Dominica

non inuenirent̉. tūc de cōſilio p̄latorum diſtribuant̉ in pias cauſas. ⁊ maxime ī elemoſynaspauperū ⁊ redemptionē captiuoꝝ. et hoc fiat īloco vbi rapina eſt ſacta. Sed archidiaconusGiido ī roſareo dicit. īmo credo ꝙ ipſe raptorbona incerta nō debet pauꝑibus erogare abſqꝫ autoritate vel ſcientia ep̄i vel alterius iudicis eccleſiaſtici. vt ſatis colligit̉ extra. d̓ vſu. c.Cū tu. Unde de illo nobili comite ꝙ oīa ad reſtitutionē poſuit q̄ habebat. ⁊ ſequit̉ ꝙ lectumlachrymis rigauit exemplo dauid qͥ ait pͣsͣ. vjLauabo ꝑ ſingulas noctes lectū meum lachrymis meis ſtratū meū rigabo. Qꝛ dicit Chry. ſuper Matth̓. Nemo ad deū flens accedit qͥ nōpoſtulatū accipit. Et ſequit̉. ꝙ angelos ⁊ ſanctos ad impetrandū gratiā inuocauit. qꝛ dicitIob. v. Uoca ſi ē qͥ tibi reſpōdeat. ⁊ ad aliquēſanctorū cōuertere. Ideo dixit dauid psͣ. cxx.Leuaui oculos meos in mōtes. id ē. in ſanctosqui ſunt montes ſpūales. vnde veniat auxiliūmihi. Secūdo dixi ꝙ h̓ hora eſt ꝓ venia exorādi. Ideo dicit dn̄s Hiere. xxxiij. Clama ad me⁊ ego exaudiam te. Et j. Machab̓. iiij. Nuncſcꝫ in tēpore gratie clamemꝰ in celum ⁊ miſerebitur noſtri deꝰ. Et ip̄e dn̄s hortat̉ nos ad orādum Luc̄. xj. Petite inqͥt ⁊ dabit̉ vobis. q̄ritete ⁊ inuenietis. pulſate ⁊ aꝑietur vobis. Et merito eſt h̓ ꝓ venia exorandū. qꝛ in p̄ſenti tēporeoratione venia impetrat̉. tēptatio ſuꝑat̉. vitaꝓlongatur. celū reſerat̉. Primo enī venia impetrat̉ exemplo publicani qͥ hac breui oratiōeBeus ꝓpitius eſto mihi peccatori. Luc̄. xviijveniā meruit ⁊ iuſtificatꝰ in domū ſuā intrauitIn inferno autē damnati ⁊ qui hoc tēpus gratie neglexerūt nō orāt ꝓ venia. Eſa. lxiiij. Homo nō eſt qui inuocet nomen tuū. Sed dicuntillud Hiere. viij. Tranſit eſtas finita eſt meſſis⁊ nos ſaluati non ſumꝰ. Ideo narrat qͥdam religioſus apud clareuallē. ꝙ qͥdam vir ſanctusdum ſtaret qͣdam vice in oratiōe audiuit quādam vocē in ſpū miſerabiliter clamātē ⁊ lamētantē. ⁊ eo q̄rente qͥs eſſet. reſpondit ꝙ eſſet aīacuiuſdā damnati ſuam plāgens dānationē addens ꝙ inter oīa q̄ ip̄m ⁊ alios dānatos excitarent ad planctuꝫ eſſet maxime tꝑis amiſſio ſibide gr̄a dei collati. in cuiꝰ vna morula feciſſe penitentiā potuiſſent que eos a pena inferni p̄ſeruaſſet. Ideo dicit dn̄s Hiere. Dedi eis tēpusqd̓ debent ſeruare vt vinitores obſeruant tempus ad vineas putandū. ⁊ Can̄. ij. Tēpus putationis aduenit. Tēpus inquā ī quo peccatūdecidat̉ ⁊ venia impetret̉. Secūdo temptatioſuꝑat̉. qd̓ ptꝫ ī exemplo. Quidā parter ꝑuulūfilium in heremo nutrierat. quē adultū diabolus d̓ luxuria temptabat. Qd̓ cū patri indicaſſet iuſſit eū anteqͣꝫ ſeculū ītraret ſoluꝫ. xl. diebieiunijs ⁊ orationibꝰ vacare. Expletꝭ vero. xx.

diebꝰ vidit teterrimā mulierē ⁊ nimis fetidamnudam ſuꝑ ſe irruere. Cuiꝰ fetorē non valensſufferre. cepit eam a ſe repellere. Et illa: Cur inqͥt me intātū horreſcis cuiꝰ amore pͥus tm̄ exardebas. Ego enī ſum luxurie imago q̄ dulcis etpulchra in cordibus hoīuꝫ appareo. et niſi patri tuo obediſſes a mea tēptatione ꝓſtratus fuiſſes. Ecce ꝙ h̓ oratione tēptatio ſuꝑat̉. Ideohortat̉ dn̄s Matth̓. xxvj. Orate inqͥt ne intretis in temptationē. Tertio h̓ oratione vita ꝓlōgatur. Exemplū de Ezechia cui dixit Eſa. iiij.Regꝭ. xx et Eſa. xxxviij. Diſpone domui tueqꝛ morierꝭ tu ⁊ nō viues. Et ille cōu̓tit ſe ad parietem ẜm glo. vt oraret ⁊ ait: Memento dn̄eqm̄ ambulauerim corā te in veritate ⁊ corde ꝑſecto. ⁊ qd̓ placitū fuit corā te fecerim. Et dn̄sad Eſa. Reuertere ⁊ dic Ezechie. Audiui orationē tuaꝫ ⁊ ſanaui te. ⁊ addā diebus tuis. xv.annos. Quarto h̓ oratione celū reſerat̉. qd̓ ptꝫin latrone cui hac breui oratiōe Memēto meidn̄e dum veneris in regnum tuum. Luc̄. xxiij.celum reſeratum eſt dicente dn̄o Amen dico tibi. hodie mecū eris in paradiſo In futuro aūtoratio ꝓ dānatꝭ erit inutilis. qꝛ deꝰ nec ſanctosꝓ eis exaudit Hiere. vij. Noli orare ꝓ populohͦ. ⁊ ne aſſumas laudē ꝓ eis. qꝛ nō exaudiaꝫ te.Tertio h̓ eſt hora in gratia ꝓficiēdi. ꝓficere enī⁊ creſcere pōt homo in ꝟtutibꝰ qͣꝫdiu durat inpn̄ti vita. cuius ſil̓itudinē ponit Anẜ. li. ij. c. cCeruis inquit creſcūt cornua vſqꝫ ad ſeptimūannū. qꝛ vſqꝫ ad ſeptimū annuꝫ pullulāt omnianno cornua eiꝰ vnū ramū augēdo vn̄ eoꝝ etasꝑ cornua dep̄hendit̉. Quid ꝑ ſeptē annos. certe vniuerſum tēpus vite noſtre deſignat̉. Accipiemus ergo (inqͥt Anẜ.) ī ſeptēnario annorūtotū tēpus dieꝝ noſtroꝝ. Scriptū ē enī Ezech̓iiij. Diē ꝓ anno dedi tibi. Et in psͣ. lxxxix. Dies annorū noſtroꝝ in ip̄is. lxx. anni. Septēnarius ergo per denariū multiplicatꝰ in. lxx. conſurgit. vt ſic innuat̉ ꝑ totuꝫ tēpus annorū noſtroꝝ debemꝰ dedicare ꝑ ꝓfectum ꝟtutū. quarum pͥncipaliter ſeptē ſunt. qͣttuor cardinales.⁊ tres theologice q̄ ſignificāt̉ ꝑ augmētationēſeptē cornuū. Cōtra hoc autē fuerūt quidā heretici begardi dicti. ⁊ begine. de quibus habetur in clemē. de here. c. ad noſtrū. qui dixeruntꝙ homo in p̄ſenti vita tm̄ ꝑfectionis in ꝟtutegraduꝫ poſſet acquirere ꝙ redderet̉ penitꝰ impeccabilis ⁊ amplius in gratia ꝓficere non valeret. Nam vt dicunt. Si qͥs ſemꝑ poſſet dficere. poſſet aliquis chriſto ꝑfectior īueniri. Quorum errorē cōdemnat ſancta eccleſia ne de cetero hoc aliqͥs audeat temerarie tenere defendere vel approbare. Sed nota. licꝫ hic ſit hora ꝓficiendi in gratia. nō tamē in futura vita. qꝛ ibinemo melior fieri pōt eo ꝙ eſt extra tēpus meriti. Ideo dicit ſapiēs Ecc̄s. xj. Si ceciderit li-

P

Q