In medio quadrageſi.

giuidēdi ⁊ dei maieſtate. De pͥmo dicit̉ Prou̓.tr. Noli arguere deriſorē ne odiat te. argue ſapientē ⁊ diliget te De ſecūdo Prou̓. xiiij. Querit deriſor ſapientiā et non inueniet. De tertioProu. xxij. Eijce deriſorem ⁊ exibūt cū eo iurcia. ceſſabuntqꝫ cauſe ⁊ cōtumelie. de quo ī psͣlviij. Tu domīe deridebis eos. Tertia ancillaeſtira. q̄ ẜm Augꝭ. eſt vlciſcendi libido. ⁊ hec ēde corde eijciēda. quia facit iniuriaꝫ deo ⁊ ꝓximo ⁊ ꝓprio ſubiecto impediēdo aſpectū rōniset intelligentie. Deo enī cōuenit rōne potentieculpas iudicialit̓ vindicare. bonos ſpecialiterinhabitare. et eis liberalit̓ bona ſua legare. Sꝫꝯtra iſta iniuriat̉ iracūdus deo in omnibꝰ Primo aufert deo vindictam. qꝛ ira ē deordinatuspetitus vindicte. Et deus dicit Beut̓. xxxij.Et ad Roma. xij. Mihi vindictaꝫ ⁊ ego retribuā. Deꝰ enī duo ſibi retribuet gloriā ⁊ vindictam. Alterū ſuꝑbus. alterū aufert iracundusDe gl̓ia dicit Eſa. xlviij. Gloriā meā nō daboalteri Secūdo iracūdꝰ deo iniuriat̉. qꝛ expelliteum a quiete ſue habitationis. quia in psͣ dicit̉In pace factus eſt locus eiꝰ. Ira autē ꝑturbatvacem et deſtruit. Iuxta illud Prou̓. xv. Iraꝓuocat rixas. Domū enī q̄ tota die tremeret ⁊moueret̉ nullus magnus dominꝰ libēter inhabitaret. Sic xp̄s ẜm psͣ. xcv. qͥ eſt magnꝰ dominus ⁊ laudabilis nimis. nō habitat ī domo cordis qd̓ ſemꝑ tremet et mouet̉ per iram. Tertiodeo iniuriat̉ impediēdo ne legatuꝫ ſtare poſſetLegat .n. deus pacem hoībus Ioh̓. xiiij. Pacem meaꝫ do vob̓. pacem meam relinquo vob̓Et quia dicunt iura. xiij. q. ij. oblationes. vbivult ꝙ legata defunctorum ſunt ſeruanda. et ſiquis non ẜuauerit eſt tāqͣꝫ infidelis ab eccl̓a eijciendus et excōmunicandꝰ. Sed quia iracūdꝰimpedit teſtamentū xp̄i. id̓o tanqͣꝫ excōicatus ēab eccl̓ia eijciendus. Id̓o dicit̉ Prou̓. xxj. Noli eſſe amicꝰ homini iracūdo. neqꝫ ambules cuꝫviro furioſo Secūdo pͥncipaliter ira ſubtrahitꝓximo affectū debite beniuolētie. teneor enimꝓximo ſaluare famā et ꝑſonam: ⁊ ꝯtra iſta iratus pellit ad nocendū ꝓximo in ſub̓a depredādo. in fama diffamādo. in ꝑſona trucidādo Iōdicit̉ Eccī. xxvij. Ira et furor vtraqꝫ execrabilia. Quia Ecc̄i. xviij. Obiurgatio ⁊ ira annihilabunt ſub̓am. Dicit enim Ariſ. li. iij. de aīalibus. ꝙ apis cum eijcit aculeū morit̉. ita eſt mofaliter d̓ iracundo. dummō enī exercet maliciāam erga ꝓximū v̓bo vel oꝑe ledendo ī ſub̓aſona vl̓ fama. primo interficit ſpūaliter ſeip̄mſicut teſtat̉ Iob. v. Uirū ſtultuꝫ interficiet iracudia. Tertio ira ꝓpͥo ſubiecto ſubtrahit ⁊ defruit tria bona. Deſtruit honeſtateꝫ corꝑalisdiſpoſitionis. Impedit poteſtatē naturalis rationis. Minuit qͣꝫtitatem vitalis durationis.Primo igit̉ deſtruit honeſtatē corꝑalis diſpo

ſitionis. Quātūcūqꝫ enī ꝑſona ſit pulchra ſubuertit oculos. gene fiunt nimis rubee vl̓ nimispallide. Guſtuſqꝫ tremulus. lingua tepeſcit. et⁊ totus homo dehoneſtat̉. De hoc loqͥt̉ Sen̄.lib̓. ij. ⁊. iij. de ira. Nam inqͥt irati facies turbulētior ora pulcherrima fedat ira. ⁊ toruos oculos ex trāquilliſſimis reddit om̄is iratus Et ſequit̉. Qualē putas eſſe animū cuius imago tāfeda eſt. Id̓o dixit qͥdam ph̓s ꝙ ideo ꝓfuit iratis aſpexiſſe ſpeculū vt imago reꝑcuſſa oſtēdat̉homini ſuam deformitatē. Idem lib̓. iij. de iraNulla facies terre qͣꝫtūcunqꝫ agitet̉ eſt ira turpis ſicut hoīs ira flagrantis. Narrāt fabule ꝙminerua aliquādo delectata eſt in muſica tybiarū Cum ergo ſemel inflaret tybias iuxta quēdam fluuiū vidit buccas ſuas turpiter tumeſcētes. ſtatim fiſtulas ꝓiecit. Minerua eſt dea ſapiētie. ⁊ ſapiētes ſunt aliquādo indignātis nature. Iuxta illd̓ Ecc̄i .j. In multa ſapiētia multa eſt indignatio. Cōtingit ergo ꝙ aliqͥs ſapiēsquādoqꝫ ꝑ motū iracūdie tangit̉. ſed ſtatim ſi ēſapiens cōſiderat indecentiā ſui ſtatus et aliasdeformitates ſibi cauet. Secūdo impedit potētiam naturalis ratiōis. Iuxta illud CathonisImpedit ira animū ⁊cͣ. Et ideo diabolꝰ facit ſicut aſtutus piſcator qͥ anteqͣꝫ vult deciꝑe faciliter piſces turbat aquā. ⁊ tunc eſt ſecurus ꝙ piſces nō poſſūt videre rethe ſuū. Eodem modofacit diabolus in ꝯgregatiōe quacūqꝫ. Immit̉tit ꝑ aliquā iracundiā turbationē in tota cōgregationē que ſignificat̉ ꝑ aquā. Apoc̄. xvij. Aq̄multe populi multi. ⁊ tunc ducit eos ad peccata ⁊ malicias excogitādas ſicut ſibi placet ⁊ totam ꝯgregationē reddit fatuā. Dicit enī Ariſin. v. Copic̄. ꝙ iraſcibilis non imꝑat rōnali. niſi cū fuerit ꝑuerſa anima homīs. Et ita ē quando ꝑuerſa fuerit aīa iraſcibilis dominat̉. ⁊ nunqͣꝫ alias. Dicit enī Ariſto. j. elenc̄. ꝙ eſt cautelaſpecialis ſophiſte. vt videlicet ſociū ſuum ꝓuocet ad iram. qꝛ ira impedit animuꝫ. Iſte ſophiſta ē diabolus. Ecc̄i. xxxvij. Qui ſophiſtice loquit̉ odibilis eſt. Item dicit Ariſto. j. d̓ animalibus. c. ij. ꝙ iſta tria cōiungunt̉. Ira inſipiētiaet indocilitas. Et ponit exemplū de apro agreſti. ⁊ ita eſt moraliter. iracundus nūqͣꝫ bene docebitur. Ideo dicit ſapiēs. Ne velox ſis ad iraſcendum. qꝛ ira in ſinu ſtulti reqͥeſcit. Ecc̄i. vij.Tertio ira minuit quantitatem vitalitalis durationis. Animalia enī exceſſiue colerica ſūt naturaliter breuis vite. ſicut maxime ptꝫ de caneEt hoc ē qd̓ dicit̉ Ecc̄i. xxx. Zelꝰ. id ē. inuidia⁊ iracūdia minuūt dies. ⁊ ante tēpus ſenectamadducūt. Unde antiqui dixerūt iram breuē inſaniam ẜm Ariſto. lib̓. iij. de aīa. Eſt igit̉ cauēda ira. qꝛ multa mala facit. Eſt enī ſil̓is onichino cui male ꝓprietates attribuūtur ī lapidarioc. ix. ẜm Dyaſ. Nam ſi cuꝫ ſona in collo portet̉

y 4

P