Druckschrift 
1 (1488) Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica

tue ſuauitatis memoriā cū abūdātia eructamꝰtibi xp̄e ſacrificiū laudis īmolamus ꝓpter multitudinem bonitatis tue. hec ille. Ecce flos celeſtis xp̄s veniens ꝑ ſuum aduentū glorioſuꝫ. fugauit inferni ſerpentē antiquū. Quarto ꝓptervariatiōeꝫ. ſicut enī ſunt multa genera floꝝ. vtviole. lilia. atqꝫ roſe. ſic xp̄s in ſuo aduentu habuit ſe vt viola humilima. vt lilium puriſſimū⁊ vt roſa patiētiſſima. De primo dicit apl̓s adPhil̓. ij. Qui cū in forma dei eſſet. glo. i. vnꝰ ineſſentia cū deo patre. nō rapinā arbitratꝰ eſt eēſe equaleꝫ deo. ſed ſemetip̄m exinaniuit. glo. i.maxime hūiliauit formā ſerui accipiēs. id ē. humanā naturā. d̓ ſecūdo dic̄ Eſa. liij. c. ⁊. j. Pe.ij. ꝙ peccatuꝫ non fecit nec inuentꝰ eſt dolus inore eius. De tertio dicit apl̓us ad Gal̓. ij. Dilexit me ⁊ tradidit ſemetip̄m ꝓ me. nō ſū ingratꝰgratie dei. ſic habet lr̄a vna. Et Chryẜ. Nō eſtinqͥt oīno aliquis. nō pater. nō mater. non amicus. nō aliꝰ qͥſpiam qͥ ita aliqn̄ nos dilexit quēadmodū ille fecit ſcꝫ xp̄s. Quīto ꝓpter apparitionē. ſicut enī flores tꝑe pluuiaꝝ ⁊ roris apparēt pulchriores ⁊ iocūdiores. qͥ tn̄ tꝑe ardorisſolis areſcūt. Iuxta illud Iac̄. j. Ortus ē ſol cūardore ⁊ arefecit fenū ⁊ decidit flos eius. decorvultus eiꝰ perijt. Sic chriſtus qͥ eſt flos campi.Cantꝭ. ij. voluit apparere iocūdior ⁊ plenior inpluuia lachrymaꝝ ⁊ deſiderioꝝ ſanctoꝝ patrūnihil enī in hͦ loco ꝑ pluuiā niſi antiquoruꝫ patrū intellige deſideriū ⁊ lachrymā ꝓ xp̄i incarnationē. De quo dicit beatꝰ Augꝰ in li. cur dehomo. c. iiij. Antiqui patres ſummo deſiderioeſtuabāt vt redēptor acceleraret de celis deſcēdere. qͣtenꝰ tenebraꝝ locis eos qͣꝫtocius emeretatqꝫ ad ſuꝑnaꝫ patriā reduceret quā ꝑdiderātSciebāt enī ꝙ poſt pͥmi parentis lapſuꝫ nemoex eius ſtirpe more naturali ꝓpagandus erat.qͥ ſe vel alios erigere valeret niſi deſurſuꝫ veniret qͥ ꝟtute deitatis d̓ peccatrice carne ſine peccato acciꝑet humanitatē. cū qua impios iacentes erigeret. et de palude cui inheſerant valdemagno (vt ita dicaꝫ) conamine extraheret. illoqͥppe deſiderio pͥores patres cruciabant̉ ⁊ in tali ſpe pariter refocillabant̉ vſqꝫ ad illud optatum tp̄s quo deꝰ mirabile opus adimpleuit qd̓ꝑ multa iam tēpora ꝓmiſerat. huic ꝓphete tripudiabāt ſuiqꝫ ſaluatoris aduentū vocibꝰ moribuſqꝫ ſignabāt. ⁊ qͣſi aſtra fulgentia ꝑ huiꝰ vite noctem trāſeuntia veri ſolis ortum diu ſedētibus in tenebris ⁊ vmbra mortis plurimis argumētis p̄cinebant. tādiu itaqꝫ vaticinando ⁊valde deſiderādo non quieuerūt donec ſummipatris ꝟbum a regalibus ſedibus venit. ⁊ carofactum inter homīes habitauit. hec ille. Et dixi notanter ꝙ ſicut flos poſt tēpus pluuiale apparet iocūdior. ſic xp̄s poſt fletum ſanctoꝝ patrum in ſua humili hūanitate apparuit benigni

or. Ideo dicit beatꝰ Bern̄. Priuſqͣꝫ apparebatdei humanitas lucebat eius bonitas. Apparuerat aūt potentia in rerū creatiōe. ⁊ apparebat ſapientia in eaꝝ gubernatione. ſꝫ benignitas miſericordie maxime apparuit in humanitate. Sꝫd. q. an decuit tādiu differri xp̄i incarnatiōem.⁊ videt̉ ꝙ nō: qꝛ tempꝰ incarnatiōis ẜm apl̓mad Gal̓. iiij. d̓r tēpus plenitudinis. ſꝫ plenitudoꝑfectionē importat. cum ergo ꝑfectio vniuerſiꝯſummata fuit die ſeptimo. qꝛ tunc ꝑfecti ſuntceli ⁊ terra ⁊ oīs ornatus eoꝝ. Gen̄. ij. videt̉ ꝙtunc xp̄s debuit incarnari. Sed in cōtrariū eſtſancta eccl̓ia de ſum. tri. ⁊ fi. ca. c. firmiter. d. ettandeꝫ vnigenitꝰ dei filius ieſus xp̄s a tota trinitate cōmuniter incarnatꝰ. ex maria ſemꝑ virgine ſanctiſpiritꝰ cooperatiōe cōceptus verushomo factꝰ ex anima rationali et humana carne cōpoſitus. Ubi in hͦ qd̓ eſt tandē. innuere videtur multā dilationē ⁊ magnaꝫ. Pro quo nota deus diſpēſator tēpoꝝ ⁊ creator oīuꝫ cuiusſpiritu (vt d̓r Ecc̄s. iij. Oīa tēpus habent) tp̄selegit ꝯgruū incarnationi xp̄i. ⁊ ideo valde decuit maieſtatē ſuam ineffabilē tādiu differre incarnationē ſuam. vt homo redimēdus qͥ ꝑ ſuꝑbiam peccauerat de ſuo defectu exptus ad humilitatem rediret. Ideo etiā dicit Inno. in ſermone d̓ aduētu. Si filius dei ſubito poſt lapſūhoīs veniſſet ⁊ euꝫ reduxiſſetꝭ. ille videns de facili ſe ſanatū. ingratitudinis vitiū īcurriſſet dicens modicū vulnus ſe habuiſſe peccati. ⁊ nontāto medico indiguiſſe. attribuens ꝓprijs viribus ⁊ induſtrie naturali recuꝑationē noſtre ſalutis. poſtqͣꝫ aūt diuturna expectatione medicigrauitatē morbi ⁊ difficultatē ſanationis ⁊ ſaluationis agnouit. vidēs oīuꝫ medicoꝝ ſpiritualiū patriarchaꝝ ⁊ ꝓphetaꝝ nō ſufficere medicinam. exclamabat neceſſario. Sana aīaꝫ meāqꝛ peccaui tibi. hec ille. Ad obiectionē inductād̓r ꝙ triplex eſt ꝑfectio. gratie. nature. ⁊ glorie.Perfectio nature in ſeptimo die fuit creatiōisin pͥncipio ſeculoꝝ. Perfectio gl̓ie erit poſt finēſeculoꝝ. Et qꝛ ꝑfectio gr̄e diſponit ad ꝑfectionem glorie. cōgruum eſt vt ꝑfectio gratie eēt infine ſeculorum. Et hoc inuit eccleſia ſuꝑius indictiōe tandem. Bn̄ica ſcd̓a aduentus. Sermo pͥmus.Mecūq ICNIpcaſūt ad nr̄am doctrinā ſcripta ſunt vt ꝑpatiētiā ⁊ ꝯſolatiōem ſcpͥturaꝝ ſpem habeamꝰAd Ro. xv. Doctor palludiꝰ ī li. ſuo d̓ agricultura dicit. Si qͥs vult puteū fodere vt ſciat ī qͦloco poſſit aquā īuenire iſtū modū tene̓ debet.mane an̄ ortū ſolis his locꝭ appropinqͣre debet.in qͥbꝰ aqua eſt q̄rēda ⁊ equaliter ꝟſus ſolē depreſſe iacēs in terra ſpectare debet orientem etī quo loco criſpū ſubtilis nebule aerem ſurgere

S

T