Druckschrift 
1 (1488) Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

NTertia poſt Epi.

diſao deberoamariii. ⁊ ſicneciriuitem. ſed futurābrbere debendo vt ſecuri vanc ſocietatdire ⁊diā conat̉ exhrius inIo inqͥitoꝯneſti ⁊ ſpūalesſenctūortē īcumſpiceret īatus daada in eufu vtvixib eius leſione cohidem gr̄r dei ⁊ meritis apl̓i Iacobi ad-depeniūiaput dia⁊ libet ad inſtarurto d̓Ete cē īmemor. Unde nota vnꝰ iniuritripliciter. Uno modo re vt cum manū nuda ⁊ inſicut cunente diuadit de manucunt autMaxth̓. v. Si qͥs te ꝑcuſſerit in vnūmep̄de ei alteram. Sꝫ diceres. nunqͥd ppceſt ei altera p̄bennis. iſiAugꝰ in epl̓a de puero Cēiu⁊ inqͥt p̄ceptamaxiij.ad opiatiētaſi vi teneat̉ in ſedetene velle debꝰeb̓. xviij. vineſi autēbū dumaate. 1

lucrari poſſumus deo. Ad qd̓ ꝓbandū. qͥdamph̓i voluerunt ꝓbare monachos. dixerunt: tumonache male ſenex veni huc. ille vero curſiuevenit. ⁊ ceperunt ei alapas dare. ille aūt cōuertit eis aliam maxillā. ſtatimqꝫ ph̓i ſurrexerūt ⁊adorauerūt eum dicētes. qͥd eſt ꝙ plus facitisnobis in ſolitudine iſta ieiunatis ⁊ nos ieiunamus. caſtigatis corꝑa veſtra ⁊ nos caſtigamꝰ.ſed qͥd vos facitis ⁊ nos faciamꝰ? qͥd ergo plusfacitis nobis ſedentes in heremo; ſenex reſpōdit. In gratia dei ſperamꝰ nos ⁊ mentem nr̄aꝫcuſtodimus ⁊ illi ph̓i edificati dimiſerūt eū Spoſſet aliqͥs dicere ꝙ ſi dn̄s meus faceret mihiiniuriā me ꝑcutiēdo nunqͥd debeo me defendere eū reꝑcutiendo: Ad hͦ dicūt aliqui. ſi dn̄s faceret tibi violentiaꝫ. vt ſi te ſpoliaret aut ꝑcuteret manibus. ſi tu eū ꝑcutis gladio vel cultellonō facis defenſionē neceſſitatis. id̓o reus habereris. ſi aūt dn̄s tuus curreret adu̓ſus te cuꝫ armis tibi nociuis. ſi nūqͣꝫ te ꝑcuteret aūt tāgeretpotes eū ꝑcutere. ⁊ ẜm leges potes euꝫ occidere. qꝛ tūc facis defenſionē neceſſitatis. qꝛ armatā neceſſitatē repellere debet qͥs cū armis. vt. ffde vi ⁊ vi ar. l. j. §. vim vi. qꝛ melius ē vt quiscorpꝰ ſuū defendat qͣꝫ leſionē patiat̉. C. quādoliceat vnicuiqꝫ ſine iudice ſe vindicare. ⁊ qͣꝫuishec leges ꝑmittunt nec puniunt. lex tn̄ ſpūalisaut canō aliud ſentit. xxiij. q. j. §. j. vbi d̓r. ſicutꝓprias ita ⁊ ſociorū iniurias patiēt̓ monemurtollerare. nec ad arma ꝯcurrere. ſꝫ ad exemplaſanctoꝝ. ad ſil̓ia ferenda nos p̄parare. Sꝫ ſi vterius q̄reret qͥs. quid ſi clericꝰ iniuriat̉ ab alioqui infert ſibi vim in rebus aut ꝑſona. nunqͥdtenet̉ defendere ſe ⁊ ſua ⁊ illū iniuriātē occidere? de hoc dicūt aliqui vt Laurētius doctor exͣde homi. c. ſuſcepimꝰ. Si inqͥt aliquis clericuꝫarmis impetat ⁊ ſpoliet non debet propter restrāſitorias armis ſe tueri ⁊ ſpoliatorē interficere. vt. xxiij. q. viij. c. j. ⁊. c. conuenior. Et exp̄ſſehabet̉ exͣ d̓ homici. in. c. ſuſcepimꝰ. qͥdam iudicat̉ irregularis qͥ captus a ſe ⁊ a ſocio latronesligauit qͥs ſociꝰ eiꝰ poſtea ligatos occidit. Secdicūt aliqui alij ꝙ opinio illa ē nimis dura cuꝫ⁊ fratres p̄dicatores ⁊ minores pn̄t defendereſua. Et tenet Bartho. brix. ꝙ et clericis ſicut ⁊laicis licet reꝑcutere ⁊ vim vi defendere. Et ſicdiſtinguit. qꝛ aut vis infert̉ ꝑſone aut rebus. ſivis ꝑſone tūc vis eſt repellēda anteqͣꝫ ſit illatalꝫ qͥdam dixerūt ꝙ nullus debet vim repellereniſi illatā imo inſidiātē pōt quis licite occidere⁊ eum qͥ vult occidere. vt. ff. ad. l. acqͥ. l. iiij. ⁊.vſi tn̄ aliquis vim factam repellat potius p̄ſumidebet ꝙ defendendi nō vlciſcendi cauſa illd̓ fecerit. reqͥritur tn̄ ꝙ defendēdo ꝑcutiat non vlciſcendo vt cū moderamine ſe defendat. Et dicit Alanus ꝙ moderamen ẜuatur ſi illud tm̄ fiat quo omiſſo violētia repelli nō poſſet. vl̓ hoc

moderamē locum habet quando aliqͥs tuendiſe reſiſtit aduerſario cuꝫ tanto moderamine ꝙtutela illa eſt inculpata. id eſt. ſine culpa qn̄ nōexcedit nimiū in defendēdo vel plus ledendoaduerſariū ex ꝓpoſito maxime qͣꝫ exigat illa violentia. Ex illo ꝯcluditur ſi aduerſarius te percuſſerit ⁊ poſtea fugit. ⁊ tu fugientē ſequeris ⁊occideris irregularis iudicaris. qꝛ hͦ non fieretad ꝓpulſationē iniurie ſed ad vltionē. qd̓ ſacrꝭregulis ꝓhibet̉. xxiij. q. iiij. c. inter q̄relas. Sautē vis infert̉ rebus ⁊ illatā iniuriā ⁊ inferendam licitū eſt repellere. ſꝫ tamē potius illatā qͣꝫinferēdam. hec Bartho. Scd̓o iniuriat̉ qͥs verbis vt qn̄ ꝯuitium ei fit. eſt autē ꝯuitium qn̄ aliquis alicui turpe dicit qd̓ non eſt peccatuꝫ. vt ēruſticꝰ ꝯtractus vel ẜuus. vt dicit glo. ſuꝑ illoꝟbo excepto ꝯuitio. Ecc̄i. xxij. Hec iniuria eſtꝓpter deū patiēter toleranda. qꝛ hanc iniuriāpatiēter tolerās celeſtem meret̉ coronaꝫ. xj. q.iij. c. ⁊ ſi ad tēpus dānaris ab homīe. ⁊ ſi dixerit ſententiā ꝓconſul in Ciprianū .ſ. martyremaliud eſt ſella terrena Glo. ſedes iudicꝭ. aliud ētribunal celeſte ab inferiori accipit ſentētiaꝫ. aſuꝑiori coronam. et ſunt ꝟha Augꝭ. ſuper psͣ.xxxvij. Id̓o legit̉ in vitaſpatrū. Quidā patriarcha p̄cipiens dari petenti cuidā elemoſynaꝫdecem nūmos ereos tanta ꝯuitia patiebatur apauꝑe ꝙ iſte quē iuſſerat cui debebat dare noluit. hi aūt qui in obſequio eiꝰ erant querenteseum cedere qͥ cōuitiabat̉. increpauit eos vehemēter patriarcha dicēs. ſinite euꝫ fratres ſexaginta habeo annos. blaſphemaui deū ꝑ opera⁊ ynū cōuitiū nō portarem ab iſto. ⁊ p̄cepit datori ſoluere ſacculū ⁊ ſineret pauꝑem qͣꝫtū vellet acciꝑe. Ecce ille impleuit illud vbum apl̓i.Non voſmetip̄os defendētes. ⁊ nō dedit locūire. qꝛ refrenauit animū ſuū ne vindictā expeteret. ⁊ nō ſolum ſe nō vindicauit. ſꝫ etiā inimicūſuuꝫ cibauit in eo ꝙ ei dedit inqͣꝫtum voluit ſumere. ⁊ impleuit illud qd̓ ſequit̉. Si eſurit inimicus tuus ciba illū. ſi litit da potuꝫ illi. Sꝫ diceret aliqͥs. Nūqͥd teneor iniurias remittere eia quo leſus ſum: Ad hoc reſpōdeo nullus cogitur iniuriāti indulgere pͥuſqꝫ humiliet̉. tenet̉enī iniuriās ſatiſfacere leſo. vt dicit̉. xxiij. q. iiijſi illic. ſi autē iniuriās leſo ſatiſfecerit ⁊ coraꝫ eoſe humiliauerit. peccat ſi nō remiſerit. Et hͦ ꝓbatur di. xc. c. ſi qͥs. vbi dicit̉ ſi qͥs ꝯtriſtatꝰ noluerit recōciliari fratri ſuo ſatiſfaciēte eo qui cōtriſtauit acerrimis maceretur inedijs. glo. i. penis excōmunicatiōis. vſqꝫ dū gratanti animoſatiſfactionem recipiat. tenet̉ tamē quilibet rācorem dimittere. ⁊ iniuriāti qͣꝫuis non ſatiſfecerit. vt de peni. di. v. c. vlt̓. qꝛ non eſt nobis licitum aliquē odio habere. vt. xxiij. q. iiij. c. ī legeſed actionē iniuriarū .i. ſatiſfactionē non tenet̉dimittere niſi qͥs ſe humiliauerit. Ideo refert2

k2

L