Uominica

inuenitqꝫ mortuū. ſꝫ parū aut nihil qͥdē timuitreſedit. horas incepit. Hoc vt vidit diabolus ⁊corpꝰ mortuū intras loculū pͥmo mouit. virgoſe ꝯſignans ꝯſtanter ait ⁊ inclamauit diabolū.Quieſce miſerrime qͥeſce. qꝛ nihil poteris ꝯtrame. Mox diabolꝰ ſurgēs cū corꝑe. inqͥt. Nunqͥd potero ꝯͣ te? ⁊ meas iniurias a te paſſas vindicabo. hͦ vt illa vidit. imꝑterrito corde baculūcū infixa cruce ambabꝰ manibꝰ rapiēs. ⁊ in capite mortuum feriēs ad terrā ꝓiecit. ⁊ ſic fideliaudacia demonem effugauit. Diu gͦ ꝟgo dei ⁊cū maxima anguſtia laborauit vt cadauer deiectum ī feretro relocaret. ſꝫ fruſtra. qꝛ nō potuit.Ueniēs igit̉ p̄ſbyter cū cuſtode mane miraturdeiectū corpꝰ ⁊ vulneratuꝫ in capite. q̄rit quidactū ſit. fatet̉ ꝟgo cū lachrymis. rogat obnixiꝰreleuari. negat ille dicēs potiꝰ viſū ppl̓o vt ꝑ geſtam rem ad laudē xp̄i excitaret̉. Mox turbata virgo xp̄i p̄ſb̓rm inexaudibilē vidit. vanamgl̓iam ⁊ erubeſcentiā formidās domū fratris ⁊cognationē ⁊ patriā dereliqͥt. nec vnqͣꝫ ad ea reuerſa poſt hͦ fuit. Ecce ꝙ diabolꝰ inſidiat̉ orantibꝰ. qꝛ ſcit ꝙ oratio valet ꝯͣ oēm tēptatiōem. ſicut ruta d̓r valere ꝯͣ oēm punctionē. Dicit enīPli. in ſpe. na. li. xx. c. xxvij. Succo rute inuncti a ſcorpionibꝰ ⁊ araneis veſpibꝰ ⁊ apibus nōpungunt̉. Moralit̓ punctio ſcorpionis qͥ antelingit retro pungit dici pōt tēptatio carnis quepͥmo delectat ſꝫ poſtea cruciat. Sꝫ punctionesaraneaꝝ q̄ muſcas inſidioſe capiunt ſunt tēptationes demonū qui inſidioſe capiunt animas.Puncture ꝟo veſpium ⁊ apū ſunt impugnationes mundi ſiue aduerſitates qͣs faciūt apes q̄mel faciūt. ⁊ aculeū infigunt a qͥbus oībꝰ defenditur aīa deuota per ꝯtinuaꝫ orationē. vt dicitAnẜ. li. iij. c. xlviij. Ideo diabolꝰ inſidiādo orationibꝰ nitit̉ eam impedire. Tertijs etiā qͥ ſuntſtudentes demones inſidiant̉. ſicut ꝓbat idemapiariꝰ. c. vbi sͣ. Frater qͥdam poſt matutinasī cella reſidere voluit vt ſtuderet ⁊ mox vt oculos abiecit a libro dormitabat. Cūqꝫ ſepiꝰ reluctaret nec p̄ualeret impatiēs dixit ſibi. Quid ēꝙ p̄ter ſolitū p̄ualet ſomnꝰ. Et mox diabolusad euꝫ. Non clauſe ſūt porte: Et ille. Quō inqͥtclaudent̉? Cui demon: A vtice vſqꝫ ad pectusab aure vſqꝫ in aurē. Et in hͦ crucis myſteriumdenotauit qͣ videlicet diabolo inſidianti ſtudētibꝰ eſt reluctandū. Sicut igit̉ legitur de fratreAlberto cui diabolꝰ pariſius apparuit ī ſpeciefratris vt eū a ſtudio reuocaret. ſꝫ mox virtutecrucis diſceſſit. Quartos qͥ ſūt alias bn̄ operātes illudit diabolꝰ. Sic̄ ꝓbat̉ ī apiario. lxxxv.c. Quidā fratres in occonēſi ciuitate ſedentesꝓpe mare ſuꝑ litus. ⁊ aſcēdebat mons magnꝰaltuſqꝫ diffuſus. ⁊ ſupra montē eſt ſtructura inmodū caſtri ambitu muroꝝ. turribꝰ ⁊ palatijsdecenter locatis. ⁊ ab ipſo caſtro vſqꝫ ad litus

pons ingens ꝓtēſus ꝑ quē pedites ⁊ eqͥtuerſe figure aſcēdere ⁊ deſcēdere videbāt̉. Cūgͦ fratres aliqͣꝫdiu tali ſpectaculo attoniti trent̉ dixit ꝓuincialis noīe Henricꝰ fratribSurgamꝰ fratres ⁊ eamꝰ ad oratiōes. Illienī diabolꝰ oculis nr̄is vt curioſitate nos teat. vt ab oꝑe dei tepeamꝰ. Sic etiā illuſit illiquo dic̄ euāgeliū quē mutū fecerat. ⁊ cui viobturauerat. vt euꝫ ab oꝑbꝰ bonis impedquē tn̄ dn̄s benignit̓ a demonio liberauit. Uteriꝰ eſt ſciendū lꝫ diabolꝰ nō inſidiet̉ peccatobus corꝑaliter. tn̄ illudit ſpūaliter. Rectermo facit ſicut cattus qͥ cū ceperit murē pͥmo cūeo ludit. ſꝫ finito ludo eū occidit. ⁊ comedit Sicetiā facit diabolꝰ peccatori. Cū enī ip̄m poſt.ſenſū ceperit ludit cū eo oſtendēdo peccatū eſſeleue. ⁊ ꝙ deꝰ eſt miſericors. ⁊ ꝙ eſt impoſſibilehoīem nō peccare. ⁊ ꝙ poſſit facilit̓ peniterhmōi. ⁊ poſtqͣꝫ luſerit cū eo ſic trahēdo ad opſpūaliter occidit. ⁊ ꝑ prauā cōſuetudinē comedit. ſic eū incorꝑando. Hec Anẜ. li. ij. c. xxxix.Scd̓o diabolꝰ facit peccatoribꝰ ſicut magi oculis fecerūt infideliū. Quia ſic̄ legit̉ in legēda ſacti Matthei. ꝙ Zarōes ⁊ arphaxat fecerūtmines cecos ⁊ mutos. Sic diabolꝰ excecat homines peccatores ꝑ iniqͥtateꝫ. Sap̄. ij. Excecauit eos malicia eorū. Et fac̄ eos mutolaudis dei ceſſatiōe. Sicut enī dictū ē ſupra ohō creatꝰ ē ad laudandū deum. qꝛ ẜm psͣ. cxNō mortui laudabūt te dn̄e ⁊cͣ. Idcirco debqͥlibet hō laudare deū ſic̄ dauid psͣ. xxxiij. Benedicā dn̄m in oī tꝑe ſemꝑ laus eiꝰ in ore meoSic etiā laudauit deuotꝰ Amādus in hopi. li. ij. c. v. Si qd̓ abſit volūtati tue bn̄placitūeſſet ⁊ laudis p̄coniū in hͦ ꝯſiſteret. ꝙ aīa a corpore exuta. aut ignē purgatorij aut certe infeni ſuppliciū in penā ſuorū criminū reciꝑe debēnihil de laude dn̄i vellē diminuere. ſꝫ promiaīo vellē ſi poſſem oīuꝫ negligentias hoīuꝫplere. ⁊ oēm reuerētiā a ſecl̓o tibi exhibitā emēdare. Sic etiā facere deberēt boni xp̄iani ⁊ nomen laudare dn̄i ⁊ dicere cuꝫ eodē Amādodem. O amātiſſima ſapīa. bonitas et̓na. tedep̄cor vt oī mane diluculo cuꝫ ad te ſurrexeroeoculos aperuero. ſimulqꝫ cor meū in laudeiusaperiat̉. Sꝫ heu miſeri peccatores ſūt qͣſi mudeū nō laudātes. ideo timendū ē ꝙ ꝟificetur d̓ip̄is hoc ꝟbū qd̓ ſcribit Egeſipꝰ Hiero. lib.Qui nō laudat deū a quo hꝫ viuere ⁊ ſenſum ⁊motū. tormētis ſe ꝑpetuis mācipabit cruciadiSꝫ ſūt nōnulli qͥ non ſolū deū nō laudāt. veeū blaſfemant. vt cum aliqͥ ſint irati. vindicareſe volētes. de deo aliqua mēbra nomināt q nomināda nō ſūt. vel aliqͣ turpia dicūt de ip̄onō ſūt dicēda. Et valde certe miſeri ſūt blalpꝰmi qͥ ꝓpterea ſpecialit̓ linguā acceperūt vt delaudarēt. qͥ tn̄ deū nō laudāt ſꝫ euꝫ blaſphemai