Druckschrift 
1 (1488) Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

OMINICA

ꝙ etiam diabolus nō potuit eiꝰ aduentuꝫ indagare. naꝫ dicebat vt ſcribit Augꝰ in omel̓. qͣdāqͥs eſt iſte qͥ me neſciente ingreſſus ē mūdū. noui qꝛ de femina natus. ſꝫ neſcio vnde ꝯceptꝰ eſtecce aſtat mater ẜꝫ patrē inueſtigare neſcio. editoqꝫ mater filio exultat vt ꝟgo cum iacet ī cunabulis ꝑuulꝰ ſuffundit lachrymas vultūqꝫ ſil̓emeſſe mortaliū vagitibus ꝓdit. Ecce nobilis theſaurus diuiuitatis abſconditus fuit ī agro ſanctiſſime ſue hūanitatis. Eſt tn̄ notanduꝫ lꝫ hecgēma ē p̄cioſiſſima: eſt tn̄ a luna paſſiua. ſentitenī motū eiꝰ. Id̓o d̓r valere ꝯͣ lunaticaꝫ paſſionem. ſꝫ maiore d̓r habere effectū ẜm ꝙ luna recipit incrementū Per lune motū ſiue curſū accpe nature paſſibilitatem hūane in motu quamxp̄s ī ſe ſenſit qn̄ nr̄am mortalitatem ⁊ penalespaſſiones aſſumpſit. ſic̄ teſtat̉ mgr̄ li. iij. di. xv.Filiꝰ dei naturā homīs accepit paſſibilem aīaꝫpaſſibilē carnē ⁊ mortalē vt enī ꝓbaret̉ verumcorpꝰ hr̄e ſuſcepit defectꝰ corꝑis fameꝫ ſitim ethmōi. ⁊ vt verā aīaꝫ ꝓbaret̉ hr̄e ſuſcepit defectus aīe .ſ. triſticiā. dolorē. timorē. ⁊ hmōi. Etinfra. Aſſumpſit inqͥt defectꝰ pene ẜ nō culpe.nec tn̄ oēs defectꝰ pene ſꝫ oēs qͦs hmōi aſſumereeū expediebat. ⁊ ſue dignitati nō derogabat. ſicut enī ꝓpter hoīem hō factꝰ ē. ita ꝓpt̓ euꝫ hominis defectꝰ ſuſcepit. hec mgr̄. Et dicit Augvbi ſupra. Aſſūpſit enī paſſiones pene ⁊ abſtulit paſſiones culpe. ⁊ iſto mō iſte verꝰ topaſiusxp̄s valet ꝯͣ lunaticas paſſiōes .ſ. ꝯͣ peccata ipſa a nob̓ tollendo Iuxͣ illd̓ Ioh̓ .j. Ecce agnusdei ecce qͥ tollit peccata mūdi. ⁊ ſic̄ hec gemmad̓r habere maiorē effectū ⁊cͣ. ſic xp̄s qͣꝫto plus īcorꝑe qd̓ ꝑ motū vel incrementū lune ſignificatur paſſus fuit tāto maiorē effectū habuit. Cuꝫſic multos ad ſe attraxit. iuxͣ illd̓ Ioh̓. xij. Egoſi exaltatꝰ fuero .ſ. paſſurus in cruce oīa trahad meip̄m. Quīto q̄rēdus ē xp̄s quēadmoduꝫtopaſius ꝓpt̓ qͥnqꝫ vtilitates. ē enī gēma vtiliſſima. pͥma vtilitas ſic̄ d̓r ī lapidario ꝙ feruētesvndas bulire cōpeſcit. ſic xp̄s quēadmodumptꝫ Mat. viij. imperauit vētis ⁊ mari ⁊ factaeſt trāquillitas magna. ſic ⁊ nūc compeſcit vndas ꝑſecutionis ⁊ tēptationis qͣs mali ꝯcitanttra bonos. ſic̄ legit̉ de ſancto Anthonio. Cūqͣdam nocte a demonibꝰ eſſet laceratꝰ ſubitusradius qͥdam lucis effulſit ſtatimqꝫ ſanatꝰ p̄ſentem dn̄m ītellexit dicēs vbi eras dn̄e vbi eras?qͣre a pͥncipio nō fuiſti vt curares vulnera meamox ad eū. at h̓ eram ſꝫ expectabam videre certamen tuum. nūc aūt qꝛ viriliter dimicaſti ī toto orbe te faciā nominari. Id̓o d̓r. ij. Paral̓. x.Cōfidēter ſtate videbitis auxiliū dn̄i ſuꝑ vos.Et. ij. Pe. ij. Nouit deus pios de tēptatiōe eripere. Scd̓a vtilitas huius gēme eſt ꝙ iram ſedat. ſic ⁊ xp̄s iraꝫ ſedat. cū dicit Mat. v. Quicūqꝫ iraſcit̉ fratri ſuo reus erit iudicio. Tertia

vtilitas ꝙ triſticiā fugat. ſic ⁊ xp̄s fugat triſticiā ab hoīe. Cū dicit ꝑ ſapientē. Triſticiam nodes aīe tue. Et glo. intelligit de triſticia irrationabili. qꝛ hec non ſolū nocet corpori ſꝫ aīe. oꝛ.triſticiā deſperantes interdū interimūt ſeip̄osEt ſeqͥtur. iocunditas cordis hec eſt vita hoīsEcc̄i. iij. Et idē. Triſticiā lōge expelle a te. mutos enī occidit triſticia ⁊ non eſt vtilitas in illaEt Mat. vj. ꝑ ſe dicit xp̄s. Nolite fieri ſic̄ hypocrite triſtes Quarta vtilitas ē ꝙ noxios mtus ſedat. qꝛ xp̄s non ſolū pctōꝝ actus interiores ſedat ſꝫ damnat. Matth̓. v. Oīs qui viderit mulierē ꝯcupiſcens eam iam mechatꝰ ē eaꝫin corde ſuo. Quinta vtilitas ē ꝙ hec gēma freneſim curat. ſic ⁊ xp̄s ſtultam ⁊ inutilem locutionem. ſicut eſt inſipientiū qͥ ꝑ freneticos ſignicant̉ curauit cū dicit Matth̓. xij. De oī verboocioſo qd̓ fuerint hoīes locuti reddēt rationeꝫin die iudicij. Sꝫ diceret aliqͥs. Audiui ꝙ xp̄sſit q̄rendus. ſꝫ vbi q̄rendus ſit neſcio. nō in mūdi delitijs. nec inter cognatos ⁊ notos. qꝛ dicitBern̄. ſuꝑ v̓bū thematꝭ. Quō te inueniaꝫ ieſubone inter cognatos ⁊ notos meos cū nonesīuentus inter tuos? quō te inueniā in gaudio vl̓in quiete .ſ. mūdi quem mater pia vix īuenit cūdolore. Ad hoc dico ꝙ pͥmo eſt q̄rendus in pace cordis. qꝛ cum maria ⁊ ioſeph vt dicit euangeliū xp̄m inter cognatos ⁊ notos q̄ſiuiſſent etnō inueniſſent: regreſſi ſūt in hierl̓m. ⁊ q̄rentesinuenerūt eū Mora. Hierl̓m q̄ interp̄tat̉ pacviſio ſignificat aīam pacificā in qua ſine dubioxp̄s habitat. qꝛ dicit Oroſius ſuꝑ Can̄. Chriſtus nimirū ſi ingreſſum facit in aīam ꝑ pacemip̄am ꝯcordiāqꝫ internā ꝯſolat̉. Cui concordatabbas effrem. qͥ amplectit̉ pacem in mētis ſuehoſpitio māſionem p̄parat xp̄o. qꝛ xp̄s eſt pax⁊ in pace qͥeſcere cupit. vir aūt īmudus oībusmodis excecat̉. Ecce ꝙ xp̄s eſt in aīa pacē diligens. Ideo diligite pacem et inuenietis xp̄m.Id̓o dicit Augꝰ li. ſoli. c. xxxj. Inueni locū vbihabitas: qꝛ in aīa quā creaſti ad imaginē tuam⁊ ad ſil̓itudinem. Illo modo inuenit xp̄m q̄dānobilis puella q̄ talē pacem habuit cū deo p̄cipue ꝙ poſt baptiſmū eū nunqͣꝫ peccatis mortalibus offendit lꝫ carere venialibꝰ non poterat.pacem etiā habuit non ſolū cū deo. ſed etiā cuꝫhominibꝰ. nullū turbauit. nullūqꝫ leſit nec mōleſtauit. ⁊ ꝓpterea xp̄s in ea habitauit. ⁊ hancgratiā ſibi dedit ꝙ angeli eius animā cum dulciſſimo cantu ⁊ gaudio cūctis audientibus adgaudia eterna ꝑduxerunt. vbi nunc dicere polillud Can̄. iij. Inueni quem diligit anima meaSecūdo q̄rendus eſt xp̄s in ara crucis. qꝛ diciBern̄. Circūire poſſum dn̄e celum ⁊ terrā mare ⁊ aridam. ⁊ nuſqͣꝫ niſi in cruce te inueniā vbidormis? vbi paſcas: vbi cubas in meridie? nullus ergo te q̄rit niſi crucifixuꝫ te inuenit. Et ſic