Druckschrift 
1 (1488) Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica

paſtores eoꝝ. Et dicit glo. ꝙ cauſa rixe fuit. qꝛtam iſte qͣꝫ ille volebat preoccupare meliora paſcua ⁊ aqͣs. ⁊ ſicut aues p̄de pullos cuꝫ volarepn̄t a ſe pellūt ⁊ ſecū habitare nō ꝑmittūt. Sicmulti auari etiā ſuos domeſticos ⁊ filios abijciunt. ⁊ gͣue ſibi reputāt ꝙ eis expēſas impēdāt.Itē auari ſil̓es ſūt griffonibꝰ qͥ vt dicit Iſid̓. li.xiiij. c. iij. cuſtodiūt montes in qͥbꝰ ſūt geme precioſe. nec eas inde auferre ꝑmittūt. ꝓpter hāccauſam rarus ē illuc hoīuꝫ aggreſſus vel acceſſus. naꝫ viuos hoīes deglutiūt. ⁊ eqͥtem armatū cum equo rapiūt. vt dic̄ glo. ſuꝑ Deut̓. xiii.Sed tn̄ de gēmis illis qͣs ſic cuſtodiunt ip̄i ꝑ ſenullā vtilitatē ſumūt. Sic eſt d̓ auaris qͥbuſdāqͥ theſauros ita cupide cuſtodiunt. vt ſi qͥs eisvel modicū qͥd auferret ip̄m ſi poſſent viuū deglutirent. Ad tales auaros diuites pauꝑes accedere nō pn̄t. qꝛ turpiter eos repellunt. vt patuit ſupra dn̄ica in ſexageſima. ẜmo. ij. R. L. d̓petro theſaurario. id̓o timēt pauꝑes accedere.Sꝫ tn̄ de his q̄ auari ita tenaciter poſſidēt etiāꝑ ſe expēdere nō audēt. ſꝫ alij poſt eos de ip̄oꝫdiuitijs gaudent qͦs tn̄ ignorāt. Iuxta illud psxxxviij. Theſaurizat ⁊ ignorat cui ꝯgregabitea. Ideo de tali d̓r Ecc̄i. v. Qui amat diuitiaseo modo quo auarꝰ. fructū .i. vtilitatē nō capiet ex eis. qꝛ auaricia nō ꝑmittit eum vti. et hocvanitas ē. Iō auaricia eſt deteſtāda. qꝛ reddithoīem ſtultū. ſicut ptꝫ de illo de qͦ Luc̄. xij. quihorrea ſua ampliauerat. cui dictū eſt voce diuina. Stulte hac nocte recipiāt aīaꝫ tuā a te. queaūt ꝯgregaſti cuius erūt. Ideo d̓r Prou̓ .j. Utqꝫ quo ꝑuuli diligitis infantiā. ⁊ ſtulti q̄ noxiaſūt diligitis. Quartū peccatū ē turpitudo. queẜm glo. ꝯſiſtit ī amplexibꝰ mulierū ⁊ vagis oculis aut impudicis. De amplexū aūt tactu mulierū dicit ſapiēs Ecc̄i. xxvj. Qui tenet eā quaſqͥ apprehēdit ſcorpionē. De hͦ Prou̓. v. Nūqͥdpōt hō abſcōdere ignem in ſinu ſuo vt veſtimēta ſua nō ardeāt. aut ambulare ſuꝑ prunas vtnō comburant̉ plante eius. q. d. no. Sic qui ingredit̉ ad vxorē ꝓximi ſui nō erit mūdus cū tetigerit eā. Ideo legit̉ in vitaſpatrū de quodamqͥ volēs tranſire flumē manus ſuas inuoluit inpallio. ſicqꝫ matrē ſuā vltra portauit. Cur īterrogatus ab eo hͦ feciſſet. Rn̄dit: Corpꝰ mulieris ignis eſt. ⁊ eo ip̄o ꝙ cōtingebā te. memoriamihi de alijs mulieribꝰ veniebat. De viſu mulierum ꝙ ē nociuꝰ habemꝰ in multis locis ſcpͥture. Gen̄. xxxiiij. d̓ Sichen qͥ vidit Dynam ⁊ rapuit eam. ⁊ in eodē li. c. xxx. d̓r ꝙ iniecit oculosdn̄a in Ioſeph ⁊ ait: Dormi mecū. Et. ij. Re.xj. Dauid vidit Berſabee ex aduerſo lauanteſe. erat enī mulier pulchra valde. Et ſubiūgit̉.Miſſis nūcijs tulit eā. Id̓o conſuluit ſapiensEcc̄i. ix. Uirginē nō cōſpicias ne forte ſcādalizeris in decore eius. Et iteꝝ. Auerte oculos tu

os a muliere compta. Et iteruꝫ. Ne circūas ſpeciē alienā ꝓpter ſpeciē mulierū mrierūt. Quintū peccatū qd̓ tangit h̓ apl̓tiloquiū qd̓ ꝯſiſtit in ꝟbis blandis ⁊ ſorijs. ad alliciendū mulieres ⁊ econuerſo.xxxij. Stultꝰ fatua loquet̉. Sꝫ hͦ valde timoeſt. qꝛ ẜmo mulieris cū qͣ ſtultus loqͥt̉ eſtrethe. Quia dicit̉ Prou̓. vij. Irretiuit eū ẜmnibus multis. Ecc̄i. ix. d̓r. Eloquiuꝫ illiꝰ oignis exardeſcit. Sextū pctm̄ ē ſcurrilitas qſum ſolet mouere. ⁊ cōſiſtit in ꝟbis iocoſis pouocātibꝰ ad riſum. ſicut faciūt ioculatores vſupra. Scurreſcūt velut capre vel ſymee cuꝫbus ludit diabolꝰ ⁊ hoīes excitat ad riſū. 6pra aūt aīal fetiduꝫ ē. ſymea aīal deformetales valde fetide ſūt ⁊ deformes Ip̄e aūt ſore ſunt fures dānoſiſſime. qꝛ tp̄s qͦ nihil p̄cius in vita iſta īter trāſitoria hoībus furāt̉de riſu quē ip̄i faciūt dicit Ecc̄s. ij. Riſū reputaui in errorē. qꝛ eſt velut qͥdam nūcius ſtulciam cordis exterioris hoīs inſinuās. Ecc̄Amictꝰ corꝑis ⁊ riſus dentium ⁊ greſſus hoīaenūciāt de illo. Ideo dicit. aut ſcurrilitas q̄ adrem .i. realē vtilitateꝫ nō ꝑtinet. ſꝫ magis gr̄.actio ſinit hoīem in p̄ſenti vita. de hͦ habes ſopra dn̄ica. iiij. poſt eph̓ie ẜmone. j. P. H. Tūcponit cauſam qͣre illa peccata ſūt vitanda ⁊nomināda in nob̓ dicēs: Hoc ſcitote intellistes ꝙ oīs fornicator aut īmundus aut auaruqd̓ eſt idolorū ẜuitus nō habet hereditatem inregno xp̄i et dei ⁊cͣ. De eadem dn̄ica Oculi. ẜmo ſcd̓s.Rat ieſus eijciesdemoniū ⁊ illud erat mutum. LiHec ē laudabilis ꝯſue tudo ꝙ ẜuus qͥlibebens bonuꝫ dn̄m. mitē. ꝟbiſqꝫ ſuauē ſeruitꝭdiligēter. Et ſi ꝯtigerit ꝙ ẜuus iſte ab hoſte capit̉ ⁊ tenet̉ dn̄s ſi fidelis ē erga ẜuū expugrhoſtem iſtū ip̄m liberādo. Quia dicit ſapiEcc̄i. xxxiij. Si tibi ſit ẜuus bonꝰ ſit tibi ſicutaīa tua. qͣſi fratrē ſic eū tracta. Moraliſhō eſt ẜuus ad ẜuiendū deo creatꝰ. ſicut ꝓbmgr̄ Petrꝰ lombardus li. ij. di. j. c. v. ſic diceSi q̄rit̉ ad qͥd creata ſit rōnalis creatura ſcihō. Rn̄det̉ ad laudandū deū. ad ẜuiēdū ei. adfruendū eo. in qͥbus ꝓficit ip̄a creatura nō deꝰ.Et hͦ lucidius declarat ibidē. Factꝰ eſt inqͥt agelus ſiue hō ꝓpter deuꝫ. non qꝛ creator deusſūme bonꝰ vtriuſqꝫ .ſ. angeli ⁊ hoīs indigueofficio. qꝛ bonoꝝ noſtroꝝ non eget. ſꝫ vt vuliei vt frueret̉ eo cui ẜuire regnare eſt. In hͦ entꝑficit ſeruiēs nō ille cui ẜuitur. Iſte qͥdeꝫ vūſcꝫ homo habet bonū dn̄m. mitē ꝟbiſqꝫ ſuade bonitate eius dicit psͣ. cxviij. Bonꝰ es tu ⁊cEt xp̄s Mat. xviij. Unus eſt bonus deꝰ. ELuc̄. xix. Nemo bonꝰ niſi ſolꝰ deꝰ De militale