Druckschrift 
1 (1488) Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica

fecerat ꝓclamare. qͥcunqꝫ cum filia ſua currerevellet. ſi an̄ eam ad terminū veniret ip̄aꝫ in vxorem haberet ⁊ regnū ip̄ius poſſideret. ſi ꝟo an̄terminū deficeret caput ſuū amputaret̉. ⁊ hacꝓclamatōe facta multi cū ea cucurrerūt. ſed an̄terminū deficientes capita ⁊ vitam ꝑdiderunt.Erat tunc pauꝑ qͥdam noīe Abias de vili ſtirpe ꝓductus qͥ ſumens ſecū ẜtum roſarū zonaꝫſericeā ⁊ loculū ſericeū. in quo erat pila deaurata. ⁊ ſuꝑ pilam ſuꝑſcriptio tal̓. Qui mecū luſerit nunqͣꝫ de ludo ſatiabit̉. ⁊ venit vt puellā incurrēdo impediret. quem vidēs puella īdignetulit ꝙ cum tali vili currere debuit. nec ꝯͣdicereauſa fuit. ambobus igit̉ currentibꝰ puella perlongā diſtantiā p̄currit eidem. qd̓ vidēs abiasẜtum roſarū ꝓtulit ⁊ ante eaꝫ mox ꝓiecit. viſoẜto puella ſe inclinauit ⁊ ſubleuās in capite collocauit. ⁊ intm̄ in eo delectabat̉ ꝙ ille eam p̄uenit. qd̓ ip̄a videns intra ſe ait. nunqͥd filia regisdꝫ cum tali ribaldo cōpulari. q. d. certe non fiet⁊ ſtatim ꝓiecto ſerto in foueā cucurrit. ⁊ eo apprehenſo ei alapam dedit dicēs. diſce miſer nōdecet vt tu me ducas in vxorem. ⁊ ſtatī ante eūcucurrit. ille cū hoc vidiſſet zonam ſericeam an̄eam ꝓiecit. quam illa leuans ſe p̄cinxit ⁊ tantāmoram fecit ꝙ interim ille an̄ eam longe venit.illa cū hͦ vidiſſet fleuit. ⁊ zonā in tres partes frāgens poſt ip̄m cucurrit. quē cū app̄hēdiſſꝫ alapam ei dedit dicēs. Miſer me in vxorē non habebis. ⁊ ſtatim an̄ eum remote cucurrit. Abiashͦ videns loculum ſericeū ꝓiecit. quo viſo ipſaleuauit. ⁊ aꝑiens pilam deauratā inuenit ſuꝑſcriptōnem legit. ſicqꝫ tamdiu cū pila luſit ꝙ ille an eaꝫ ad terminū ꝑuenit. Spūal̓r ille rex eſtxp̄s in cuius veſtimēto ⁊ femore vidit. b. Ioh̓.ſcriptum. Rex regum ⁊ dn̄s dn̄antium. Apoc̄.xix. Ip̄e eſt rex cuius regnū nunqͣꝫ finiet̉. iuxͣ illud Lu. j. ⁊ regni eius nō erit finis. Ip̄e eſt rexa quo omēs alij reges ⁊ pͥncipes dominia ip̄oꝫacceperūt. ſicut ip̄emet teſtat̉ Prou̓. viij. Perme reges regnant. ꝑ me legū cōditores iuſta d̓cernunt. ꝑ me pͥncipes pͥncipant̉ ⁊ imperant etpotentes decernūt iuſticiā. Uideant gͦ mūdi reges pͥncipes ⁊ potētes a quo habeāt ſuas poteſtates .ſ. ꝙ nō ſuꝑbiāt. ſed potiꝰ ſub rege celi ſehumilient. iuxta illud. j. Pe. v̓. Humiliamī ſb̓potenti manu dei vt vos exaltet in tꝑe viſitatōnis. Iſte inqͣꝫ rex xp̄s p̄cipuus dn̄s habet filiāꝑ quam moral̓r intellige obedientiā quā tūc deſe genuit qn̄ patri ſuo celeſti obediēs fuit. ⁊ primo de celo deſcēdēdo. Ioh̓. vj. dicit ip̄e. deſcēdi de celo non vt faciam voluntatē meā. ſed eiꝰqͥ miſit me pr̄is. Scd̓o nihil in mūdo poſſidēdoMat. viij. dixit. Uulpes foueas habent ⁊ volucres celi nidos. filius aūt hoīs non hꝫ vbi caput ſuū reclinēt. Tertio crucē aſcendēdo. iuxtaillud ad Phil̓. ij. Factus eſt obediens vſqꝫ ad

mortē. mor. aūt cru. De iſta filia ſummi regꝭ dicunt̉ hic quatuor. Primū eſt qꝛ eſt pulcherriaqꝛ figurata Heſter. xv. ꝑ heſter pulchram q̄ etcircūdata gl̓a ſua regio fulgens habitu. ſecū ſumit duas puellas. ſuꝑ vnam innitit̉ quaſi ꝓ delitijs. alia aūt ſequit̉ eam. ip̄a aūt roſeo colorevultu ꝑfuſa nitentibus ocul̓ triſtē celat aninqͥd āt moral̓r ſignificat ꝙ heſter fuit circūdatgl̓a niſi ꝙ vera obedientia parit gl̓am. qui eniobedit deo circūdat̉ gl̓a. etiā in mūdo ⁊ in celoiuxta illud Eccī.x. Semen hoīm honorabitu⁊ hoc qd̓ timet dn̄m. ſemen aūt hoc exhonorabitur qd̓ p̄terit p̄ceptum dn̄i. Et merito obediētia ad inſtar pulcherrime regine Heſter ē circūdata gl̓a. qꝛ ſicut ip̄a honorificat dn̄m ſic glorificatur ab ip̄o. ſicut ꝓmiſit. j. Re. ij. Quicunqꝫhonorificabit me honorificabo eū. qui aūt contemnūt me .ſ. mihi nō obediēdo. erūt ignobilesGlo. qꝛ eijciunt̉ a ſtatu gl̓e ſue ⁊ dignitatis. ſedꝙ erat fulgens regio habitu innuit̉ ꝙ ip̄a obedientia ornata eſt alijs ꝟtutibꝰ. q̄ dicunt̉ culturegius. Ip̄a em̄ vt dicit Gre. xxxv. mora. ſolaeſt ꝟtus q̄ ꝟtutes ceteras menti inſerit inſertaqꝫ cuſtodit. Ip̄a aūt ẜm Hiero. eſt genitrix omnium aliarū ꝟtutū. ⁊ ꝟtus omniū viuentium.Iō exponit̉ de ip̄a illud psͣ. xliiij. Aſtitit regīa dextris tuis in veſtitu de aurato circūdata varietate .i. varijs ꝟtutibus. Per duas vero puellas quas ſumit ſecū hec regalis filia ſctā obdientia ſunt humilitas ⁊ charitas. ſuꝑ humilitatem obediētia innitit̉. qꝛ ip̄a ẜuat eam ne cadat. qꝛ ẜm Augꝭ. Humilitas eſt ꝟtutū oīm caput quod fouet ⁊ ſuſtinet bonorū operū totuꝫcorpus. charitas aūt ſequit̉ eam. qꝛ ex charitate vltimate eſt deo obediendū. qꝛ ſine charitatnec ꝓdeſt obediētia. qꝛ dicit augꝰ. vbi charitaſnō eſt quid eſt qd̓ poteſt ꝓdeſſe. q. d. nihil. Id̓odico beatus ille qͥ ex charitate obedit. qꝛ qͥ coacte obediūt mercedē obediētie n̄ accipiūt. ꝙ āteſt roſeo colore in vultū ꝑfuſa. denotat̉ leticiaobedientie. qui em̄ libent̓ obedit leticiā in facieoſtendit ⁊ paratum ſe offert. ſicut Paulꝰ Actix. Dn̄e quid vis me facere. De tali dicit beatBern̄. in ẜmōe. Nec dubiū quin ampliorē gretiam mereat̉ qͥ paratuꝫ ſe exhibet ante mādatuqͣꝫ qui obedire ſatagit. Secunduꝫ qd̓ d̓r de iſta ſregis filia .ſ. obediētia eſt qꝛ eſt gͣtioſa. ſicut emdicit̉ de regina heſter ꝙ oīm oculis gͣtioſa et amabilis videbat̉. Heſter. ij. ſic idem poteſt dicide obedientia. qꝛ ip̄a gr̄am perditā nob̓ inuelex eo ꝙ xp̄s ex obediētia mori voluit ex culūsmorte gratia nob̓ data fuit. Ꝙ aūt xp̄us ex obdientia mori voluit. oſtendit. b. augꝰ. li. iij. ſen.di. xix. Nihil inuenit diabolus in xp̄o vt morereretur. ſed ꝓ voluntate patris xp̄us mori voluit non habēs mortis cauſam de peccato ſꝫ deobedientia ⁊ iuſticia mortē guſtauit ꝑ quā nos