TSecunda

cleſia reſpiciens. Cū autē pͥmū gallicantum eſſedep̄hendiſſet putans qꝛ a p̄dicta ml̓iere fuiſſetexcitatus. de eccl̓a exiuit. volēs illi dicē̓ vt dormitum iret eo ꝙ nimis mane eſſet. minime eā inuenit. ſed bouē nigrum ꝯͣ ſe ſtantem vidit. Quiemiſſa lingua hoīem tetigit. ⁊ ip̄m ſupra dorſūiactauit. ⁊ ꝑ aerē cū illo volitās ſupra pinnā turris caſtri (qd̓ Iſenburgk dicit̉) depoſuit. Cuicū diceret. Times ne aliqͥd mō? Rn̄dit ille Deiꝑmiſſione ductꝰ ſum huc. nil ꝯͣ me poteris. niſiquantū ille ꝑmiſerit. Ad queꝫ diabolꝰ. Fac michi homagiū ⁊ ego te deponā. ⁊ dabo tibi diuitias multas. Ecce q̄ xp̄o oīa regna dare ſpopōdit. illi dare diuitias ml̓tas vt ei homagium face̓t ꝓmiſit. Et addidit. Qd̓ ſi nō feceris. vel fame in hͦ loco morieris. vel p̄cipitio interib̓. Cuicampanarius ſpem hn̄s ī dn̄o dixit. Adiuro teꝑ nomen ieſu xp̄i ne me ledas. ⁊ vt me ſine periculo corꝑis deponas. Mox diabolus illū tollens iuxta villā Grymmeẜheim ſatis incōmode depoſuit. Cū autē an̄ lucē diei in dedicatiōeeiuſdem ville hoīes ad matutinarū ſolēnia cūfacul̓ ꝓperātes. ⁊ eū in agro magno deſtitutuꝫreꝑiſſent atqꝫ refocilaſſent. Auditis his q̄ ei cōtigerāt ſatis admirati ſunt. Quarto ꝟo die regreſſus in domū ſuā. ſitū taꝫ locorū qͣꝫ domorūatqꝫ edificiorū q̄ an̄ nūqͣꝫ viderat tam plane omnibꝰ expoſuit vt de raptu eius penitus nichildubitarēt. Cum igit̉ hoīem temptat diabolusrete auarici dꝫ fortiter reſiſtere. qui hͦ rete capitur defacili non dimittit̉. cuius ſunt due cauſe.Prima eſt ſoliditas rei cui adheret vel ligatuseſt. Poſſeſſio em̄ auri plus durat qͣꝫ ip̄e. ⁊ ideonon ſoluit̉ a rete auaricie dū viuit. Scd̓a cauſaqꝛ eſt pluribus funibus ligatꝰ Quot eī aureospoſſidens hꝫ tot funibꝰ ligatus eſt. qꝛ nō ſolumamore ꝓpͥo. īmo ⁊ amore filiorū. Nam in mortedū deſinit amare eos quo ad ſe. adhuc tamen amat eos filijs ſuis cumulando. ⁊ neſcit miſer ꝙthezauriſat tam ſibi qͣꝫ filijs iram in nouiſſimisꝘ aūt deus iraſcit̉ eis ptꝫ pͥmo ꝑ illud Eſa. lvijPropter iniqͥtatem auaricie eiꝰ iratꝰ ſum ⁊ percuſſi eū. Scd̓o ex ꝟ̓bo Ozee. xij. Ad iracundiāeſtraym ꝓuocauit me. Effraym interp̄tat̉ ſanctificans qͥ fructificat in diuitijs. Tertio ex illo ꝟbo Iaco. v. qd̓ dicit de auaris. Thezauriſatisvob̓ iram in nouiſſimis diebꝰ. Ubi dicit gloſa.Neſcis miſer cū thezauro pecunie theſauꝝ irecumulari. Et huius ire eſt ſufficiens ratō. quiaauari regnū dei nō poſſidebūt .j. Chorꝭ. vj.¶ Feria ſecūda poſt Inuocauit.Ecdicit dominus¶ Ecce egoip̄e reqͥram oues meas et viſitabo eas ſicut paſtor viſitat gregeꝫ ſuū. Ezech̓.⁊ xxxiiij. Ariſto. li. viij. aīaliū dicit ꝙ ouibus nocet tonitrus. ⁊ ſi remāſerit vna ſola ⁊ fuerit im-

pregnata abortiet forſitan p̄ timore. Ideꝫ dicitPli. in ſpe. natu. Tonitrua ſolitarijs ouibus īferunt abortiuū. ideo remediū eſt vt in vnū pariter ꝯgregēt̉. Moral̓r ꝑ tonitruū intelligiturpnīa. Sicut em̄ ad tonitruū requirit̉ vt pͥmo vapor eleuet̉ a terra ⁊ in nube aquoſa includaturſic neceſſe eſt in pnīa. Nam tūc vapor terreſtrisſurſum eleuat̉ qn̄ cōmiſſum peccatū ad memoriam reuocat̉. Sꝫ tūc includit̉ in nube aqͦſa qn̄peccati memoriā ſequit̉ cōpunctio lachrymoſaſicut ptꝫ de Maria mag. de qͣ dic̄ Gre. in ome.Cōſiderauit em̄ qͥd fecit. ecce peccatoꝝ ad mēoriam reductio. ⁊ noluit moderari qͥd faceret. ſuꝑ conuiuantes ingreſſa eſt inter epulas lachrymas obtulit. Ecce memoriā peccatorū ſecuta ēlachryma. Iſta qͥdem pnīa interdū nocet ſpūalibus ouibus .ſ. homībus qͥ ꝓpter pnīaꝫ q̄runtloca ſolitaria vbi nōnūqͣꝫ a demonibꝰ decipiūt̉ꝓpter qd̓ dicit Gre. xl. di. c. Quelibꝫ occulta loca ſine gr̄a aīam ſaluare non pn̄t. Qd̓ ī ip̄is aliqn̄ ꝯſpicimus errātes electos ptꝫ. Nam loth inip̄a ꝑuerſa ciuitate inſtus fuit. ī mōte peccauitIdeo ad agēdaꝫ pnīam ſecurior ē vita ſocial̓ qͣꝫſolitaria. Primo ꝓpter mutuā ꝯſolatōꝫ. Iō d̓rEcc̄s. iiij. Meliꝰ eſt duos eſſe ſil̓ qͣꝫ vnū. Scd̓oꝓpter ꝑiculi ſui lapſus faciliorē euitatōeꝫ. Tertio ꝓpter ꝓmptiorē releuatōꝫ. ꝓpter quod dic̄Eccs. iiij. Ue ſoli. qꝛ cū ceciderit nō hꝫ ſb̓leuantem. Quarto ꝓpter mutuā ab aduerſarijs defenſionem. Quinto ꝓpter corꝑalem mīſtratōꝫquā tangit Ecc̄s. cū dicit. Habēt em̄ emolimentum ſocietatis ſue. Iō dn̄s in pn̄ti epl̓a dicit deelectis ouibꝰ ſuis ꝙ vult eas liberare de cunctꝭꝑicul̓ in qͥbus diſꝑſe fuerant. In qͣ ſigͣ ſue bonitatis duplicit̓ oſtendit. Prīo expͥmit particulatim ibi. Ecce egoip̄e reqͥraꝫ. Scd̓o colligit ſummatim ibi. qd̓ ꝑierat. Circa qd̓ notandū dn̄s h̓ꝑ oues intelligit electos ſuos ꝓpter qͣtuor Primo ꝓpter innocentiā. Ouis em̄ eſt aīal īnocēsid eſt nullū nocumentū inferens. ⁊ hinc ē ꝙ natura ei nullā dedit armaturā. qꝛ nec cornua adferiendū. nec dentes ad mortificandum. nec vn̄gues ad ſcindendū. ſed vocant̉ bidentes. qꝛ cūduobꝰ dentibꝰ naſci dicunt̉. Sꝫ dētes eorū nōſunt ad nocendū ſed ad paſcendū. Hec innocētia cōpetit electis dei. qꝛ nihil faciūt vnde alijsnocere poſſint aut intendāt. qꝛ vt dicūt docto.Innocētia eſt puritas animi omnē iniurie illatōiem abhorrēs Iō dixit dauid. ij. Re. vl. Iſtiqͥ oues ſunt qͥd fecerūt. q. d. nihil. vt ſic ī eis duplex notet̉ īnocētia .ſ. reſpectu ſui. ⁊ r̄ſpectu ꝓximi de qͣ dic̄ augꝰ. Vera īnocētia ē q̄ nec ſibi necalijs nocet. Ex iam dictis ptꝫ ꝙ impij raptoresnō ſunt oues xp̄i. qꝛ illi habent poteſtate nocendi q̄ intelligit̉ ꝑ cornua. Nam nocent ſibijpſis.qꝛ ſeip̄os damnāt. niſi ad integrum rapinas reſtituant. iuxta illud. j. Chorꝭ. vj. Nolite errare

q 2

O