Dominica
bona nr̄a vt ꝯſeruet et augeat. Itē debēt ibi eēdiſcipuli ieſu ꝑ qͦs intelligit̉ diſciplina bone cōuerſatiōis quā debēt penitētes hr̄e. iuxta illudj. Pe. ij. Cōuerſationē vr̄aꝫ int̓ gētes bonā habētes. Apl̓s ad Phil̓. iij. Nr̄a ꝯuerſatio ē ī celis. Et iſta tangūt̉ Hiere. xxxj. Statue tibi ſpeculā. ecce bona ꝯuerſatio. pone tibi amaritudines. ecce cōpūctiōis amaritudo. dirige cor tuūin viā rectā. ecce ſpes q̄ non declinat ad ſiniſtrādeſperatiōis vel ad dextrā p̄ſūptiōis. Quartodebent eē ibi ſex hydrie plene aqͣ. pͥma igit̉ hꝰdria ē ꝑegrinatio q̇ a ſanctis patribꝰ ē inuēta. ſicut d̓r di. xxx. Si qͥs Peregrinatio ad loca ſancta nō eſt ꝯtēnenda. qꝛ a ſanctis patribꝰ ē approbata. qꝛ legit̉ j. Regꝭ. j. Helcana aſcēdebat deciuitate ſua ſtatutis diebꝰ vt deū in ſilo adoraret. ita etiā legit̉ Actꝭ. viij. ꝙ vir ethiops eunuchus potēs cādacis regine ethiopie qͥ erat ſuoēs gazas eiꝰ veniebat adorare ī hierl̓m. ⁊ ſic d̓alijs multis. ꝓpter qd̓ d̓r Baruch. iiij. Delicati mei ambulauerūt vias aſperas. Et dixi notāter ꝙ pͥma hydria penitētium debet eē deuotaꝑegrinatio. indeuota ꝟo .ſ. ſi nō bn̄ viuit̉ ī viavel in loco ad quē itur nō ē laudabilis. Id̓o d̓rxij. q. ij. c. ſocrates. Peregrinū fuiſſe hieroſolmis nō ē laudabile. ſꝫ eum ibi bn̄ vixiſſe. Scd̓ahydria q̄ ī nuptijs penitētiū debet eē eſt carnismaceratio q̄ fit ꝑ ieiuniū. fletū ⁊ planctū. Et dicit. b. Gregꝰ qͦ plus caro p̄mit̉ eo celeſti ſpe animus ſecuriꝰ roborat̉. Eſt tn̄ circa hoc notāduꝫlꝫ caro noſtra ē domāda ⁊ macerāda exemplo.Apl̓i .j. Corꝭ. ix. Caſtigo corpꝰ meū. ⁊ in ẜuitutem iterū redigo. nō tn̄ eſt oīno ꝯterenda Iuxͣillud Bern̄. in epl̓a ad Cartuẜ. Affligendū eſtaliqn̄ corpus ſed nō ꝯterendū qꝛ modus in omnibus eſt habēdus. illo modo macerauit corpꝰſuū qͥdam ſenex: de quo legit̉ in vitaſpatrū liij. c. ij. Quidaꝫ ſenior erat in heremo ꝑ multosannos in abſtinētia ⁊ maceratione carnis. ⁊ inomni ſtudio ſpūali laborās. venerūt ad eū qͥdāfratres mirati ſunt ad eius ꝑſeuerantiā dicentes. quō tollas iſtū aridū ⁊ ſqualidū locū paterqͥbꝰ ille. oīs labor totius oꝑis qͦ hic dego nōdūvniꝰ hore eternoꝝ tormentoꝝ gehēne ſpatiumhabet. oportet nos in iſto paruo ſiſtere ⁊ ſuſtinere labores vt inueniamꝰ ī futuro vitā et̓naꝫ.Eſt tn̄ maceratio ꝓ loco ⁊ tꝑe moderanda ⁊ augenda. ſicut fecit qͥdā abbas in vitaſpatrū. lib̓.iiij. c. clxviij. qui dicebat̉ miramus cū ſedebatin cella ſua in mōte ſyna mediocriter ſe regebatin his q̄ erāt neceſſaria corꝑi. qn̄ aūt factus eſtep̄s in pharan multū cohortabat aīam ſuaꝫ induricia ꝯtinentie. cui diſcipulꝰ. abba qn̄ eras īheremo non ita te cruciabas. Et ille. illuc eratſolitudo ⁊ quies ⁊ pauꝑtas. ⁊ ego volebaꝫ gͦbernare corpuſculū ne infirmaret̉; ⁊ q̄reret qd̓nō habebat. Nūc aūt hic ſeculū ē ⁊ occaſiones
ſunt excedendi plurime. ⁊ ſi infirmitateꝫ incurrero hic ſunt mihi cruciatꝰ qͥ ſuccurrūt ne ꝑdaꝓpoſitū monachi. Tertia hydria ē elemoſynelargitio q̄ ẜm Augꝭ. mūdat peccata ⁊ interpellat ꝓ nob̓ ad dn̄m. Ideo dicit Rabanus nihiplus valet anime ſaluti qͣꝫ elemoſyna. quia fruſtra manꝰ extendis ſi illas ad pauperes non extendis. hec inquā elemoſyna fabricat palati.mire pulchritudinis in celo. Legit̉ in vita ſarcti Ioh̓is elemoſynarij. Cum qͥdam ep̄s trulliuiſſet alexandriam. ⁊ xxx. libras auri expēderet ꝓ palatij fabrica queꝫ Ioh̓es p̄dictus inuitans in domū ſuā monuit eū dicēs hoc eē edificium ⁊ theſaurū epiſcopoꝝ reficere pauꝑes ieſu chriſti qui ad eius p̄dicationē p̄dictū aurutradidit epiſcopo ſancto ad dandū pauperibꝰſed poſtea penitēs de p̄dictis cum eſſet auarudecidit in lectum qd̓ ſanctus Iohānes audiēsremiſit eidem. qͥ ſtatim curatus eſt. iterum inuitatus comedit cum eo. ⁊ iterū in extaſi poſitusductus eſt ab angelo in palatiū mire pulchritudinis mirū habens ſplendorē. ⁊ poſtem aureāī qua erat ſcriptū. Hec erit requies eterna trulli epiſcopi qui cū hoc legeret attendēs mirabilem pulchritudinē eiꝰ dixit angelꝰ. Delete hūctitulū ⁊ ſcribite. Hec erit requies ioh̓is patriache. ſed hac viſione territus nō ſolū p̄dictas libras auri pauperibꝰ erogauit. ſꝫ poſt etiam magnus elemoſynariꝰ factus eſt. Quarta hydriahaꝝ nuptiaꝝ inter deū ⁊ hoīem penitētem ē iniurie remiſſio. ſi enī homo iniuriā remittit ꝓximo. remittit et deus peccata ip̄ius. iuxta illudEcc̄i. xxviij. Relinque ꝓximo tuo noccntite ⁊tunc dep̄canti tibi. peccata tua ſoluent̉. homohomini ſeruat iram ⁊ a deo q̄rit medelā. ī hoīeꝫſil̓em ſibi non habet miſericordiaꝫ. ⁊ de peccatꝭſuis dep̄cat̉. q. d. nō dimittet̉ enī ei niſi ip̄e ipſam iniuriam remittat ex corde. ideo dicit dn̄sLuc̄. vj. DDimittite ⁊ dimittemini De illis qunolūt remittē̓ iniurias refert apiariꝰ. c. xlv. Cūvenerabilis qͥdā pr̄ crucē hieroſolymitanaꝫ inbrabātia p̄dicaret. ꝯtigit vt qͣdā die pacificaturus qͣſdā mortales inimicicias int̓ ſe ⁊ quēdaꝫiniuriā paſſum. pͥmo ſimplicit̓ pedibꝰ eiꝰ ꝓſtratus ſemel iteꝝ ⁊ tertio cū multitudine ppl̓i pn̄terogaret. nec ꝓficeret in rebellem. Cōuerſus adppl̓m dixit palā oībus. ꝯteſtor vos qꝛ qͥ ſpernitnos ſpernit ⁊ euꝫ qͥ miſit nos. rogate gͦ dn̄m vttale ſignū oſtēdat in hoīeꝫ obſtinatū quo cūctꝭp̄ſentibus pateat eū hoſtiliter ꝯtra ſe in retentione odij cōtra ꝓximū hoc egiſſe. nec mora. vlſanctus orationē expleuit miſerādus ille euefſis oculis ſemel iteꝝ ⁊ tertio in terrā corruit oreqꝫ cruorem ſpumās et inſaniem horroris ſpectaculum maximū hoībus tribuit. Tunc rogate ppl̓o ſanctus vir fuſa p̄ce ꝓſtratū erexit. qumox cū lachrymis veniā poſtulauit. Id̓o dicit
j