtie. Scd̓m eſt rerū velocitas q̄ curſim ꝑtranſeūt. Sap̄. ij. Trāſierūt enī om̄ia illatanqꝫ vmbra. ⁊ tanqͣꝫ nūcius p̄currēs. Tertiuꝫē ſtrenuitas quaꝫ mali hn̄t ī his q̄ ſibi ſūt noxiade qͥbus d̓r Prou̓. ij. Pedes eorū ad malū currunt. feſtinat vt effundant ſanguinē. Sed dicitBern̄. Magna ꝯfuſio ardentiꝰ cōſiderāt ſeculares ꝑnicioſa qͣꝫ nos vtilia. et alacrius currūtad morteꝫ qͣꝫ nos ad vitā. Octaua filia ē imꝑfectio vel incōſūmatio ſiue imꝑſeuerātia. Hāc ſiliam accidie ducunt in vxorem qui raro ducūtad ꝑfectionē opꝰ aliqd̓ qd̓ inchoant. Sꝫ eſt vald̓ nociua hec incōſūmatio. qꝛ quaſi perdita ſūtcetera q̄ facta ſunt niſi finis ſequat̉. Paruꝫ enī

⁊