Druckschrift 
1 (1488) Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica

deo ꝯuerſatio noſtra qn̄ bonū quod inchoamꝰꝑſeuerant̓ implemus. Attam̄ nr̄a ꝑſeuerātia adeo eſt ⁊ eius feliciſſima mr̄e. ſicut legit̉ ꝙ quidam frater de ordine minorū bonꝰ ⁊ deuotꝰ inpͥncipio ingreſſus. ſed poſtea paſſionatus fuittemptatōne ad ſeculū voluit redire. Cūqꝫ ordinaſſet de exitu ſuo intrauit chorū. ⁊ ꝓſtrauit ſean̄ altare vbi erat pixis cū corꝑe dn̄i fec̄qꝫ reuerentiā. ⁊ ſalutās beatam ꝟginem licētiauit ſe adeo ⁊ matre eius bn̄dicta. Cūqꝫ ſic fuiſſet ꝓſtratus. ecce apparuit pulcherrima ꝟgo que aꝑuitpixidem illā. ⁊ mox iuuenis pulcherrimꝰ egreſſus eſt de pixide. qͥ ſtabat ſuꝑ altare. tunc ꝟgoilla dixit ad iuuene. Dulcis fili mi miẜere huicfamulo meo. Cui iuuenis. Mat̓ mea qͥd faciāei. ip̄e em̄ nō vult manere mecū. Tūc iteꝝ replicauit p̄ces ad filiū. ⁊ ille eleuata manu bn̄dixitfratrem di. Ego ẜuabo ⁊ nūqͣꝫ derelinquā Hisdictis iuuenis ille reu̓ſus in pixideꝫ diſparuit.His viſis frater ꝯſolatꝰ ⁊ ꝯfortatus eſt. ⁊ ceſſauit ab ip̄o paſſio tal̓. ⁊ factus eſt magis ꝑſeuerans ⁊ deuotꝰ. Hāc viſionē nemī retulit niſi inextremis. Sed di. qͣre ſancte Paule apl̓e tu dicis mihi ꝙ ſic debeo currere vt comp̄hendō .ſ.brauiū eterne corone. attn̄ nullus ſaluat̉ niſi ſitp̄deſtiuatus. qꝛ dicit. b. augꝰ. in de fide ad Pe.Firmiſſime tene p̄deſtinatos a deo neqꝫ poſſeꝑire aliquē illorū quos p̄deſtinauit deus ad regnum. nec quenqͣꝫ illorū quos deꝰ nō p̄deſtinauit vlla poſſe ratōne ſaluari. iō ſi curro in bonoſi nō ſum p̄deſtinatꝰ nō ſaluabor. Hō audi ſanctum Gregꝭ. in li. dial̓. Ip̄a ꝑhennis regni predeſtinatio ita diſpoſita eſt ab oīpotente deo vtde hoc electi ex labore ꝑueniāt qͣtenꝰ poſtulandomereant̉ acciꝑe qd̓ oīpotēs deꝰ eis an̄ ſecl̓adiſpoſuit donare. Iō legit̉ in vitaſpatrū. ꝙ frater orauit ꝓ alio fratre. ⁊ vidit eū ꝑ reuelaiōemde numero damnandorū. qd̓ cū huic reuelaſſetml̓tiplicauit bona oꝑa. ⁊ emēdauit vitam ſuā.⁊ poſtea viſus eſt de numero ſaluandorū. quiadeus nos p̄deſtinauit mediāte nr̄o arbitrio. iōin nob̓ eſt cauſa ſaluatōis vel damnatōnis. Etqꝛ deus ab eterno p̄uidit nr̄m liberū arbitriumvtrū ad bonū vel ad malū tendere velit. iō mediante nr̄o libero arbitrio nos ad p̄miuꝫ vl̓ adpenam p̄deſtinauit ab eterno. Idcirco dic̄ Utcen. in ſpe. hiſto. li. ij. c. iiij. Nō eſt popul̓ ita predicanda p̄deſtinatio vt dicatis. ſiue curratis ſiue dormiatis qd̓ vos fore p̄ſciuit qui falli nonpoteſt hoc ęritis. ſed dicendū. Sic currite vt cōp̄hendatis. De eadem dominica ex euāgelio Sermo.Te et Vos in Vineam meā. ⁊ quod iuſtum fuerit daybo vob̓. Mat. xx. Amb̓. in Hex. dicit ꝙ apiaſter qͥ eſt rex apuꝫ manet in alueari et

circūit ſingulas apes excitās eas ad labores. īcirca ſe hꝫ lictores vicꝫ apes aculeos hn̄teſ. quiauctoritate aſſidua regis ſunt cuſtodes ⁊ inutiles ⁊ ocioſas punientes. iō apes nō ſunt ocioſeq̄dam em̄ tractant qͣſi in bello cāpeſtri ꝯͣ alias apes. alie inuigilant circa victū. alie futuros explorant imbres. alie ceras de floribus ſuguntalie cellulas rotūdas vel qͣdratas mira conerion componūt. Spūal̓r ꝑ apiaſtrū regem apū.intellige regem xp̄m. qꝛ apiaſter licet hēat aculeos tn̄ ꝓpter manſuetudinē eis nō vtit̉ ad vindicandū. Sic xp̄s verus apiaſter qͣꝫuis habeataculeos punitōis ꝓpter pctōres tn̄ ꝓpter ſuammanſuetudineꝫ ⁊ miſcd̓iam (de qua psͣ. cxviij.Miſcd̓ia dn̄i plena eſt terra) nō vtit̉ eis ſtatiꝫad vindicandū. qꝛ diſſimulat peccata hoīm.pter pnīam. Sap̄. xj. Iſte inqͣꝫ rex māſuetꝰ xp̄sꝑ apiaſtrū deſignatus. licet nūc maneat ī alueari celeſti. attamē corda ſinguloꝝ hoīm per apeſdeſignatorū circūit excitans eos ad labores bonorū operū. Sicut apparet in hod̓. euā. cuꝫ mitit oꝑarios in vineā ſuā. Sed qꝛ hoīes ſunt deſides laborare in bonis oꝑbus nolētes. qꝛ oīscreatura ſub vitio eſt. vt de pe. di. ij. §. caritas.Iō xp̄s ad inſtar apiaſtri hꝫ circa ſe lictores inutiles ⁊ pigros puniētes. Et hi demones ſuntqͥ dei ſunt miniſtri ⁊ vltores. vt dicit̉. xxiij. q. yc. Non ſolū inqͥt hoīes miniſtri ſunt ⁊ vltoresireˡ dei his qͥ malū oꝑant̉. ſed etiā ꝯͣrie fortitudines .i. demōes. qͥ appellāt̉ furor ⁊ ira dei. Quaꝓpter hoīes deſignati ꝑ apes nō debēt eē ocioſi ⁊ ſegnes. ſꝫ dn̄t in cāpo huius md̓i pugnaredemones aut peccatoꝝ immūdicias ⁊ vigilarcirca victus aīe ſpūales. necnō cellulas ſibi cōponere eternales. Et vt eo diligētiꝰ faciāt hotatur eos in ꝟbo ꝓpoſito di. Ite ⁊ vos ī vineameā .i. ſanctā eccl̓am oꝑando in ea bonuꝫ. ⁊ qd̓iuſtū fuerit dabo vobis. In qͥbus ꝟbis duo facit. Prīo in vineā mittit. ibi. ite in vineā meamScd̓o p̄miū ꝓmittit ibi. ⁊ qd̓ iuſtū fuit. Proqͥſciendū conſuetudo hͨ laudabil̓ ab antiqͥs inoluit vt reges ⁊ domī terreſtres hn̄t vineas ſuapulchras pͥncipal̓r ꝓpter duo. Prīo vt eas vlſitantes ⁊ in eis iocūde ꝯu̓ſantes curas grauiqͣs hn̄t erga regnorū diſpoſitōꝫ moderēt ⁊ poſponāt. Scd̓o vt in eis abūdantiā vini habeanꝓ mēſis ſuis. ⁊ pauꝑibꝰ ſubditis parcāt ne denciente vino fortaſſis a ſubditis id qd̓ nō haberapiāt. Et ꝓpt̓ has duas cauſas Salomo ſapentiſſimus habuit vineas ſuas vt vicꝫ animuꝫſuū in eis recrearet nec quēqͣꝫ ſubditorū pronceſſitate vini aggͣuaret Ideo dic̄ Ecc̄s. ij. Magnificaui oꝑa mea. edificaui domū ⁊ plataui ẜneas. feci hortos ⁊ pomeria. ⁊ ꝯſeui ea cūcti deneris arboribꝰ. Spūal̓r. Salomō īterp̄tat̉ vimō pacificās. alio mō retribuēs iniqͥs. qd̓ viriqͣꝫ xp̄o ꝯuenit. ip̄e em̄ d̓r pacificās. qꝛ deꝰ pr̄ ſn

X

v