Dominica
gerit figuram peccatoris. ⁊ merito. qꝛ ſicut hecauis q̄rit vitam ſuaꝫ in igne. ſic peccator qͥ xp̄oſiue vita gr̄e caret debet ip̄m q̄rere ī igne pnīe.Idcirco vt dicit Anẜ. li. iiij. c. lxiij. Poſtqͣꝫ peccator diutius vixerit in ſuis peccatis et ſue vite vel ſtatus defectum ſiue per mortis metuꝫ ſiue ꝑ aliqd̓ aduerſum cognoſcit debet ex ꝯſideratione offenſe. ex ꝯtemplatiōe diuine iuſticie.⁊ inſuꝑ ex timore gehenne atqꝫ mortis incertitudine tanqͣꝫ ex aromaticis lignis ꝯſtruere nidū mētis. tūc ad cor ſuū penitens ſpontaneꝰˡ accito introeat in p̄dictis timoribꝰ penitꝰ ſeꝑ ferueutē cōpunctionē adurens ī humilitatis cinerem redigat. ⁊ ſic poſt tres dies vita gr̄e penitꝰviuet. pͥmus dies eſt dies cōpūctionis. que vtdicit Pe. in. iiij. di. xvij. a mgr̄o ſic diffinit̉. Cōtritio eſt dolor volūtarie aſſumptus ꝓ peccatꝭꝯfitendis ⁊ ſatiſfatiēdis. Ad hoc autē ꝙ homohabeat ꝯtritionē ſex reqͥrunt̉ vt dicit Raymūdus. Primū eſt peccatoꝝ recordatio. qꝛ ex peccatorū recordatione venit ꝯtritio eoꝝ. quia vtdicit Iſi. Cōtritio eſt cōpūctio ⁊ humiltas mētis cum lachrymis. veniēs de recordatiōe peccati ⁊ timore iudicij. Ideo rex Ezechias cū adcontritionē veniret ait. Recogitabo tibi om̄esānos meos ī amaritudine aīe mee Eſa. xxxvii.Scd̓m eſt pudor qͥ cogitationeꝫ comitat̉. ſi enīcogitat homo ꝙ peccauit corā rege celi ⁊ puriſſima eius mr̄e omnibꝰ angelis ⁊ ſanctis eiꝰ multo pudore deberet affici. iuxta illud Prou̓. xij.Putredo in oſſibꝰ eius qͥ ꝓ confuſione res dignas gerit. Ideo dicit venerabilis Boe. li. v.ꝓſa. vlti. Aduerſamini vitia. colite ꝟtutes. adrectas ſpes animū ſubleuate. humiles p̄ces inexcelſa porrigitę. magna eſt vobis neceſſitas ſidiſſimulare nō vultis in dicta ꝓbitatis cuꝫ an̄oculos agitis iudicis cuncta cernētis. q. d. id̓odebetis habere pudorem. ⁊ deinceps cōtritionem Tertiū eſt vtilitas peccatorū. de qͣ Hiere.ꝓpheta. c. ij. d̓ anima peccatrice. qͣꝫ vilis factaes nimis iterans vias tuas. De hac etiaꝫ vilitate quā facit peccatū Hugo dicit de arra anime. Uide qͥd feceris o anima mea dereliquiſtiſpōſum tuū. ⁊ cum alijs ꝓſtituiſti amorē tuumcorrupiſti ꝟginitatē tuam. fedaſti pulchritudinem tuā. diſperſiſti ornatū tuū. tam vilis ⁊ tamturpis facta es ꝙ ſponſi huius amplexibus digna fuiſti. ⁊ amplius nō es. meretrix enī factaes. ⁊ pre nimijs fornicationibꝰ tuis laxata ſuntvbera tua. rugoſa facta eſt frons tua. gene tucmacide. languētes et ſtupentes oculi tui. labiapallore obducta. ⁊ ip̄is quoqͣꝫ amatoribꝰ odioſa. hec ille. Ecce ad quantā vilitatē peccatumadducit. merito ergo cogitatio vilitatis peccati cōtritionē facit. Quartū eſt timor futuri iudicij ⁊ ſuppliciū reproboruꝫ qͥbus dn̄s horribilisapparebit. iuxta illud Gregꝰ ſuꝑ Ezech̓. Redē
ptor humani generis cum iudex apparuerit ſpecioſus iuſtis. ⁊ terribilis iniuſtis erit. quē enīmanſuetū inſpiciūt electi. hunc eundē pauidiac terribilem cōſpiciūt reprobi. Quintū ē aīniſſio patrie celeſtis. cuꝫ enī peccat homo amittitceleſtē patriā vel coronā. iuxta illud Apoc̄. iij.Tene qd̓ habes vt nemo accipiat coronā tuaꝫideo de hoc merito ꝯterere debet. Sextum eſtſpes venie. gratie. et glorie. venie qua peccatadimittunt̉. gratie qua bona oꝑamur. ⁊ glorie qremunerabimur. Sed q̄rit magiſter li. iiij. diſ.xvij. vtrū ꝑ ſolam cordis cōtritionē abſqꝫ oriscōfeſſione ⁊ oꝑis ſatiſfactione peccatum alicuidimittat̉. Et ponit ibi duas opiniōes Una eſtHugo. li. ij. de ſacramētis qui dicit ꝙ nullus ſine confeſſione oris ⁊ ſatiſfactiōe operis veniaꝫacquirere pōt. nec a peccato mūdari ſi tēpus illa faciendi habuerit. Alij dicunt ante oris confeſſionem. in cordis cōtritione peccatū dimittꝭa deo ſi tamē votū. id eſt. voluntatē habeat cōfitendi. Et ꝓ hac ſecunda opinione adducit dictum psͣ. xxxj. Dixi cōfitebor aduerſum me iniuſticiā meā dn̄o ⁊ tu remiſiſti impietatē peccati mei. Qd̓ exponēs Caſſio. ait: Dixi. id ē. deliberaui apud me ꝙ confitebor. ⁊ tu remiſiſti ⁊cͣ.magna pietas dei ꝙ ad ſolam ꝓmiſſionē Glo.qd̓ aliqͥs vult ꝯfiteri peccatū dimiſerit. Uotuꝫenī ꝓ operatione iudicat̉. idem̄ declarat magiſter ꝑ illud Ezech̓. xviij. Quacūqꝫ hora homopeccator ingemuerit ⁊cͣ. non d̓r ore cōfeſſus fuerit. ſed ꝯuerſus ingemuerit ſaluus erit Undedatur intelligi. vt dicit magiſter ꝙ etiam ore tacente aliqn̄ veniam cōſequimur. Ecōtra illi deprima opinione ꝓ ſe adducunt illud Eſa. xliij.Dic tu iniqͥtates vt iuſtificeris. Et illud Amb̓.li. de paradiſo. Nō pōt quiſqͣꝫ iuſtificari niſi fuerit peccatū ante cōfeſſus. Et plures ibideꝫ adducit autoritates magiſter ſanctoꝝ ꝓ hac opinione pͥma. ſꝫ ſic cōcordāt doctores. c. iij. Sanepōt dici ꝙ ſine cōfeſſiōe oris ⁊ ſatiſfactiōe operis ⁊ ſolutione pene exterioris peccata delentꝑ contritionē ⁊ humilitatē cordis. Ex quo enqͥs ꝓponit mente cōpuncta ſe cōfeſſurū deꝰ dimittit. qꝛ ibi ē cōfeſſio cordis ⁊ ſi nō oris ꝑ quaaīa interiꝰ mundat̉ a macula ⁊ a ꝯtagiōe peccati cōmiſſi. ⁊ debitū eterne mortis relaxat̉. hͦ magiſter. ⁊ hoc ꝓbat Ceſariꝰ in dialogo ꝑ exēplūErat qͥdam iuuenis ī ſtudio qͥ ſuggerete generis humani inimico talia q̄daꝫ peccata cōmiſerat que obſtante erubeſcētia nulli hoīuꝫ ꝯfiteripoterat. cogitans tn̄ ꝙ tormenta malis ſint prata. ⁊ ꝙ bonis abſcōdita ſint gaudia. Timesetiā iudiciū dei ſuꝑ ſe ītus torquebat̉ ex remoſu cōſcientie ⁊ foris tabeſcebat in corꝑe. Quiaplura tandē miſerante dn̄o in adoleſcēte timoille ſeruilis verecundiā vicit ⁊ charitatē in corde ⁊ animo eiꝰ introduxit. venienſqꝫ ad ſanctū