ſuum quē videtᵈ deū quemnon videt quō poteſt diligereEt hoc mādatu habemus adeo vt qui diligit deū: diligat et fratre ſuū. Oꝝ. Ego dixi dn̄e miſerere mei ſana animameā qm̄ peccaui tibi. ꝟ. Oeatusqui ītelligit ſuper egenū ⁊ pauperem in die mala liberabit eū dn̄sAll̓a. ꝟ. Verba mea auribꝰ percipe dn̄e intellgie clamorem mei.N illo tꝑe? Scd̓m lucam.Dixit ieſus diſcipulis ſuisHomo quidā erat diues ⁊ induebatur purpura ⁊ byſſo; ⁊epulabat̉ quotidie ſplēdide.Et erat quidā mēdicꝰ noīe lazarus? qui iacebat ad ianuaeiꝰ vlceribꝰ plenus. cupiēs ſaturari de micis que cadebantde menſa diuitis. ⁊ nemo illidabat. Sed ⁊ canes veniebāt⁊ lingebāt vlcera eius. Factueſt aut vt moreret̉ mendicuset portaret̉ ab angelis in ſinuabrahe. Mortuꝰ eſt aūt ⁊ diues; ⁊ ſepultus eſt in infernoEleuans aūt oculos ſuos cueſſet in tormētis; vidit abraāa longe. ⁊ lazarū in ſinu eiusEt ip̄e clamans dixit. Paterabraa miſerere mei; ⁊ mittelazarū vt ītingat extremū digiti ſui in aqua. vt refrigeretlinguā meā qꝛ crucior in hacflāma. Et dixit illi abraha. Fili; recordare qꝛ recepiſti bonain vita tua; ⁊ lazarus ſimilit̓mala. Nūc aūt hic conſolat̉:tu vero cruciaris. Et ī his omnibus inter nos et vos chaos magnum firmatum eſt.vt hi qui volunt hinc trāſiread vos nō poſſint. neqͣꝫ indehūc trāſmeare. Et ait. Rogoergo te pater. vt mittas eumin domū patris mei? habeoenim quinqꝫ fres. vt teſteturillis ne ⁊ ip̄i veniāt in locumhūc tormētoꝝ ⁊ ait illi abraāHabēt moyſen et ꝓphetas?audiāt illoſ. At ille dixit Nōpater abraam: ſed ſi quis exmortuis ierit ad eos. penitentiā agēt. Ait aūt illi. Si moyſen ⁊ ꝓphetas nō audiūt neqꝫſi quis ex mortuis reſurrexerit: credēt. Off. Intende uocioratiōis mee rex meus ⁊ deus meus qm̄ ad te orabo dn̄e. Becre.Oſtias nr̄as dn̄e tibiEdicatas placatꝰ aſſume⁊ ad ꝑpetuū nobis tribue ꝓuenire ſubſidiū. P. Cō. Narra.bo oīa mirabilia tua letabor ⁊ exultabo in te pſallā noī tuo altiſſime