Druckschrift 
1 (1488) Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Quattuor tēporum U

bella ⁊ effuſiones ſanguinū. Et reſpōdit Quāto tēpore hoc feciſti. Reſpōdit: triginta diebꝰ.Et iuſſit eum flagellari. Et alius venit dicens:Quadraginta annos impugnaui quendā monachū ⁊ vix iſta nocte p̄ualui. ⁊ feci eum fornicari. Qd̓ ſathan audiēs mox ſurrexit ⁊ oſculatus eſt eum ⁊ tollēs coronaꝫ quā habuit impoſuit capiti eius ⁊ fecit ſibi cōſedere. Ecce qͣꝫtuꝫplacet fornicatio diabolo. Tertio per hoc peccatū binos ⁊ binos diabolꝰ lucrat̉ homīes. filios ⁊ filias. qꝛ dicit̉ Prou̓. vj. Preciū ſcorti vixeſt vniꝰ panis. Sic habet̉ ꝙ ſcortū ē modici p̄cij. qꝛ fruſtū panis eſt modicū. ⁊ tamē accedēsad eam ꝑdit maximū. qꝛ mulier fornicaria p̄cioſam viri rapit aīam. Secūdū ꝓpter quod fornicatio eſt dimittēda eſt erubeſcētia. ⁊ hāc qͥdēoſtēdit abſcōſio. qꝛ volentes hunc actū perpetrare ſe in tenebris occultant. Iuxta illud Iobxxiiij. Oculꝰ adulteri obſeruat caliginē dicēs:Non videbit me oculus ⁊ operiet vultū ſuumSed qͣꝫuis abſcōdūt ſe ab hominibꝰ non tamēa deo glorioſo. qꝛ dicit ſapiēs Prou̓. xv. In oīloco oculi dn̄i ꝯtemplant̉ bonos ⁊ malos. Bonos .ſ. ad p̄miandū. ⁊ malos ad puniendū. EtBoe. li. v. ꝓſa. vltima. Magna eſt nobis indicta neceſſitas ꝓbitatis cuꝫ ante oculos iudicisagit̉ cūcta cernētis. Tertiū eſt infamia. qꝛ nonē peccatū qd̓ adeo maculat ⁊ infamat ſicut fornicatio. qꝛ de fornicatoribꝰ exponi poteſt illudProu̓. vj. Turpitudinē ⁊ ignominiā ꝯgregat̉ſibi ad obprobriū illius nō delebit̉. Id̓o dictūeſt ſalomoni Ecc̄i. xlvij. Maculā dediſti ī gloriam. Ideo dicit hic apl̓us. Abſtineatis vos afornicatione vt ſciat vnuſqͥſqꝫ vas ſuū poſſidere in ſanctificatiōe. Per vas intelligit̉ corpꝰ noſtrum ꝓpriū. Iuxta illud. ij. Corꝭ. iiij. Habemꝰtheſaurū iſtū .ſ. animā in vaſis fictilibꝰ. qꝛ corpus eſt vas anime. ⁊ hoc debemꝰ per continentiam poſſidere. id ē. caſtigare vel coercere nonin paſſione deſiderij. Iux illud ad Roma. xiij.Curaꝫ carnis ne feceritis in deſiderijs. ſicut etgentes q̄ ignorāt deuꝫ. Bebet enī qͥlibet homoin hoc ſacro tēpore penitētie corpus ꝑ cōtinentiam coercere. qꝛ dicit Hieroꝰ. Fruſtra aſſumitur penitētia in voce ⁊ habitu niſi etiaꝫ abſtineatur a delectatione carnis ⁊ coitus. Ꝙͣtum adſcd̓m apl̓us corrigit cupiditateꝫ cum dicit: Nequis ſuꝑgrediat̉ neqꝫ circūueniat fratrē in negocio. Et nota. cupiditas comꝑat̉ vallibꝰ. primo qꝛ valles ſunt ſordide. Naꝫ ad valles confluūt ſordes ⁊ ibi diutius cōſeruātur. ſic ī cupidis ſūt ſordes ⁊ ibi diutius cōſeruant̉. qꝛ in cupidis ſūt ſordes om̄is malicie et peccati. ẜm qdicit apl̓us .j. ad Timo. vj. Radix oīuꝫ maloꝝeſt cupiditas. quā qͥdem appetētes errauerūt afide. ⁊ miſerūt ſe doloribꝰ multis. Ideo diciturIohel. iij. Multiplicata eſt malicia eorū ī val

le. id ē. in cupiditate. Secūdo valles ſūt calide̓qꝛ ẜm Iſid̓. in eis fit maior radiorū cōcurſus ⁊cōfractio. ⁊ ideo calidiores imp̄ſſiones ī eis ꝙͣin mōtibus generant̉ Sic etiā cupidi ſūt calidi⁊ fraudulēti in acqͥrendis diuitijs tꝑalibus. etquaſi oēs cupiditate accēdunt̉. ſicut figuratuꝫeſt. iiij. Regꝭ. vlt̓. Nabuſardā princeps militieexercitꝰ regis babylonis venit in hierl̓m ⁊ ſuccendit domuꝫ domini ⁊ regꝭ ⁊ domos hierl̓m:Per Nabuſardā qͥ interp̄tatur pͥnceps cocorūintelligit̉ diabolꝰ qͥ igne cupiditatis ſuccendit̉clerum. nobiles. ⁊ oēm populū. Nam ꝑ domūdn̄i clerū. ꝑ domū regis nobiles. ꝑ domos hieruſalē cōmunis populꝰ figurat̉. qꝛ om̄es calorecupiditatis accēdūtur. Iuxta illud Hiere. vj.A maiore vſqꝫ ad minoreꝫ ⁊ a ꝓpheta vſqꝫ adſacerdotem omēs auaricie ſtudēt. Sꝫ audiāt illi hylariū ſuꝑ Matth̓. Qui nūc igne tam auide cupiditatis inflāmatus fuerit. igne gehēnali eternaliter eſtuabit Id̓o apl̓s corrigit cupiditatem pͥncipaliter quo ad duo. Primo quo adhoc vt nullꝰ opprimat ꝓximū ſuū ab eo iniuſtepoſſeſſionē vel aliā rem extorquēdo cum dicit̉.Ne quis ſuꝑgrediatur. Secundo ne ip̄m illaqueet debitis ꝑ vſuras vel mercatiōes decipiendo dum ſubdit. neqꝫ circūueniat in negociofratrem. De pͥmo ꝙ nullus debet aliū opprimere ⁊ bona ſua ab eo iniuſte extorquere. ſꝫ ī ſuisꝯtentari. ponā aliqua exempla ſacre ſcripture.Primū eſt Gen̄. xiiij. de rege Zodomoꝝ dicente abraam. Da mihi animas. id ē. viros ⁊ mulieres ⁊ ꝑuulos. cetera tolle tibi. Rn̄dit̉ abraamLeuo manū meā ad dominū excelſuꝫ poſſeſſorem celi ⁊ t̓re ꝙ a filo ſubtegiminis vſqꝫ ad corrigiā calige non accipiaꝫ ex omnibꝰ q̄ tua ſunt:Secūdū exemplū ē Gen̄. xxxiij. vbi Iacob volenti dare munera Eſau reſpōdit. Habeo plurima frater mi. ſint tibi tua. Tertiū eſt. j. Reg.xij. Ubi ait Samuel. Loqͥmini corā domīo deme ſi de manu cuiuſqͣꝫ accepi munera. ſi boueꝫcuiuſqͣꝫ tulerim. Glo. ponendo in oꝑe meo. autaſinū. ſi quē oppreſſi ⁊ ꝯtēnam illd̓ hodie. Glo.nihil inde retinere volo. Et dixerūt. Nō es calūniatus nos. ⁊ ſic teſtiſicati ſūt eius innocētiāQuartū exemplū eſt. ij. Regꝭ. vlt̓. Cū Dauidveniret ad Areunā vt emeret ab eo aream. Ethec area eſt mons in quo abraā voluit filiū ſuūīmolare. vt dicit ſcholaſtica hiſto. ⁊ hāc voluitemere Dauid vt edificaret altare ⁊ offerret holocauſta. vt īterfectio populi ceſſaret. Dixitqꝫad eum Areuma. Acctpiat ⁊ offerat dn̄s meusrex ſicut placet ei. oues ⁊ boues in holocauſtūCui dauid. Nequaqͣꝫ ita fiat vt vis. q. d. Nonaccipiā gratis te in hoc aggrauādo ſed eaꝫ a tep̄cio emam. Et emit eā qͥnquaginta ſiclis. Nōautē ſic faciūt domini terreni. ſꝫ occaſiones varias q̄runt. vt vi tollere poſſint bona ſubditoꝝ

r 4

y