Poſt CinerumC

l.2idūcterten.gruis ⁊ oidere deprudens atlct edilis. ſed expecinrci. ticei voiull. Ulterius nō coTō. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxj.IEſt alix etōꝫ ſꝫ etitis d̓derit nctō. Sed pctā occuliad̓ dicitcrit in te frat̉ tuus colrpeam. ſi audierit telux i

cū cōueniūt ad eccl̓am oī die. ⁊ ſcire vias measvolūt ſolū ſpeculatiue ⁊ nō practice. qͣſi gens q̄iuſticiā fecerit. cum tn̄ ẜm glo. nō fecerit. Scd̓aſpūal̓ elemoſyna eſt remittere debita vel offenſas. Pro quo nota. debitū ē duplex. ſpirituale⁊ corꝑale. de ſpūali dicit dn̄s Mat. vj. Si dimiſeritis homībus pctā eorū dimittet ⁊ vobispat̓ veſter debita vr̄a. ſi aūt nō dimiſeritꝭ homībus nec pr̄ veſter dimittet vob̓ pctā vr̄a. De hͦetiā dicit̉. xxiij. q. iiij. c. Si is. Ea q̄ nob̓ cōmittunt̉ facile poſſumꝰ dimittere. Ubi dicit Glo.iniuriā nobis factā .i. rancorē tenemur dimitte̓qꝛ ad hoc nullus eſt cogendus. Ad idem dicitChryẜ. ſuꝑ Mat. In iniurijs ꝓprijs eſſe quēpiam patientē laudabile eſt. intellige quādo iniuria illata ꝑſone ad ſolaꝫ ꝑſonam ꝑtinet. Qn̄autē redundāt in iniuriā dei ⁊ eccl̓e tūc dꝫ quisꝓpͥaꝫ iniuriā vlciſci. Sicut helyas qͥ miſit ignēdeſcendere ſuꝑ illos qͥ venerūt ad capiēdū eū.iiij. Re. j. Sil̓r heliſeus maledixit pueris qͥ euꝫderidebāt dicētes. Aſcende calue. iiij. Regꝭ. ij.Et ſilueſter papa excōicauit illos qͥ ip̄m ī exiliūmiſerūt. xxiij. q. iiij. c. Guilliſiarius. De debitocorꝑali dicit̉ ex de ſolu. c. Odoardus clericusſoluere nō valens debitū. nec in toto nec in parte excomunicandus eſt. ⁊ ſi eſt excōmunicatusdꝫ abſolui vel ſnīa relaxſiri. ⁊ ab eo debet recipi idonea cautio. vt ſi ad pinguiorē fortunamdeueniret debita tunc ꝑſoluat. ⁊ ꝑ cautōꝫ intelligit pignora vl̓ fideiuſſores q̄ ponere dꝫ ſi pōt.Si aūt nō pōt fieri cautio fideiuſſoria debꝫ fieriiuratoria. Sic aūt nō erat apud iudeos. vnuſquiſqꝫ em̄ debita ſua a debitoribus ſuis repetebat. etiā cum lite ⁊ cōtentōe. iō ieiuniū eoruꝫ nōerat deo acceptū. qd̓ ptꝫ ex illa queſtiōe quamponit ꝓph̓a in ꝑſona eorū dicēs. Quare ieiunauimus ⁊ nō aſpexiſti .i. nō approbaſti. nec ꝓpteriſta ieiunia nos exaudiſti. ⁊ poſtulata nō cōceſſiſti. Hūiliauimus aīas nr̄as .i. vitā animalē. ⁊neſciſti .i. reprobaſti. qꝛ dicit Gre. Scire dei approbare eſt. neſcire ꝟo reprobare eſt. Quibꝰ reſpōdet dn̄s. Ecce in die ieiunij vr̄i inuenit̉ volūtas vr̄a. Que ſit illa volūtas oſtēdit dicens.Oēs debitores vr̄os repetitis. q. di. Iniuriasillatas vob̓ vindicatis. ⁊ penitētibus nō remittitis. qd̓ tn̄ facere debuiſſent. talia debita ē ſpiritual̓ el̓yna. vt inquit augꝰ. Uel etiam repetebant debita corꝑalia nō ſolū ꝟbis ſimplicibusabſolue̓ in potētibus. ſed etiaꝫ cū lite ⁊ ꝯtentōe.qd̓ tangit cū dicit. ad lites ⁊ ꝯtentōes ieiunatis.⁊ ꝑcutitis pugno īpie. ſicut fecit ille ẜuꝰ impiMat. xviij. qͥ tenēs ſuffocabat cōſeruū ſuuꝫ qͥnō reddebat ei debitum. Quo exēplo notabadn̄s iudeos. Et eſt notandū ꝙ debita non ſuntrepetēda ab his qͥ nō poſſunt ſolue̓. Ab his etiam qͥ pn̄t vtiqꝫ repetenda ſunt. qꝛ d̓r exͣ de ſoluad hͦ. Sicut filius debita pr̄is ſui ſolue̓ tenetur.

ita p̄latus ſui p̄deceſſorꝭ ꝓ eccl̓e neceſſitate contracta. Et dicit notant̓ filiꝰ. qd̓ verū eſt ſi eſt heres qͥ abſqꝫ detractōe legitīe tenet̉ ſolue̓ debitaqͣꝫtū hereditas ſe extēdit. vt. C. de dona. l. etiā.⁊. l. pr̄is. Et dicit ꝙ ſucceſſor dꝫ ſolue̓ debita p̄deceſſoris. qꝛ eſt qͣſi heres ip̄iꝰ. vt ꝓbat̉. xxiij. ꝙviij. cōuenior. ⁊. xij. q. ij. c. vl. Attn ſolū proneceſſitate eccl̓e ꝯtracta. qꝛ al̓s non tenet̉ eccl̓a. vtxij. q. ij. §. his oībus. Iteꝫ noͣ el̓yna ſpūalis nōſolū eſt in errantiū correctōe aut iniurie remiſſion. verū etiā in aīme miſeratōe. iuxͣ illd̓ Eccīxxx. Miſerere aīe tue placens deo. Iō dicit h̓dn̄s. Nōne hͦ eſt maiꝰ ieiuniū qd̓ eligi. diſſoluecolligatōes impietatis. ſolue faſciculos depͥmētes. dimitte eos qͥ cōfracti ſunt liberos. ⁊ omneonus dirūpe. Ad lr̄am ꝑ colligatōes impietatꝭintelligit falſas chartas ⁊ cyrogͣpha. de quibꝰfeneratores dicūt impie pauꝑes eſſe obligatosSicut fecit ille tꝑe Bonati martyrꝭ qͥ cum cyrographo falſo ⁊ iniquo mortuū ſepelire nō ſinebat. ſꝫ debita iā ſoluta repetebat. Sed ꝑ faſciculos depͥmentes intelligit tallias ⁊ exactōes iniquas qͣs dn̄i imponūt ſuis ſubditis. qd̓ tn̄ facere nō deberent. vt exͣ de cenſi. cū apl̓s. vbi dicitur. Tallias nō debēt a ſubditis ſuis extorquere ep̄i ⁊ ſuꝑiores. ſꝫ nō inhibemꝰ neceſſitate vrgēte qͥn poſſit charitatiuā petitōꝫ vel ſubſidiuꝫimplorare. Sūt tn̄ aliq̄ cauſe iuſte tallias extorquēdi. Prīa ꝓ defenſiōe patrie. ⁊ maxīe ſue ciuitatis vel caſtri. ad hͦ em̄ oēs tenent̉ nō ſolumres īmo corpꝰ impartiri. iuxͣ illd̓ Cathōis Pugna ꝓ patria. ⁊. xxiij. q. iij. c. fortitudo. Et exͣ d̓emū. eccl̓ie. c. ꝑuenit. Scd̓a ſi dn̄s vult ire in exercitū indictum ab eccl̓a vel pͥncipe ꝯͣ hereticospōt a ſubditꝭ petere auxiliū moderatū. Tertiaſi dn̄s in guerra iuſta ſit captꝰ. nec pōt ſolue̓ redemptōꝫ petitā abſqꝫ damno pōt pete̓ auxiliuꝫdū tn̄ nō fieret ad gͣuamen ſubditorū. vt. x. q. iij.vnio. Sꝫ ꝑ onꝰ intelligit oē gͣuamen qd̓cūqꝫ ſitquo innocētes opprimūt̉. qꝛ dicit Hay. ſuꝑ apocal̓. c. xj. Opprimēt ⁊ demones eiꝰ mentē qͥ nūcpauꝑem oppreſſerit ⁊ egentē. Oppreſſio eī pauperis eſt offenſio creatorꝭ. de hͦ habes exemplūsͣ. dn̄ica .j. poſt ep̄i. ẜ. iij. M. Z. Sꝫ moral̓r percolligatōes īpietatis intelligunt̉ pctā eo ꝙ vnūaduolutū aliud colligat̉. Quia dic̄ Gregꝰ. xxxmoral̓. Pctm̄ qd̓ ꝑ pnīam nō diluit̉ mox pōdere ſuo ad aliud trahit. Sꝫ de hͦ habes. sͣ. dn̄icaj. in aduētu ẜ j. A. Q. in fine. Per faſcicl̓os depͥmētes intelligę peccādi aſuefactōnes. q̄ ſic depͥmunt aīam peccatricē ꝙ nō pōt aſcendere ſurſum vn̄ venit. de qͣ dicit Ariſto. in li. de pomo.⁊ morte. Ue aīe peccatrici q̄ nō hꝫ poſſe redeundi ad locū ſuū. qꝛ turpia oꝑa ⁊ delectatōes corporis impediūt aſcenſum eiꝰ ſurſum. Sꝫ ꝑ ſeruos qui dimitti dn̄t liberi intelligunt̉ qͥnqꝫ ſenſus pctōꝝ qͥ in actus ſuos exeūt ẜm appetitum

p 3

Q

P