Druckschrift 
1 (1488) Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Secūda poſt Epi.B

pponere. vr. bdit̉.deoriaij. de faos vies cecoīcere ꝯiugati non⁊xp̄m in ſuis ꝑibꝰ vocare ⁊ nonRefert eni ſne a5. Eatorī cum vſcripſit hec metra.ficaſtrūllet̉. hi detur ne ēqꝫ diHplices honem. ⁊ formoat̉ pernt̄ ꝑ dianam. et ſic excluſit pauꝑes ēps viſitauit eūiri. ⁊tem eute excludaniſiſti mmnemꝰaruit. ⁊ ijſſerta eliū ſandrſus d̓rū iacōlauerūppattitlam

⁊ vxorem eius ⁊ dicūt ad eā. vbi eſt vir tuꝰ: ⁊ illa. in campo ⁊ paſcit oues ⁊ ītroduxit eos ī domū. cum ſero eēt venit ille cū ouibus ⁊ videnseos parauit menſam. miſitqꝫ aquam in peluimlauit pedes eoꝝ. qͥ dixerūt: non guſtabimꝰ niſiindicaueris nob̓ pͥus operatione tuam. Et illecū humilitate. ego inqͥt ſū paſtor ouiū. ⁊ hͨ mulier mea eſt. Cunqꝫ ꝑſeueraſſent illi rogātes vtoīa denūciaret. ⁊ ip̄e nollet dicere. dixerunt ei.deꝰ miſit nos ad te. audiēs aūt hͦ ꝟ̓buꝫ timuit.dixitqꝫ eis. ecce oues iſtas habemꝰ a parentibꝰnr̄is. ⁊ qͥcqͥd nobis donauerit ex ip̄is dn̄s diuidimus in tres ꝑtes. vnā ꝑtem pauꝑibus. alteram in ſuſtētationē ꝑegrinoꝝ. ⁊ tertiā ꝑtem invſū nr̄m. Ex qͦ aūt accepi vxorē meaꝫ neqꝫ egopollutus. neqꝫ ip̄a. ſꝫ ꝟgo eſt. Singularit̓ autē⁊ remoti ab inuicē dormimꝰ ⁊ nocte induimusnos ſaccis. in die vero veſtimēta noſtra ⁊ vſqꝫhuc nemo hominū cognouit. Cunqꝫ hec audiuiſſent illi patres admirati ſūt. ⁊ receſſerūt glorificantes deū. De eadē dn̄ica. ij. poſt eph̓ie Sermo. iij.Ie tertia nuptiefacte ſunt in chana galilee ⁊cͣ. Ioh̓. vbiiupra. Conſuetudo fuit olim ꝙ ꝟ̓gines q̄ debebant regibꝰ copulari ꝑ aliqd̓ tp̄s cultibꝰ regijsornarent̉. ſicqꝫ ornate in thalamū regis ducerētur. ⁊ q̄ oculis regis magis placuiſſet hāc ī ſpōſam ⁊ reginā habuiſſet. ⁊ hͦ figuratū eſt Heſterij. vbi legit̉ poſtqͣꝫ vaſthi ꝓpter ſuꝑbiā fuiſſetabiecta factū ē regis p̄ceptū vt de oī regno ſuoꝯgregarent̉ puelle ſpecioſe ⁊ ꝟ̓gines. ⁊ adducerent̉ ad ciuitatē ſuſan. ⁊ traderent̉ in domūfeminaꝝ ſub manu egei eunuchi qͥ erat p̄poſitꝰ⁊ cuſtos feminaꝝ vel reginaꝝ. ibiqꝫ acciperentmūdum muliebrē ornatuꝫ ⁊ cetera ad vſum neceſſaria. ſicqꝫ oībus abundāter ẜm regiam ambitionē expletꝭ excolerēt̉ ꝑ ſex mēſes oleo mirtino vngerent̉. ⁊ ꝑ alios ſex qͥbuſdam pigmentis yterent̉. ⁊ ſic decēter cōpoſite ⁊ ornate d̓ triclinio feminaꝝ ad regis cubiculum trāſirēt. vtq̇ ex oībus magis ꝯculis regis placuiſſet illa ꝓvaſti in ſolio regni ſedere debuiſſet. Spiritualiter aſuerus qͥ interp̄tatur beatꝰ ſignificat chriſtum ſūmi regis filiū. qͥ (vt ait Hugo in ſoli. dearra aīe) venit in hūc mūdū quē ip̄e creauerat⁊ deſpōſauerat ſibi in vxorē electam ⁊ vnicā regalibus nuptijs dignā ſed hunc iudea. q̄ ſignificatur ꝑ vaſthi. qꝛ ī forma parētū ſuoꝝ recipere cōtempſit. abiecta eſt. ⁊ miſſi ſūt miniſtri regꝭſcꝫ apl̓i ꝑ vniuerſum mūdum ꝯgregare aīas etad ciuitatē adducere regis .i. ad ſanctā eccleſiāin qua deus eſt ⁊ manſio mulierū vel reginarūid eſt. ſanataꝝ animaꝝ. ⁊ fecundant̉ et generātnon ad ſeruitutē. ſed ad regnū filios q̄ quia nōex timore ſed ex charitate deo ſeruiunt. qͣſi in li

bertatē bonorū opeꝝ partus edunt. Et ſubdit̉Hugo vlteriꝰ exponendo figurā. multi qͥdē vocati ꝑ fidem intrant eccleſiam ⁊ ibi ſacramentaxp̄i quaſi q̄dam vnguenta ⁊ antidota ad reꝑarationē ⁊ ornatū animaꝝ p̄parata accipiunt. ſꝫqꝛ veritatis ore multi ſunt vocati. pauci veroelecti. non oēs qͥ ad hunc cultū ſunt admiſſi adregnū ſunt eligēdi. nam tm̄ iſti eligunt̉ qͥ ſic ſtudent ſe ꝑ iſta mūdare ⁊ excolere vt cum ad regꝭp̄ſentiaꝫ introducti fuerint tales inueniant̉ vtip̄e magis velit eligere qͣꝫ reprobare. ⁊ tūc alloquit̉ doctor Hugo aīam ſuam dicens. vbi poſita es vide ⁊ qͣlem pulchritudineꝫ debes diligere. poſuit te xp̄s in triclinio vbi mulieres ornātur varia pinguentaria diu̓ſas ſpecies tibi dedit vt cibos regios de mēſa ſua tibi miniſtrarep̄cepit. qͥcquid ad ſuauitatem. quicqͥd ad refectionem. quicqͥd ad reparanduꝫ ſpeciē. ⁊ qͥcqͥdad augendū decorē valere pōt tribuit. ſed cauene ad colendam temetip̄am negligens ſis. ne īnouiſſimo tuo cum in ſpōſi cōſpectu rep̄ſentata fueris indigna (qd̓ abſit) eius ꝯſortio īueniaris. p̄para te vt ſpōſam ſponſi celeſtis ſpōſaꝫregis īmortalis. hec Hugo Et ſi aīa noſtra etiāvelut xp̄i ſponſa ſe p̄parauerit coniugio eiusdigna erit. vt ſic dici poſſit de chriſto ſponſo etanima deuota. Die tertia nuptie facte ſūt. Inqͥbus tria tanguntur.Nuptiarum ſolennitas. Nuptie.Loci congruitas. ibi in chana.Conuiuaruꝫ nobilitas. ⁊erat mater.Ꝙtum ad pͥmum tangit̉ nuptiaꝝ ſolēnitas cūdicit̉. Die tertia nuptie facte ſunt Circa qd̓ nōtandū euāgeliſta dicit. nuptie facte ſunt in chana galilee. Unde nuptie ſūt duplices ſcꝫ carnales ⁊ ſpūales. Carnales fuerūt inter adā ⁊ euāq̄ initiate fuerūt tunc quādo adam dixit Gen̄.ij. Hoc nunc os ex oſſibꝰ meis et caro de carnemea. ratificate fuerūt tunc qn̄ dixit. ꝓpter hocrelinquet homo patrē ⁊ matrē. vbi tāgit pͥmūbonū cōiugij .ſ. bonū inſeꝑabilitatis. ſed cū addit. adherebit ſue vxori. tangit ſcd̓m bonū .ſ. fidelitatis. qꝛ nō debet adherere alijs mulieribꝰCū autē cōcludit. ⁊ erunt duo in carne vna. tāgit tertiū bonū ꝯiugij. ſcꝫ bonum ꝓlis. De histribꝰ bonis dic̄ beatꝰ Augꝰ ſuꝑ Gen̄. li. ix. c. ix.Nuptiale bonū triꝑtitū ē .ſ. fides. ꝓles ⁊ ſacr̄mIn fide attendit̉ ne poſt vinculū cōiugale cumalio vel cum alia coeat̉. In ple vt amater ſuſcipiatur. ⁊ religioſe educet̉. In ſacramēto vt cōiugium non ſeꝑetur. hec ille. Sed he nuptie inter Adā ⁊ Euam ꝯſummate ſunt quando ipſecognouit vxorem fuā. Gen̄. iiij. ſic nunc nuptiecarnales aut mr̄imoniū xp̄ianoꝝ initiat̉ ꝑ ſpōſalia .ſ. ꝑ v̓ba de futuro. vt. ff. de ſpon. l. j. ⁊ ratificant̉ ꝑ ꝟba de pn̄ti. vt. xxvij. q. ij. §. j. vel ratificant̉ qn̄ ꝑ eccl̓iaꝫ approbāt̉. vt. xxx. q. v. c. j.

14

P 1

Q