Feria

triumphis patres cōſueuerant. ideo egrotauitvſqꝫ ad morteꝫ. vt habet̉. iiij. Regꝭ. xx. ⁊ Eſa.xxxviij. Scd̓o debemꝰ honorare patreꝫ celeſtēoēs actiones ⁊ cogitationes in ſui laudē referēdo. ad qd̓ hortat̉ apl̓s ad Col̓. iij. c. Oīa q̄cūqꝫfacitis in verbo vel oꝑe oīa in nomīe dn̄i faciteEt ponit̉. xxvj. q. ij. nō licet. Qui enī ī ſuis actibus intēdit oſtenſionē ꝓpriā vel cōplacentiamhumanā magnā deo iniuriā irrogat. Exēpluꝫde illo qͥ arborem fructiferā plantataꝫ in hortoalicuius viri per violentiaꝫ ſurripit et in hortoꝓprio reponit. Nam arbor fructifera eſt bonavolūtas ꝑ diuinā gr̄aꝫ irrigata ⁊ fundata quetot fructus ꝓducit quot actus bonos ⁊ meritorios elicit. quā tūc de horto dei euellimꝰ ⁊ ī hortum diaboli trāſplantamꝰ quādo de actibꝰ virtuoſis ⁊ alijs donis nobis diuinitꝰ conceſſis ſuperbimꝰ ⁊ nobiſip̄is aſcribimꝰ. vel per ip̄oꝝ cōgnitionitionē deo laudes debitas nō reddimꝰCōtra qd̓ apl̓s. j. Corꝭ. iiij. Quid habes qd̓ nōaccepiſti. q. d. nihil. ſi autē accepiſti qͥd gloriarqͣſi nō acceperis. qͣſi diceret. Nō eſt actio ſuꝑbiendi de illis ſed magis humiliādi ⁊ grates reddendi. Tertio debemus honorare ip̄m ſuꝑ oīaeum p̄ omnibꝰ diligendo. ⁊ ad hoc nos incitatPrimo ſi ꝯſideremꝰ a qͥbus vinculis deus nosredemit. Tot enī vinculis qͥlibet ligat̉ qͦt peccatis irretit̉ Iuxta illud Prou̓. v. Iniqͥtates ſuecapiūt impium. ⁊ funibꝰ peccatorū ſuorū vnuſqͥſqꝫ ꝯſtringit̉. Et ſunt adeo fortia vincula iſtaꝙ etiam ꝑ mortē quādoqꝫ ſoluūt̉. Ideo nō parū gratus eſſe debet deo et ip̄m honorare queꝫab his vinculis dignatus ē miſericorditer liberare. Id̓o dauid in psͣ. cxv. Dirupiſti vinculamea ⁊ tibi ſacrificabo hoſtiā laudis. Secūdo ſicōſideremꝰ hec ⁊ quāta nobis deus dimiſit. ꝓquolibet enī peccato mortali nobis dimiſſo reieramꝰ mortis eterne. Ezech̓. xviij. Anima quepeccauerit ip̄a moriet̉ ſcꝫ eternaliter. niſi deusꝑ ſuam miſericordiā peccatū nobis dimiſiſſet.Si enī qͥs eſſet reus mortis tꝑalis q̄ momentanea eſt ⁊ eū qͥs liberū dimitteret. ꝓ dimiſſiōe illius paratꝰ eēt ei ẜuire ⁊ euꝫ honorare tota vita ſua. Quid ergo faciemꝰ ꝓ dimiſſione mortꝰeterne? nunqͥd deū ꝓ illa honoremꝰ? certe vtiqꝫ. Ideo dicit Augꝰ cui dictum eſt. nauiga nemoreris. ⁊ ſi piger fueris leua te. Iubet deꝰ vtineternū viuamus. ⁊ ne obedire negligamus.Tertio ſi ꝑpendimꝰ ad qͣꝫtum dignitatē deusnos elegit ſcꝫ ad vitam īmaculata ⁊ ad regnuꝫceloruꝫ. qꝛ dicit̉ Gen̄. xv. Ego ero merces tuamagna nimis. Quarto deū honorare de bemꝰſaltē ſemel in anno ip̄m ad cor noſtruꝫ inuitaredebemuſ. qꝛ d̓r Apoc̄. iij. Ecce ego ſto ad oſtiūſcꝫ cordis humilis ⁊ pulſo. Si qͥs audierit vocem meā ⁊ apperuerit mihi ianuaꝫ introibo adillū. ⁊ cenabo cū illo. ⁊ ip̄e mecum. Ecce rex re

gum ⁊ dn̄s dominātiuꝫ pulſat ad oſtiū corſurge igitur et aperi. ⁊ dic tanto hoſpiti. Geīxxiiij. Ingredere benedicte dn̄e cur foris ſiEt tūc tanto hoſpiti aperis qn̄ eum ex ſtatueccl̓ie (exͣ d̓ peni. ⁊ remiſ. c. Oīs vtriuſqꝫ ſerſemel in anno in ſacramēto ſumis. ſicunt faboni xp̄iani ad futurū feſtū paſce. Ex quonꝙ deum inhonorāt qͥ ip̄m in ſuo ſacramēto adminꝰ ſemel in anno ad hoſpitiū cordis ſui ꝑinuitant. Illis dicit dn̄s Ioh̓. viij. Ego horifico patrē meū. ⁊ vos inhonoraſtis me. Quto honorare debemꝰ dn̄i corpꝰ cum ip̄m eletur. corpus ſuū in miſſa adorando. Quia dioextra de celebratione miſſaꝝ ⁊ diuinis officijsc. ſacre cū olim. Sacerdos qͥlibet frequent̉̓ceat plebem ſuā vt cū in celebratiōe miſſaꝝ eleuatur hoſtia ſalutaris ſe reuerēter inclinēt. Edicit glo. Flexis genibus dicēdo illā vel comilē orationeꝫ. Salue lux mundi. verbum ptroi. vera hoſtia. viua caro. deitas integra. verus homo. Sexto honorare debemꝰ deuꝫ ip̄pſalutādo. Cū enī an̄ imaginē dei trāſimꝰ ſalutare debemꝰ deuꝫ. qꝛ neceſſe eſt. Quia legit̉ ꝙ ēdam ſanctimonialis dū ſalutaret an̄ imaginbeate ꝟginis Marie ip̄am Mariā ꝑ aue maria. dixit imago pueri quā tenebat ī ſinu. M.trem meā ſalutas. qͣre etiaꝫ me non ſalutas.ſpōdit puella. Verbis qͥbus ſalutabimꝰ tedmi? Ait imago pueri. Sic me ſalutab̓. Aue bnigne deus. Ideo dicit Tulliꝰ moral̓. Etxp̄i dum trāſis ſemꝑ adora. Nō tn̄ effigiē ẜꝫ qͥddeſignat̉ adora. Sunt econtra qͥdam qͥ innem xp̄i non adorant nec honorant ſꝫ magis īhonorant. Sicut refert Ceſariꝰ in dialogo Tipore diſcordie inter Ottonē ⁊ Philippū ꝓcialē in quodā oratorio ſatis famoſo ſuā ad cſeruationē trāſtulerūt. Quo cognito qͥdaꝫ ꝑtens ex ꝑte aduerſa ad expugnandū baliſtos machinaſqꝫ applicuit. Illi vero qͥ deimerāt imaginē crucifixi ligneam cōtra hoſtesquandā feneſtraꝫ poſuerūt. ſperātes ꝙ ꝓpteillius veneratiōeꝫ loco parcerēt. Quidā vobaliſtarijs nō curās de cruce. imo latēte illodignā telā īmiſit et ſacrā imaginē in brachiofūde vulnerauit. Mox miruminmodū antirenouāt̉ miracula. ⁊ adinſtar qͥdē vene humne ſanguis vulneris de loco cepit ſtillare ⁊ adhuc vulnus ⁊ ſanguis ſagitta illic oſtenduntTimore igit̉ tanti miraculi p̄dictus vir qͥ cūexercitu eccl̓iam inuaſerat cruce ſignatus ē et penitentiā egit. Et dicit Ceſarius. Semel adhumortalis in terris crucifixus eſt atqꝫ lanceatu⁊ tamē modo quotidie ſedēs ad dexteraꝫ paltſe crucifigi cōquerit̉ dicens. Et me crucifixitota die. Ideo dicit hic. Honora patrē tuū ſiceleſtem modis qͥbus ſupra. Et ſubdit. Et matrem tuā. Hec eſt mater ꝟgo Maria ⁊ benedi