Druckschrift 
1 (1488) Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In fraoctauas natiui R

redemit de ſeruitute diaboli. Ecce ꝙ obedientia xp̄i gratiam redemptōnis nobis inueīt Itēobedientia dicit̉ ideo gratioſa. qꝛ inuenit graꝫin conſpectu pͥncipum terrenorū. iuxͣ illd̓ Prouerbio. xxij. Uidiſti virum velocē in opere ſuocoram regibus ſtabit. nec erit coraꝫ ignobilibꝰquia vt frequent̓ qui velociter obediūt p̄ alijsexaltant̉. In figuram illius Simonem qui int̓p̄tatur obediens p̄fecit dn̄s ceteris apoſtolis.Matth̓. xvj. Tertiū quod dicit̉ de iſta filia regis eſt. quia dicta eſt roſa mundi. quia ſicut roſa mūdi decorat campū. ſic ſancta obediētia exornat mundū .i. homīes qui ſunt in mūdo. eo ꝙanimā ornat. qꝛ etiam eſt inauris .i. circulꝰ aureus quem celeſtis ſponſus dat aīme eam exornādo. de qua exponit̉ illud Prouer xxv. Inaurꝭaurea in margaritha fulgens qui arguit ſapiētem ⁊ aurem obedienteꝫ. Et dicit glo. margarita fulgens inauri auree iungit̉. ⁊ doctrina mentem illuminans auri. ⁊ obediēti vtilit̓ p̄ponit̉.Ideo legit̉ ꝙ eleazar dedit rebecce inaures aureas. ⁊ fuit figura ꝙ xp̄s aīam obendiētia exornaret. Quartū eſt quod de hac pulchra filia regia dicit̉. qꝛ eſt velox in currendo. qꝛ mandatūnon ꝓtrahit ſed velocit̉ facit. ideo com ꝓat̉ cruribus que a currendo ſunt dicta. qꝛ ꝑ ea currīꝰ⁊ greſſum facimꝰ. ꝑ quod ſignificat̉ obedientievelocitas. De qua dicit psͣ. cxlvij. Uelocit̉ currit ſermo eius. Tunc em̄ ẜmo currit velociter.qn̄ ab obediēte implet̉ celerit̓. quia dicit bern̄.in li. de p̄ſcri. ⁊ diſpoſi. verus obediēs nō ꝓcraſtinat. ſed ſtatim parat aures auditui. linguamvoci. pedes itineri. manus operi. ⁊ ſe totum intus colligit vt mandatū ꝑagat imperātis. Et hͦptꝫ pͥmo de Petro ⁊ Andrea qui a dn̄o vocatiꝯtinuo relictis retibus ſecuti ſunt eū. Matth̓.iiij. Et idem ſubdit̉ de Iacobo ⁊ Iohāne. quietiaꝫ ſtatim relictis retibus ⁊ pr̄e ſecuti ſunt eūEcce tam obedientes fuerūt ꝙ ſua nec diſpoſuerunt. qꝛ ẜm Hiero. Perfecta obediētia ē ſua īꝑfecta relinquere. Scd̓o ptꝫ de Zacheo Lucexix. cui imꝑauit dn̄s zachee feſtinans deſcende⁊c. Et ſequit̉ ꝙ feſtinans deſcēdit ⁊ accepit illum gaudēs in domū ſuā ⁊cͣ. Tertio patꝫ in vitaſpatrū li. ij. Abbas ſiluanus habebat. xij. diſcipulos. vni eorū erat nomen Marcꝰ quem p̄ceteris diligebat ꝓpter bonum obediētie qd̓ ineo erat. Cūqꝫ qͥdam dicerēt ei ꝙ ceteri diſcipuliꝯtriſtarent̉. in hoc ip̄e pulſauit ad oſtiū vniuſcuiuſqꝫ. ⁊ nullus exire voluit. tandem vocauitMarcum ⁊ ſtatim exiuit. ⁊ ſiluanus in quatenō quē ip̄e ſcribebat tꝑe vocatiōis lr̄am vltimāimꝑfectiorē inuenit quā poſt vocatōꝫ ꝓpt̓ bonum obedientie cōplere voluit. tunc illi iudicauerunt eū magis eſſe diligendū. Ecce qͣꝫ agiliseſt hec ſummi regis filia. In curreodo igit̉ exponit̉ de ip̄a illud Psͣ. xviij. Exultauit vt gi.

ad cur. viam ⁊cͣ. Modo ſicut audiuit dilectioveſtra ꝙ ille rex ꝑ totū regnum ſuū fecerat proclamare ꝙ quicūqꝫ cū filia ſua currere vellet ⁊c̄ita rex celeſtis cuius regnū eſt totum vniu̓ſumpsͣ. xxiij. Dn̄i eſt terra ⁊ ple. etiā miſit nunciosſuos tam in veteri lege qͣꝫ in noua qͥ ꝓclamarētqͥcunqꝫ cū filia ſua obediētia currere vellet ſi incurſu ꝑſeueraret eam in ſpōſam haberet. et regnum ſuū poſſideret. ſi autē ante terminū deficeret morteꝫ ſuſtineret. ſꝫ hic ꝑ currere intelligeimplere. q. d. Quicūqꝫ curret cuꝫ obedientia .i.ea implet. Primo qͥdem in veteri lege miſit nūcium ſanctū moyſen qͥ clamauit. dn̄m deū verūſequimī ⁊ ip̄m timēte mandatū ip̄ius cuſtodite⁊ audite vocem eius. ip̄i ẜuietis. ⁊ ip̄i adherebitis. Beut̓. xiij. Et qͥd aliud vult qͣꝫ vt ſint ei obedientes. ml̓ti em̄ in hac lege cucurrerūt. aliqͥad mētam venerūt ⁊ p̄mium acceperūt. alij ecōtra ante terminum defecerūt ⁊ puniti fuerunt.Abraam cū ea cucurrit quādo filium ſuuꝫ iuſſudomī immolari voluit. Gen̄. xxij. Sed qm̄ ateterminū non defecit. p̄miū obedientie accepit.⁊ regnum dei poſſedit In ſignum iſtius diuescū eſſet in tormentis eleuans oculos ſuos vidit̉abraam .ſ. in requie. Item ſepteꝫ fratres cucurrerūt cum obediētia quādo ꝯͣ mandatuꝫ domicarnes porcinas comedere nō voluerūt. ij. machab̓. vij. volebāt em̄ potius mori ⁊ in obediētia dei manere vt regnū dei mererent̉ poſſide̓.Sed eſt valde notabile illud ꝙ dicit hiſto. ꝙ facta ꝓclamatōne multi cum filia regis cucurrerunt ſed ante terminū deficientes vitā amiſer̄t.qꝛ in antiqua lege multi fuerūt obediētes. ſꝫ tn̄in obedientia non ꝑmanſerūt. quare vitā perdiderunt. Accipe ꝓbatōeꝫ de filijs iſrl̓ Nume. ixqͥ cum hac filia ſummi regis cucurrerunt. qꝛ adimperium domī ꝓficiſcebant̉ ⁊ ad imꝑiuꝫ ip̄iꝰfigebant̉ tab̓nacula. ſil̓r ad p̄ceptum ip̄ius deponebāt tentoria. ſed ip̄i an̄ terminū defecerūtquia legit̉ Numeri. xiiij. ꝙ inobedientes erantmoyſi qn̄ p̄ceptum illius aſcenderūt in mōtemmoab. ⁊ ideo ab amalechitis ⁊ a chananeis quierant in monte ſunt ꝑcuſſi ⁊ vitam ꝑdiderunt.Ita legit̉. iij. Re. xiij. Uir qͥdam venit de iudain bethel (⁊ fuit ẜm glo. ꝓpheta Abdon) qͥ accepit mandatū a dn̄o ne comederet nec biberetibi. Ad quem rex Ieroboam. veni mecū vt prādeas ⁊ dabo tibi munera. cui ille. ſi dederis mihi dimidiam ꝑtem domꝰ tue nō veniam tecuꝫnec comedam panē nec bibā aquam in loco iſtoſic em̄ mandatū eſt mihi ẜmone dn̄i p̄cipientisnō comedas panem nec bibas aquā nec reu̓taris viam ꝑ quā veniſti. Abijt gͦ ꝑ aliā viā. ecceꝙ cucurrit cū filia ſummi regis .ſ. obediētia. ſedante terminū defecit. qꝛ ſequit̉ ibidem ꝓphetaerat ī bethel ſenex ad quē venerūt filij ſui ⁊ narrauerunt ei omīa oꝑa ⁊ verba que locutus erat

g 4

S