Feria ſextaD
ſiueptereeſcudeſt dicr ſulit byjſicut ꝓbat ītodaat. xxxj. x.n ⁊cͣ. di. Synuia tal̓ hocrita.entiā argit. 1.ju Lis.⁊oua exda. exAnẜ. li. v. clxxij. Tertid qreſus. Eſt em̄ mollis ⁊ ſapdiſtinctus. de nocie velur ſieIadiormis aparēs⁊ vuli.ad delitias huiusuo adqſis cō
apparētie. ſꝫ adueniēte die mortis tunc deformitas eius apparebit. Quarto qꝛ eruca eſt qͣſi mōſtruoſus ꝟmis. nam ad modū bombicis ſericūfacientis formā ſuā mutat. ⁊ in ſe formā volatil̓tranſfigurat. Nam alas latas ⁊ tenues ſuſcipitqͥbus volando in aera libere ſe extollit. ⁊ quotcolores in corꝑe habuit tot in alis oſtēdit. ⁊ talevolatile papilio vocat̉. Tunc em̄ ẜm Anẜ. erugo accipit formā volatil̓ vel papilionis. quādohypocrita aſcendit ad gradū p̄latōis. Sed tūcad modū bombicis ſericū facientꝭ aliā formamaſſumit qn̄ ad inſtar boni viri ml̓ta bona facturus p̄tendit. tunc alas latas ⁊ tenues aſſumitſeu ſuſcipit qͥbus in aera ſe extollit. Quia quedam oꝑat̉ que apparent̓ vident̉ mira. ſꝫ exiſtenter valde ſunt debilia. intrat aquas .i. diuitiasdiuitū. ⁊ aſſumit qͥbus latent̓ ſe lauat ⁊ in regione magnificat. ⁊ ſic ex erucis papiliones fiuntDe hͦ etiā dic̄ Gregꝰ. viij. moral̓. Hypocritarūoꝑa ſepe ante tꝑus deficiūt. qꝛ plerūqꝫ tl̓es ſpeciem ꝟtutis aſſumūt. Et ꝓpter hoc q̄ſiti ad honorum culmē ꝓmouent̉. Sed cū ſibi a cūctis reuerentiā exhiberi cōſpexerint. ſtatim ſe in laſciuiam voluptatis effundūt. ⁊ bona q̄ pͥus in corde nō veracit̓ tenuer̄t. cito ad hmōi oblectamēta dimittūt. Secundū qd̓ nocet ieiunio eſt vanagl̓a que ſignat̉ ꝑ tinea ꝓpter tria. Primo qꝛtinea pͥmo de bono panno naſcit̉. dū .ſ. veſtis īacre groſſo inexcuſſa tenet̉. vel vēto nō ꝑfunditur. Ideo dixit ſapiēs. De veſtimēto ꝓcedit tinea. ⁊ a muliere iniqͥtas ⁊cͣ. Eccī. xlij. Sic de bono oꝑe naſcit̉ tinea vane gl̓e. ⁊ hoc fit dū mensin ore groſſo manet. ⁊ dū ſe nō ſubtiliter diſcutit vel corrigit. nec etiam vento ꝑfundit̉ eterneaſpiratōnis. Secūdo qꝛ tinea inſenſibiliter progredit̉. nam quaſi inſenſibiliter ip̄am ſuꝑficieꝫcōſumit. cū aīmal ſenſibile ſit in ip̄a ſubſtantia.ſe abſcōdit vt videri nō poſſit. Sic etiā inanisgl̓a eſt vitiū tam ſubtile ⁊ occultū. vt pͥus mēteꝫteneat homīs ⁊ merito deſtruat anteqͣꝫ hō incōſideratus aduertat. ⁊ ideo vix ab eo aliquis eſtimmuniſ. iuxta illud qd̓ ponit Ualeriꝰ maximin policrate. Nulla eſt ꝓrſus tanta humilitas q̄aliqua dulcedine vane gl̓e nō tangat̉. Id̓o aitIob .xxvij. Edificauit ſic̄t inea domum ſuam.Et ꝑſius ſatira. ij. inqͥt. An erit qͥ velle recuſet.Os populi meruiſſe ⁊ cedro digna locutꝰ Tertio qꝛ tinea ab amaris ⁊ odoriferis fugat̉. Un̄ſi folia lauri vel cedri vl̓ cyp̄ſſi aut hmōi ponāt̉cū veſtibꝰ ⁊ etiā cū libris nō pn̄t a tinea ledi. vtdicit Conſtanti. Sic inanem gl̓am excludit velamaritudo tribulatōnis vel odor gͣtie celeſtis.Iō dicit hic apl̓us. Thezauriſate vob̓ thezauros in celo. q. d. facite oꝑa veſtra bōa ꝓpt̓ celeſtem gl̓am. vbi nec erugo hypocriſis. nec tineainanis gl̓e demolit̉. qꝛ odor .i. intentio celeſtisgl̓e excludit gl̓am vane gl̓e. vt dicit Anẜ. li. v.
c. cxviij. Tertiū quod nocet noſtro ieiunio autetiā bonis alijs oꝑbus ſunt demones. qui hicdeſignant̉ ꝑ fures. cuꝫ dicit. vbi fures effodiūt⁊ furant̉. Sicut em̄ fures occulte ſpoliāt hoīesbonis temꝑalibus. ſic demones ſꝑ ſint intentivt ſpolient nos bonis ſpūalibus. vt teſtat̉ Petrus rauen̄. ſuꝑ Matth̓. Diabolꝰ ſemꝑ pͥmordia bona ſibi pulſat. captat rudimēta ꝟtutum.ſciētiaꝫ in ip̄o hortu feſtinat extingue̓ Sed opera in ea fundata extinguere nō poteſt. Ideo cōſulit Chryẜ. ſuꝑ Ioh̓. Occultāda ſunt oꝑa noſtra ne diabolus illa cognoſcat ſi volumus illaobẜuari. Sic ⁊ dn̄s cōſulit in p̄ſenti euangeliovt bōa oꝑa faciamꝰ ob ſpem celeſtis gl̓e. vbi tales fures nō effodiāt ea neqꝫ furant̉. Ad quamgl̓am nos ꝑducat ⁊cͣ.¶ Feria ſexta poſt Cinerum. Sermo pͥmus.Cama ne ceſſesquaſi tuba exalta vocē tuā. ⁊ annunLcia populo meo ſcelera eorum. Eſa.lviij. Triplicibus homībꝰ neceſſe eſt vt fortit̉clamemꝰ. ſi debeāt nos audire l̓ reuocari .ſ. elōgatis. incarceratis atqꝫ ſurdis. Qui em̄ ſunt anob̓ nimiū remoti vl̓ in carcere ꝓfundo poſiti.aut etiā corꝑaliter ſurdi. nō defacili ꝑcipiūt voces ad ſe clamantiū. ideo oportet ꝙ vox ſit ſonoroſa aut clamoroſa. Ideo legit̉. jͣ. Re. xxvj.Cū abiſay iuſſu Dauid tuliſſet haſtā q̄ erat adcaput Saul inimici ſui in tentorio dormientis.abijt dauid adhuc Saul dormiēte. Cūqꝫ tranſiſſet ex aduerſo ⁊ ſtetiſſet in ꝟtice mōtis delonge. ⁊ eſſet grande interuallū inter eos clamauitDauid ad Abner. vt habes. sͣ. domīca. iiij. ꝑep̄i. ẜmōe. ij. P. L. Ecce ꝙ elongatis neceſſe ēvt clamemꝰ. Moral̓r peccatores ſunt in triplici differētia. Aliqui ſunt a deo ml̓tū elongati. ⁊hi ſignificāt̉ ꝑ filiū ꝓdigū. Lu. xv. Qui ſumēsa patre bona ſua abijt in regionē longinquaꝫ ⁊diſſipauit ibidē ſubſtantiā ſuā viuēdo luxurioſe. Quid eſt ſubſtātia quā accipiūt peccatoresa patre celeſti. certe ſunt ꝟtutes ⁊ nature integritas que cōſumunt ⁊ diſſipant cū terrenis cupiditatibus que comꝑant̉ meretricibꝰ eo ꝙ adnephādas ꝓuocāt voluptates. Ideo dicit dauid psͣ. cxviij. Longe a peccatoribus ſalus. EtProu̓. xv. Lōge eſt dn̄s ab impijs. Et nō intellige ꝙ dn̄s ſe elōget. qui ẜm psͣ. ꝓpe eſt. ſed qꝛpeccatores ab eo ſe elongauerūt. Quidā auteꝫſunt incarcerati. qꝛ peccatū hoīem ligat ⁊ ī carcere claudit. ſicut figuratū eſt Gen̄. xl. de piſtorum pͥncipe. quē Pharao cepit ⁊ miſit in carcerem. vbi vidit ſomniū quod narrauit ioſeph dicens. Uidi ꝙ tria caniſtra farine haberē ſuꝑ caput meū. ⁊ in vno caniſtro qd̓ erat excelſiꝰ portare me putabā omēs cibos qͥ fiūt arte piſtoria.aueſqꝫ comedere ex eo. Cui ioſeph. Hec eſt int̓-
p 2
M