Feria quartaI

amen. reſolutis in fletum oculis expirauit.¶ Feria quarta poſt Oculi.Onora patreꝫ tuum ⁊ matrē tuā vt vt ſis lōgeuꝰ ſuꝑ terram qua dn̄s deꝰ dabit tibi. Exo. xx. ⁊ ē trāſūptiue Mat. xv. in pn̄ti euāgelio. Nō mgr̄ lib̓Lxvij. ꝓprie. di. Radix eſt pͥncipiū oīuꝫ arborū⁊ herbaꝝ. naꝫ nulla arbor neqꝫ herba creſceret̉vbi radix nō eſſet. ſicut videmꝰ cū radix leſa fuerit herba nō creſcit ſꝫ areſcit. Sed ratio eſt. qꝛde radice ꝓcedit .i. aſcēdit humor in herbā autarborē. quiqꝫ eā viridē p̄ſeruat. quo deficienteareſcit ⁊ decreſcit. Moralit̓ ꝑ radicē intelligit̉parentela carnalis. ſꝫ ꝑ herba intellige filios. qꝛſicut radix eſt pͥncipiū herbe. eo ꝙ dat ei eſſe ſicetiā pater vel mater carnalis eſt pͥncipiū filiorūnam filij nō eſſent ſi parētes pͥus nō fuiſſent etiāſic̄ radix nutrit herbas ⁊ arbores. ſic parentesnutriūt ſuas ꝓles. Ideo dic̄ Philoſophꝰ. viijethic̄. Pater tria bn̄ficia dat filio. Eſt enī cauſaeſſendi in generādo. cauſa nutriēdi in educando. ⁊ cauſa diſcipline ī informādo Sēperqꝫ merito filij debēt honorare parētes ⁊ amare. ſicutherbe amāt radices. Sed eſt valde notabile ꝙradix dirigit nutrinentum herbis. ⁊ ꝙ eas honorat ī folijs pulchris. floribꝰ ⁊ fructibꝰ īterdūp̄cioſis. q̄ tn̄ herbe non dant nutrimētū nec humorē radicibꝰ ſuis. Sic etiā parētes diſponunt̉nutrimēta filijs ⁊ mundi honores. qͥ tn̄ filij nonrehonorāt ſuos parentes. qꝛ dic̄ Chryẜ. omel̓.xxiij. Sicut humor ex radicibꝰ aſcēdit in herbā⁊ trāſmutat̉ in ſemē. ſic charitas de parentibꝰaſcendit ī filios. ⁊ ſic nō reuertit̉ de filijs ad parētes tanqͣꝫ de herba ad radicē. vt igit̉ filij coartent̉ ecōtra ad honorē amorēqꝫ parentū deditdn̄s eis mandatū dicēs. Honora patrē ⁊cͣ. Etad hoc addit p̄miū. vt ſis longeuꝰ ſuꝑ terram¶ Pro qͦ notandū ſicut triplicē habemꝰ patremſcꝫ ſuꝑnaturalē. ſpūalem. ⁊ carnalē. ſic etiaꝫ triplicē matrē. qͥ oēs h̓ a dn̄o iubēt̉ honorari. Primus pater eſt deꝰ glorioſus. De qͦ Matth̓. vjPater nr̄ qͥ es in celis. Hūc patrē honorare debes pͥmo gͣtes ei referendo. ad qd̓ incitant octoPrimū admonitio ſanctoꝝ. ẜm illd̓ ad Col̓. iij.Gratias agentes deo patri. ⁊. c. iiij. ibidē. Orationi inſtate vigilantes in gr̄aꝝactione. Scd̓meſt exhortatio creaturaꝝ. Audimꝰ enī pͥncipaliter tꝑe veris ⁊ eſtatis ꝙ auicule ſicut philomene grates referūt creatori ſuo dulciter cantando cum aurorā ⁊ dei bn̄ficiū ſentiunt. Et ē valde abſurdū ꝙ ibi obmuteſcat rationalis creatura. vbi iubilat ⁊ plaudet irrationalis. Ideo dicit deuotꝰ Amādus in hora. ſapi. li. ij. c. v. Uidemus plerūqꝫ inter dulciſſonas nemoris auiculas etiaꝫ philomenas. coruoſqꝫ crocitātes inhoc modico qd̓ acceperūt creatori ſuo ſubſerui

entes. Sic ⁊ go peccator cuꝫ ſim. tn̄ maius habeo p̄camen reddere inqͣꝫtum poſſuꝫ dn̄m meūlaudando ⁊ glorificādo ineternū. Siqͥdē d̓ deoaliud dulcius canere neſcio niſi videlꝫ hͦ. Suauis dn̄s in vniuerſis. Tertiū eſt tēpus ī quo ſumus. De his tribꝰ etiaꝫ habes ſupra dn̄ica. iiijpoſt epiphanie ẜmone. j. P. H. Quartū ē gratiarūactio ⁊ exercitiū qd̓ in celo exercet̉ Iux illud psͣ. lxxxviij. Miſericordias dn̄i ineternuꝫcātabo. hoc canticū erit gratiarūactio. Eſa. lj.Gaudiū ⁊ leticia inueniet̉ in ea. gratiarūactio⁊ vox laudis. Ideo bonū ē aſſueſcere huic operationi quā in futuro exercebimꝰ. bonū eſt addiſcere officiū qd̓ tādiu facere oportebit̉ Quintum eſt multiplex vtilitas eorū q̄ ex hoc oꝑe ſequunt̉. Prima ꝙ hominē in tribulatione ꝯſeruat. vt patet de tribꝰ pueris Ban̄. iij. qui in fornace poſiti gr̄as agebāt. ab igne nō ſunt leſi ẜmqd̓ dicit̉ ibidē. Nec illos oīno tetigit ignis necqͥcqͣꝫ moleſtie intulit. Secūda ꝙ diuinā largitatem ꝓuocat ad danduꝫ. Iuxta illud Prou̓. xj.Aīa que bn̄dicit impinguat̉. Et Bern̄. Ad locum vnde exeunt flumina gratiarū reuertūturiterū vt fluant. Sextum ē ꝙ oꝑatio h̓ multumplacet deo. qꝛ gratiarūactio eſtquaſi vngentuꝫquo caput eccl̓ie vngit̉. ſicut figuratū eſt in magdalena caput xp̄i vngēte Mat. xxvj. Mar̓:xiiij. Ideo dicit Bern̄. Bonū eſt vngentū ꝯtritionis qd̓ de recordatione peccatoruꝫ efficitur:Melius autē eſt vngentū deuotionis qd̓ fit d̓recordatione bn̄ficioꝝ dei. Septimū eſt magnitudo groſficiei q̄ gratiarūactioni eſt cōtraria. eteſt ruſticitas magna. Sicut enī magna ruſticitas eſſet ei qͥ amitteret vaſculū vini et gratiarūactionē nō ageret ei qui ei redderet. quantomagis deo qͥ inceſſanter p̄buit nobis dona bona.Id̓o dicit Gregꝰ. Dignū eſt ſemꝑ gratias agere. qꝛ deus nunqͣꝫ ceſſat benefacere. Et beatusAugꝰ lib̓. ſoli. Ecce domine gratias ago ne ſimīgratus tibi. liberator meus es tu qm̄ liberaſtime. Octauū eſt multiplex malū qd̓ ꝓuenit ex īgratitudine. Primū eſt ꝙ bona iſta a deo accepta auferri facit. Unde ſuꝑ illd̓ Romo. j. Quicum deū cognouiſſent nō ſicut deuꝫ glorificauerunt aut gr̄as egerunt. dicit Augꝰ. Ultra ea q̄deus dedit homini quāta dediſſet ſi ingratꝰ nōfuiſſet Iuxta illud Greg. Non ē dignus dādisqͥ non agit gr̄as de datis. Et Bern̄. Ingratitudo eſt ventus vrens et exiccans fontē largitatꝭ⁊ rorem miſericordie fluentis gratie Tertiū eſtꝙ non pͥuat hoīem bonis ſolū. imo etiaꝫ penasaddit. Quia Ezechias punitꝰ eſt de ingratitudine. Cum enī dominꝰ dediſſet ei triumphū incredibilem ⁊ percuſſiſſet cētū octagītaqͥnqꝫ milia ī caſtris Sennacherib. licꝫ ẜm Ioſephū cūpopulo hoſtias īmolaſſet. nō tamē digne gr̄asegit. ⁊ canticuꝫ non cātauit. ſicut in huiuſmodi

tꝫ

T