Prima poſt Epipha. L

Uincen. in ſpecu. hiſto. li. xxvij. c. xlj. Mulierq̄dam que in die feſto ſancti Iacobi paneꝫ ſubcinericiū fecit ⁊ coxit. ſed ille panis ad menſamallatus atqꝫ fractus coram cūctis diſcumbentibus apparuit ſanguinolentꝰ. ⁊ dū magis frāgeretur magis ſanguinē recepit. Et habet̉ origīaliter in libello Calixti pape. ⁊ ibidem dicitur ꝙruſticꝰ qͥdam induxit triticum in die feſto ī horreū. ſed ex ꝑmiſſione diuīa ignis totū horreumcū tritico combuſſit. Refert etiā Gregꝰ. Turonenſis. cū ruſticus qͥdam in die feſto arare vellet ꝓtinus cōtractis digitis manubriū ſecurꝭ cūquo aratrū mūdare vellet eius dextre adheſit.ſed poſt duos annos in eccl̓a ſancti Iuliani adeius p̄ces curatus eſt. Et dixi notant̓ cū ex auaricia ducūt ſeu ducere ꝑmittūt onera. ꝑ hoc excludunt̉ illi qui ex pietate faciūt pauꝑibus. qͥadicit Guilhel̓. raymundus de rubri. ferijs. id ēdiebus domīcis ꝙ ſi diuites arāt agros pauperum vel alios labores ad opus ſuū quadrigando nō credo ꝙ peccēt mortalit̓. ſed ꝑ huiuſmōilaborē non reuocent̉ laborātes a diuinis audiendis que tenent̉ audire. Et ſubdit. ꝙ auteꝫ talia licite ſuſtineant̉ oportet ꝙ pͥncipaliter fiantꝓpter dn̄m non ꝓpter affectōnem carnaleꝫ autlpem remuneratōis hominū laborantiū aūt aīmalium. ⁊ ꝙ neceſſitas panꝑtatis illiꝰ cui fiantexigat. Tertio leuant hūc loculum auaricie hiſqui diebus domīcis ⁊ feſtiuis negligētes diuīaofficia ex auaricia ſolent potū ꝓpinare. gētacula dare potatoribus in domibus ſuis luſoreſqꝫfouere. ſicqꝫ ꝓ exili lucro ⁊ vili de domibꝰ ſuisfaciūt tabernam diaboli. qꝛ dicit Holk. ſuꝑ li.ſap̄. Taberna eſt templū diaboli in qua cultores ventris īueniūt̉ aſſidui a mane vſqꝫ ad meridiē in comeīatōibus ⁊ īpuditicijs occupati. deqͦ templo verificat̉ illud Matth̓. ij. ⁊. vj. c. Tēplum luxurie ⁊ comeſatōibus plenū erat. ſicutem̄ obediētes xp̄iani in eccl̓a domīcis ⁊ feſtiuisdiebus ẜuiūt deo oīpotenti vt ibidem paſcantur cibo ꝟbi dei. ſic iſti in his diebuſ in tabernadiaboli ẜuiunt interim deo ſuo qui eſt venter.ẜm apl̓m ad Phil̓. iij. ita vt verificet̉ de ill̓ illd̓Apoca. vij. Seruiūt ei die ac nocte. ſed certe hͦẜuitium quod ip̄i .ſ. tam hoſpites actiui qͣꝫ paſliui faciūt ibidem dijs ſuis cedit eis in ꝑpetuaꝫinqͥetudinem. Iuxta illud Hiere. xvj. Seruietis dijs alienis qui non dabunt vob̓ requiem.¶ Domica .j. poſt Eph̓iam. Sermo .j.Olite conformari huic ſeculo ſed renouamini in nouitate ſenſus veſtri. Ad Roma. xij.Dicunt exꝑti naute ꝙ nauigantibus ſuꝑ maremulta ꝑicula accidunt. iuxta illud Eccī. xliiij.Qui nauigant mare enarrant ꝑicula eiꝰ. id̓o incōſuetis nauigatō maris eſt diſſuadēdā. qꝛ ẜm

mgr̄m li. ꝓpͥe. xiij. In cōſuetis mare maxīe nociuum eſt. qꝛ timoris incuſſiuū. doloris capitꝭ generatiuum. vomiti ⁊ nauſee ꝓuocatiuū. appetituſqꝫ cibi ⁊ potus ablatiuū. Mora. Mūdusiſte aſſimilat̉ mari ꝓpter duas ratōes. Prīo qꝛſicut mare eſt nubiū nebularū ⁊ ventorū generatiuū. ſic mūdus generat nubes vitiorū. nebulas errorū ⁊ ventos ꝑſecutionū ſiue temptationum. ꝓpter quod multi p̄cipitant̉ ⁊ ſuffocant̉.In ſignum iſtius legit̉ mat. viij. ꝙ grex porcorum cū magno impetu totus p̄ceps abijt in mare ⁊ mortui ſunt in aquis. Per gregē porcoruꝫintellige mūdanos homīes carnalit̓ viuentes.qui vt frequent̓ ſubmergunt̉ eterna morte ī hꝰmundi mari. quia dicit Iſid̓. in li. de ſum. bonoSignū quidē ⁊ p̄ſagiuꝫ mortis eterne ē dū qͥsblandicias ⁊ dulcores ſequit̉ ſue carnis. Iō legitur. Magiſter qͥdaꝫ pariſienſis apparuit epiſcopo poſt mortē dixit. in maiori ſtatu ſum. qꝛeternalit̓ damnatus. Et interrogauit epiſcopꝰvtrū ſuā ſcientiā adhuc haberet; reſpondit. nichil ſcio niſi tria. Primo qꝛ eternalit̓ damnatꝰſum. Secūdo quia ſentētia irreuocabilis dataeſt ꝯͣ me. Tertio ꝙ ꝓpter delicias corꝑis ⁊ honores mūdi pͥuatus ſum dei eterna viſione. Ecce delitie carnis ſuffocant. Et queſiuit ab ep̄o ſimūdus adhuc ſtaret? Cui ille. cur hoc queris?⁊ reſpondit. Tot animas illis diebus deſcenderunt in infernū ꝙ vix credidiſſem tot hominesfuiſſe in mundo. Secūdo ſicut mare ſequit̉ lunam. quia dicit Ariſto. in li. de ꝓprietatibꝰ elementorū ꝙ mare imitat̉ lunam. Nam mare ſꝑeſt in ſummo augmēto ⁊ vigore quādo luna inſuo lumine plus ꝓficit. Sed quādo deficit mare amplius nō creſcit ſed decreſcit. ⁊ ſicut marevt audiſtis ſequit̉ lunam. ita mūdus ſequiturfortunā. ⁊ ſicut creſcit vel minuit̉ fortuna alicꝰita parū vel multū appreciat ip̄m mūdus. iō dicit metriſta. Cū viuas felix ml̓tos numerab̓ aīcos. Temꝑa ſi fuerint nubila ſolus erꝭ He ſuntdue cauſe quare mūdus mari adequat̉. ſi autēvis hic materiam dilatare vide. sͣ. adhuc duascauſas ẜmone p̄cedēti KR. N. Et ſicut mare habet ſuas naues. ſic ⁊ mūdus. qꝛ vita hoīs comꝑat̉ naui. qꝛ ſicut nauis nō relinqͥt veſtigiū homīs poſt ſe. iuxͣ illud Prou̓. xxx. Tria ſunt mihi difficilia .ſ. via aqͥle in celo. via colubri ſuprapetrā. ⁊ via nauis in medio maris. q. d. qꝛ viaꝫpoſt ſe nō relinquūt. iō capacitatē intellectꝰ trāſcendūt. ſic ⁊ vita hoīm mundialiū nullā relinqͥt memoriā paucꝭ trāſactis ānis. qꝛ ẜm psͣ Perijt mēoria eoꝝ cū ſonitū .ſ. cāpanarū. ⁊ hͦ ē certeveriſſimū. Pl̓es em̄ nobiles ⁊ diuites ꝑieruntquorū nulla mēoria habet̉ nec ſcriptura. nec ꝑmēoralia. ⁊ hͦ eſt mēte recogitandū. qꝛ ad ſeculiꝯtemptū iuuat ml̓tum Ideo. b. hiero. in epiſtola. lv. narrat ꝙ xerſes rex ꝑſarum cum ꝑ ſubli-