In ſexagēſimaK

Ilico reſpondit omībus audientibus. Centuplū accepi. ⁊ vitam eternā poſſideo. Inſuꝑ etchartā in manu eius reperierūt. in qͣ ſcriptū ſicinuenerūt. Sicut ꝓmiſſum eſt mihi ſic inueni. ⁊iam centuplū recepi ⁊ vitā eternā poſſedi. Id̓odicit ſapiēs Eccī. xxix. Perde pecuniā tuam ꝓpter fratrem tuū ⁊ amicū. ⁊ nō abſcōdas illā ſb̓lapide in ꝑditionē. ⁊ ꝓdeſt tibi magis qͣꝫ auruꝫSuꝑ quo dicit glo. Perde ꝑditura. ⁊ inuenieſꝯmanētia. Perde fragilia. vt cōſequaris et̓naDa qd̓ cōſeruare nō potes vt recipias qd̓ ſecurum amittere nō vales. Et eſt vlteriꝰ notādumna Hugo de ſancto vic. dicit ꝙ el̓yna cōꝑat̉ ſemīocto de cauſis. Una qꝛ ad modum ſemīs dꝫ occultari. nō ad iactantiā oſtēdi aut videri. Secūda qꝛ ſicut ſemē cōmittit̉ bone terre. ſic elemoſyna debet dari bonis pauꝑibꝰ .ſ. ꝓpter neceſſitatem nature. ⁊ aliqn̄ mal̓. ſicut etiā aliqn̄ ꝓpt̓ neceſſitatē in terra mala ſeminat̉. Tertia qꝛ ſemēnō creſcit niſi irriget̉ pluries. ſic nec elemoſinaniſi det̉ ex cōpaſſiōe cordis. Quarta eſt qꝛ ſi p̄cioſa ſeminant̉ p̄cioſa colligunt̉. ſi vilia ſimilit̓vilia. Sil̓r elemoſyne q̄ fiunt in charitate quaſi p̄cioſa ſemina quaꝝ remuneratō erit ī patriaQue autē fiunt in mottali ſic ſunt qͣſi vilia ſemina. ⁊ remunerant̉ in p̄ſenti. vnde ꝟſus. Quecū mortali fiūt tria dat bona terre. Cor faciuntabile minuūt tormēta gehenne. Quinta ē. quiaſemē nō in vno ſpargit̉. ſed in pluribꝰ. ſic elemoſyna diuidit̉. Sexta. qꝛ ſemē gelu preſſuꝫ et retardatū magnā copiaꝫ repromittit. ſic elemoſyna que nō habet tꝑalem remuneratōꝫ ſed p̄ſſuram tribulatōnis ⁊ adu̓ſitatis habebit fructuꝫeterne beatitudīs. Septima eſt qꝛ ſic̄ ſeminansde ꝑte ſemīs viuit in p̄ſenti. ⁊ de ꝑte in ſequētiāno. ſic ex elemoſyna qn̄qꝫ nō ſolū habꝫ p̄miuꝫin futuro. ſed etiā qn̄qꝫ in p̄ſenti augmentū tꝑalium. Octaua qꝛ ſicut tria ſunt impedimēta neſemē materiale fructificet .ſ. ſi ſupra petrā. ſecuſviā. inter ſpinas ſeminet̉. ſic impedimentū fructificatōis elemoſyne eſt cordis duritia. qn̄ dat̉nō ex cordis cōpaſſiōe. ſꝫ cū murmure. ſicqꝫ ſem̄elemoſyne cadit ſuꝑ lapideꝫ ⁊ nullū fructū autparuū facit. ſicut teſtat̉ btūs Gregꝰ. Sunt nonnulli qui mox vt ab egenis fratribꝰ fuerint neceſſaria poſtulati pͥus in eos contumelioſa ꝟbaiaciūt. qͥ ⁊ ſi rebus miniſteria pietatis ꝑficiant.ꝟbis tn̄ cōtumelioſis hūanitatis gr̄am perdūt.ita vt plerūqꝫ videant̉ iniurie illate ſatiſfactiōexoluiſſe cū poſt cōtumelias dona largiūt̉ Adidem dicit Beda in omel̓. ſuꝑ Mat. Tutiꝰ eftelemoſynā nō feciſſe qͣꝫ inuito ac furibūdo aīotribuiſſe. Cui concordat illud dictū Augꝭ. Quidat vt careat tedio interpellātis. nō vt reficiatviſcera indigentis. rem ⁊ meritū ꝑdit. Et merito illud ſemen elemoſyue quod dat̉ cū murmure aret ⁊ ꝑdit̉. quia nō habꝫ humorē pietatꝭ. qꝛ

elemoſyna debet dari cū vultus hilaritate. iuxillud Eccī. xxxv. In omni dato hilarē fac vultum tuū. qꝛ. ij. Chorꝭ. ix. dicit apl̓us. Hilarē datorem diligit dn̄s. Ideo cōſulit ſapiens Eccī.iiij. Beclina pauꝑi ſine triſticia aurem tuā ⁊ reſpōde ei in pacifica manſuetudīe. Secundū impedimentū fructificatōis eſt inanis gl̓a. vt cumꝓpter ip̄am dat̉ elemoſyna ſecꝰ viā cōculcaturquia dicit Hiero. Quicqͥd agimus cauſa vanegl̓e hoc eſt nr̄a merces. ſi humanā laudē q̄rimꝰdiuinā amittimꝰ. Cui cōſonat Gregꝰ. viij. moral̓. Si ꝑ hoc nr̄am laudem cōſpicimꝰ ⁊cͣ. Etiāſi a ml̓tis ignoretur ⁊cͣ. Ideo btūs Augꝰ. dicitStudendū eſt vt bn̄ viuamus. ſed a laude cauēduꝫ eſt. ſi hic laus q̄rit̉. illic remuneratō amittitur. Tertiū impedimentū ẜm Hugo. ſunt ꝓpͥapeccata que velut ſpine pungūt ⁊ lacerāt mētēQui em̄ in pcccatꝭ exiſtens facit elemoſynas ſeminat inter ſpinas. ⁊ tal̓ elęmoſyna ſuffocat̉ apeccatꝭ. ⁊ nō ꝓdeſt ad vitā eternā cōſequendā.Prodeſt tn̄ ad tria. Primo ad mētis illuſtratōnem. de pe. di. v. c. falſas. dicit btūs Gre. ip̄ispeccatoribꝰ exiſtentibꝰ in pctīs ꝙ nō deſperēt.ſed interim qͥcqͥd boni poterīt faciāt vt omīpotens deꝰ cor ip̄oꝝ illuſtret ad penitētiā. Secundo ad tꝑalem remuneratōꝫ. qꝛ dicit Hiero. depe. di. iiij. c. ſi. Qn̄ videris inter ml̓ta oꝑa pctōrum facere quēqͣꝫ aliqͣ q̄ iuſta ſunt nō eſt tam iniuſtus deꝰ vt ꝓpter multa mala obliuiſcat̉ paucorū bonorū. q. d. ſi nō remunerat eternalit̓. remunerat tn̄ temꝑalit̓. Tertio ad faciliorē gehēne tolerantiā. de pe. di. iij. c. qͥd ergo. §. pōt etiāvbi dicit Augꝰ. Licet bōa que int̓ multa malaſunt nō ꝓficiāt ad p̄ſentꝭ vite vel future p̄miuꝫobtinendū tn̄ ad tolerabiliꝰ extremi iudicij ſuꝑpliciū ſubeundū. de hͦ ſunt ſuꝑius metra. Quecū mortali. Ad ꝓbandū etiā ꝙ elemoſyna ī peccato data ꝓdeſt. refert Ioh̓. Elemoſynariꝰ patriarcha. Petrus noīe diues valde ⁊ p̄potes.ſꝫ erga pauꝑes nimis immiẜicors. qꝛ ad domūeius accedētes cū indignatōe nimia repellebatCū gͦ nullus fuiſſet inuētꝰ pauperū qͥ de domoſua elemoſynā accepiſſet. cōgregata pauperumml̓titudīe dixit vnꝰ illorū. Quid vultꝭ mihi dare ſi ego hodie ab eo elemoſynā accipio. ⁊ faciētibus cū eo pactū ad domū eius veīt ⁊ elemoſynam poſtulauit. ⁊ in eo tꝑe famuli eiꝰ ad domūip̄ius panes ſiliginis attulerūt. quorū vnū arripuit. ⁊ cū furore illū repellēdo ꝓiec̄. quē pauꝑptinꝰ accipiēs ad ſuos ſocios redijt. ⁊ ꝙ elemoſynā de manu ſua accepiſſet indicauit. Poſt duos igit̉ dies petrus infirmatꝰ ad mortē vidit ſean̄ iudiciū ſtare ⁊ mauros qͦ ſdaꝫ ſuꝑ ſtaterā mala eius appende̓. Ex altera autē ꝑte qͥdam albati triſtes ſtabāt. ⁊ nihil qd̓ apponerēt inueīre poterāt. Tūc vnus illorū dixit. Uere nihil habēꝰniſi vnū panē ſiliginis. quē ante duos dies xp̄o

o 2

I

L