QuartaX
facta eſt in flagellatiōe ⁊ crucifixione. vt ſic corhoīs in amore accenderet̉ mortalitas auferret̉⁊ humanū genꝰ in celuꝫ leuaret̉ dicēs: Aſſumꝯſit ih̓s. xij. diſci. ſuos ſecreto ⁊cͣ. Sed omiſſisalijs ꝟbis euāge. ſolū d̓ calice xp̄i erit ẜmo cuꝫdicit. Poteſtꝭ bibere calicē. in qͥbus duo ponitPrimo p̄mittit interrogationē. ibi. poteſtis bibere. Secūdo ſubiūgit rn̄ſioneꝫ. ibi. poſſumusPro qͦ notādū. ſicut reges terreni diuerſos habēt calices de qͥbus ꝓpinant charis ſuis interdū dulcia. aliqn̄ ꝟo pocula amara ẜm tēporisoportunitatē. Sic etiaꝫ xp̄s habet diu̓ſos calices de qͥbꝰ ꝓpinat ſolūmo dilectis ſuis ⁊ amicPrimꝰ eſt dn̄ice ſuſtinētie vel paſſiōis de qͦ p̄cipue intelligūt̉ ꝟba p̄libata xp̄i cuꝫ interrogatpoteſtis bibere calicē quē ego bibiturꝰ ſū. Et h̓calix cōtinet in ſe ſuauē balſamū ꝓpter multa.Primo ad triſticiā remouēdā. qꝛ dicit Cōſtantinus in li. d̓ naturis liquoꝝ ꝙ balſamū ī aquapoſitū mox fundū petit. ⁊ hoc eſt verū ſi nō fuerit ſophiſticatū. Quid ꝑ aquā īteiligit̉ niſi triſticia aut tribulatio mētalis. de qua pͣsͣ. lxviij.Nō me demergat tēpeſtas aque .i. triſticie. deqͣ tiſticia dicit̉ Ecc̄i. xxx. Triſticiā lōge expellea me. multos enī occidit triſticia. ⁊ non ē vtilitas in illa. Sed ꝑ balſamū intelligit̉ paſſio xp̄iglorioſa. q̄ ſi ponit̉ in aqͣ triſticie aut tribulationis nr̄e ſtatim fundū petit. qꝛ grauior ē oībꝰ tribulatiōibꝰ nr̄is. Iuxͣ illd̓ Thren. j. O vos oēsqͥ trāſitis ꝑ viam attēdite ⁊ vidēte ſi ē dolor ſic̄dolor meꝰ. q. d. cū tribulatꝰ hoc aduertit. tuncſuas tribulatiōes paſſio xp̄i ſui pōderis grauamine cōꝑatiōe leues ⁊ tolerabiles reddit. Iuxͣillud Gregꝭ. Si paſſio xp̄i ad memoriā reducetur. nihil ē adeo durū qd̓ nō equo aīo tolleret̉.Ad qd̓ ꝓbandū refert Amādus in hora. ſa. li.j. ca. xiiij. Erat qͥdam iuuenis quē circa ꝯuerſionis ſue initia. quedaꝫ triſticia inordinata tamletalit̓ oppreſſit. ꝙ nec orare nec legere vel qͥcqͣboni ꝓtūc facere poſſet h̓ qͣdam die in cella reſidens ⁊ ab hac paſſione dum gͣniter vrgeret̉. facta ē deſuꝑ ad eū vox dicēs: Quid h̓ ſedes ocioſus in teip̄o tabeſcēs. ſurge nūc ⁊ paſſionē meam deuota memoria ꝑtracta. ⁊ mea amaritudine tuū vinces dolorē. Quo audito frat̓ ille ſurexit. ⁊ ſe ad meditandū paſſionē cōtulit. extūcmedicina illa ſalutari ſanatꝰ. nec de cetero talēſenſit paſſionē letaleꝫ. Ideo hortat̉ nos apl̓usad Heb̓. xij. Recogitate euꝫ qͥ talē aduerſus ſemetip̄m ſuſtinuit a peccatoribꝰ cōtradictioneꝫvt nō fatigemini animis veſtris deficiētes. Secūdo ad cōcupiſcētiam extinguendā. Dicit enīidē Cōſtā. vbi ſupra ꝙ balſamū ignē extinguitqꝛ dum in balſamo ignē extinguimꝰ filū intinguimꝰ. ⁊ nō cremat̉ luminis aduſtione. Sic ſimiliter digitus intinctꝰ balſamo a flāma ardentis candele nullā recipit leſionē. Et ratio ē ẜm
Galie. Balſamū qͣꝫuis ſit vnctuoſū igni tamennihilominꝰ eſt inimicū cōtra naturā cūctoꝝ pinguedinis liquoꝝ. Moralit̓ ꝯcupiſcētia ē multiplex. Prima ē ꝯcupiſcētia luxurie q̄ eſt velutignis deuorās. et oīa eradicās genimina. Sedhāc ꝯcupiſcētiaꝫ ignitā extinguit balſamū xp̄ipaſſionis. ſi hō d̓ ip̄a deuote biberit. Qd̓ ꝓbatGuil. in apia. c. lxxxv. Erat q̄dam puella ī brabācie ꝑtibus inter ꝓceres generoſa q̄ in amorecuiuſdaꝫ iuuenis miro modo ꝑ multos annosdemonū ſtimulabat̉ impulſu. Hec cuꝫ ip̄a frequēter ꝯfeſſori cū multis lachrymis aꝑiret. cōſultū fuit ei vt ſumoꝑe caueret vt nec nutu nec̄ꝟbo iuueni tēptationis occaſio p̄beret̉. paruitilla vt p̄monebat̉. Cūqꝫ adeo gͣuiter tēptaret̉vt ſomni cibiqꝫ ꝑderet appetitū. accidit nocte qͣdam vt tāto demonū agitaret̉ impulſu. ꝙ ſuꝑueniēte aurora ſurgere cogitaret̉. ⁊ clam adireiuuenē qͥ morabat̉ in vicino. nec mora. vbi ſurgens oculos aperuit. vidit xp̄m qͣſi plagis recētibus crucifixū leto ẜmone dicētē ſibi. Me diligas. qꝛ ſum formoſus. bonꝰ. dulcis. ⁊ generoſus. hec vt dixit repēte diſparuit. ⁊ puellā in oī.pace ⁊ gaudio ⁊ gr̄arūactiōe ab omni tēptatione liberā dereliqͥt. Ecce ꝙ paſſio xp̄i velut ſuaue balſamū extinguit ꝯcupiſcentiā carnis inordinate accēſam. Ideo o homo cū ꝯcupiſcētia īordinata carnali accēderis. ſi de calice paſſiōisxp̄i qͥ eſt plenꝰ balſamo biberis. ꝓculdubio citius liberaberis. Quia caſtiſſimꝰ Marie filiꝰnō ſinit hunc tēptari ardore libidinis qͥ deuotemeditat̉ acerbitatē ſue paſſionis. Scd̓a ꝯcupiſcētia ē auaricie. q̄ etiā eſt velut ignis deuorāsiuxta illud Iob. xv. Ignis deuorabit tabernacula eorū. q. d. Eſtus auaricie cruciabit mētesauaroꝝ. Sed hāc ꝯcupiſcentiā extinguit balſamus ſuauiſſimꝰ dn̄ice paſſionis. Cuꝫ enī dn̄mmaieſtatis nudū in cruce patientē qͥs viderit viliſſimā auariciā nō amaret. qꝛ dic̄ Bern̄. Magna ſiqͥdeꝫ abuſio ⁊ nimis magna. ꝙ diues velit fieri ꝟmiculis vilis ꝓ qͦ deꝰ maieſtatꝭ et dn̄sſabaoth pauper voluit fieri. Ideo dn̄s dirigit̉nos ad meditationē ſue pauꝑtatis quā habuit̉ī ſua paſſiōe dicēs Thren̄. iij. Recordare paupertatis mee ⁊ trāſgreſſionis mee. abſinthei et̄fellis. Tertia ꝯcupiſcētia eſt vindicte q̄ ē ignisardens Beut̓. xxxij. Ignis accēſus ē in furoremeo. huic igni inimicū eſt balſamum ſalutiferepaſſionis. qꝛ xp̄s pendēs in cruce ſe de crucifixoribꝰ ſuis non vindicauit. ſꝫ ꝓ eis pia dulciterexorauit voce dicens Luc̄. xiij. Pater ignoſceillis qꝛ neſciūt qͥd faciūt. Et qͥs eſt inter nos qͦvindictam ꝓximo ſuo non remitteret. cū balſamū paſſiōis xp̄i ꝑ deuotā meditationē biberetaut cordi ſuo infunderet. Quia xp̄s crucifixusillos qͥ vindictā remittunt diligit. ⁊ eis omniapctā dimittit. vt dixi ſupra dn̄ica. iiij. ī aduētu
S ę
E